← Polska

VIII C 15/17

Sygnatura akt VIII C 15/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W., dnia 9 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu VIII Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR SSR Beata Koźbiał-Kawałko Protokolant: Agnieszka Potoniec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2017 r. w W. sprawy z powództwa Gminy W. przeciwko Z. S.

(1)o zapłatę I. powództwo oddala, II. zasądza od strony powodowej Gminy W. na rzecz pozwanego Z. S.
(2)kwotę 377 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Strona powodowa Gmina W. wniosła o zasądzenie od pozwanego Z. S.
(2)kwoty 1 407, 51 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazała, że dochodzona pretensja główna stanowi zaległość pozwanego z tytułu czynszu najmu lokalu użytkowego położonego w W. przy ul. (...) za okres od 1 sierpnia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. W sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 8 listopada 2016 roku pozwany Z. S.
(2)wniósł o oddalenie powództwa w całości, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. W odpowiedzi na sprzeciw Gmina W. podkreśliła, że podtrzymuje powództwo w całości w stosunku do Z. S.
(2). Nadto wskazała, że pozwany celowo uchylał się od płatności z tytułu czynszu najmu lokalu użytkowego, wobec czego należy przyjąć, że pozwany rozmyślnie wyrządził powodowi szkodę, nie regulując zadłużenia, w związku z czym nie może korzystać z zarzutu ochrony jaką daje zrzut przedawnienia, gdyż sam naruszył zasady współżycia społecznego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strony łączyła umowa najmu lokalu użytkowego położonego w W. przy ul. (...). Najemcą był Z. S.
(2). okoliczność bezsporna /umowa najmu lokalu użytkowego k. 4-14/ Pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. strona powodowa wezwała pozwanego do zapłaty czynszu związanego z używaniem lokalu użytkowego położonego w W. przy ul. (...). dowód; wezwanie do zapłaty wraz potwierdzeniem odbioru (k.15-16) Pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. strona powodowa wypowiedziała pozwanemu umowę najmu lokalu użytkowego przy ul. (...). dowód: pismo z dnia 19 sierpnia 2010 r. wraz potwierdzeniem odbioru (k. 17-18) Zaległość z tytułu czynszu związanych z używaniem lokalu przy ul. (...) w W. za okres od dnia 1 sierpnia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. wynosi 1407, 51 zł , z czego kwotę 543, 57 zł stanowią odsetki. dowód: - zestawienie należności i wpłat (k.19-23) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe wynosi trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). W niniejszej sprawie bezspornym pozostaje, że roszczenie dochodzone pozwem jest świadczeniem okresowym, tj. płatnym w regularnych odstępach czasu. Co za tym idzie, dochodzone w niniejszej sprawie wierzytelności okresowo płatne ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat licząc od daty ich wymagalności. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że należność dochodzona niniejszym pozwem obejmuje należności z tytułu czynszu najmu za okres od 1 sierpnia 2007 roku 31 sierpnia 2010 roku. Z ustaleń sądu wynika natomiast, że opłaty z tego tytułu pozwany winien ponosić miesięcznie z góry do 10 dnia każdego miesiąca. Zatem, świadczenia za ostatni okres rozliczeniowy wymagalne stały się z dniem 11 sierpnia 2010 roku i przedawniły się z upływem 3 lat od daty wymagalności, podobnie jak świadczenia za okresy wcześniejsze. Godzi się również zaznaczyć, że przedawnienie roszczenia głównego skutkuje przedawnieniem roszczenia o świadczenia uboczne (np. odsetki), choćby nawet nie upłynął jeszcze termin ich przedawnienia, co oznacza, że w niniejszej sprawie zachodzi również przeszkoda do uwzględniania żądania zasądzenia odsetek od w/w należności. Skorzystanie przez pozwanego Z. S.
(1)z przysługującego mu prawa i uchylenia się od zaspokojenia roszczenia, obliguje Sąd do oddalenia żądania pozwu obejmującego przedawnione roszczenie w stosunku do pozwanego. Pozwany powołał się na w/w zarzut, zaś strona powodowa nie przedstawiła, a tym bardziej nie udowodniła, okoliczności dotyczących ewentualnego przerwania biegu przedawnienia (art. 123 § 1 k.c.) lub zrzeczenia się przez pozwaną takiego zarzutu. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez pozwanego takiej zasady współżycia społecznego, która usprawiedliwiałaby odmowę skorzystania z przepisu art. 118 k.c. Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się na przedłożonych przez stronę powodową dokumentach albowiem autentyczności i zgodności treści tych dokumentów z rzeczywistym stanem rzeczy strony nie podważały, jak również nie ujawniły się okoliczności, które osłabiałyby zaufanie do ich wiarygodności. W konsekwencji Sąd biorąc pod uwagę powyższe w szczególności skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia oddalił powództwo. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażoną w art. 98 k.p.c., zasądzając od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 377 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na podstawie § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015 poz. 1800), 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.