Nie zaszły przy tym okoliczności określone w art.
/odpowiedź na odwołanie - k. 5 - 5 verte/ Pismem procesowym z dnia 8 sierpnia 2016 roku pełnomocnik wnioskodawczyni poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, że decyzja została wnioskodawczyni doręczona na nieaktualny adres, podczas gdy obowiązkiem organu rentowego jest właściwe doręczenie decyzji. Powołując się na art. 71 a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych pełnomocnika podniósł, że organ rentowy nie udowodnił, że decyzję doręczył. Pełnomocnik zarzucił też decyzji z dnia 16 maja 2013 roku wadliwość, wskazując że jest decyzją warunkową oraz nie wskazuje kwot należności podlegających umorzeniu, wobec czego nie może powodować negatywnych skutków dla ubezpieczonej. /pismo procesowe - k. 9 - 10/ W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Pełnomocnik wnioskodawczyni poparł odwołanie. Pełnomocnik ZUS wniósł o jego odrzucenie. /stanowiska stron - e-protokół z dnia 23 marca 2017 roku - 00:01:04 - 00:02:25 - płyta - k. 57/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni w dniu 4 lutego 2013 roku złożyła wniosek o umorzenie należności powstałych z tytułu niezapłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność za okres od maja 2003 roku do października 2006 roku na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. We wniosku wnioskodawczyni podała adres do korespondencji: ul. (...) w Ł.. /okoliczności bezsporne, a nadto: wniosek - k. 1 akt ZUS; zeznania wnioskodawczyni - e-protokół z dnia 23 marca 2017 roku - 00:19:33 - 00:20:04 w zw. z e-protokół z dnia 23 lutego 2017 roku - 00:06:00 - 00:17:05 - płyta - k. 29/ Organ rentowy w toku postępowania o umorzenie należności kierował do wnioskodawczyni pisma na adres przy ul. (...). Pisma z dnia 18 lutego 2013 roku i z dnia 6 marca 2013 roku zawierały pouczenia oraz wezwania do wyjaśnień. Pisma te zostały wysłane na adres przy ul. (...). Wnioskodawczyni je odebrała. /okoliczności bezsporne, a nadto: pisma wraz z potwierdzeniami odbioru - k. 3 i 9 akt ZUS; zeznania wnioskodawczyni - e-protokół z dnia 23 marca 2017 roku - 00:19:33 - 00:20:04 w zw. z e-protokół z dnia 23 lutego 2017 roku - 00:06:00 - 00:17:05 - płyta - k. 29/ Wnioskodawczyni odebrała również w dniu 17 maja 2013 roku decyzję z dnia 16 maja 2013 roku wysłaną na ul. (...). Udała się następnie do ZUS aby wyjaśnić jakie należności nie będą podlegały umorzeniu bowiem nie rozumiała w pełni treści doręczonej jej decyzji. Będąc w organie rentowym ani później wnioskodawczyni nie powiadomiła organu rentowego o zmianie adresu , nie wskazała ,iż adres zamieszczony we wniosku o umorzenie , na który jest kierowana korespondencja jest nieaktualny. /okoliczności bezsporne, a nadto: decyzja wraz z potwierdzeniem odbioru - k. 20 akt ZUS; zeznania wnioskodawczyni - e-protokół z dnia 23 marca 2017 roku - 00:19:33 - 00:20:04 w zw. z e-protokół z dnia 23 lutego 2017 roku - 00:06:00 - 00:17:05 - płyta - k. 29/ Decyzją z dnia 16 maja 2013 roku - nr (...) - organ rentowy - po rozpatrzeniu wniosku z dnia 4 lutego 2013 roku określił, że według stanu na dzień 4 lutego 2013 roku umorzeniu podlegają należności z tytułu składek na:
odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że odwołanie zostało wniesione po upływie prawie 2 lat od dnia doręczania wnioskodawczyni decyzji w trybie awizo. Sąd w toku postępowania ustalił, że doręczenie to nastąpiło na właściwy adres, wskazany przez samą wnioskodawczynię we wniosku o umorzenie należności z tytułu składek. Co więcej pod tym adresem wnioskodawczyni faktycznie mieszkała i odbierała tam całą pozostałą korespondencję kierowaną do niej przez organ rentowy w toku postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek. Niewątpliwie doszło zatem do przekroczenia miesięcznego terminu do wniesienia odwołania, co stanowi podstawę do jego odrzucenia zgodnie z powołanymi przepisami. W postępowaniu odrębnym, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie prowadzi się postępowania o przywrócenie terminu w odniesieniu do odwołania, czyli pisma wszczynającego postępowanie. Sąd dokonuje oceny, czy przekroczenie terminu było nadmierne oraz czy nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Sąd może potraktować spóźnione odwołanie tak, jakby zostało wniesione w terminie, pod warunkiem jednoczesnego spełnienia obu przesłanek: przekroczenie terminu nie może być nadmierne, zaś jego przyczyna musi być niezależna od odwołującego się ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 marca 2006 r., sygn.. akt III UK 168/05, Legalis nr 179355). W niniejszej sprawie sama wnioskodawczyni przyznała, że odwołanie od decyzji ZUS z dnia 12 września 2014 roku złożyła po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wnioskodawczyni nie wykazała, aby przekroczenie terminu było usprawiedliwione okolicznościami niezależnymi od odwołującej się. Wnioskodawczyni wniosła o umorzenie należności z tytułu składek, mając świadomość istnienia zadłużenia względem ZUS z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni przyznała, że zapoznała się z treścią decyzji określającej warunki umorzenia i nie kwestionowała decyzji określającej warunki umorzenia, skutkiem czego od dnia 18 czerwca 2013 roku decyzja ta stała się prawomocna. Należy zauważyć ,iż w styczniu 2016 roku wnioskodawczyni doręczona została decyzja z dnia 22 stycznia 2016 roku dotycząca określenia wysokości należności z tytułu nieopłaconych składek. Odwołanie od jej treści wnioskodawczyni złożyła w dniu 28 stycznia 2016 roku. Z odpowiedzi na odwołanie , doręczone wnioskodawczyni w dniu 27 kwietnia 2016 roku uzyskała ona pewną informację o treści decyzji z dnia 12 września 2014 roku. Tak więc w kwietniu 2016 roku wnioskodawczyni miała świadomość ,że sporne należności nie zostały umorzone. Z wniesieniem odwołania wnioskodawczyni zwlekała do 13 czerwca 2016 roku. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy w Łodzi na podstawie art.
orzekł jak w sentencji postanowienia. ZARZĄDZENIE Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawczyni. Dnia 22 maja 2017 roku
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.