I C 299/17

Sygn. akt I C 299/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: st. sekr. sąd. Ewelina Tekieli po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa H. M. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę 14.665,00 zł zasądza od strony pozwanej (...) S. A. z siedziba w W. na rzecz powódki H. M. kwotę 14.665,00 zł (czternaście tysięcy sześćset sześćdziesiąt pięć złotych 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24 października 2016 r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 4.351,00 zł (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt jeden złotych 00/100). UZASADNIENIE Powódka H. M. wniosła o zasądzenie na jej rzecz zadośćuczynienia w kwocie 11.065 zł i zwrotu kosztów leczenia w kwocie 3.600 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 24 października 2016 roku i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że uległa wypadkowi, bo potknęła się na nierównej powierzchni, strona pozwana uznała swoją odpowiedzialność i przyznała powódce zadośćuczynienie w wysokości 18.500 złotych i tytułem zwrotu kosztów leczenia 150 złotych podczas, gdy powódka żądała 30.000 złotych zadośćuczynienia, a co do kosztów leczenia, złożyła wszelkie faktury. Sąd doręczył pozew stronie pozwanej, która wskazała, że wypłaciła już stosowne zadośćuczynienie i koszty leczenia i wniosła o oddalenie powództwa ponieważ inne koszty, zdaniem strony pozwanej, nie są należne, gdyż nie zostały w żaden sposób udokumentowane, a powódka nie udowodniła, że musiała odpłatnie się leczyć i wniosła by Sąd zwrócił się do placówki medycznej S. o informację jaki jest czas oczekiwania na leczenie, w interesującym nas okresie. Sąd ustalił stan faktyczny ; Powódka ma 80 lat, jest emerytowanym pracownikiem PCK. Jej emerytura wynosi 1100 zł, zamieszkuje razem z 80 –letnim mężem, który choruje na nerki, wątrobę i jest niewidomy na jedno oko. W dniu 17 lutego 2016 powódka przewróciła się na targowisku w N.- S. na skutek nierówności na placu targowym i doznała nieoperacyjnego złamania barku z odpryskiem kości ramieniowej, które spowodowały poważny uszczerbek na zdrowiu powódki i ograniczenia w codziennym życiu . Za stan nawierzchni na placu targowym odpowiedzialna jest Gmina N. ubezpieczona w dacie wypadku w (...). Strona pozwana przyjęła odpowiedzialność za szkodę i wypłaciła powódce 18 500 zł tytułem zadośćuczynienia. Dowód: przesłuchanie powódki K- 73, oświadczenia powódki K- 8,9, dokumentacja medyczna K- 10—25 Po zdarzeniu powódka nosiła ortezę barku przez 6 tygodni, a następnie przeszła szereg zabiegów rehabilitacyjnych, które jednak nie usprawniły w pełnio barku i powódka nie powróciła do dobrego stanu zdrowia sprzed wypadku. Powódka korzystała z rehabilitacji odpłatnej, z uwagi na długi okres oczekiwania na rehabilitacje z NFZ i korzystała z później wyznaczonej rehabilitacji NFZ. Powódka przedstawiła stronie pozwanej rachunki dotyczące kosztów konsultacji, specjalistów oraz kosztów rehabilitacji, faktury dotyczące zabiegów fizjoterapeutycznych, oraz kosztów kamizelki ortopedycznej, którą nosiła. Oczekiwanie w okresie luty-sierpień 2016 na zabiegi rehabilitacyjne wynosiło średnio w N., gdzie mieszka powódka 437 dni przy wskazaniu- stabilne i 193 dni przy wskazaniu pilne, w K. odpowiednio 437 dni i 193 dni, w D. – 233 dni i 203 dni. Dowód: dokumentacja i rachunki dotyczących usług medycznych. K- 10-25 Przesłuchanie powódki K- 73, pismo S. (...) Powódka wezwała stronę pozwaną do zapłaty 30 000 zł , a strona pozwana przyznała powódce kwotę łączna zadośćuczynienia i zwrotu kosztów leczenia - 18 650 zł, z czego 17 150 zł otrzymała upoważniona przez powódkę Kancelaria odszkodowawcza. Na podstawie sporządzonej przez lekarzy orzeczników (...) opinii kompleksowej dotyczącej urazów powódki i doznanego przez nią uszczerbku na zdrowiu, związanego z wypadkiem, z tytułu ubezpieczenia nieszczęśliwych wypadków ustalony został 20 % uszczerbek na zdrowiu powódki Uszczerbek ustalił powołany przez stronę pozwaną specjalista