Sygn. akt I ACa 365/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2017 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący:SSA Marzena Konsek- Bitkowska (spr.) Sędziowie:SA Maciej Dobrzyński SO (del.) Adrianna Szewczyk-Kubat Protokolant:Karolina Długosz-Żółtowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa B. A. z siedzibą w M. przeciwko A. K. o ochronę praw do wspólnotowych znaków towarowych na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2015 r., sygn. akt XXII GWzt 56/15 1. oddala apelację; 2. zasądza od A. K. na rzecz B. A. z siedzibą w M. kwotę 1260 (tysiąc dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Maciej Dobrzyński Marzena Konsek – Bitkowska Adrianna Szewczyk – Kubat Sygn. akt I ACa 365/16 UZASADNIENIE Powódka - B. A. w M. wystąpiła z pozwem o: 1. zakazanie pozwanemu używania słownego wspólnotowego znaku towarowego B. nr (...) dla oznaczania i reklamy własnej działalności gospodarczej, w szczególności w następujących formach: a. używania sformułowań: B. (...) i/lub specjalizacja B. (...). K. i/lub Serwis (...) i/lub B. (...) Serwis dla oznaczania prowadzenia przez pozwanego własnej działalności, b. umieszczenia na flagach, banerach, pylonach reklamowych, materiałach reklamowych lub promocyjnych, w tym ramkach na tablice rejestracyjne lub innych nośnikach samego tylko wspólnotowego znaku towarowego B. lub niewspółmierne wyeksponowanie tego znaku w stosunku do pozostałych elementów prezentowanej informacji; 2. zakazanie pozwanemu używania słowno-graficznego wspólnotowego znaku (...), przedstawiającego okrąg z elementem szachownicy okolonej otokiem, w który wpisane są litery B. w celu informacyjnym, reklamowym oraz do oznaczania własnej działalności gospodarczej; 3. nakazanie pozwanemu zniszczenia – w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku: flag, banerów, pylonów reklamowych, materiałów reklamowych lub promocyjnych, w tym ramek na tablice rejestracyjne oraz innych nośników, w tym kubków, na których umieszczone są słowno-graficzny wspólnotowy znak (...) lub słowny znak towarowy B. nr (...); 4. nakazanie pozwanemu podania orzeczenia do publicznej wiadomości na jego koszt, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, poprzez: - opublikowanie dwukrotnie w odstępach tygodniowych w piątkowym wydaniu gazety codziennej pt. (...), na trzeciej stronie tego dziennika, w czarnej ramce, w formacie ogłoszenia „junior page”, a także utrzymywanie przez okres 14 dni w wydaniu internetowym gazety codziennej pt. (...), w zakładce motofakty na stronie http:// (...) ogłoszenia o treści: „Wyrokiem z dnia […] Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził naruszenie przez A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) w L. praw do wspólnotowych znaków towarowych B., w tym do słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowegoi zakazał A. K.: - używania sformułowań: B. (...) i/lub specjalizacja B. (...). K. i/lub Serwis (...) i/lub B. (...) Serwis dla oznaczania prowadzenia przez pozwanego własnej działalności, - umieszczenia na flagach, banerach, pylonach reklamowych, materiałach reklamowych lub promocyjnych, w tym ramkach na tablice rejestracyjne lub innych nośnikach samego tylko wspólnotowego znaku towarowego B. lub niewspółmierne wyeksponowanie tego znaku w stosunku do pozostałych elementów prezentowanej informacji, - używania słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego, przedstawiającego okrąg z elementem szachownicy okolonej otokiem, w który wpisane są litery B. w celu informacyjnym oraz reklamowym. A także nakazał zniszczenie: flag, banerów, pylonów reklamowych, materiałów reklamowych lub promocyjnych, w tym ramek na tablice rejestracyjne oraz innych nośników, w tym kubków, na których umieszczone są słowno-graficzny wspólnotowy znak towarowy lub słowny wspólnotowy znak towarowy B..” Pozwany A. K. zażądał oddalenia powództwa i zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie: 1. zakazał pozwanemu używania słownego wspólnotowego znaku towarowego B. nr (...) dla oznaczania i reklamy