którą oprocentowanie kapitału wynosiło 10 % w skali roku, a odsetki umowne karne 9,36 % w skali roku. Wobec braku realizacji warunków umowy powód wezwał pozwaną do zapłaty, wezwanie to okazało się bezskuteczne więc wypowiedział umowę, która uległa rozwiązaniu z dnia 11 maja 2015r. Następnego dnia roszczenie stało się w całości wymagalne. Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 9 grudnia 2015r. orzeczono
żądaniem pozwu. Pozwana wniosła sprzeciw domagając się oddalenia powództwa w całości. W uzasadnieniu sprzeciwu zaprzeczyła wszystkim wyraźnie nieprzyznanym twierdzeniom i okolicznościom wskazanym w pozwie oraz podniosła, że skierowanie wobec niej roszczenia ujętego w pozwie nie znajduje żadnych podstaw faktycznych i prawnych oraz nie zostało udowodnione. Pismem z dnia 12 września 2016r. powód odnosząc się do złożonego sprzeciwu podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz przedstawione twierdzenia. Podkreślił, że pozwana nie zgłosiła żadnych merytorycznych zarzutów w stosunku do zgłoszonego roszczenia, które oparte jest na umowie stron, a jego wysokość wykazana elektronicznym zestawieniem transakcji, umowa została wypowiedziana prawidłowo, co powoduje, że dług jest w całości wymagalny. Sąd zobowiązał pozwaną do złożenia pisma przygotowawczego, w którym przedstawi, czy kwestionuje okoliczności i dowody przedłożone przez powoda, a jeśli tak, to w jakim zakresie i jakie konkretnie dowody, w terminie 3 tygodni pod rygorem przyjęcia, że okoliczności, twierdzenia i zarzuty podniesione w piśmie z dnia 12 września 2016r. są niekwestionowane. W odpowiedzi na zobowiązanie pozwana w piśmie z dnia 8 grudnia 2016r. oświadczyła, że podtrzymuje dotychczasowe stanowisko i zaprzecza wszystkim twierdzeniom powoda. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 kwietnia 2005r. między (...) Bankiem S.A.w W. (zwanym mBankiem) a M. R. została zawarta umowa odnawialnego kredytu w rachunku w kwocie 42.100 zł na okres 12 miesięcy.
umowy miała być przedłużana o kolejne 12 miesięcy pod warunkiem należytego wypełniania przez kredytobiorcę obowiązków wynikających z umowy. Kredyt oprocentowany był według zmiennej stopy procentowej, która w dacie zawarcia umowy wynosiła 10,45 % w stosunku rocznym.
umowy bank nalicza odsetki od wykorzystanej kwoty kredytu za każdy dzień według stóp procentowych obowiązujących w czasie trwania umowy. Odsetki naliczane są i pobierane w okresach miesięcznych licząc od dnia postawienia kredytu do dyspozycji. Dla zabezpieczenia terminowej spłaty kredytu kredytobiorca zobowiązał się do dokonywania miesięcznych wpłat na rachunek eKONTO i skojarzone z nim rachunki eMAX w wysokości nie niższej niż zadeklarowana we wniosku o udzielenie kredytu.
umowy w przypadku nie spłacenia w umówionym terminie kredytu z należnościami ubocznymi, należnych prowizji, opłat lub innych należności bank wezwanie kredytobiorcę do niezwłocznego wpłacenia wymagalnych należności. Niespłacenie wymagalnych należności w terminie upoważnia bank do podjęcia wszelkich działań zmierzających do odzyskania wymagalnych należności bądź do wypowiedzenia umowy w całości lub w części na zasadach określonych w § 13 lub żądania ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia.
