Sygn. akt IX U 1321/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania E. M. (M.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania E. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 13 czerwca 2016r. Znak (...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia 19 maja 2016r.
- zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U 1321/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 13.06.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu E. M. (M.) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 26.11.1989r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z lat 1985-1987 .Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 364,17 % i został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury górniczej pozostawał w zatrudnieniu w KWK (...) do 3.07.1990r. W dniu 19.05.2016r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Do wniosku załączył Rp-7 za lata 1974-1990 oraz legitymację ubezpieczeniową, w której wpisano zarobek za rok 1973r. w wysokości 76037 zł. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat wybranych z okresu od 1967-1990 wyniósł 246,83 %. Za okres 28.11.1964r. do 31.12.1972r. przyjęto minimalne wynagrodzenie. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłego do spraw wysokości emerytury i kapitału początkowego , dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu świadczenia Sąd ustalił, iż: - przy odtworzeniu wynagrodzeń ubezpieczonego przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego stanowiących podstawę wymiaru składek za okres jego zatrudnienia w KWK (...), a w szczególności za lata 1971-1972 w oparciu o dane znajdujące się w aktach rentowych, aktach osobowych, legitymacji ubezpieczeniowej, legitymacji związku zawodowego górników wskazującej wysokość opłaconych składek oraz w oparciu o uregulowania płacowe obowiązujące w tej kopalni wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z okresu 1969-1989 wynosi 272,34% (I wariant), - przy przyjęciu, że wynagrodzenie ubezpieczonego za rok 1972 było o 10% niższe niż w 1973r. zaś w 1971r. o 20% niższe niż w 1973r., które to wynagrodzenie jest wykazane w legitymacji ubezpieczeniowej znajdujące się w aktach rentowych wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z okresu 1969- 1989 wynosi 270,64% (II wariant), - przy uwzględnieniu składek członkowskich uwidocznionych w legitymacji związkowej za lata 1964-1970 wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z okresu 1970-1989 wynosi 267,70% (III wariant). Organ rentowy zakwestionował opinię biegłego w zakresie w jakim dotyczy wysokości przyjętych premii uznaniowych w obliczeniu wynagrodzenia ubezpieczonego, przyjęcia w obliczeniach założenia, iż ubezpieczony przepracował jedną niedzielę w miesiącu, przyjęcia w poczynionych obliczeniach dodatku nocnego, dodatku szkodliwego (zastrzeżenia c/d wariantu I), podnosił brak podstaw do przyjęcia, iż wynagrodzenie ubezpieczonego za rok 1972 było o 10% niższe niż w 1973r. zaś w 1971r. o 20% niższe niż w 1973r., gdy nie wynika to z dokumentacji (II wariant), podnosił brak możliwości ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, gdy podstawa wymiaru składki członkowskiej nie jest tożsama z wynagrodzeniem (III wariant). Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w KWK (...), zeznania ubezpieczonego (protokół elektroniczny, k.52) oraz opinię biegłego ds. rent wyrównawczych mgr Z. G. z dnia 05.12.2016r. (k. 58-80). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust.1).
- Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%.
- Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
- Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Biegły ds. rent wyrównawczych mgr Z. G. ustalając wysokość wynagrodzenia za lata 1971-1972 prawidłowo przyjął stałe składniki wynagrodzenia wynikające z akt osobowych ubezpieczonego oraz dwie przepracowane niedziele w miesiącu (tzw. dwie planowe niedziele w miesiącu obowiązujące w latach 70-tych). Sąd uznał zasadność zastrzeżeń złożonych przez organ rentowy w zakresie premii, które dla osób zatrudnionych w systemie akordowym nie były stałe, miały charakter uznaniowy i nie powinny podlegać zaliczeniu na wysokość wynagrodzenia. Zdaniem Sądu ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Jak wynika ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji ubezpieczony wykazał zarobki za lata 1973-
- Za rok 1973r. zarobki zostały wpisane w legitymacji ubezpieczeniowej, zaś za lata 1972-1990 zostały wykazane w przedłożonych do organu rentowego zaświadczeniach o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Zatem z uwzględnieniem udowodnionych przez ubezpieczonego zarobków za okres 1973-1989 (17 lat) ustalając wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat ze wskazanego okresu, przy przyjęciu za brakujące trzy lata przeciętnego wynagrodzenia (tj. WWPW-100%), gdy powszechnie wiadomo, iż górnicze wynagrodzenie znacznie je przewyższało Sąd ustalił, iż wskaźnik ten wynosi 251,64%, a więc jest wyższy niż 250%. Prawidłowe, w ocenie Sądu, jest również wyliczenie wysokości wynagrodzenia przez biegłego mgr Z. G. przy uwzględnieniu składek członkowskich uwidocznionych w legitymacji związkowej za lata 1964-1970, gdy w tym okresie zasadą było oskładkowanie składników wynagrodzenia z funduszu osobowego. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc w pkt. 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia 19 maja 2016r. W pkt 2 wyroku Sąd z mocy art.98 §1 i §3 kpc w zw. z §9 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015r., poz. 1804) zasądził od organu rentowego kwotę 360,00zł na rzecz ubezpieczonego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia