Sygnatura akt IV P 26/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Wieluniu IV Wydział Pracy w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Maria Smólska-Caban Ławnicy: Marian Hrydziuszko, Renata Dziuba Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Pawlaczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. sprawy z powództwa M. B.
(1)przeciwko Zakładowi (...) s.c. S. G. & J. M. z siedzibą w K. o odszkodowanie za niegodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę 1. Zasądza od pozwanego Zakładu (...) s.c. S. G. & J. M. z siedzibą w K. na rzecz powódki M. B.
(1)kwotę 6 000,00 (sześć tysięcy) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24 marca 2017 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. 2. Zasądza od pozwanego Zakładu (...) s.c. S. G. & J. M. z siedzibą w K. na rzecz powódki M. B.
(1)kwotę 1 350,00 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 3. Nakazuje pobrać od pozwanego Zakładu (...) s.c. S. G. & J. M. z siedzibą w K. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Wieluniu kwotę 250,00 (dwieście pięćdziesiąt) zł tytułem opłaty od pozwu. Sygn. akt IV P 26/17 UZASADNIENIE M. B.
(1)wystąpiła przeciwko Zakładowi (...) s.c. S. G. & J. M. z siedzibą w K. o zapłatę odszkodowania w kwocie 6 000,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania umowy o pracę domagając się zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu żądania powódka podniosła, iż od 30 czerwca 2001 r. zatrudniona była przez pozwaną spółkę na stanowisku krojczego na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z wynagrodzeniem w wysokości 2 000,00 zł miesięcznie. W dniu 28 lutego 2017 r. pracodawca złożył powódce oświadczenie o rozwiązaniu umowy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia bez podania przyczyny rozwiązania stosunku pracy. Ponadto wypowiedzenie zawiera błędne pouczenie o terminie wniesienia odwołania i nie wskazuje, do którego sądu należy je wnieść. Pozwany pracodawca powództwa nie uznał i wniósł o jego oddalenie podnosząc w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew, iż decyzja o rozwiązaniu umowy o pracę została podjęta, ponieważ powódka nie wyraziła zgody na zmianę stanowiska pracy po zamontowaniu maszyny, której zastosowanie jest zbieżne z pracą wykonywaną przez powódkę. Oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę przygotowane zostało przez biuro zajmujące się obsługą księgową i kadrowo – płacową pozwanego i uzasadnienie wypowiedzenia nie zostało wskazane przez niedopatrzenie. Sąd ustalił, co następuje: M. B.
(1)zatrudniona była u pozwanego pracodawcy od dnia 01 lipca 2001 r. na stanowisku szwaczki na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. (dowód: dokumenty w aktach osobowych powódki k. 3 umowa o pracę) W dniu 28 lutego 2017 r. wspólnik S. G.
(2)wręczył powódce wypowiedzenie umowy o pracę upływające z dniem 31 maja 2017 r. W wypowiedzeniu nie wskazano przyczyny rozwiązania umowy o pracę. Po otrzymaniu wypowiedzenia powódka domagała się od S. G.
(2)uzupełnienia oświadczenia i podania przyczyny wypowiedzenia. S. G.
(2)nie podał powódce przyczyny wypowiedzenia i nie uzupełnił oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę. Pozwany nie zaproponował powódce zatrudnienia na innym stanowisku. Przed wniesieniem powództwa M. B.
(1)po raz kolejny zwróciła się do S. G.
(2)o podanie przyczyny wypowiedzenia. Wówczas S. G.
(2)poinformował powódkę, iż musi zwolnić jednego pracownika i wybrał powódkę. (dowód: wypowiedzenie umowy o pracę k. 5, zeznania stron na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2017 r. powódki M. B. min. 07:34 do 12:47 i pozwanego wspólnika S. G. min. 12:50 do 19:18) Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka Ł. K. na okoliczność sporządzenia przez biuro rachunkowe oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, ponieważ okoliczność przez kogo zostało przygotowane wypowiedzenie, podpisane następnie przez pracodawcę, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 30 § 4 k.p. w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Przepis ten nakłada na pracodawcę obowiązek wskazania przyczyny wypowiedzenia, co umożliwia pracownikowi podjęcie obrony przed nieuzasadnionym rozwiązaniem umowy o pracę. Strony łączyła umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony. W oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę doręczonym powódce pracodawca nie wskazał przyczyny wypowiedzenia. S. G.
(2)nie podał powódce przyczyny rozwiązania umowy o pracę również na jej żądanie zgłoszone po wręczeniu wypowiedzenia. Dopiero, kiedy powódka poinformowała pracodawcę o zamiarze odwołania się do sądu, S. G.
(2)powiedział, iż musiał zwolnić jednego pracownika. Wypowiedzenie powódce umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony bez wskazania przyczyny rozwiązania stosunku pracy narusza więc przepis art. 30 § 4 k.p. Stosownie natomiast do treści art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, iż wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Wysokość odszkodowania określa przepis art. 47 1 k.p., który stanowi, iż odszkodowanie, o którym mowa w art. 45 k.p., przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Powódce za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę należy się odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia wynoszący trzy miesiące. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma znaczenia podnoszona przez pozwanego okoliczność, iż oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę przygotowane zostało przez inny podmiot, a nie przez pracodawcę. Pracodawca podpisał oświadczenie i ponosi wobec powódki jako pracownika odpowiedzialność za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz treść powołanych przepisów kodeksu pracy Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i zasądził od przegrywającego sprawę pozwanego na rzecz powódki kwotę 1 350,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 623) nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Wieluniu kwotę 250,00 zł tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powódka jako pracownik jest zwolniona.