II Ka 287/17

Sygn. akt II Ka 287/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. sprawy Ł. J. obwinionego z art. 66 § 1 kw na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt II W 328/15 wyrok w zakresie pkt I i III uchyla i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw, postępowanie w zakresie czynu zarzucanego obwinionemu Ł. J. w pkt II wyroku umarza z uwagi na przedawnienie orzekania; wydatki za postępowanie odwoławcze przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt II Ka 287/17 UZASADNIENIE Ł. J. obwiniony był o to, że: I. w dniu 6 stycznia 2015r. o godz. 16.24 w G. przy ul. (...) chcąc wywołać niepotrzebną czynność Policji zgłaszając oficerowi Dyżurnemu Komendy Powiatowej Policji w G. o zaginięciu nieletniej córki M. J., które to zgłoszenie nie potwierdziło się w rzeczywistości tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 kw, II. w dniu 26 kwietnia 2015r. o godz. 11.03 w miejscowości G. ul. (...) wywołał niepotrzebną czynność Policji poprzez powiadomienie Dyżurnego Komendy Powiatowej policji w G. i Dyżurnego Komendy Wojewódzkiej Policji zs. W R. o złej opiece sprawowanej przez krewnego wobec jego córki M. J. w miejscowości G. na ul. (...) co okazało się być nieprawdą tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 kw. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2017r. Sąd Rejonowy w Garwolinie obwinionego Ł. J. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II czynu stanowiącego wykroczenie z art. 66 § 1 kw i za ten czyn na podstawie art. 66 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 300 zł; z mocy art. 5 § 1 pkt 4 kpw umorzył postępowanie karne w stosunku do czynu opisanego w pkt I; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 80 zł tytułem części kosztów postępowania, w tym 30 zł opłaty i w pozostałej części wydatkami w sprawie obciążył Skarb Państwa. Apelację od tego wyroku wniósł obwiniony Ł. J. zarzucając wyrokowi poczynienie błędnych ustaleń faktycznych poprzez ustalenie, że wywołał niepotrzebną interwencję policji i przez to naruszył dyspozycję art. 66 § 1 kw. Podnosząc ten zarzut autor apelacji wnosił o zmianę wyroku i uniewinnienie go od popełnienia przypisanego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Niezależnie od argumentów podniesionych w apelacji zaskarżony wyrok podlega uchyleniu z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej. Przypisany obwinionemu czyn został popełniony w dniu 26 kwietnia 2015r. Zgodnie z art. 45 § 1 kw (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r.) karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Nie ulega wątpliwości, iż sytuacja opisana w przywołanym przepisie zaistniała w przedmiotowej sprawie, albowiem w chwili orzekania przez Sąd II instancji upłynęło ponad 2 lat od chwili popełnienia przez Ł. J. wykroczenia z art. 66 § 1 kw. W tej sytuacji, stosownie do treści art. 104 § 1 pkt 7 kpw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw, Sąd Okręgowy zobligowany był do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania w zakresie czynu, który został przypisany obwinionemu (art. 437 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw). Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 118 § 2 kpw. oe