chirurg J. M. w opinii kompleksowej z dnia 21 października 2016 roku. Orzecznik chirurg stwierdził u powódki złamanie nasady bliższej kości ramiennej lewej ze złamaniem guzka większego- przewlekłe bóle pourazowe i znaczne ograniczenie ruchomości w stawie barkowym upośledzające funkcję kończyny górnej lewej. Powódka do chwili obecnej odczuwa bóle ramienia i barku, lewa ręka nie wróciła do pełnej sprawności nie wróci z powodu odprysku kości w ramieniu. Powódka nie może wyprostować lewej ręki, ma problemy z równowagą , czuje mrowienie w 3 palcach i w związku z tymi dolegliwościami nie może nosić zakupów w lewej ręce, nie może powiesić firanek ani umyć głowy i jej życie po wypadku jest utrudnione, czuje się kaleka, a wcześniej była sprawna. Dowód: wezwanie do zapłaty- K 26, decyzja karta 42 , odpisu z KRS dotyczącego strony pozwanej karta 45- 50, odpowiedzi (...) karta 27, 28, korespondencja K- 29, decyzji (...)- 31,32 wezwania do zapłaty K- 33, odpowiedzi karta 34, 35 opinia kompleksowej K- 36 - 41 , decyzja K- 31-32, przesłuchanie powódki K- 73, akta szkody Sąd zważył: Na podstawie analizy opisanego w ustaleniach faktycznych materiału dowodowego, Sąd uznał żądanie za uzasadnione na podstawie art. 445 k.c. Mając na uwadze niesporną odpowiedzialność strony pozwanej, przesłuchanie powódki, dokumentacje medyczna korespondencję stron, a szczególnie treść opinii kompleksowej, która została dołączona do akt sprawy ,a sporządził ją specjalista chirurg powołany przez (...), roszczenie należy uwzględnić w całości. Z przytoczonej opinii wynika, że uszczerbek na zdrowiu, który nastąpił na skutek doznanych w wypadku z lutego 2016 roku, obrażeń, jest trwałym uszczerbkiem w wysokości 20 procent. Sąd wziął pod uwagę to, że powódka cały czas cierpi w związku ze skutkami wypadku, że ma znaczne poczucie krzywdy, ponieważ lewa ręka i bark są niesprawne, jest ograniczona w wielu czynnościach, nie powróciła do stanu zdrowia sprzed wypadku. Powódka wprawdzie ma 80 lat, ale jak wskazała nigdy nie uczuwała żadnych dolegliwości związanych z lewą ręką i barkiem, a aktualnie nie może na przykład, wieszać firanek, nie może nosić zakupów, wykonywać czynności higienicznych np. mycia głowy i jak sama powódka to ujęła na rozprawie 23 marca 2017 roku jest aktualnie kaleką i tak się czuje, a ma schorowanego męża, także w wieku 80 lat i jakość ich zycia uległa znacznemu pogorszeniu. W przedmiotowej sprawie strona pozwana kwestionowała wysokość dochodzonego zadośćuczynienia, wskazując na wypłacenie już kwoty 18 650 zł rekompensującej powódce doznany ból i krzywdę. Zgodnie z art.

1. §
2. K.c. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Zgodnie z art.
3. §
4. K.c. W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Podmiotem uprawnionym do dochodzenia roszczenia na podstawie art. 445 k.c. jest pokrzywdzony wskutek uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia, pozbawienia wolności lub skłonienia do poddania się czynowi nierządnemu. Zgodnie z przepisem art. 822 § 1 k.p.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Uwzględniają rozstrój zdrowia fizycznego powódki oraz trwały uszczerbek na zdrowiu zarówno fizycznym – w wysokości 20 %, odczuwane nadal dolegliwości za uzasadnioną i adekwatną kwotę dalszego zadośćuczynienia i odszkodowania związanego z kosztami leczenia, Sąd uznał żądana kwotę 14 655 zł wraz z odsetkami od dnia opóźnienia w realizacji dochodzonego roszczenia i kosztami postępowania. W zakresie odsetek Sąd uwzględnił orzecznictwo, w tym wyrok I ACa 436/15 2015-10-08 . Sąd Apelacyjny w Łodzi stwierdził: LEX nr 1927625: „
5. Zasądzenie odsetek ustawowych od daty wyrokowania byłoby uzasadnione, gdyby na wysokość zadośćuczynienia wpływ miały okoliczności zaistniałe po dacie zgłoszenia roszczenia. Jeśli zaś znane lub dające się ustalić okoliczności mające wpływ na jego wysokość istniały w dacie zgłoszenia roszczenia i już wówczas było ono uzasadnione, stan opóźnienia powstaje od daty, kiedy świadczenie powinno być spełnione.
