X C 3929/16

Sygn.akt: X C 3929/16 UZASADNIENIE Powód wniósł o zasądzenie kwoty 397,64 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty (k.15-17). Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powód w uzasadnieniu wskazał, iż dochodzona w niniejszym postępowaniu należność związana jest z nabyciem urządzenia telekomunikacyjnego na raty. Umowa nr (...) została zawarta w dniu 23.04.2013r i na jej mocy Pozwany nabył na własność urządzenie zobowiązując się do jego spłaty w ustalonym Harmonogramie spłaty rat. Umowa ta związana jest z realizacją umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Na mocy zawartej umowy pozwany bowiem zobowiązany był zapłacić w ustalonym terminie cenę nabytego na własność urządzenia telekomunikacyjnego w miesięcznych ratach z zastrzeżeniem wpłaty pierwszej raty przy zawarciu umowy. Natomiast kolejne raty powinny być zapłacone przez Pozwanego w kwotach i terminach określonych w harmonogramie. Według stanu na dzień 2016-04-06 pozwany nie zapłacił powodowi wszystkich wymagalnych rat, suma zaś zaległych rat przewyższała jedną piątą część umówionej ceny. Powód przedstawił zestawienie niezapłaconych rat na dzień 2016-04-06 Harmonogram Data wystawienia Data płatności Kwota do zapłaty (...)-01-05 2015-01-19 60,00 (...)-02-03 2015-02-10 300,00 Do wymagalnych rat, na podstawie art. 481 § 1 i § 2 k.c. powód naliczył odsetki w brzmieniu obowiązującym w okresie, za który są one należne, odpowiednio: odsetki ustawowe ( tj. należne do 3 1 grudnia 2015r.) oraz odsetki ustawowe za opóźnienie (tj. należne od I stycznia 2016 r.), od następnego dnia po wskazanej dacie płatności poszczególnych rat do dnia wystawienia poszczególnych not odsetkowych, przy czym każda kolejna nota odsetkowa wskazuje kwotę odsetek należnych od tych rat od dnia następnego po dniu wystawienia poprzedniej noty odsetkowej. Powód przedstawił zestawienie niezapłaconych not na dzień 2016-04-06: Numer dokumentu Data wystawienia Data płatności Kwota do zapłaty (...) 2015-03-05 2015-03-05 3,80 (...) 2015-03-26 2015-03-26 3,02 (...) 2015-04-22 2015-04-22 3,17 (...) 2016-04-06 2016-04-06 27,65 Pomimo wezwania pozwany nie wykonał dobrowolnie zobowiązania do zapłaty pozostałej części ceny z tytułu zawartej umowy sprzedaży na raty. Powód wyjaśnił, że wartość niezapłaconych należności, wynikających z tej umowy, na dzień wniesienia pozwu wynosi 397,64 Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 09.05.2016 r. sygn.akt: VI Nc-e 549363/16 orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty podnosząc, iż nie był wzywany do zapłaty. Ponadto umowa oraz sposób dokonywania rozliczeń była nieczytelna i celowo zagmatwana. W odpowiedzi na sprzeciw powód zwrócił uwagę na fakt, że pozwany przed podjęciem ostatecznej decyzji o zawarciu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych miał możliwość zapoznania się ze szczegółowymi warunkami tejże umowy, w tym z Regulaminem promocji i innymi dokumentami stanowiącymi jej integralną część. Pozwany na zawartych umowach podpisał oświadczenie, iż zapoznał się z ww. dokumentami. Powód wyjaśnił, iż każda osoba zainteresowana zawarciem umowy z powodem może zapoznać się z warunkami świadczenia usług telekomunikacyjnych, jeszcze przed podjęciem decyzji o współpracy z Operatorem. Informacje na temat oferty można znaleźć na stronie internetowej, w sieci sprzedaży operatora oraz w Biurze (...). Powód