własnej działalności gospodarczej, w zakresie świadczenia usług serwisowych pojazdów mechanicznych, w szczególności w następujących formach: a. używania sformułowań B. (...) i/lub specjalizacja B. (...). K., i/lub Serwis (...), i/lub B. (...) Serwis dla oznaczania prowadzonej przez pozwanego działalności, b. umieszczania na flagach, banerach, pylonach reklamowych, materiałach reklamowych lub promocyjnych, w tym ramkach na tablice rejestracyjne lub innych nośnikach samego tylko wspólnotowego znaku towarowego B. lub niewspółmierne wyeksponowanie tego znaku w stosunku do pozostałych elementów prezentowanej informacji; 2. zakazał pozwanemu używania graficznego wspólnotowego znaku (...), przedstawiającego okrąg z elementem szachownicy okolonej otokiem, w który wpisane są litery B. w celu informacyjnym, reklamowym oraz do oznaczania własnej działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług serwisowych pojazdów mechanicznych; 3. nakazał pozwanemu zniszczenie w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku stanowiących jego własność: flag, banerów, pylonów reklamowych, materiałów reklamowych lub promocyjnych, w tym ramek na tablice rejestracyjne oraz innych nośników, w tym kubków, na których umieszczone są słowno-graficzny wspólnotowy znak towarowy nr (...) lub słowny znak towarowy B. nr (...); 4. nakazał pozwanemu podanie do publicznej wiadomości na jego koszt, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, informacji o treści: „Wyrokiem z dnia 21.12.2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził naruszenie przez A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) w R. praw do wspólnotowych znaków towarowych(...) i słownego B. (...) i zakazał mu: - używania sformułowań: B. (...) i/lub specjalizacja B. (...). K., i/lub Serwis (...), i/lub B. (...) Serwis dla oznaczania usług serwisowych pojazdów mechanicznych, - umieszczania na flagach, banerach, pylonach reklamowych, materiałach reklamowych lub promocyjnych, w tym ramkach na tablice rejestracyjne lub innych nośnikach samego tylko wspólnotowego znaku towarowego B. lub niewspółmierne wyeksponowanie tego znaku w stosunku do pozostałych elementów prezentowanej informacji, - używania graficznego wspólnotowego znaku (...), przedstawiającego okrąg z elementem szachownicy okolonej otokiem, w który wpisane są litery B. w celu informacyjnym, reklamowym oraz do oznaczania usług serwisowych pojazdów mechanicznych. Sąd nakazał pozwanemu zniszczenie stanowiących jego własność: flag, banerów, pylonów reklamowych, materiałów reklamowych lub promocyjnych, w tym ramek na tablice rejestracyjne oraz innych nośników, w tym kubków, na których umieszczone są znaki (...) lub B. (...).” - w piątkowym wydaniu gazety (...), na trzeciej stronie tego dziennika, w czarnej ramce, w formacie ogłoszenia „junior page”, a także w wydaniu internetowym tej gazety, w zakładce „motofakty” na stronie http://(...) i utrzymywania tego ogłoszenia nieprzerwanie przez 14 dni. Ponadto Sąd orzekł o kosztach procesu. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w wyniku następujących ustaleń: Powódka - spółka akcyjna prawa niemieckiego B. A. z siedzibą w M. jest producentem znanych na całym świecie luksusowych samochodów osobowych i motocykli wytwarzanych od 1928 r. Pojazdy marki B. cieszą się popularnością i wśród nabywców, są cenione ze względu na ich wysoką jakość i niezawodność. Powódka jest uprawniona do wspólnotowych znaków towarowych: - słownego B., zarejestrowanego pod nr (...), z pierwszeństwem od 1/04/1996 r., dla towarów i usług w klasach 1-18, 20-30, 32-42 klasyfikacji nicejskiej (m.in. naprawa i konserwacja pojazdów i silników oraz ich elementów i części zamiennych), - słowno-graficznego zarejestrowanego pod nr (...), z pierwszeństwem od 1/04/1996 r. dla towarów i usług w klasach 1-18, 20-30, 32-42 klasyfikacji nicejskiej (m.in. naprawa i konserwacja pojazdów i silników oraz ich elementów i części zamiennych). Znaki te cieszą się renomą, są bardzo dobrze rozpoznawalne w relatywnym kręgu klientów. Uprawniona używa swych