kc z konsekwencjami dla inwestora i generalnego wykonawcy wynikającymi z art.
kc, przedłożyć sprzedającemu przed zrealizowaniem pierwszej transakcji z umowy ramowej. Przedmiotem umowy było ustalenie warunków sprzedaży towarów określonych w ofercie handlowej sprzedającego na rzecz kupującego oraz przyjęcie wiążących ustaleń w zakresie składania i przyjmowania zamówień, zmian w zakresie asortymentu towarowego oraz jego cenę, realizacji dostaw, doręczania dokumentów sprzedaży, a także ustalenie terminów płatności i złożenia niezbędnych zabezpieczeń transakcji przez kupującego na rzecz sprzedającego. Sprzedaż i dostawa towarów miała następować na podstawie zamówień składanych przez kupującego telefonicznie, e-mailowo, za pośrednictwem faksu lub poczty. Zamówienie winno zawierać: a. wskazanie danych kupującego, b. rodzaje zamawianych towarów, c. dokładny adres miejsca dostawy, d. termin realizacji dostawy. Kupujący miał dokonywać odbioru zamówionej partii towaru w miejscu przez niego wskazanym w zamówieniu. Za datę odbioru uważana była data przekazania zamówionej partii towaru przedstawicielowi kupującemu; w chwili odbioru sprzedający miał przekazać przedstawicielowi kupującego dokument wystawiony zgodnie z zamówieniem. Maksymalna kwota zobowiązań kupującego z tytułu sprzedaży towarów została ustalona na kwotę 150 000 zł. Sprzedający miał wystawiać odrębną fakturę do każdego zrealizowanego zamówienia, z terminem płatności wynoszącym 60 dni, liczonym od dnia wystawienia faktury. Kupujący miał dokonywać płatności na rachunek nr (...). Prawnym zabezpieczeniem spłaty zobowiązań kupującego zaciągniętych w ramach trwającej pomiędzy stronami współpracy był weksel in blanco z wystawienia kupującego, opatrzony klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową, który sprzedający ma prawo wypełnić na sumę odpowiadającą kwocie zobowiązań wynikających z realizacji sprzedaży towarów na podstawie tej umowy, powiększonej o należne odsetki i ewentualne koszty dodatkowe. / dowód: ramowa umowa sprzedaży z dnia 31.05.2013 r. – k. 16-18 / Umowa ramowa została zawarta w celu określenia warunków współpracy powoda ze spółką (...) dotyczących dostaw materiałów budowlanych na potrzeby inwestycji budowy galerii handlowej w B. realizowanej przez (...) sp. z o.o. na rzecz inwestora – firmy (...). Przed zawarciem umowy spółka (...)zażądała m.in. zaświadczenia inwestora tej budowy, iż znana jest mu treść umowy pomiędzy (...) sp. z o.o. – wykonawcą robót a powodem – kontrahentem wykonawcy. Warunkiem zawarcia tej umowy było także wystawienie przez spółkę (...)weksla. Warunki współpracy były uzgadniane przez wspólnika (...) sp. z o.o. A. B. z prezesem zarządu (...)sp. z o.o. We wzorze umowy ramowej przesłanym (...) sp. z o.o. znalazł się wstęp, który nie występował we wzorach stosowanych przez powodową spółkę, zawierający dane inwestycji. / dowód: zeznania świadków: M. B. – e-protokół z dnia 29.12.2015 r. 00.02.31- 00.12.12, P. M. – e-protokół z dnia 13.01.2016 r. 00.03.27-00.13.18; przesłuchanie pozwanego T. C. – e-protokół z dnia 25.11.2016 r. 00.02.36-00.17.38 / Dnia 31.05.2013 r. powód (...)sp. z o.o. jako wierzyciel oraz pozwany T. C. jako poręczyciel zawarli umowę poręczenia. Poręczyciel oświadczył, że znany jest mu fakt zawarcia oraz treść ramowej umowy sprzedaży z dnia 31.05.2013 