kk i za to na mocy art.
z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 15 (piętnastu) złotych; II. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 3 (trzech) lat; III. na mocy art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 25 czerwca 2016 roku; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu) kwotę 225 (dwieście dwadzieścia pięć) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych. Sygn. akt II K 203/16 UZASADNIENIE R. S.
Sąd uznał go za winnego tego, że w dniu 25 czerwca 2016 roku w miejscowości K. na ul. (...), gm. K., pow. (...) (...), woj. (...)- (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,73 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej (...) po drodze publicznej tj. o przestępstwa z art.
Zastrzeżeń nie budziła przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna czynu zarzucanego oskarżonemu. Przestępstwo z art.
in. ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzi w ruchu lądowym pojazd mechaniczny. Uznając winę oskarżonego za zarzucany mu aktem oskarżenia czyn, Sąd na mocy art. 178 a § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę 150 (stu pięćdzisięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 15 (piętnastu) złotych. W przekonaniu Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, która zna wpływ alkoholu na organizm. Spożywając alkohol wcześniej zanim wsiadł do auta niewątpliwie zdawał sobie sprawę z tego, iż może on wywołać u niego stan nietrzeźwości. Oskarżony mógł w celu dostania się z powrotem do domu skorzystać z taksówki lub poprosić kogoś o podwiezienie, czego jednak nie uczynił. Sąd miał na uwadze okoliczności wpływające na wymiar kary, a były nimi: wysoki stan nietrzeźwości, przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu, wyrażenie skruchy, dotychczasową niekaralność. Popełnione przez oskarżonego przestępstwo miało charakter incydentalny. Ilość i wysokość orzeczonych wobec oskarżonego stawek dziennych mieści się w granicach jego możliwości zarobkowych i majątkowych. Oskarżony co prawda aktualnie nie pracuje , ale nieco wcześniej prowadził własną działalność gospodarczą z czego jak sam podawał posiada oszczędności w kwocie 50.000 tyś złotych, jest właścicielem samochodu m-ki V. (...) ro produkcji 2009. . Zauważyć również należy, iż nawet gdyby oskarżony popadł w trudności w spłacie grzywny, to na etapie postępowania wykonawczego będzie mógł zawnioskować o rozłożenie jej na raty lub umorzenie albo wykonać tę karę w postaci pracy społecznie użytecznej. Sąd na mocy art. 42 § 2 kk w orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat B na okres 3 (trzech) lat na poczet którego zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy. Sąd miał na uwadze, iż w przypadku skazania osoby za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwo w komunikacji, która znajdowała się w chwili czynu w stanie nietrzeźwości, orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju jest obligatoryjne. W ocenie Sądu orzeczony zakaz wzmocni dolegliwości wymierzanej kary, a jednocześnie spowoduje u skazanego refleksję co do konieczności poszanowania i przestrzegania prawa w przyszłości. Złamanie orzeczonego zakazu skutkować będzie odpowiedzialnością karną z uwagi na treść przepisu art. 244 kk przewidującego sankcję za niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Niemniej na skutek oczywistej pomyłki Sąd nie orzekł świadczenia na cel społeczny , które ma charakter obligatoryjny.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.