← Polska

II Ka 148/17

Sygn. akt II Ka 148/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2017r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSO Agata Wilczewska Protokolant : st. sekr. sąd. Irena Bąk po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017r. sprawy J. S. obwinionego z art.43 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 2 marca 2017r. sygn. akt II W 167/17 Uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Agata Wilczewska Sygn. akt IIKa 148/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 marca 2017r. w sprawie o sygn. akt IIW 167/17 Sąd Rejonowy w Koninie uznał obwinionego J. S. za winnego tego, że w dniu 30 grudnia 2016r. około godziny 11.30 w K. na ul. (...) spożywał alkohol w miejscu zabronionym przez ustawę, to jest wykroczenia z art.43 1 ust.1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za wykroczenie to na podstawie tego przepisu w zw. z art.24§1i3k.w. wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100zł. Wyrok ten zaskarżył obwiniony podnosząc, że piwo spożywał na terenie prywatnym, na ogrodzonym terenie należącym do remizy OSP OS (...). W związku z tym wniósł o umorzenie nałożonej na niego kary. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelacja obwinionego okazała się celowa, aczkolwiek o jej zasadności trudno przesądzić na obecnym etapie postępowania. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji rozpoznając niniejszą sprawę nie ustalił bowiem w sposób nie budzący wątpliwości, że obwiniony spożywał alkohol wbrew zakazom określonym w art.14ust.1 i 2a-6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Z opisu czynu przypisanego obwinionemu wynika jedynie, że obwiniony spożywał alkohol „przy ul. (...)” w miejscu zabronionym przez ustawę. W opisie tym nie sprecyzowano, który zakaz, określony w art.14ust.1 i 2a-6 cytowanej ustawy, obwiniony złamał. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika natomiast, że obwiniony spożywał piwo „na ul. (...) przy budynku Ochotniczej Straży Pożarnej”. Z notatki policyjnej natomiast ze zdarzenia (k.1 akt) wynika, że obwiniony spożywał piwo „na terenie Ochotniczej Straży Pożarnej”. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art.43 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi odpowiedzialności za to wykroczenie podlega osoba, która spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art.14 ust.1 i 2a-

  1. Sąd I instancji jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zachowaniu obwinionego upatruje złamania zakazu określonego w art.14ust. 2a cytowanej ustawy, zgodnie z którym zabrania się spożywania napojów alkoholowych na ulicach, placach i w parkach, z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do ich spożycia na miejscu, w punktach sprzedaży tych napojów. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji cytuje wprawdzie część uzasadnienia postanowienia SN z dnia 19.01.17r. w sprawie IKZP 14/16, wskazującego, że osoba spożywająca alkohol w miejscu publicznym musi mieć, ze względu na grożącą jej odpowiedzialność karną, świadomość tego, czy jest to dozwolone czy też nie, zatem krąg miejsc wskazanych w art.14ust.1-5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi należy określić ściśle, przy czym Sąd I instancji nie cytuje już dalszej znamiennej części tego uzasadnienia, że z zakreślonego ściśle katalogu tych miejsc należy wyłączyć spod zakazu te miejsca, które mieszczą się w sferze cienia semantycznego użytych w tym przepisie pojęć. Sąd I instancji nie przenosi również tego orzeczenia na grunt niniejszej sprawy i nie określa w jakim to konkretnie zakazanym miejscu obwiniony alkohol spożywał. Czy było to „przy ulicy”, „na ulicy” czy „przy budynku OSP” a jeżeli przy budynku, to czy była to jeszcze „ulica” w pojęciu interpretowanym zgodnie z definicją legalną tego pojęcia, zawartą w art.4pkt3 ustawy z dnia 21.03.85r. o drogach publicznych, dopełniona przez definicję drogi, określoną w art.4pkt2 tej ustawy, tak jak każe to interpretować Sąd Najwyższy w cytowanym postanowieniu w sprawie IKZP 14/
  2. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy zadaniem Sądu Rejonowego będzie zbadanie czy miejsce w którym obwiniony spożywał alkohol, spełnia kryteria wynikające z art.4 ust.3 ustawy z dnia 21.03.85r. o drogach publicznych aby można było przypisać obwinionemu spożywanie piwa „na ulicy”. Mając powyższe na uwadze Sąd odwoławczy zgodnie z treścią art.437§1i2k.p.k. w zw. z art.109§2k.p.w. orzekł jak w wyroku. SSO Agata Wilczewska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.