r. i poręczył wobec wierzyciela za wszelkie zobowiązania (...) sp. z o.o. w stosunku do wierzyciela istniejące w chwili udzielenia poręczenia, jak również zobowiązania przyszłe do kwoty 150 000 zł, w tym należność główną, odsetki ustawowe za opóźnienie, ewentualnie inne koszty związane z dochodzeniem należności bezpośrednio od spółki. Poręczenie zostało udzielone na okres do dnia 31.05.2015 r. W przypadku opóźnienia spółki wobec wierzyciela, wierzyciel miał przesłać poręczycielowi listem poleconym za potwierdzeniem odbioru wezwanie do zapłaty, a po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu 7 dni od dnia odbioru, mógł dochodzić od poręczyciela spełnienia świadczenia. Prawnym zabezpieczeniem spłaty zobowiązań spółki przez poręczyciela był weksel in blanco z wystawienia poręczyciela opatrzony klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową, który wierzyciel miał prawi wypełni na sumę odpowiadającą kwocie zobowiązania określonego powyżej. / dowód: umowa poręczenia z dnia 31.05.2013 r. – k. 41-42 / Dnia 31.05.2013 r. T. C. jako prezes zarządu (...) sp. z o.o. w imieniu tej spółki wystawił własny weksel in blanco oraz poręczył osobiście za ten weksel. / dowód: weksel – k. 49 / Dnia 31.05.2013 r. T. C. jako prezes zarządu (...) sp. z o.o. w imieniu tej spółki podpisał deklarację wekslową do weksla in blanco wystawionego przez tę spółkę jako zabezpieczenia zapłaty zobowiązań mogących wynikać z zawartej w dniu 31.05.2013 r. umowy poręczenia, w której poręczył za obecne i przyszłe zobowiązania tej spółki w stosunku do wierzyciela (...)sp. z o.o., a wynikające z ramowej umowy sprzedaży z dnia 31.05.2013 r., wskazując, że w razie nieuregulowania przez spółkę w terminie wspomnianych zobowiązań wobec tego wierzyciela, ma on prawo wypełnić weksel na sumę odpowiadającą kwocie zobowiązania, łącznie z odsetkami, kosztami postępowania i innymi kosztami, opatrzyć weksle datą i miejscem płatności według własnego uznania, zawiadamiając o tym fakcie listem poleconym, wysłanym z siedmiodniowym wyprzedzeniem. / dowód: deklaracja wekslowa z dnia 31.05.2013 r. – k. 43 / Weksel miał stanowić zabezpieczenie należności powoda z tytułu dostawy materiałów budowlanych na budowę w B.. / dowód: przesłuchanie pozwanego T. C. – e-protokół z dnia 25.11.2016 r. 00.02.36-00.17.38 / (...)sp. z o.o. jako wykonawca przebudowy pawilonu handlowo-usługowego w B. zgłosiła inwestorowi umowę z dnia 31.05.2013 r. zawartą z powodem, z którą to umową inwestor zapoznał się i przyjął do wiadomości. Potwierdził to koordynator inwestycji M. P.. / dowód: oświadczenie M. P. – k. 32; przesłuchanie pozwanego T. C. – e- protokół z dnia 25.11.2016 r. 00.02.36-00.17.38 / Oprócz inwestycji w B. (...)sp. z o.o. realizowała w tym samym okresie podobne inwestycje: budowa marketu L. w Z., rozbudowa marketu N. w H., budowa marketu K. w G.. / dowód: zeznania świadków: M. B. – e-protokół z dnia 29.12.2015 r. 00.02.31- 00.12.12, P. M. – e-protokół z dnia 13.01.2016 r. 00.03.27-00.13.18 / Dostawy materiałów na budowę galerii w B. następowały w okresie od marca do października 2013 r. Budowa ta została zakończona dnia 06.11.2013 r. / dowód: dziennik budowy – k. 93; zeznania świadka M. B. – e-protokół z dnia 29.12.2015 r. 00.02.31-00.12.12 / Na budowę galerii w B. przy ul. (...) powód dostarczył: - dnia 31.10.2013 r. – sufit (...) – 714, 24 m 2 – (...) (faktura nr (...)) – odbiór potwierdził R. O., - dnia 31.10.2013 r. sufit (...) – 28, 8 m
i 5 kc, która wymaga istnienia po stronie inwestora wiedzy o umowie łączącej wykonawcę z podwykonawcą. Z punktu widzenia powoda rozwiązanie takie nie mogło zostać skutecznie zastosowane, gdyż powód nie był podwykonawcą robót budowlanych, a jedynie dostawcą materiałów budowlanych, co skutkowało zresztą odmową ze strony inwestora zaspokojenia żądania zgłoszonego przez powoda (vide pismo firmy (...) z dnia 03.03.2015 r. – k. 143-144). Gdyby umowa z dnia 31.05.2013 r. miała odnosić się także do dostaw realizowanych przez powoda na inne budowy, to albo w jej treści znalazłoby się odwołanie do takich innych inwestycji albo powód wystąpiłby do innych inwestorów z żądaniem zapłaty, co się jednakże nie stało. Powód nie przedstawił żadnych dowodów mogących przeciwstawić się okolicznościom podnoszonym przez pozwanego. Powód wycofał wniosek o przesłuchanie świadka K. S., która wystawiała faktury dotyczące dostaw na rzecz (...) sp. z o.o. Natomiast zeznania świadka E. S. niczego do sprawy nie wniosły, albowiem zeznała ona, iż nie pamięta okoliczności związanych z wystawianiem faktur obciążających spółkę (...), nie ma wiedzy dotyczącej tych faktur. Jeżeli chodzi o świadków R. O. i J. D., to odezwa o ich przesłuchanie została zwrócona wobec braku adresów zamieszkania świadków, który nie podejmowali wezwań kierowanych na adres miejsca pracy. Pełnomocnik powoda wezwany do wskazania adresów tych świadków w terminie miesiąca (k. 214). Wezwanie zostało doręczone w dniu 20.11.2015 r. (k. 215). Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. W piśmie z dnia 02.12.2015 r. pełnomocnik powoda wniósł o zobowiązanie spółki (...) do wskazania tych adresów. Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Wskazanie adresu świadka należy do strony wnioskującej o jego przesłuchanie. Pełnomocnik powoda nie wykazał, aby podjął jakąkolwiek próbę ustalenia tychże adresów, która okazałaby się bezskuteczna. Podniósł, iż nie dysponuje nrami pesel czy innymi danymi. Można zwrócić uwagę, iż na dowodach wydania figuruje nr telefonu R. O., zatem można było spróbować bezpośredniego z nim kontaktu. W konsekwencji sąd pominął dowód z przesłuchania tych świadków. Wobec niestawiennictwa prezesa zarządu powodowej spółki na rozprawę dnia 25.11.2016 r. i treści pisma z dnia 24.11.2016 r. sąd pominął dowód z przesłuchania reprezentanta powoda, który to dowód mógłby posłużyć powodowi do przedstawienia okoliczności i celu zawarcia umowy ramowej z dnia 31.05.2013 r. inaczej, niż to wywodził pozwany. Powód nie skorzystał z możliwości przesłuchania w charakterze świadka np. P. S., który wydawał towar dostarczany powodowi. W konsekwencji brak jest materiału dowodowego potwierdzającego stanowisko powoda, jakoby umowa ramowa z dnia 31.05.2013 r. oraz weksel załączony do pozwu dotyczyły wszelkich zobowiązań(...)sp. z o.o. Art. 10 ustawy z dnia 28.04.1936 r. – Prawo wekslowe stanowi, iż jeżeli weksel niezupełny w chwili wystawienia uzupełniony został niezgodnie z zawartym porozumieniem, nie można wobec posiadacza zasłaniać się zarzutem, że nie zastosowano się do tego porozumienia, chyba że posiadacz nabył weksel w złej wierze albo przy nabyciu dopuścił się rażącego