6. Nie jest tak, że obowiązek zapłaty zadośćuczynienia powstaje dopiero z chwilą wydania lub uprawomocnienia się orzeczenia sądowego. Nie ma bowiem żadnych przeszkód ku temu, by, co do zasady, roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia były rozpoznawane i uwzględniane na drodze pozasądowej. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967 r. I PR 118/67 wskazano:” W razie stwierdzenia, że poszkodowany doznał cierpień fizycznych i rozstroju zdrowia, które przez krótki nawet okres czasu wytrąciły go z równowagi i zakłóciły tok jego życia i pracy, przyznanie mu przewidzianego w przepisie art. 165 § 1 k.z. (obecnie 445 § 1 k.c.) zadośćuczynienia będzie z reguły uzasadnione. LEX nr 13932 W wyroku I ACa 561/15wyrok s.apel.2015-11-10 w Katowicach stwierdzono:” Kryteria określające rozmiar należytego zadośćuczynienia. /LEX nr 1950324/ „Zadośćuczynienie przewidziane w art. 445 § 1 k.c. pełni funkcję kompensacyjną, przyznana suma pieniężna ma stanowić bowiem przybliżony ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej. Podstawowym kryterium określającym rozmiar należytego zadośćuczynienia jest rozmiar doznanej krzywdy, tj. rodzaj, charakter, długotrwałość cierpień fizycznych, ich intensywność i nieodwracalność skutków.(..). Rozgraniczać należy te sytuacje, w których doznane urazy zostały wyleczone i nie będą miały dalszych skutków i wpływu na życie poszkodowanego w przyszłości od tych, w których urazy będą powodowały dalsze cierpienia i krzywdę oraz będą rzutowały na poziom życia i jego jakość. Zadośćuczynienie za krzywdę wyrządzoną czynem niedozwolonym jest świadczeniem przyznawanym jednorazowo, ma charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę za wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne zarówno te, których poszkodowany już doznał, jak i te które zapewne w związku z doznanym uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, wystąpią u osoby poszkodowanej w przyszłości, jako możliwe do przewidzenia następstwa czynu niedozwolonego. Poza wymienionymi okolicznościami na rozmiar zadośćuczynienia może mieć wpływ także wiek osoby poszkodowanej, utrata szans na normalne życie, rozwój zainteresowań czy osiągnięcie zamierzonych celów, poczucie bezradności, utrata zdolności do pracy. W orzecznictwie przyjmuje się, że zadośćuczynienie "odpowiednie" powinno być odczuwalne dla poszkodowanego, choć nie może być nadmierne i prowadzić do wzbogacenia. Jak jednak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 stycznia 2010 r., I CSK 244/09 dążenie do tego, by kwoty zadośćuczynienia były utrzymane w "rozsądnych granicach" nie może prowadzić do podważenia funkcji kompensacyjnej zadośćuczynienia; przy ustalaniu jego wysokości nie można nie uwzględniać także tendencji orzecznictwa sądowego w podobnych wypadkach, co pozwoli na uniknięcie znaczących dysproporcji w porównywalnych przypadkach. Powódka odczuwa i nadal będzie odczuwać ból barku i ręki, W wyniku wypadku straciła dawna sprawność, co w wieku powódki znacznie zwiększa poczucie krzywdy. Powódka doznała istotnego i trwałego uszczerbku na zdrowiu Wysokość zadośćuczynienia jest adekwatna do intensywności cierpień powódki, procesu leczenia, uszczerbku na zdrowiu, cierpień związanych ze skutkami wypadku. Zadośćuczynienie za krzywdę jest świadczeniem przyznawanym jednorazowo, ma charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę za wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne zarówno te, których poszkodowany już doznał, jak i te które zapewne w związku z doznanym uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, wystąpią u osoby poszkodowanej w przyszłości, jako możliwe do przewidzenia następstwa czynu niedozwolonego i stąd istotna jest jego funkcja kompensacyjna, która została w tej sprawie spełniona. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów opiera się na przepisie art.
7. K.p.c.