oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art.
kk i za to z mocy powołanego przepisu skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, III. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000,00 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, oraz opłatę w wysokości 120 (stu dwudziestu) złotych. Sygn. akt II K 1142/16 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony P. K. był uprzednio skazany wyrokiem przez Sąd Rejonowy w Olsztynie II Wydział karny z dnia 04 czerwca 2002 roku – sygnatura akt IIK 1734/01 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art.
W cytowanym wyroku skazano P. K. na karę grzywny, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz orzeczono świadczenie pieniężne. /dowód: odpis wyroku k.37/ Oskarżony do dnia 09 września 2016 roku nie wykonał świadczenia pieniężnego w kwocie 400 zł orzeczonego w/w cytowanym wyrokiem na rzecz Fundacji Rehabilitacji Dzieci Niepełnosprawnych „Pomóż mi” przy Szpitalu Dziecięcym w O.. /dowód: pismo k.49/ W dniu 3 lipca 2016 roku oskarżony P. K. przebywał w domu w K. m.in. wraz z żoną H. H.
Jego wina nie budzi wątpliwości. Uznając oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę jak w części dyspozytywnej wyroku. Oskarżony P. K. jest osobą dorosłą, posiadającą odpowiedni poziom doświadczenia życiowego. Zna również obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania – był uprzednio karany. Przy wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonego Sąd brał pod uwagę jako okoliczności obciążające przede wszystkim - stopień upojenia alkoholowego w jakim był oskarżony, uprzednią karalność, popełnienie czynu w warunkach § 4 z art.
k.k. Ponadto odnośnie rodzaju i wymiaru kary determinowały Sąd takie okoliczności jak to, że oskarżony z pełną świadomością po uprzednim spożywaniu alkoholu wsiadł do samochodu i kierował nim w godzinach szczytu, drogą publiczną, w tym w mieście. Oskarżony wiedział i godził się, że jedzie z innymi osobami dorosłymi – żoną i sąsiadką, które również były po spożyciu alkoholu. Co jednak najbardziej zaważyło na wymiarze kary, to okoliczności, że oskarżony w sposób skrajnie nieodpowiedzialny i świadomy zgodził się na zabranie w podróż małego dziecka w wieku 2 lat w obecności innych nietrzeźwych osób. ponadto nie bez znaczenia jest fakt, że oskarżony doprowadził do niebezpiecznego zdarzenia drogowego w postaci kolizji z innym prawidłowo jadącym pojazdem, które zakończyło się jedynie na urwanych lusterkach w pojazdach. Tego rodzaju nieodpowiedzialne i potencjalnie groźne zachowania wymagają zdecydowanej reakcji karnej. Zachowanie oskarżonego – jazda pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w sposób opisany wyżej - dobitnie świadczy o jego skrajnie lekceważącym stosunku do prawa oraz do zasad bezpieczeństwa w ruchu, narażaniu siebie na utratę zdrowia, a innych uczestników ruchu na potencjalne niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia, w tym osób najbliższych i osób postronnych – prawidłowo poruszających się po drodze. Nie bez znaczenia jest także to, że oskarżony dopuścił się tego czynu będąc uprzednio prawomocnie skazanym za czyn z art.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących w stosunku do oskarżonego P. K.. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu społeczna szkodliwość popełnionego czynu zabronionego przez wymienionego jest znaczna. Wymierzona oskarżonemu P. K. kara bezwzględna w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględnia cele, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Tego rodzaju nieodpowiedzialne i groźne zachowania wymagają zdecydowanej reakcji karnej. Oskarżony jest osobą karaną, zatem mając powyższe na względzie w ocenie Sądu właściwą, a zarazem w świetle obecnie obowiązujących przepisów prawa jedynie możliwą i właściwą reakcją prawno - karną na popełnione przestępstwo jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku. Wysokość kary jest adekwatna do wagi popełnionego przestępstwa, stopnia społecznej szkodliwości i winny oskarżonego. Przestępcze działanie oskarżonego świadczy o szczególnie negatywnym, lekceważącym i skrajnie nieodpowiedzialnym nastawieniu oskarżonego do przestrzegania przepisów prawa i braku pozytywnych wyników jego resocjalizacji w warunkach wolnościowych. W ocenie Sądu prawidłowa resocjalizacja oskarżonego winna odbywać się w warunkach izolacyjnych. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie wymogi stawiane wymiarowi kary przez art. 58§1 k.k. spełni jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności. Skazując oskarżonego uprzednio Sąd już dał wyraz zaufania do niego i przekonanie, iż potrafi on zweryfikować swe dotychczasowe postępowanie w przyszłości i wymierzył mu kary o charakterze wolnościowym. Jak widać oskarżony nie wyciągnął z tego właściwych wniosków i w dalszym ciągu okazuje lekceważenie zarówno norm prawnych jak i prawomocnych rozstrzygnięć sądu. Jednocześnie swoim zachowaniem narażał życie lub zdrowie innych osób, w tym osób mu najbliższych. Zdaniem Sądu jedynie kara pozbawienia wolności we właściwy sposób wpłynie na postawę oskarżonego w przyszłości. Dlatego też Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku. Sąd nie dopatrzył się w stosunku do oskarżonego P. K. żadnych okoliczności szczególnie uzasadnionych, które pozwalałyby na zastosowanie wobec niego łagodniejszej represji karnej. Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu sprawcę takiego jak oskarżony należy izolować. Zakaz prowadzenia pojazdów należy do grupy środków o charakterze prewencyjnym i ochronnym, mających na celu zapobieżenie popełnienia przez sprawcę podobnego czynu w przyszłości. W kontekście powyższego oraz okoliczności sprawy i osoby oskarżonego uznać należy, że zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony wobec oskarżonego dożywotnio spełni swoje cele prewencyjne. W ocenie Sądu orzeczony w takim zakresie zakaz spowoduje, że oskarżony powstrzyma się od naruszania zasad bezpieczeństwa w komunikacji. Przy uwzględnieniu stopnia nietrzeźwości sprawcy oraz wspomnianych wyżej okoliczności obciążających uznać należy, że oskarżony nie zasługuje na dalsze uczestniczenie w ruchu jako kierowca. Z opisanych wyżej okoliczności wynika, że prowadzenie pojazdu przez oskarżonego zagraża bezpieczeństwu w komunikacji i zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony dożywotnio spełni swe cele prewencyjne. Sąd orzekł świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie przewidzianej przez obowiązujące przepisy prawa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie powołanych przepisów jak w punkcie IV wyroku mając na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonego.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.