zwrócił również uwagę na fakt, że w sytuacji, kiedy osoba zainteresowana zawarciem umowy nie zapozna się z wszystkimi warunkami, na jakich usługi mają być świadczone oraz gdy nie otrzyma załączników do umowy lub nie uzyska wystarczających wyjaśnień w zakresie ewentualnych wątpliwości, może odmówić złożenia podpisu na umowie. Natomiast, jeśli pomimo braku wiedzy na temat warunków umowy, zostanie ona zawarta abonent ponosi ryzyko ich nieznajomości. Na uwagę zasługuje fakt, iż w momencie zawierania umowy pozwany własnoręcznym podpisem potwierdził, iż zapoznał się i zaakceptował Regulamin Świadczenia Usług (...), Cennik oraz Warunki Oferty Promocyjnej. Pozwany nie wywiązał się jednak ze swoich zobowiązań i nie uregulował wszystkich należności. Zalegając z płatnościami złamał warunki umowy, dlatego w dniu 03.02.2015r. powód wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty, informując, iż brak wpłaty zaległych rat w podanym przez powoda terminie (do 24.02.2015r) spowoduje skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego. W odpowiedzi w piśmie procesowym z dnia 24.02.2017 r. pozwany podniósł, że gdyby poinformowano go, że w pakiecie będzie usługa internetowa w oferowanej w tej umowie cenie nigdy by jej nie zawarł. Pozwany podniósł, że wraz z nabyciem sprzętu stał się usługobiorcą Internetu B. gdyż umowa ta została dostarczona przez kuriera wraz z pozostałymi umowami pomimo, iż telefonicznie zawarcia umowy takiej nie uzgadniał. Pozwany podał, że dokonał nadpłaty za usługę blueconnect w wysokości 331,20 zł w związku z czym wnosi o jej zaliczenie na poczet niedopłaty za sprzęt. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany D. S. w dniu 23 kwietnia 2013 r. w ramach oferty powoda (...) S.A. w W. umożliwiającej nabycie urządzenia telekomunikacyjnego w związku z zawarciem umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawarł umowę o sprzedaży na raty urządzenia telekomunikacyjnego (umowa nr (...)). Na podstawie tej umowy urządzenie zostało mu wydane przy jej zawarciu i zobowiązał się do zapłaty ceny urządzenia w wysokości 1681,75 zł płatną w 27 miesięcznych ratach w tym 26 rat po 60 zł z zastrzeżeniem wpłaty pierwszej raty w wysokości 121,75 zł przy zawarciu umowy sprzedaży. Kolejne raty miały być płacone zgodnie z harmonogramem doręczonym pozwanemu przy zawarciu umowy. Powód zastrzegł w umowie, że w przypadku zwłoki pozwanego z zapłatą rat nastąpi natychmiastowa wymagalność pozostałej do zapłaty ceny. Pozwany nie zapłacił raty w wysokości 60 zł z datą płatności 19 stycznia 2015 r. w związku z czym wymagalna stała się z dniem 10.02.2015 r. pozostała część ceny tj.300 zł. Od wymagalnych rat powód naliczył odsetki ustawowe i ustawowe za opóźnienie od dnia następnego od wskazanej w umowie daty płatności poszczególnych rat do dnia wystawienia poszczególnych not odsetkowych, przy czym każda kolejna nota odsetkowa wskazuje kwotę odsetek należnych od rat od dnia następnego po dniu wystawienia poprzedniej noty odsetkowej. (dowód: umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z warunkami oferty i regulaminem –k.19-28, harmonogram spłaty rat –k.29, wezwanie do zapłaty-k.32, saldo niezapłaconych rat i not księgowych-k.18) Sąd zważył, co następuje: Powództwo w całości zasługiwało na uwzględnienie. Pozwany nie kwestionował istnienia wierzytelności tylko podnosił, że nie był wzywany do jej zapłaty. Podnosił nadto, że