(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art.

(1)dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; III. na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec D. K.

(1)świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie, wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt II K 131/17 UZASADNIENIE W toku przewodu sądowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19 listopada 2016 r. ok. godziny 22.25 na ulicy (...) w W. funkcjonariusze K. w W. M. Ś., P. W. i B. K. zatrzymali do kontroli drogowej pojazd marki R. o nr rej. (...), kierowany przez D. K.

(1). Oskarżony kierując samochodem znajdował się w stanie nietrzeźwości. Badanie wykonane alkosensorem 4 o godzinie 22.26 wykazało 0,50 miligrama zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, a badanie z godziny 22.44 – 0,48 miligrama zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Kolejne badania wykonane urządzeniem alkomat wykazały: o godzinie 22.52 – 0, 54 miligrama zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, o godzinie 22.53 – 0, 62 miligrama zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 19, 42 Notatka urzędowa k. 1 Protokół z przebiegu badania k. 2, 3 Zeznania świadka M. Ś. k. 20, 42 Zeznania świadka B. K. k. 22, 42 Zeznania świadka P. W. k. 24, 42 Oskarżony D. K.

(1)przyznał się do kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Wyjaśnił, że pił alkohol z kolegą na podwórku i postanowili razem wejść do samochodu, aby się ogrzać. Następnie podjęli decyzję o przestawieniu pojazdu w inne miejsce i wtedy doszło do zatrzymania przez policję. Wskazał, że żałuje tego co zrobił. D. K.

(1)był karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 21 lutego 2014 r. sygnatura akt (...), gdzie orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Dowód: Wyjaśnienia obwinionego k. 17-18 Odpis wyroku k. 9 Dane o karalności k. 8 Sąd zważył ponadto, co następuje: W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony w części przyznał się do winy, nie kwestionując wyniku badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, jednak wyjaśnił, że jedynie chciał przestawić samochód, bo był zaparkowany na ulicy pod oknami. Zeznania świadków przeczą jednak takiej wersji wydarzeń. Funkcjonariusze policji M. Ś., P. W. i B. K. zgodnie podali, że samochód kierowany przez oskarżonego podjechał w okolice sklepu na ulicy (...) i na widok ich radiowozu zaczął cofać i skręcił w podwórko. Sąd zdecydowanie przyznał walor wiarygodności relacji świadków, albowiem jest ona spójna i logiczna, natomiast linia obrony D. K.

(2)zmierza jedynie do umniejszenia stopnia winy i nie trafia do przekonania Sądu. Fakt uprzedniego skazania D. K.

(1)za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości jest bezsporny. W związku z powyższym Sąd uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku z art.

(1)karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta będzie spełniała w ocenie Sądu w stosunku do D. K.

(1)cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz wpłynie na środowisko sprawcy pod kątem kształtowania jego prawnej świadomości. Podkreślić należy, że dotychczas Sąd korzystał wobec D. K.

(1)z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Mimo to oskarżony nie zmienił swojego postępowania i nie ma zahamowań przed kierowaniem pojazdem w stanie nietrzeźwości. Wszelkie obietnice poprawy ze strony oskarżonego są dla sądu niewiarygodne i nie mogą zostać uwzględnione. W związku z powyższym Sąd uznał, że brak jest w stosunku do oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej i orzekł wobec niego bezwzględną karę pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 42 §3 kk Sąd zobligowany był do orzeczenia wobec D. K.

(1)dożywotnio środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Nadmienić należy, że ostatnio orzeczony wobec D. K.

(1)3 letni okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nie okazał się skuteczny i nie przyniósł oczekiwanych rezultatów. W myśl art. 43a §2 kk Sąd orzekł także wobec D. K.

(1)świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 zł., która stanowi dolną granicę wysokości tego środka karnego w przypadku skazania za czyn z art.

(1)utrzymuje się z prac dorywczych i ma na utrzymaniu troje dzieci.