niedbalstwa. Zasada ta doznaje istotnego złagodzenia w przypadku relacji pomiędzy osobą zobowiązaną wekslowo a pierwotnym wierzycielem wekslowym (remitentem). W takim wypadku dłużnik wekslowy, w szczególności wystawca weksla, może przedstawić posiadaczowi weksla zarzuty wynikające ze stosunku podstawowego, gdy weksel ma charakter weksla gwarancyjnego, ale przede wszystkim zarzut wypełnienia weksla niezgodnie z zawartym porozumieniem (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09.02.2005 r., II CK 426/04, Prawo Bankowe 2006/1/18). Sąd nie podziela argumentacji powoda, jakoby pozwany – będący jedynie poręczycielem wekslowym – nie był uprawniony do zgłoszenia zarzutu wypełnienia weksla niezgodnie z porozumieniem wekslowym. Stanowisko, iż prawo do podniesienia takiego zarzutu przysługuje również poręczycielowi, jest ugruntowane w orzecznictwie – zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17.09.2004 r., V CK 562/03, Pr. Bankowe 2005/3/17; z dnia 03.08.2006 r., IV CSK 101/06; z dnia 12.12.2008 r., II CSK 360/08; z dnia 03.11.2010 r., V CSK 142/10; z dnia 17.03.2011 r., IV CSK 371/10. W stosunku do remitenta takim zarzutem może posłużyć się w istocie każdy dłużnik wekslowy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09.02.2005 r. , II CK 426/04). Sąd doszedł do przekonania, iż stanowisko pozwanego znalazło należyte usprawiedliwienie w materiale dowodowym. Tym samym należy uznać, iż pozwany skutecznie zakwestionował istnienie po jego stronie zobowiązania wekslowego do zapłaty na rzecz powoda należności wynikających z innych źródeł niż dostawa materiałów budowlanych na budowę galerii handlowej w B.. Powód przedłożył wraz z pozwem szereg faktur VAT, z których nie wynikało jednakże, jakiej dostawy dotyczyły te faktury. Z zestawienia tych faktur z przedstawionymi sądowi dowodów WZ wynika, iż dostawy do B. objęte były fakturami: - z dnia 25.10.2013 r. – nr (...) – na kwotę 11 965, 44 zł brutto – z terminem płatności dnia 24.12.2013 r., - z dnia 31.10.2013 r. – nr (...) – na kwotę 3 921, 24 zł brutto – z terminem płatności dnia 30.12.2013 r. Pozwany nie kwestionował obowiązku zapłaty należności objętych wskazanymi fakturami, opiewającymi na łączną sumę 15 886, 68 zł. Zaskarżył nakaz zapłaty ponad tę kwotę. Trzeba jednakże zwrócić uwagę, iż suma wekslowa objęła nie tylko należności wynikające z faktur dołączonych do pozwu, ale także odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie tychże należności. Stąd też za usprawiedliwione należało uznać dochodzenie przez powoda – na podstawie art. 481 § 1 kc – także odsetek dotyczących wskazanych dwóch faktur. Wyliczenie tych odsetek przedstawia się następująco: - od kwoty 11 965, 44 zł za okres od dnia 25.12.2013 r. do dnia wypełnienia weksla, tj. 13.03.2014 r., czyli za 79 dni opóźnienia, według ustawowej stopy procentowej wynoszącej 13 % = 336, 67 zł, - od kwoty 3 921, 24 zł za okres od dnia 31.12.2013 r. do dnia wypełnienia weksla, tj. 13.03.2014 r., czyli za 73 dni opóźnienia, według ustawowej stopy procentowej wynoszącej 13 % = 101, 95 zł. Łączna kwota należnych powodowi odsetek wynosi 438, 62 zł. Ponadto należało podzielić stanowisko pozwanego co do pokrycia zobowiązania wynikającego z faktury nr (...) w kwocie 8 932, 51 zł, co potwierdza wydruk z historii rachunku bankowego (k. 