III K 78/17

(1)z domu G., syna R. i K. z domu S., ur. w dniu (...) w C., z wniosku skazanego w przedmiocie wydania wyroku łącznego postanawia 1. na podstawie art. 85 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego J. F.

(2)wyroku łącznego,

1. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) w zw. z § 1 -4 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 ze zm.) przyznać obrońcy z urzędu skazanego – adw. P. W. ze środków Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu kwotę 147,60 zł (w tym 23% podatku VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu,
2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany J. F.

(2), pismem z dnia 3 kwietnia 2017 roku, wystąpił o wydanie w stosunku do niego wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach: III K 329/09 i II K 279/15. J. F.

(2)został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 października 2009 roku, sygn. akt III K 329/09, za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 20 lutego 2009 roku, na karę 8 lat pozbawienia wolności, II. Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 16 września 2015 roku, sygn. akt II K 279/15, za przestępstwo z art. 242 § 3 k.k., popełnione w okresie od dnia 18 października 2013 roku do dnia 27 sierpnia 2014 roku, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W związku ze skazaniem J. F.

(2)wyrokiem Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 16 września 2015 roku, sygn. akt II K 279/15, w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy, które weszły w życie z dniem 1 lipca 2015 roku, zmienione następnie ustawą z dnia 11 marca 2016 roku, która weszła w życie z dniem 15 kwietnia 2016 roku. Zgodnie z przepisem art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) „przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą kodeks karny, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.” Należy zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie niemożliwe było zastosowanie, w trybie art. 4 § 1 k.k., ustawy poprzednio obowiązującej, z uwagi na fakt, iż przestępstwo z art. 242 § 3 k.k. zostało popełnione w okresie od dnia 18 października 2013 roku do dnia 27 sierpnia 2014 roku, a zatem po wydaniu wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 października 2009 roku, sygn. akt III K 329/09. Zgodnie z treścią art. 85 § 1 i 2 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Natomiast, jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu (§ 3 art. 85 k.k.). W przypadku skazanego J. F.

(2), na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. istniałaby możliwość połączenia podlegających wykonaniu kar pozbawienia wolności orzeczonych: wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 października 2009 roku, sygn. akt III K 329/09 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 16 września 2015 roku, sygn. akt II K 279/

1. Jednakże, możliwość ta została wyłączona w związku z zakazem wyrażonym w art. 85 § 3 k.k., który stanowi, że kara orzeczona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej, w tym przypadku przestępstwo z art. 242 § 3 k.k., polegające na niepowrocie z przerwy w odbywaniu kary, popełnione w okresie od dnia 18 października 2013 roku do dnia 27 sierpnia 2014 roku, a zatem w trakcie odbywania kary orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 października 2009 roku, sygn. akt III K 329/09, nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia tego czynu, tj. w tym przypadku z kara orzeczoną w sprawie III K 329/
2. W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie można było połączyć niewykonanych kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach: III K 329/09 i II K 279/15, orzekając jak w punkcie 1 postanowienia. Sąd, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) w zw. z § 1 -4 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 ze zm.) przyznał obrońcy z urzędu skazanego – adw. P. W. ze środków Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu kwotę 147,60 zł (w tym 23% podatku VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie
3. postanowienia na podstawie przepisu tam powołanego. SSO Magdalena Grzybek