znaków: słowno-graficznego w wersji kolorystycznej i słownego dla pojazdów i ich części oraz akcesoriów samochodowych. Dla zapewnienia wysokiego poziomu usług sprzedaży i naprawy pojazdów spółka stworzyła autoryzowaną sieć dealerską i serwisową, upoważniając uczestników sieci do używania znaków towarowych B. w połączeniu z nazwiskiem przedsiębiorcy. W jednolitym systemie wizualizacji autoryzowanych stacji napraw i salonów sprzedaży takie oznaczenia jednoznacznie wskazują na powiązanie gospodarcze przedsiębiorcy z uprawnioną do znaków towarowych B. A.. A. K. prowadzi, obecnie pod firmą (...) w miejscowości R., działalność gospodarczą w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Wcześniej od 15 lat prowadził taką samą działalność pod firmą (...).M.W. K.. Dla jej oznaczenia, jak również w jej reklamie w szerokim zakresie wykorzystuje bez zgody uprawnionej oba jej znaki towarowe - słowny i słowno-graficzny, m.in.: na gadżetach (kubkach), na stronach internetowych ((...)), na pieczątce firmowej, fakturach, flagach reklamowych i na ramach tablic rejestracyjnych, na których umieszcza informację, wskazującą na rodzaj prowadzonej przezeń działalności gospodarczej „B. (...) (...) L.”. Na słupie reklamowym posadowionym w bezpośrednim sąsiedztwie warsztatu, obok siebie widnieją znaki uprawnionej i nazwisko pozwanego (SPECJALIZACJA B. (...).K. NAPRAWY POGWARANCYJNE oraz znak słowno-graficzny z szachownicą w kolorach niebieskim i czarnym. Na pylonie reklamowym na terenie posesji pozwanego wyeksponowany został znak słowno-graficzny z biało-niebieską szachownicą o odwróconej kolorystyce w porównaniu do tej w jakiej swego znaku używa uprawniona, nazwisko pozwanego K. i napis FIRMA (...). Klientami A. K. są mieszkańcy północnej Polski. W 2015 r. pozwany otrzymał tytuł certyfikowanego partnera Dealera B. (...) za dbałość o komfort i bezpieczeństwo klientów, używanie oryginalnych części i akcesoriów B.. Pozwany nie jest autoryzowanym serwisem naprawczym pojazdów uprawnionej, nie jest też powiązany kapitałowo ani osobowo z powódką. Nigdy nie uzyskał jej zgody na używanie wspólnotowych znaków zarejestrowanych na jej rzecz. Uprawniona od dłuższego czasu starała się ustalić z obowiązanym zakres dozwolonego korzystania jej znaków towarowych, jednak stronom nie udało się osiągnąć porozumienia. W wykonaniu udzielonego powódce zabezpieczenia komornik sądowy dokonał zajęcia 3 flag, 14 ramek na tablice rejestracyjne i 2 elementy pylonu reklamowego ze znakami B.. Prawa wyłączne powódki nie były kwestionowane przez pozwanego, który przyznał również, że znaki towarowe B. cieszą się renomą w rozumieniu wysokiej rozpoznawalności w relatywnym kręgu konsumentów. Czyniąc ustalenia faktyczne Sąd I instancji pominął twierdzenia dotyczące jakości usług naprawczych świadczonych przez (...) serwisy (...) i pozwanego. Dla rozstrzygnięcia sporu nie były istotne również okoliczności używania przez przedsiębiorców nienależących do autoryzowanej sieci B. znaków towarowych powódki. Fakt tolerowania lub braku działań względem innych naruszycieli nie ma wpływu na stwierdzenie bezprawności używania przez pozwanego znaków B.. Sąd Okręgowy oddalił wnioski pozwanego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków wymienionych w pkt 3. odpowiedzi na pozew, jako powoływanych na okoliczności niemające istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w rozumieniu art. 227 k.p.c. lub podlegających ocenie normatywnej. Sąd zważył, że podstawową funkcją znaku towarowego jest zagwarantowanie konsumentowi lub końcowemu odbiorcy możliwości określenia pochodzenia towaru lub usługi nim oznaczonych, odróżnienia (bez ewentualności wprowadzenia w błąd) ich od towarów lub usług innego pochodzenia. Prawo wyłączne jest przyznawane, by umożliwić właścicielowi znaku towarowego ochronę jego szczególnych interesów, zadbanie o to, aby znak mógł spełniać wszystkie jego funkcje, zarówno wskazania pochodzenia towaru/usługi, jak i gwarancyjną, komunikacyjną, reklamową i inwestycyjną. Wykonywanie tego prawa jest zastrzeżone dla przypadków, w