IV U 1664/16

Sygn. akt IV U 1664/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Madej Protokolant: st. sekr. sądowy Katarzyna Krajewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy A. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania A. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 19 września 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje A. G. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 sierpnia 2016 r. do dnia 31 lipca 2018 r. SSO Tomasz Madej Sygn. akt 1664/16 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją, na podstawie ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity; Dz. U. z 2016 r., poz. 887), organ rentowy odmówił prawa do renty z powodu braku częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy odwołującemu A. G. . W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony, zaskarżając ją w całości wniósł o jej zmianę i uznanie, że jest niezdolny do pracy, spełnia warunki wymagane do uzyskania renty. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na tym, że ZUS oparł zaskarżone orzeczenie w całości na orzeczeniu Komisji Lekarskiej ZUS, które jest sprzeczne z rzeczywistym stanem faktycznym dotyczącym stanu zdrowia skarżącego. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie domagał się oddalenia odwołania, gdyż skarżący w toku postępowania orzeczniczego przed ZUS, nie został uznany za niezdolnego do pracy. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie - ustalił, co następuje: Wnioskodawca, urodzony dnia (...), posiada zawód technika mechanika, ostatnio zatrudniony jako likwidatora szkód majątkowych. Skarżący pobierał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do 31.07.2016r. Na skutek wniosku o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z dnia 14.07.2016 r. zostało przeprowadzone badanie wnioskodawcy przez Lekarza Orzecznika, który orzeczeniem z dnia 09.08.2016 r. uznał badanego za częściowo niezdolnego do pracy do 31.08.2017 r. Skarżący w dniu 24.08.2016 r. złożył sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS. W związku z koniecznością zasięgnięcia opinii specjalistycznej lekarza konsultanta, organ rentowy w dniu 01.09.2016 r. wydał kolejną opinię lekarską oraz skierował skarżącego na konsultację kardiologiczną, która odbyła się w dniu 07.09.2016 r. Komisja Lekarska ZUS po zapoznaniu się z opinią specjalistyczną lekarza konsultanta oraz dokumentacją medyczną, orzeczeniem z dnia 12.09.2016 r. stwierdziła, iż skarżący nie jest niezdolny do pracy, zmieniając tym samym orzeczenie Lekarza Orzecznika. W konsekwencji nie została spełniona przesłanka z art. 57 ust.l pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tj. nie występuje u skarżącego niezdolność do pracy. W związku z powyższym organ rentowy zaskarżoną decyzją na podstawie art. 12, 102 oraz art. 107 cytowanej ustawy odmówił prawa do renty z powodu braku całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy. Zważywszy, iż do rozstrzygnięcia powyższej kwestii potrzebna jest wiedza specjalna, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii i kardiologi. Na podstawie osobistego badania i analizy zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły specjalista kardiolog rozpoznał u odwołującego : -Choroba niedokrwienna serca stabilna wielonaczyniowa CCS II. Przebyty zawał serca ściany dolnej. -Stan po implantacji stentów do RCA oraz Cx. -Zaburzenia lipidowe w wywiadzie. - Nadciśnienie tętnicze. - Otyłość. Biegły uznał odwołującego za osobę częściowo niezdolną do pracy nadal po dniu 31 lipca 2016 r. do 31 lipca 2018 r.. Biegły w uzasadnieniu opinii wskazali, iż zapoznał się z dokumentacją zgromadzoną w aktach sprawy po czym zbadała wnioskodawcę by na tej podstawie ustalić rozpoznanie . W ocenie biegłego powód jest nadal niezdolny do pracy .Biorąc pod uwagę charakter zmian miażdżycowych w naczyniach wieńcowych - zmiany wielonaczyniowe, brak pełnej rewaskularyzacji choroby wieńcowej istnieje duże ryzyko kolejnego zawału serca niezależnie czy powód wykonywał by pracę fizyczną czy umysłową. W ocenie biegłego kardiologa osoba opiniowana wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego, k kontroli kardiologicznej celem wtórnej profilaktyki zawału serca. Opinia biegłego kardiologa jest zgodna z oceną Lekarza Orzecznika a odmienna od Komisji Lekarskiej ZUS. dowód k- 11-12 akt. Strony nie kwestionowały opinii biegłych . Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie – zważył, co następuje: Między stronami sporny był stan zdrowia wnioskodawcy, a mianowicie ustalenie, czy jest niezdolny do pracy. W celu wyjaśnienia tej kwestii Sąd zebrał dokumentację leczniczą, a następnie dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza neurologa i ortopedy, stosownie do art. 278 § 1 k.p.c., ponieważ ocena zdolności do pracy wymagała wiadomości specjalnych. Na podstawie osobistego badania i analizy zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły specjalista kardiolog rozpoznał u odwołującego : -Choroba niedokrwienna serca stabilna wielonaczyniowa CCS II. Przebyty zawał serca ściany dolnej. -Stan po implantacji stentów do RCA oraz Cx. -Zaburzenia lipidowe w wywiadzie. - Nadciśnienie tętnicze. - Otyłość. Biegły uznał odwołującego za osobę częściowo niezdolną do pracy nadal po dniu 31 lipca 2016 r. do 31 lipca 2018 r.. Zgodnie z przepisem art. 57 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: 1. jest niezdolny do pracy, 2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3. niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych bądź nieskładkowych, wymienionych w tym przepisie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Jednocześnie, w myśl art. 12 przywołanej ustawy: 1. niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, 2. całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, 3. częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Sąd orzekający przyjął opinię ww. lekarzy biegłych, o czym była mowa wyżej, za wiarygodny dowód w sprawie. Powyższe opinie wraz z opiniami uzupełniającymi są jasne i logiczne, a wnioski co do oceny zdolności do pracy wnioskodawczyni zostały sformułowane po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej ubezpieczonej oraz po zbadaniu skarżącej. Badający lekarze biegli dokonali starannego i wszechstronnego rozpoznania, a wydane orzeczenia należycie i przekonująco uzasadnili. Autorzy opinii w przekonaniu Sądu legitymują się wysoką wiedzą medyczną, doświadczeniem zawodowym oraz znajomością zasad orzeczniczych. Opinia biegłego lekarza neurologa nie buduje stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. A zatem na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzeczono jak na wstępie