umowy bank może wypowiedzieć umowę w całości lub w części między innymi w przypadku niespełnienia przez kredytobiorcę warunków kredytu. Okres wypowiedzenia wynosi 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia wypowiedzenia kredytobiorcy. Następnego dnia po upływie terminu wypowiedzenia wszelkie zobowiązania wynikające z umowy stają się wymagalne. W przypadku niespłacenia kredytu w umówionym terminie bank pobiera od kwoty niespłaconego kapitału odsetki w wysokości określonej w tabeli oprocentowania dla należności przeterminowanych, które na dzień zawarcia umowy wynoszą 22% w stosunku rocznym. Przekroczenie kwoty przyznanego kredytu uprawnia bank do pobierania od kwoty przekroczenia odsetek dla należności przeterminowanych. Dowód: umowa odnawialnego kredytu konsumpcyjnego k. 45-48 Aneksem z dnia 5 września 2006r. kwota kredytu została obniżona o 400 zł do kwoty 41.700 zł. Dowód: aneks k. 49-50 W dniu 6 października 2014r. saldo na koncie przekroczyło kwotę limitu i stan ten utrzymywał się do 2 grudnia 2014r. do wpłaty w kwocie 1740,31 zł. W tym dniu ponownie doszło do przekroczenia limitu kredytu. W dniu 3 grudnia 2014r. wpłynęła wpłata na kwotę 1740,85 zł, która pomniejszyła zadłużenie do poziomu mieszczącego się w granicach udzielonego kredytu. Ponownie do przekroczenia limitu doszło w dniu 8 grudnia 2014r. W dniu 9 grudnia 2014r. wpłynęła na konto wpłata w wysokości 28,25 zł (stan przekroczenia limitu utrzymywał się). Była to ostatnia wpłata jaka wpłynęła na konto. Dowód: elektroniczne zestawienie operacji k. 51-124 Pismem z dnia 7 lutego 2015r. powód wezwał pozwaną do spłaty zaległych płatności w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy. Wskazano, że wymagalne należności na dzień sporządzenia wezwania wynoszą 928 zł z tytułu kapitału, 1170,91 zł z tytułu odsetek od kapitału, łącznie 2098,91 zł. Wskazano, że w przypadku braku spłaty w powyższym terminie pismo należy traktować jako wypowiedzenie umowy, okres wypowiedzenia wynosi 60 dni i jest liczony od dnia następnego po upływie terminu wskazane w wezwaniu. Całkowita kwota zobowiązania na dzień sporządzenia pisma wynosi 43.798,91 zł. Pismo to zostało pozwanej doręczone w dniu 20 lutego 2015r. Dowód: wezwanie do zapłaty k. 149, potwierdzenie odbioru k. 150-151 Pozwana nie uregulowała należności. Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się w przeważającej części zasadne. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd uwzględnił dokumenty przedstawione przez powoda oraz bierną postawę pozwanej, która wprawdzie zakwestionowała twierdzenia powoda i wniosła o oddalenie powództwa, jednakże nie podniosła żadnych konkretnych zarzutów i mimo zobowiązania Sądu nie ustosunkowała się do poszczególnych twierdzeń i dowodów przedstawionych przez powoda.
art. 3 k.p.c. strony obowiązane są dokonywać czynności procesowych
dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy
prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Przepis ten nakłada na strony obowiązek aktywnego działania w procesie, a w tym kierowanie się dobrymi obyczajami i przedstawianie prawdziwych, jasnych i wyczerpujących twierdzeń. Pozwany składając odpowiedź na pozew, tudzież sprzeciw lub inne pismo procesowe, którego przedmiotem jest ustosunkowanie się do żądania pozwu, winien w sposób skonkretyzowany przedstawić zarzuty i twierdzenia. Nie wypełnia obowiązku złożenia wyjaśnień enigmatyczne stwierdzenie, że pozwany zaprzecza wszystkim wyraźnienie przyznanych twierdzeniom powoda, a tylko tego rodzaju zarzut zgłosiła pozwana. Pozwana – mimo nałożenia na nią obowiązku - nie ustosunkowała się do poszczególnych okoliczności stanowiących podstawę żądania oraz do zaoferowanych przez powoda dowodów. W oparciu o jej ogólnikowe twierdzenia nie sposób ustalić, czy pozwana kwestionuje, aby łączyła ją z powodem umowa kredytu odnawialnego, czy podważa jej warunki, czy neguje transakcje na rachunku i zakres obciążenia tego rachunku, bądź czy zaprzecza skuteczności wypowiedzenia umowy lub kwestionuje wysokość roszczenia, a jeśli tak, to w jakim zakresie. Z przedstawionych przez pozwaną twierdzeń nie ma możliwości wywieść, z jakich konkretnie powodów pozwana wnosi o oddalenie powództwa, a co za tym idzie, jakie okoliczności są przedmiotem sporu. W istocie pozwana nie wypowiedziała się co do twierdzeń i dowodów zgłoszonych przez drugą stronę. Natomiast analiza zebranych dowodów takich jak umowa stron, aneks do umowy, elektroniczne zestawienie transakcji oraz wezwanie do zapłaty z oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy oraz dowodem doręczenia nie dawała żadnych podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności i mocy dowodowej. Nie budziło zatem wątpliwości Sądu, iż strony łączyła umowa kredytu odnawialnego z limitem 41.700 zł oraz że pozwana naruszyła warunki umowy doprowadzając na koncie do zadłużenia przekraczającego limit, zaprzestała dokonywać wpłat na rachunek