odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. W myśl przepisu art.
Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. W toku postępowania sądowego wnioskodawca nie odnosił się do przyczyn wniesienia odwołania od decyzji z dnia 15 czerwca 2016 roku po upływie ustawowego terminu. Wnioskodawca stanął na stanowisku, że decyzja ta jest sprzeczna z poprzednią decyzją z dnia 16 marca 2016 roku o przyznaniu emerytury częściowej a organ rentowy w odpowiedziach na pisma wnioskodawcy z dnia 29 lipca 2016 roku i 9 września 2016 roku nie wyjaśnił w sposób wystarczający motywów skarżonej decyzji w związku z czym należy ją zmienić. Ubezpieczony wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wskazując, że jego uchybienie było spowodowane toczącym się postępowaniem wyjaśniającym. Jak ustalono Zakład Ubezpieczeń Społecznych nadał przesyłkę z decyzją z dnia 15 czerwca 2016 roku na adres zamieszkania ubezpieczonego w dniu 28 czerwca 2016 roku (wtorek) wraz z pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia odwołania. Z uwagi na nadanie przesyłki bez zwrotnego potwierdzenia odbioru nie można ustalić dokładnej daty doręczenia jej wnioskodawcy, jednakże można przyjąć, że nastąpiło to najpóźniej w dniu 7 lipca 2016 roku, kiedy to wnioskodawca wystosował do ZUS pismo z zapytaniem o przyczynę różnicy w wyliczeniu emerytury w spornej decyzji. Stwierdzić zatem należy, że termin na wniesienie odwołania dla wnioskodawcy upłynął co najmniej w dniu 8 sierpnia 2016 roku. Tymczasem zgodnie z datą widniejącą na stemplu ZUS odwołanie zostało nadane przez wnioskodawcę w dniu 28 września 2016 roku, a zatem znacznie po ustawowym miesięcznym terminie. W zacytowanym wcześniej art.
in fine określono przesłanki, przemawiające za zaniechaniem odrzucenia odwołania wniesionego po upływie ustawowego terminu. Okolicznościami usprawiedliwiającymi opóźnienie odwołania jest przekroczenie terminu, które nie jest nadmierne i takie, które nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Wskazane przesłanki muszą wystąpić łącznie. Za przyczyny niezależne od ubezpieczonego w złożeniu spóźnionego odwołania uważa się zwykle chorobę, nieporadność, brak właściwej porady i opieki, czy wprowadzenie w błąd przez organ rentowy. Stosownie do oceny tych okoliczności, odwołanie podlega odrzuceniu albo nadaje mu się bieg. Tymczasem wnioskodawca nie wskazał przyczyn usprawiedliwiających opóźnione w złożeniu odwołania, a w konsekwencji, że uchybienie ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania nie nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Podkreślić należy, że bezspornym jest, że mimo pouczenia o możliwości złożenia odwołania wnioskodawca złożył pismo do ZUS, na które otrzymał odpowiedź i zwrócił się z kolejnym wnioskiem o przeliczenie emerytury. Dopiero po kolejnej odpowiedzi pełnomocnik wnioskodawcy złożyła do protokołu wniosek o ponowne przeliczenie emerytury. Zatem poprzednie pisma wnioskodawcy skierowane do ZUS nie stanowiły odwołania od skarżonej decyzji, co nie było kwestionowane. Wnioskodawca w miejsce złożenia odwołania od skarżonej decyzji zdecydował się bowiem na składanie do ZUS pism z zapytaniami odnośnie sposobu wyliczenia emerytury. Nadto podkreślić trzeba, że przekroczenie terminu jest nadmierne. A zatem stwierdzić należy, że brak jest podstaw do nieuwzględnienia przekroczenia terminu do wniesienia odwołania. Podkreślenia wymaga okoliczność, że przepis art.
stanowi samoistną podstawę przywrócenia terminu i reguluje sytuację, w której to odwołujący się ubezpieczony złoży spóźnione odwołanie. Stąd też w przypadku odrzucenia odwołania w trybie art.
ubezpieczonemu nie przysługuje prawo do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu na podstawie art. 168 k.p.c. (zob. post. Sądu Administracyjnego w G. z 6.6.1994 r., III AUz 61/94, PP 1995, Nr 5, s. 46). Wobec powyższego na podstawie art.
odwołanie wnioskodawcy, jako spóźnione podlegało odrzuceniu, o czym Sąd orzekł sentencji postanowienia. K.P.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.