których używanie przez osoby trzecie określonego oznaczenia negatywnie wpływa lub może wpływać na którąkolwiek z tych funkcji. Wspólnotowy znak towarowy jest jednolitym tytułem ochronnym, funkcjonującym w oparciu o unormowania rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (wersja ujednolicona), które reguluje go sposób całościowy. Przepisy o charakterze materialno-prawnym rozporządzenia zasadniczo są powtórzeniem regulacji Pierwszej Dyrektywy Rady nr 89/104/EWG mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych. Implementująca ją ustawa Prawo własności przemysłowej znajduje zastosowanie wyłącznie tam, gdzie brak odpowiedniego unormowania w rozporządzeniu, w szczególności w tym zakresie, w jakim odsyła ono do właściwych przepisów prawa krajowego. Art. 9 ust. 1 rozporządzenia przyznaje uprawnionemu prawo do wyłącznego i niezakłóconego używania wspólnotowego znaku towarowego oraz zakazania osobom, nie mającym jego zgody, używania w obrocie : a. identycznego ze znakiem oznaczenia dla identycznych towarów lub usług; b. oznaczenia, gdy, z powodu jego identyczności lub podobieństwa do znaku oraz identyczności albo podobieństwa towarów lub usług, których dotyczy ten znak i oznaczenie, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej, które obejmuje także prawdopodobieństwo ich skojarzenia. c. oznaczenia identycznego lub podobnego do znaku w odniesieniu do towarów lub usług, które nie są podobne do tych, dla których zarejestrowano znak, w przypadku gdy cieszy się on renomą w Unii Europejskiej i gdy używanie oznaczenia bez uzasadnionej przyczyny przysparza naruszycielowi nienależną korzyść albo jest szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy wspólnotowego znaku towarowego. Oznaczenie może być uznane za identyczne ze znakiem, tylko wtedy, gdy powtarza – bez dokonywania zmian lub uzupełnień – wszystkie jego elementy, lub gdy rozpatrywane jako całość, wykazuje nieznaczne różnice, które nie zostaną dostrzeżone przez przeciętnego konsumenta. Dwa znaki towarowe są do siebie podobne jeżeli, z punktu widzenia określonego kręgu odbiorców, są przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub kilku istotnych aspektach. Powódka kwestionuje używanie przez pozwanego oznaczeń: B. (...), specjalizacja B. (...). K., Serwis (...) K. Serwis oraz słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowegoprzedstawiającego okrąg z elementem biało-niebieskiej szachownicy okolonej otokiem, w który wpisane są litery B. w celu informacyjnym, reklamowym oraz do oznaczania własnej działalności gospodarczej polegającej na konserwacji i naprawie pojazdów mechanicznych. Ze względu na dodanie elementów słownych i kolorystykę znaku C. (...) nie można uznać tych oznaczeń za identyczne z zarejestrowanymi na rzecz powódki znakami towarowymi. Znaki towarowe powódki i oznaczenia pozwanego można natomiast uznać za podobne do siebie w rozumieniu art. 9 ust. 1b, ponieważ słowne elementy uzupełniające „serwis” i „specjalizacja” mają w odniesieniu do usług naprawczych charakter opisowy, zaś zmiana kolorystyki szachownicy jest praktycznie niedostrzegalna. Słowo (...) nie ma natomiast tak wysokiej zdolności odróżniającej by zdominować znaki towarowe B., co więcej, użyte łącznie z nimi sprawia, że potencjalnie zainteresowany usługami naprawczymi samochodów marki B. może przypuszczać, iż warsztat pozwanego należy do sieci autoryzowanej. Sąd zważył, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z identycznością usług, dla których zarejestrowane zostały znaki towarowe B. i usług świadczonych przez pozwanego (naprawa i konserwacja pojazdów). Całościowa ocena zakłada pewną współzależność między branymi pod uwagę czynnikami, w szczególności podobieństwem znaków oraz podobieństwem towarów/usług, których one dotyczą, przy czym niski stopień podobieństwa towarów i usług może być zrównoważony znaczącym stopniem podobieństwa znaków i odwrotnie. W myśl utrwalonego orzecznictwa, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, gdy znaczna część właściwego kręgu odbiorców mogłaby zostać