oraz nie uczyniła zadość wezwaniu do zapłaty zawartemu w piśmie z dnia 7 lutego 2015r. Należy bowiem w tym miejscu podkreślić, że stosownie do zasady wyrażonej w art. 6 k.c. wykazanie spłaty zobowiązania spoczywa na dłużniku. Pozwana natomiast nie zgłosiła dowodów na okoliczność wypełnienia warunków określonych w piśmie z dnia 7 lutego 2015r., ani nawet nie podnosiła tego rodzaju twierdzeń, natomiast z elektronicznego potwierdzenia transakcji wynika, że wymaganej spłaty nie dokonała w żadnym zakresie. Wobec powyższego Sąd nie miał żadnych podstaw do przyjęcia, że zadłużenie pozwanej na rachunku, w tym dokonane transakcje, nie przedstawiały się w taki sposób, jak to wynika z elektronicznego zestawienia operacji. Dokument ten został wystawiony
art. 7 ustawy Prawo bankowe i – co wyżej podkreślono – nie został w żadnym zakresie zakwestionowany przez pozwaną. Z tego względu Sąd uczynił go podstawą swoich ustaleń co do stanu zadłużenia pozwanej. Weryfikacja wysokości żądania, w oparciu o złożone dokumenty, doprowadziła do wniosku, że roszczenie jest w przeważającej części zasadne, a mianowicie co do dwóch jego składników tj. kwoty 44.484 zł z tytułu kapitału oraz kwoty 2251,56 zł z tytułu odsetek umownych od kapitału. Na dochodzą pozwem kwotę 49.814,60 zł składały się następujące należności: - 44.484 zł tytułem należności głównej, - 2251,56 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kapitału za okres od 7 listopada 2014r. do 11 maja 2015r. w wysokości 10% w skali roku, - 1621,72 zł tytułem odsetek umownych karnych naliczonych za okres od 12 maja 2015r. do 28 września 2015r. od zadłużenia przeterminowanego w wysokości 9,36% w skali roku, - 699,72 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych naliczonych za okres od 29 września 2015r. do 2 grudnia 2015r., - kwotę 757,60 zł tytułem kosztów, opłat i prowizji oraz kosztów procesu według norm przepisanych. Umowa ulegała rozwiązaniu z dniem 11 maja 2015r., jak wskazał powód. Uwzględniając treść pisma z dnia 7 lutego 2015r. oraz potwierdzenia doręczenia go pozwanej, nie ma podstaw do przyjęcia, że rozwiązanie umowy nastąpiło w późniejszym okresie. Według zestawienia operacji zadłużenie na ten dzień wynosi 44.484 zł (k. 124). Kwota 2251,56 zł została naliczona na podstawie postanowień umowy,
którymi bank nalicza odsetki od wykorzystanej kwoty kredytu za każdy dzień według stóp procentowych obowiązujących w czasie trwania umowy. Odsetki naliczane są i pobierane w okresach miesięcznych licząc od dnia postawienia kredytu do dyspozycji. Naliczenie odsetek znajduje się na zestawieniu operacji pod nazwą: odsetki – obciążenie rozl. oproc. ujemn. i dotyczy rozliczenia zadłużenia na dzień 5 grudnia 2014r., 7 stycznia 2015r., 6 lutego 2015r., 7 kwietnia 2015r., 7 maja 2015r. i 11 maja 2015r. tj. dnia rozwiązania umowy. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia kwoty 1621,72 zł z tytułu odsetek umownych karnych, albowiem nie zostały przedstawione wyliczenia lub dowody, które pozwalałyby na zweryfikowanie tej kwoty. Powyższa kwota nie znajduje potwierdzenia w naliczeniach odsetek ujętych w zestawieniu operacji. Sąd nie uwzględnił również naliczonych po dacie rozwiązania umowy opłat i prowizji bowiem nie zostały przedstawione dowody potwierdzające zasadności i wysokość tych opłat. W zakresie kwoty 699,72 zł to powód domagał się jej tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych naliczonych za okres od 29 września 2015r. do 2 grudnia 2015r. przy czym dochodził jej bez dalszych odsetek. Oznacza to, że w przedmiotem żądania były odsetki ustawowe od dochodzonej kwoty dnia 29 września 2015r. do dnia 2 grudnia 2015r. czyli dnia poprzedzającego złożenia powództwa. Kapitalizacja ta miała charakter wyłącznie techniczny, nie była to kapitalizacja w rozumieniu art. 482 § 1 i 2 k.c. Powód nadto domagał się dalszych odsetek ustawowych od dochodzonych kwot. Z przedstawionych przyczyn Sąd uwzględnił roszczenie co do kwoty 46.735,56 zł (44.484 zł + 2251,56 zł) z odsetkami ustawowymi od dnia 29 września 2015r., a w pozostałej części powództwo oddalił. Zważywszy, że w dniu 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1830), która znowelizowała m. in. art. 481 § 2 k.c., Sąd od dochodzonych pozwem należności zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie, bowiem tego rodzaju odsetek powód dochodził. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. przy uwzględnieniu, że powód wygrał sprawę w 93%. Na poniesione przez niego usprawiedliwione koszty procesu składała się opłata od pozwu w kwocie 623 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej odpowiedniej do wartości przedmiotu sporu wynoszącej 4800 zł ( § 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawę ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, łącznie 5440 zł, z czego na rzecz powoda zostało zasądzone 93% czyli 5.060 zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.