Sygn. akt XXIII Ga 589/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Sobies

§ 2kodeksu cywilnego w zw.

z art. 822 §

§ 2

kodeksu cywilnego sprzeciwiające się zasadzie pełnej rekompensaty szkody w ten sposób, że Sąd obniżył kwotę należnego odszkodowania w wyniku czego nie zostały powodowi zwrócone pełne koszty najmu pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego i szkoda nie została w pełni naprawiona.

1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 353 1 kodeksu cywilnego, sprzeciwiające się zasadzie swobody umów, poprzez zastosowanie stawki dobowej najmu w oparciu o ceny stosowane przez inne podmioty, podczas gdy strony umowy najmu ustaliły inna cenę, a poszkodowany uznał dołączony do akt sprawy cennik i wyraził zgodę na określoną stawkę najmu.
2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6 kodeksu cywilnego polegające na błędnym przyjęciu, że strona powodowa nie udowodniła w niniejszej sprawie okresu niezbędnego do najmu pojazdu zastępczego pozostającego w adekwatnym związku przyczynowym z kolizją drogową z dnia 4 stycznia 2012 r. Powołując się na powyższe zarzuty wniósł o :
3. zmianę wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie w pkt. 2 poprzez uwzględnienie powództwa w części oddalonej i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 375,15 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 czerwca 2012 r. do dnia zapłaty.
4. zmianę wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie w pkt. 3 poprzez obciążenie pozwanego w całości kosztami postępowania pierwszoinstancyjnego
5. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania drugoinstancyjnego, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
6. alternatywnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów dotychczasowego postępowania. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o oddalenie apelacji powoda w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. Pozwany zaprzeczył zasadności twierdzeniom i zarzutom, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu. W ocenie Sądu Okręgowego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Zgodnie bowiem z literalnym brzmieniem art. 233 § 1 k.p.c. Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Z treści art. 233§1 kpc wynika uprawnienie Sądu do swobodnej oceny dowodów na podstawie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zaoferowanego przez strony postępowania, tym samym do naruszenia dochodzi jedynie w sytuacji jaskrawego i istotnego naruszenia zasad jakimi kierować się winien sąd przy ocenie dowodów zebranych w sprawie. Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku w sposób szczegółowy wskazał z jakich powodów uznał, iż stawka zastosowana przez powoda w sposób rażący przekracza ceny na rynku lokalnym. Niezasadny jest również zarzut, iż sąd rejonowy ustalił wysokość szkody jedynie na podstawie opinii biegłego. Podnieść bowiem należy, iż sąd rejonowy dokonał ustalenia wysokości szkody na podstawie art.322 k.p.c. uznając, iż jej ścisłe udowodnienie nie jest możliwe. Sąd Okręgowy w pełni popiera te ustalenia. Odnosząc się do ustalenia uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego i co się z tym wiąże wysokości poniesionej szkody, Sąd Okręgowy uznaje za zasadne stanowisko zaprezentowane przez Sąd Rejonowy. Podnieść należy, wbrew twierdzeniom skarżącego, iż Sąd Rejonowy swoje ustalenia odnośnie długości okresu najmu pojazdu oraz wysokości szkody oparł na zgromadzonym w sprawie materiale dowodym, w tym opinii biegłego. Sąd Okręgowy popiera stanowisko sądu I instancji odnośnie okresu najmu pozostającego w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą. Podnieść należy, iż zgodnie z art. 361 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko na normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Ubezpieczyciel obowiązany jest do zwrotu wydatków koniecznych i niezbędnych do przeprowadzenia naprawy uszkodzonego pojazdu i nie można rozciągać takich kosztów na cały faktyczny okres naprawy samochodu ,ponieważ ubezpieczyciel nie odpowiada za złą organizację pracy zakładu naprawczego. Obciążenie ubezpieczyciela tymi kosztami byłoby naruszeniem przepisów m.in. art. 361 k.c. oraz art. 436 k.c. W związku z powyższym podnieść należy, iż wybór zakładu naprawczego, wybór trybu naprawy, nie uzgodnienie wcześniejszego dostarczenia części zamiennych jest świadomą decyzją poszkodowanego, która wyrządziła poszkodowanemu szkodę, ale nie będzie podlegać kompensacji przez ubezpieczyciela sprawcy szkody. Mając na względzie dotychczasowe rozważania, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 361 §

2 k.c. w zw. z art. 822 §

§ 2k.c.

Jak już wyżej wskazano naprawieniu ma podlegać szkoda pozostająca w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem, nie zaś koszty wszelkich zobowiązań zaciąganych przez pokrzywdzonego. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji treści art. 353 1 k.c. przez ustalenie ceny dobowej najmu poprzez odniesienie się do cen rynkowych stosowanych przez inne podmioty. Sąd Okręgowy nie podważa samej zasady swobody umów tam wyrażonej, ale swoboda nie oznacza pełnej dowolności i znajduje ograniczenie przez zastosowanie przez ustawodawcę zwrotu „byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”. Podnieść należy, iż wysokość rekompensaty pieniężnej powinna odpowiadać wydatkom rzeczywiście poniesionym, przy uwzględnieniu cen na rynku lokalnym, i jest to ograniczenie kompensaty szkody, chroniącej sprawcę szkody przez nieograniczoną odpowiedzialnością lub całkowicie dowolnym kształtowaniem cen, jak słusznie wskazał sąd I instancji. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 6 k.c. polegający na błędnym przyjęciu, że powód nie udowodnił niezbędnego okresu najmu pojazdu zastępczego pozostającego w adekwatnym związku przyczynowym. Jak już wyżej wskazano sam fakt najmu pojazdu zastępczego przez pokrzywdzonego w okresie naprawy pojazdu uszkodzonego nie świadczy o tym, iż cały okres najmu pojazdu pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. apelację oddalił.