skłoniona do omyłkowego zakupu towaru pozwanego, myśląc, że jest to towar uprawnionego (uznając, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa), ewentualnie mogłaby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z przedsiębiorstw powiązanych ze sobą gospodarczo. Właściwy krąg odbiorców składa się z przeciętnych konsumentów, należycie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych, przy czym poziom uwagi konsumentów może się różnie kształtować w zależności od kategorii towarów lub usług. Ryzyko konfuzji jest tym większe, im silniejszy jest charakter odróżniający znaku towarowego, który wynika z jego samoistnych cech lub renomy (znajomości, rozpoznawalności na rynku). Istnieje pewna współzależność pomiędzy znajomością znaku wśród odbiorców, a jego charakterem odróżniającym. Im bardziej znak jest znany, tym bardziej wzmocniony jest jego charakter odróżniający. Nie ulega wątpliwości Sądu Okręgowego, że w oznaczeniach używanych przez pozwanego dla jego usług serwisowych elementami dystynktywnymi są bardzo dobrze znane i rozpoznawalne znaki towarowe B., pozostałe elementy mają charakter opisowy, przy czym nazwisko pozwanego K. użyte w połączeniu ze znakami powódki w taki sposób, jak ma to miejsce w oznaczeniach autoryzowanych dealerów i stacji serwisowych, pogłębia, miast osłabiać, ryzyko konfuzji konsumenckiej. Potencjalny klient może bowiem uznać, że A. K. należy do (...). Ryzyka konfuzji nie eliminuje umieszczenie na pylonie reklamowym napisu FIRMA (...), ponieważ dominującym elementem oznaczenia jest znak słowno-graficzny w nieznacznie zmienionej kolorystyce szachownicy. Pozwany narusza prawa powódki w sposób stypizowany w art. 9 ust. 1b rozporządzenia. Sąd uznał, że powódka nie może skutecznie żądać ochrony swych znaków towarowych, odwołując się do ich renomy, a zatem na podstawie art. 9 ust. 1c rozporządzenia. Jakkolwiek pozwany nie kwestionuje renomy znaków B., to nie ma dostatecznych dowodów jej naruszenia. Powódka nie zdołała dowieść, że używanie późniejszego znaku towarowego powoduje lub może powodować czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy jej znaku towarowego bądź też działa lub może działać na ich szkodę. Wymaga to wykazania zmiany rynkowego zachowania przeciętnego konsumenta towarów lub usług, dla których wcześniejszy znak jest zarejestrowany, będącej konsekwencją używania znaku późniejszego lub dużego prawdopodobieństwa, że taka zmiana nastąpi w przyszłości. W tym postępowaniu powód nie zaoferował dowodu na potwierdzenie zaistnienia takiej zmiany rynkowej lub wysokiego prawdopodobieństwa jej wystąpienia. Bezprawność działania stypizowanego w art. 9 ust. 1b rozporządzenia jest natomiast niezaprzeczalna. A. K. świadomie używa znaku towarowego innej osoby nie mając jej zgody, a nawet wbrew wyraźnym żądaniom zaprzestania używania znaków B.. Jak tłumaczy: „tak lepiej wyglądało”. Jego działanie jest więc celowe, zmierza do pozyskania klientów, przy wykorzystaniu znaków towarowych powódki. Mówiąc o zmianie kolorów na znaku pozwany przyznaje, że była celowa. A. K. chciał uniknąć zarzutu używania znaku B. A., z pewnością jednak kosmetyczna zmiana kolorystyki szachownicy (podobnie jak oddzielenie kropkami liter B. w poprzedniej firmie) nie mogła wyeliminować jednoznacznych skojarzeń z B. A.. Zeznania pozwanego stoją przy tym w sprzeczności z argumentacją jego pełnomocników, że używanie znaków powódki mieści się w dopuszczalnych granicach informowania. W istocie wyłączność uprawnionego na używanie wspólnotowego znaku towarowego jest ograniczona. Zgodnie z art. 12c, uprawniony nie może zakazać osobie trzeciej używania znaku w obrocie w przypadku, gdy jest to konieczne (niezbędne) dla wskazania przeznaczenia towarów lub usług, w szczególności będących akcesoriami lub częściami zapasowymi, pod warunkiem, że osoba ta używa go zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu (zastosowana przez ustawodawcę wspólnotowego klauzula generalna pozostawia orzecznictwu sprecyzowanie katalogu zachowań, które należy uznać za niedopuszczalną formę używania