k.p.c., w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS lub orzeczenie komisji lekarskiej ZUS i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W takim przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 roku, II UK 79/11 (LEX nr 1130387), a który to pogląd Sąd Okręgowy w pełni podziela i przyjmuje za własny, nowe okoliczności, o których mowa w art.
k.p.c., to schorzenia istniejące u ubezpieczonego przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez niego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego, pod warunkiem że miałyby one znaczenie dla oceny stanu jego zdrowia, do dnia wydania przez organ rentowy decyzji. Tożsamy pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2012 roku, III AUz 80/12 (LEX nr 1216395) oraz Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 czerwca 2013 roku, III AUa 242/13 (LEX nr 1342365). W ocenie Sądu Okręgowego nie ulega żadnej wątpliwości, że niniejsza sprawa dotyczy świadczenia z ubezpieczenia społecznego, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności ubezpieczonego do pracy, podstawę do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 9 września 2016 roku stanowiło orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 26 sierpnia 2016 roku, a odwołanie od niej opierało się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia (odwołujący zarzucał wyłącznie błędną ocenę jego stanu zdrowia). Podobnie zdaniem Sądu Okręgowego niewątpliwe jest, że ubezpieczony cierpi na schorzenia urologiczne i również z tymi schorzeniami wiąże swoją niezdolność do pracy, przy czym schorzenia te istniały już w dacie badania go przez lekarza orzecznika i komisję lekarską ZUS, tyle że nie zostały one wówczas ujawnione, a ich leczenie ubezpieczony podjął dopiero po badaniu przez komisję lekarską. Zdaniem Sądu Okręgowego powyższe stanowi nową okoliczność w sprawie w rozumieniu art.
– tj. okoliczność dotyczącą stanu zdrowia wnioskodawcy istniejącą przed wydaniem zaskarżonej decyzji i mającą istotne znaczenie dla oceny jego stanu zdrowia, która jednak dotychczas nie była oceniana przez lekarza orzecznika i komisję lekarską ZUS. Wobec powyższego Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy przepisów powołanych w treści jego uzasadnienia.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.