← Polska

I C 90/17

Sygn. akt I C 90/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. w G. sprawy z powództwa Banku (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. Z. o zapłatę I. zasądza od pozwanej M. Z. na rzecz powoda Banku (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 17.701,62 zł (siedemnaście tysięcy siedemset jeden złotych sześćdziesiąt dwa grosze) wraz z: a. odsetkami umownymi od kwoty 14.993,12 zł w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, z ograniczeniem wysokości do odsetek maksymalnych w rozumieniu art. 359 § 2 1 k.c., za okres od dnia 9 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty; b. odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 2.708,60 zł za okres od dnia 9 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanej M. Z. na rzecz powoda Banku (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1.023,76 zł (jeden tysiąc dwadzieścia trzy złote siedemdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 90/17 UZASADNIENIE Stan faktyczny M. Z. zawarła w Bankiem (...) S.A. w W. w dniu 8 listopada 2010 r. umowę o limit kredytowy i kartę płatniczą kredytową. Dowód: umowa, k. 44-47 Pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. bank wezwał M. Z. do uregulowania wymagalnej przeterminowanej zaległości (6.794 zł) w terminie 7 dni. Pozwana odebrała wezwanie w dniu 8 maja 2015 r. Dowód: pismo, k. 50 potwierdzenie odbioru, k. 51 Wobec nieuregulowania zaległości bank wypowiedział umowę pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. Pozwana odebrała wypowiedzenie 8 czerwca 2015 r. Dowód: wypowiedzenie, k. 53 potwierdzenie odbioru, k. 54 W okresie do 28 listopada 2014 r. pozwana dokonywała regularnych spłat karty. Dowód: zestawienie operacji, k. 69-70 W dniu 4 grudnia 2014 r. pozwana dokonała pobrania z rachunku kredytowego kwoty 15.520 zł. Od tego momentu dalszych spłat karty nie było. Dowód: zestawienie operacji, k. 72-73 Zaległość pozwanej z w/w umowy wynosi: kapitał 14.993,12 zł, odsetki umowne 2.343,25 zł, opłaty i prowizje 365,25 zł. Dowód: wyciąg z ksiąg banku, k. 59 Ocena dowodów Treść umowy, wezwania, zestawienia operacji, wypowiedzenie i wysokość zadłużenia wynika z wiarygodnych dokumentów prywatnych. Nie były one kwestionowane przez pozwaną ani co do autentyczności ani mocy dowodowej. Pozwana nie kwestionowała w ogóle wysokości zadłużenia ani tytułu, z którego wynika. Kwalifikacja prawna Jedynym zarzutem, jaki pozwana postawiła, to zarzut przedawnienia (zarzut materialnoprawny). Twierdziła w sprzeciwie od nakazu zapłaty, że w 2013 r. popadła w kłopoty finansowe i od maja lub czerwca 2012 r. zaprzestała spłacać zadłużenie. Jej zdaniem powód mógł wypowiedzieć umowę już w sierpniu 2013 r. i wówczas rozpoczął bieg termin przedawnienia. Twierdzenia, na których opiera się zarzut przedawnienia okazały się nieudowodnione, a nawet niezgodne z prawdą, co wynika z niekwestionowanego przez pozwaną zestawienia operacji spłat karty (k. 69-70). Spłaty w latach 2011-2014 były regularne i zupełnie nie uzasadniały wypowiedzenia umowy. Dopiero od grudnia 2014 r. nie było już później spłat karty (tj. spłat kredytu w rachunku przypisanym tej karcie). Pozwana była obowiązana do dokonywania spłat w wysokości co najmniej kwoty minimalnej (tj. 10% zadłużenia wynikającego z zestawienia operacji, nie mniej niż 50 zł, § 6 pkt 1 ppkt 1 umowy), co w przełożeniu na realia sprawy oznacza, że powinna od stycznia 2015 r. spłacać po 1.552 zł. Można więc założyć, że najwcześniejszy termin, w którym umowa mogła być wypowiedziana, to mniej więcej marzec 2015 r. Ponieważ pozew w niniejszej sprawie został wniesiony do sądu w dniu 9 czerwca 2016 r., należy stwierdzić, że 3-letni termin przedawnienia roszczeń banku (jako wynikających z prowadzonej przez bank działalności gospodarczej, art. 118 k.c.) nie upłynął. Zarzut przedawnienia nie jest więc uzasadniony. Co więcej, nawet gdyby przyjąć zasadność stanowiska pozwanej, że umowa mogła być wypowiedziana w sierpniu 2013 r., to również przy takiej hipotezie przedawnienie roszczenia nie zaistniałoby. Mając powyższe na uwadze uwzględniono powództwo w całości jak w punkcie I. sentencji na mocy przepisów art. 69 ust. 1 Prawa bankowego, art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych w zw. z art. 359 § 2 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 k.c. (odsetki pod lit. a), a także art. 481 § 1 i § 2 k.c. (odsetki pod lit. b) Koszty W punkcie II. sentencji orzeczono o kosztach procesu na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Na zasądzone od przegrywającej proces pozwanej na rzecz powoda składa się: opłata sądowa od pozwu (886 zł) oraz koszty poświadczeń notarialnych dołączonych do pozwu odpisów dokumentów prywatnych.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.