znaku). Sąd odwołał się do wyroku ETS z 23.02.1999 r. w sprawie C-63/97 B. A. oraz B. (...)przeciwko R. D.. Sprawa dotyczyła uprawnień pozwanego właściciela warsztatu samochodowego, używającego słownego znaku towarowego B. w związku ze sprzedażą używanych samochodów tej marki i ich serwisowaniem. Odpowiadając na pytanie prejudycjalne, Trybunał dokonał wykładni art. 6 i 7 Pierwszej Dyrektywy Rady (89/104/EWG) w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących znaków towarowych, odpowiadających unormowaniom art. 12 i 13 rozporządzenia. Trybunał dopuścił możliwość informowania o sprzedaży używanych samochodów marki B., jeśli samochody z tym znakiem zostały uprzednio wprowadzone do obrotu przez B. lub za jego zgodą. Stwierdził jednak, że niedopuszczalne jest użycie znaków B. w celu reklamowania sprzedaży lub naprawy samochodów tej marki, jeżeli sposób ich użycia mógłby wywołać wrażenie co do istnienia związków handlowych między uprawnionym do znaku a używającym go, w szczególności polegające na tym, że przedsiębiorstwo używającego znak przynależy do sieci dystrybucji B. albo pomiędzy tymi przedsiębiorstwami istnieje określony związek. Takie formy używania znaków w celu reklamowym nie są niezbędne dla zapewnienia ochrony interesu używającego znak, polegającego na możliwości swobodnej sprzedaży towarów i świadczenia usług naprawczych. Z uwagi na renomę znaków B., tego rodzaju reklama w sposób nieuczciwy narusza usprawiedliwione interesy uprawnionego oraz negatywnie wpływa na wartość znaku (wykorzystywanie renomy i zdolności odróżniającej znaku). Jest też sprzeczna ze szczególnym przedmiotem ochrony - koniecznością zapewnienia uprawnionemu skutecznej ochrony przed konkurentami szukającymi sposobu na nieuczciwe wykorzystywanie pozycji i renomy jego znaku. Przez takie formy używania znaków B. w celu reklamowym, osoba trzecia odnosi nienależną korzyść, polegającą na przysporzeniu jej własnej działalności przymiotu wysokiej jakości. Podmiot dokonujący ponownej sprzedaży towarów o charakterze prestiżowym nie może w nieuczciwy sposób działać na niekorzyść słusznego interesu uprawnionego. Musi zwracać uwagę, aby swoją reklamą nie umniejszyć wartości znaku przez osłabienie luksusowego i prestiżowego charakteru określonego towaru. Trybunał uznał, że z punktu widzenia regulacji wspólnotowych nie stanowi naruszenia prawa informacyjne użycie znaków B. w sformułowaniach typu: sprzedaż samochodów B., naprawa oraz konserwacja samochodów B.. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wymóg uczciwych praktyk stanowi wyraz obowiązku poszanowania słusznych interesów właściciela znaku towarowego. Użycie znaku jest niezgodne z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle przede wszystkim wtedy, gdy: - może sprawiać wrażenie istnienia powiązań gospodarczych między osobą trzecią a właścicielem znaku towarowego, - narusza wartość znaku poprzez osiąganie nieuzasadnionych korzyści wynikających z jego charakteru odróżniającego albo renomy, - prowadzi do dyskredytacji / oczerniania znaku. Przy wykładni art. 12 można także odwołać się do utrwalonego orzecznictwa, dotyczącego prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, które istnieje wtedy, gdy odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa, ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych ze sobą gospodarczo. Należy zwrócić uwagę, że w obu przypadkach ustawodawca wspólnotowy (aktualnie: unijny) kwalifikuje jako naruszenie już samo ryzyko (prawdopodobieństwo, możliwość) sprawiania wrażenia istnienia powiązań gospodarczych między osobą trzecią używającą znaku bez jego zgody, a właścicielem znaku towarowego. Osoba trzecia, niedysponująca zgodą uprawnionego do znaku wspólnotowego, może go używać wyłącznie w funkcji wskazania przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej, np. naprawy lub sprzedaży samochodów marki B.. Związek wskazania (informacji lub reklamy) z przedmiotem działalności, oznaczonym wspólnotowym znakiem towarowym musi być nierozerwalny. Niedopuszczalne jest takie sformułowanie