Sygn. akt III Cz 687/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda (spr.) Sędziowie SO Magdalena Balion - Hajduk SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2016 roku sprawy z powództwa J. R. przeciwko M. W., Z. S. i D. W. o uzgodnienie treści księgi wieczystej na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 31 grudnia 2015 r., sygn. akt I C 138/14 postanawia : oddalić zażalenie. SSR(del.)Maryla Majewska - SSO Andrzej Dyrda SSO Magdalena Balion - Hajduk - Lewandowska Sygn. akt III Cz 687/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2015r. Sąd Rejonowy w (...)odrzucił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 20 sierpnia 2015 roku, wskazując, że zażalenie jest niedopuszczalne w świetle regulacji z art. art. 398
(2)
(3)k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i art. 397 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniósł powód wnosząc o dorzucenie treści zaskarżonego postanowienia w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wskazując na zasadę demokratycznego państwa prawa, podniósł wiele okoliczności odnoszących się meritum sporu wywołanym jego pozwem. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie, w odróżnieniu od apelacji, jako zwykły środek odwoławczy, przysługuje na te postanowienia sądu pierwszej instancji, które kończą postępowanie w sprawie lub też dotyczą rozstrzygnięć incydentalnych. O ile te pierwsze zawsze są zaskarżalne zażaleniem, o tyle te drugie, tylko w przypadkach enumeratywnie wskazanych w art. 394 § 1 k.p.c. Samo to wyliczenie, w nawiązaniu do redakcji przepisu, a w szczególności wyrażenia „a ponadto”, nadaje powołanemu uregulowaniu charakter normy szczególnej, wyłączając tym samym możliwość jej rozszerzającego interpretowania (porównaj: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1997r.,I CZ 95/97). Stosownie do regulacji prawnej określonej w art. 394 § 1 k.p.c., zażalenie przysługuje tylko na postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie oraz w sprawach określonych w katalogu art. 394 § 1 pkt 1 –11. W katalogu tym nie wskazano zażaleń na postanowienia wydane przez sąd pierwszej w toku rozpoznania skargi na orzeczenia referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co wyklucza dopuszczalność zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem. Zwrócić nadto należy, że zgodnie z art. 398 23 § 2 k.p.c. Sąd Rejonowy, rozpoznając skargę pozwanego na orzeczenie referendarza sądowego i utrzymując w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 maja 2015r. którym oddalono wniosek pozwanego o zwolnieni od kosztów sądowych, orzeka jako sąd drugiej instancji. Art. 398 23 § 2 k.p.c. stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 398 22 § 3 k.p.c., że sąd rozpoznający skargę działa jako sąd pierwszej instancji. Wskazać nadto należy, że przyjęte przez ustawodawcę powyższe ograniczenie nie skutkuje ograniczeniem konstytucyjnego prawa do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, co stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 1 grudnia 2008r. (P 54/07). Z tych też przyczyn, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji. SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Andrzej Dyrda SSO Magdalena Balion - Hajduk