tj. o czyn z art.
skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;
na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; Ponadto na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeczono dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 złotych. M. K.
k.k., co wypełniło znamiona czynu z art.
W niniejszej sprawie sąd uwzględnił złożony przez oskarżonego wniosek o wydanie wyroku na postawie art. 387 § 1 kk., co do którego wydania nie sprzeciwił Prokurator. Zatem sąd orzekł karę i środki karne tak jak zostało wskazane we wniosku. Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę co następuje: Stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny. W przedmiotowej sprawie wskazać należy, iż oskarżony był osobą karaną nie tylko za czyn z art.
Okolicznością łagodzącą był fakt, iż oskarżony jechał motorowerem, gdzie potencjalne zagrożenie dla innych uczestników ruchu jest mniejsze niż pojazdem samochodowym. Sąd miał również na względzie, iż od początku postępowania oskarżony przyznawał się do winy i wnioskował o skazanie go bez przeprowadzania rozprawy. Wymierzając ww. kary sąd miał na uwadze przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uznał, iż zachodzą wobec oskarżonego przesłanki skutkujące orzeczeniem ww. kar. W tej sytuacji dolegliwość orzeczonej wobec oskarżonego kary nie przekracza stopnia jego winy. W tym miejscu należy też zauważyć, że w myśl przepisu art. 69 § 4 k.k., wobec sprawcy przestępstwa określonego w art.
sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Ponadto zgodnie z treścią art. 69 § 1 kk sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Tak więc w realiach niniejszej sprawy i z uwagi na wcześniejszą karalność oskarżonego na kary pozbawienia wolności nie mogło być mowy o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu. W myśl przepisu art. 42 § 3 k.k. sąd orzeka obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa z art.
W myśl przepisu art. 43a § 2 k.k. sąd orzeka obligatoryjne świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10.000 złotych. W tej sytuacji M. K. został skazany na karę pozbawienia wolności i świadczenie pieniężne w dolnym wymiarze, gdyż zagrożenie ustawowe za ten czyn wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności jedynie z uwagi na złożenie wniosku w trybie art. 387 § 1 kpk. O kosztach sądowych sąd orzekł mając na względzie treść art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych uznając, że sytuacja rodzinna i majątkowa oskarżonego, który uzyskuje dochody umożliwia mu uiszczenie kwoty 120 zł. tytułem opłaty oraz 70 zł tytułem pozostałych kosztów procesu. Na koszty procesu złożyły się : 50 zł. - koszty w postępowaniu przygotowawczym 20 zł. – ryczałt za doręczenia W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.