informacji lub reklamy, które mogłoby wskazywać na producenta samochodów, sugerując istnienie powiązania handlowego (prawnego lub gospodarczego) pomiędzy uprawnioną z rejestracji i używającą znaku osobą trzecią. Sąd podkreślił, że uprawnienie z art. 12c nie rozciąga się na słowno-graficzny wspólnotowy znak towarowy i znak słowny B. w sformułowaniach mogących wprowadzać w błąd potencjalnego nabywcę co do istnienia między stronami związków gospodarczych. W przekonaniu Sądu nie ma żadnego usprawiedliwienia dla korzystania, bez zgody uprawnionej, z tych znaków w informacji handlowej i w reklamie. Dla wskazania marki samochodów naprawianych przez obowiązanego wystarczające będzie, w każdym wypadku, użycie znaku słownego B.. Tak sformułowana informacja będzie kompletna i zrozumiała dla klienta. Używając go wyłącznie w funkcji wskazania marki pojazdów sprzedawca należycie zabezpieczy swoje interesy. Krótka, czytelna, konkretna i bardzo dobrze znana nazwa B. pozwoli w sposób jasny, w pełni zrozumiały i kompletny poinformować nabywców usług oferowanych przez pozwanego o przedmiocie prowadzonej przez niego działalności. Musi on jednak przy tym zachować proporcję i tak formułować przekaz tak, aby wynikało z niego w sposób niewątpliwy, jakie usługi świadczy, nie sugerując istnienia powiązań handlowych między przedsiębiorstwami stron. Tymczasem pozwany wykracza poza granice dopuszczalnego informacyjnego używania znaku towarowego. Używa znaku słowno-graficznego, co nie jest konieczne dla efektywnego poinformowania klientów o zakresie świadczonych usług, dodatkowo przy tym w wersji nieidentycznej z zarejestrowaną lub używaną przez uprawnioną lecz do niej podobnej. Przekaz z użyciem oznaczenia zobrazowanego na k. 151 wskazuje nabywcy, że jest to własny znak pozwanego, a nie znak B. A.. W odniesieniu do niego (podobnie jak do (...)) przepis art. 12c rozporządzenia nie może w ogóle znaleźć zastosowania. Natomiast znaku słownego B. pozwany używa w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami handlowymi. Posługuje się nim bowiem tak, że potencjalni klienci pozwanego mogą zostać wprowadzeni w błąd co do tego, że pozwany należy do autoryzowanej (...), w szczególności mogą uznać, że dysponuje on zgodą na świadczenie usług pod znakami B. ze względu na gospodarcze powiązania z powódką. Działalność pozwanego narusza zatem podstawową funkcję znaków towarowych, jaką jest oznaczenie pochodzenia towaru/usług, może także negatywnie wpływać na pełnienie przez znaki funkcji reklamowej, jakościowej i inwestycyjnej. Tolerowanie naruszeń prowadzić może do osłabienia zdolności odróżniającej znaków towarowych B.. Skutki wspólnotowego znaku towarowego podlegają wyłącznie przepisom rozporządzenia. W innych przypadkach, naruszenie podlega prawu krajowemu odnoszącemu się do naruszenia krajowego znaku towarowego wg przepisów tytułu X. (art. 14 ust. 1) Dla zapewnienia właścicielowi realizacji jego praw z rejestracji mogą być zakazane, w szczególności: a. umieszczanie oznaczenia na towarach lub na ich opakowaniach; b. oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tym celu lub oferowanie i świadczenie usług pod tym oznaczeniem; c. przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem; d. używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie. (art. 9 ust. 2) Gdy sąd uznaje, że pozwany naruszył lub że z jego strony istnieje groźba naruszenia wspólnotowego znaku towarowego, wydaje, o ile nie istnieją szczególne powody, decyzję zakazującą pozwanemu określonych działań. Stosuje również środki, zgodnie z przepisami ustawodawstwa krajowego, których celem jest zapewnienie przestrzegania zakazu (art. 102 ust. 1). Oznacza to, że jeśli w prawie krajowym istnieją inne jeszcze środki ochrony znaku przed naruszeniem, nieznane przepisom rozporządzenia, Sąd powinien je, na wniosek powoda, zastosować do ochrony znaku wspólnotowego. Odnosi się to wprost do przepisów art. 296 ust. 1, art. 286 oraz art. 287 ust. 2 w zw. z art. 296 ust. 1a p.w.p. ustawy - Prawo własności przemysłowej, które kolejno stanowią, że: - osoba, której prawo ochronne na znak towarowy zostało naruszone może żądać od naruszyciela wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści oraz naprawienia wyrządzonej szkody w razie zawinionego naruszenia, - sąd, rozstrzygając o naruszeniu prawa, może orzec, na wniosek uprawnionego, o będących własnością naruszającego bezprawnie wytworzonych lub oznaczonych wytworach oraz środkach i materiałach, które zostały użyte do ich wytworzenia lub oznaczenia, w szczególności może orzec o ich wycofaniu z obrotu, przyznaniu uprawnionemu na poczet zasądzonej na jego rzecz sumy pieniężnej albo zniszczeniu, - sąd, rozstrzygając o naruszeniu znaku towarowego, może orzec, na wniosek uprawnionego, o podaniu do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia lub informacji o orzeczeniu, w sposób i w zakresie określonym przez sąd. W ocenie Sądu Okręgowego naruszenie przez pozwanego praw wyłącznych powódki uzasadnia zastosowanie sankcji zakazowych w zakresie: 1. używania słownego wspólnotowego znaku towarowego B. nr (...) dla oznaczania i reklamy własnej działalności gospodarczej, w zakresie świadczenia usług serwisowych pojazdów mechanicznych, w szczególności w następujących formach: a. używania sformułowań B. (...) i/lub specjalizacja B. (...). K., i/lub Serwis (...), i/lub B. (...) Serwis dla oznaczania prowadzonej przez pozwanego działalności, b. umieszczania na flagach, banerach, pylonach reklamowych, materiałach reklamowych lub promocyjnych, w tym ramkach na tablice rejestracyjne lub innych nośnikach samego tylko wspólnotowego znaku towarowego B. lub niewspółmierne wyeksponowanie tego znaku w stosunku do pozostałych elementów prezentowanej informacji; 2. używania graficznego wspólnotowego znaku towarowego nr (...) w celu informacyjnym, reklamowym oraz do oznaczania własnej działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług serwisowych pojazdów mechanicznych (art. 9 ust. 2 rozporządzenia). Zaniechanie używania kwestionowanych oznaczeń jest wynikiem udzielonego zabezpieczenia, a prowadzenie przez pozwanego działalności gospodarczej i jego przekonanie o braku bezprawności własnego działania przekonują, iż w przypadku oddalenia powództwa ze względu na nieistnienie naruszenia, A. K. ponownie używać będzie spornych oznaczeń. Stosownie do art. 286 p.w.p., Sąd Okręgowy nakazał pozwanemu usunięcie skutków naruszeń, przez: - nakazanie zniszczenia stanowiących jego własność: flag, banerów, pylonów reklamowych, materiałów reklamowych lub promocyjnych, w tym ramek na tablice rejestracyjne oraz innych nośników, w tym kubków, na których umieszczone są słowno-graficzny wspólnotowy znak towarowy nr (...) lub słowny znak towarowy nr (...). Sąd oddalił natomiast powództwo w odniesieniu do przedmiotów niestanowiących własności pozwanego. Sąd uznał także za zasadne nakazanie pozwanemu podania do publicznej wiadomości na jego koszt, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, informacji o treści wyroku w piątkowym wydaniu gazety (...) , a także w wydaniu internetowym tej gazety, w zakładce „motofakty” na stronie http://(...) i utrzymywania tego ogłoszenia nieprzerwanie przez 14 dni. Podanie wyroku do publicznej wiadomości na wskazanych zasadach należy uznać za adekwatne do rodzaju i zakresu naruszenia. W pozostałej części roszczenie sformułowane w pkt 4. pozwu podlegało oddaleniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 zdanie drugie k.p.c. obciążając nimi w całości pozwanego, ponieważ żądania pozwu zostały oddalone w nieznacznej części. W rozliczeniu kosztów uwzględnił opłatę od pozwu w kwocie 15.000 zł i koszty zastępstwa procesowego w dwukrotnej minimalnej wysokości wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Pozwany złożył apelację od powyższego wyroku, który zaskarżył w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, które to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 227 k.p.c. poprzez błędne zastosowanie i interpretację; 2. art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, iż:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.