94). Ponieważ w potwierdzeniu przelewu został wskazany sposób zaliczenia przelanej sumy 32 427, 58 zł, powód nie był uprawniony do dokonania innego zaliczenia. Ponadto powód nie wykazał, aby poinformował swojego dłużnika o przyjętym sposobie zaliczenia płatności i wezwał do zapłaty dalszej części należności objętych fakturami wymienionymi w potwierdzeniu przelewu z dnia 09.01.2014 r. Tym samym argumentacja powoda zawarta w odpowiedzi na zarzuty nie mogła znaleźć akceptacji sądu. Sąd nie udzielił powodowi zgody na złożenie pisma procesowego datowanego na 03.07.2015 r. Powód miał możliwość przedstawienia swojego stanowiska w pozwie oraz w odpowiedzi na zarzuty z dnia 22.04.2015 r., co należy uznać za wystarczające. Podobnie pozwany mógł złożyć dwa pisma, tj. zarzuty od nakazu zapłaty oraz pismo nadane dnia 26.05.2015 r. Nie zachodziła żadna usprawiedliwiona potrzeba złożenia przez powoda kolejnego pisma. Z tych względów sąd nie wziął pod uwagę argumentacji powoda zawartej w piśmie z dnia 03.07.2015 r. Pozwany zaskarżył nakaz zapłaty w części przekraczającej 15 886, 68 zł, wobec czego należy uznać, iż nakaz zapłaty uprawomocnił się co do należności głównej w tej wysokości wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22.03.2014 r. oraz stosowną częścią kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego powoda. Niezaskarżona część nakazu zapłaty wynosiła 10, 53 % wartości przedmiotu sporu, co oznacza, że prawomocnie zasądzony został zwrot kosztów sądowych w kwocie 198, 60 zł (10, 53 % x 1 886 zł) oraz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 380, 87 zł (10, 53 % x 3 617 zł). Mając na uwadze wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego sąd uznał zarzuty pozwanego za usprawiedliwione w zakresie przekraczającym wyliczone we wskazany wyżej sposób odsetki ustawowe w kwocie 438, 62 zł, wobec czego – w zakresie przekraczającym niezaskarżoną przez pozwanego T. C. część obejmującą należność główną w kwocie 15 886, 68 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22.03.2014 r. do dnia zapłaty oraz kosztami sądowymi w kwocie 198, 60 zł i kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 380, 87 zł – utrzymał w mocy zaskarżony nakaz zapłaty z dnia 04.04.2014 r., I Nc 273/14, co do należności głównej w tej właśnie kwocie wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od tej kwoty za okres od dnia 24.03.2014 r., czyli od dnia wniesienia pozwu (art. 482 § 1 kc). W pozostałym zakresie zaskarżony nakaz zapłaty podlegał uchyleniu, a powództwo oddaleniu. Ponieważ nakaz zapłaty został ostatecznie utrzymany w mocy co do kwoty 438, 62 zł stanowiącej 0, 325 % wartości przedmiotu zaskarżenia zarzutami wynoszącej 134 940, 70 zł, należało uznać, iż pozwany wygrał postępowanie wywołane wniesieniem zarzutów praktycznie w całości, co zgodnie z art. 100 kpc in fine oznacza przyznanie pozwanemu w całości zwrotu kosztów procesu obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 3 600 zł ustalone zgodnie z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Na podstawie art. 113 ust. 1 uksc powoda obciąża obowiązek pokrycia nieopłaconych kosztów sądowych obejmujących opłatę od zarzutów w kwocie 5 060, 60 zł. Mając powyższe okoliczności na uwadze sąd podjął rozstrzygnięcia zawarte w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.