IV U 1418/16

Sygn. akt IV U 1418/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Radaszkiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Irena Prokopczuk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy P. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania P. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje P. B. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 września 2016 r. do 28 lutego 2018 r. /-/ SSO D. Radaszkiewicz Sygn. akt IVU 1418/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 9 sierpnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wstrzymał P. B. wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. : Dz. U. z 2016r., poz. 887 ze zm.). Ubezpieczony nie zgodził się z wyżej wymienioną decyzją organu rentowego i w odwołaniu podniósł, że jest ona niesłuszna i krzywdząca. Podkreślił, że nadal nie jest zdolny do pracy. Pozwany mimo korzystnego dla niego orzeczenia Lekarza Orzecznika z dnia 17.02.2016r. , na podstawie którego ustalono, że jest on niezdolny do pracy do 28.02.2017r. nie przyznał mu prawa do wnioskowanego świadczenia. W odpowiedzi na odwołanie (k.5) pozwany organ wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje : Wnioskodawca był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 28 lutego 2017r. na podstawie decyzji z dnia 18.03.2016r. ( k. 23 akt ZUS). W wyniku zwierzchniego nadzoru w zakresie dotyczącym prawidłowości orzekania o niezdolności do pracy przez lekarzy orzeczników sprawę przekazano do rozpatrzenia przez komisję lekarską ZUS, która orzeczeniem z dnia 15.07.2016r. nie uznała skarżącego za niezdolnego do pracy. W związku z powyższym organ rentowy zaskarżoną decyzją na podstawie art. 57 oraz 102 i 134 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS wstrzymał ubezpieczonemu wypłatę renty od dnia 1 września 2016r. w związku z brakiem niezdolności do pracy. W postępowaniu sądowym dopuszczony został dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii, psychiatrii, psychologii, kardiologii i ortopedii na okoliczność oceny, czy wnioskodawca jest nadal niezdolny do pracy po dniu 21 lutego 2016r.( po okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego) oraz w jakim stopniu ( postanowienie sądu k.7) . Biegli z zakresu ortopedii (opinia k. 28-31), neurologii (k. 38), i kardiologii (k. 52-54) w zakresie swoich specjalności uznali wnioskodawcę za zdolnego do pracy. Wskazali, że zgłaszane przez skarżącego dolegliwości oraz stan naruszenia sprawności organizmu nie powodują niezdolności do pracy ubezpieczonego. Natomiast w świetle opinii biegłego psychiatry (k.11), który posiłkował się również opinią biegłego psychologa ( k.13) odwołujący przy rozpoznaniu organicznych zaburzeń nastroju jest osobą częściowo niezdolną do pracy po okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego (t.j. po 21.02.2016r.), okresowo do 28.02.2018r. W uzasadnieniu biegły wskazał, iż zaburzenie jest skutkiem przebytego w październiku 2014r. uszkodzenia OUN. Występujące u skarżącego m.in. spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia koncentracji uwagi oraz dysfunkcje stwierdzone w badaniu psychologicznym w stopniu istotnym upośledzają jego zdolność do pracy w wyuczonym zawodzie. Biegły wskazał, że zgadza się z orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 17.02.2016r. z wyjątkiem daty ustalającej końcowy termin niezdolności do pracy, który biegły ustalił na 28.02.2018r.( LO na 28.02.2017r.) . Sąd Okręgowy - w świetle konsekwentnego i szczegółowo uzasadnionego stanowiska biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii przedstawionego w opiniach, podzielił je w całości. Biegli wskazali w opiniach wyraźnie i stanowczo dlaczego uważają, iż wnioskodawca jest w dalszym ciągu częściowo niezdolny do pracy. Stanowisko swoje uzasadnili. Jest to argumentacja przekonująca dla sądu. Opinie te nie były również kwestionowane przez pozwanego ( por. stanowisko pełnomocnika pozwanego z rozprawy). Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym przede wszystkim definicję niezdolności do pracy określoną art. 12 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie podzielił stanowiska organu rentowego co do tego, że skarżącemu nie przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy oraz, że w związku z tym zasadnym było wstrzymanie wypłaty świadczenia od dnia 1 września 2016r. na tej podstawie, że wnioskodawca nie stwierdzono tej niezdolności do pracy ( art. 102 i 134 ustawy). W ocenie Sądu – wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki z art. 57 ust.1 cytowanej ustawy, aby nabyć prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i dlatego nie było podstaw do wstrzymania świadczenia na podstawie art. 102 ust. 1 ustawy, który stanowi, że prawo do świadczenia uzależnione od okresowej niezdolności do pracy ustaje z upływem okresu, na jaki to świadczenie przyznano w związku z art. 134 ust. 1 pkt 1 (wypłatę świadczeń wstrzymuje się, jeżeli powstaną okoliczności uzasadniające zawieszenie prawa do świadczeń lub ustanie tego prawa). W świetle niekwestionowanej opinii biegłego psychiatry wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy od lutego 2016r. do 28 lutego 2018r., a zatem brak było podstaw do wstrzymania świadczenia od dnia 1 września 2016r. Reasumując - Sąd na podstawie opinii biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii przyjął, iż wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy po okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego (po 21.02.2016r.) do 28.02.2018r. i dlatego przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od daty wstrzymania wypłaty tego świadczenia – tj. od 1 września 2016r. do 28 lutego 2018r.( zgodnie z datą wskazaną przez biegłego z zakresu psychiatrii). Dlatego też zaskarżona decyzja podlegała zmianie w zakresie określonym wyrokiem z mocy art. 477 14§2 k.p.c. SSO Dorota Radaszkiewicz