umowa jak i sposób rozliczeń z niej wynikających był zagmatwany i nie wie za co ma zapłacić. Podniósł nadto, że wraz z nabyciem sprzętu stał się usługobiorcą Internetu B. gdyż umowa ta została dostarczona przez kuriera wraz z pozostałymi umowami pomimo, iż telefonicznie zawarcia umowy takiej nie uzgadniał. Pozwany podał, że dokonał nadpłaty za usługę blueconnect w wysokości 331,20 zł w związku z czym wnosi o jej zaliczenie na poczet ewentualnej niedopłaty za sprzęt. Jak wynika z uzasadnienia pozwu powód kwoty dochodzonej pozwem domaga się z tytułu umowy sprzedaży na raty urządzenia telekomunikacyjnego zawartej w związku z zawarciem umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Zarzuty pozwanego dotyczą zaś świadczonych usług telekomunikacyjnych w związku z zawartą umową o świadczenie tychże usług. Bezsporne między stronami było zawarcie umowy sprzedaży na raty urządzenia telekomunikacyjnego. Zgodnie zaś z punktem 2 umowy sprzedaży na raty (k.24) zawarcie umowy sprzedaży urządzenia na warunkach „Załącznik cenowy „Promocyjne urządzenia z blueconnect biznes” jest równoczesne zawarcie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na czas oznaczony w ramach oferty promocyjnej. Okoliczności faktyczne podniesione przez powoda w pozwie znajdują odzwierciedlenie w załączonych do pozwu dokumentach potwierdzających istnienie wierzytelności, które wskazują od kiedy stała się wymagalna i określają jej wysokość. Powód przedstawił umowę sprzedaży na raty będącą podstawą zobowiązania. Ponadto powód załączył do pozwu saldo niezapłaconych rat i not księgowych na dzień 06.04.2016r. potwierdzających wszystkie dane w zakresie wymagalnych rat i braku ich zapłaty. Przedstawił także harmonogram spłat z terminami i wysokością poszczególnych rat, który jest integralną częścią umowy zgodnie z punktem 4 tejże umowy. Kwota 300 zł wskazana w załączonym do pozwu saldzie z datą 03.02.2015r. stanowi sumę pozostałych do zapłacenia rat, które stały się wymagalne z chwilą wezwania pozwanego do natychmiastowej zapłaty w wyniku zwłoki w zapłacie wcześniejszych rat ( wezwanie do zapłaty-k.32). Zgodnie z punktem 10 umowy sprzedaży na raty w przypadku zwłoki abonenta z zapłatą dwóch rat w sytuacji gdy zaległość przewyższy 1/5 całkowitej ceny po wyznaczeniu abonentowi terminu na zapłacenie zaległości abonent będzie obowiązany zapłacić nieuiszczoną część ceny urządzenia. Pozwany nie wykazał aby uiścił wskazane w saldzie raty i aby w związku z tym zaległość z tego tytułu nie istniała lub była niższa niż dochodzona pozwem. Od wymagalnych rat, na podstawie art. 481 § 1 i § 2 k.c. powód naliczył odsetki ustawowe od następnego dnia po wskazanej dacie płatności poszczególnych rat do dnia wystawienia poszczególnych not odsetkowych. Odsetki ustawowe naliczył w stosunku rocznym według wskaźników wskazanych w dołączonym do pozwu Saldzie. Na formularzu umowy z dnia 23.09.2013r, który pozwany własnoręcznym podpisem zaakceptował, i tym samym złożył oświadczenie, iż zapoznał się z umową oraz że akceptuje jej warunki i zawarte w niej oświadczenia, jednoznacznie było wymienione iż:„cena urządzenia wynosi (...).75 z VAT płatna w 27 ratach. Pierwsza rata płatna przy zawarciu umowy -121.75zł zł i 26 miesięcznych rat po 60 zł”. Zgodnie z przepisem art. 583 § 1 kc sprzedażą na raty jest dokonana w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaż rzeczy ruchomej osobie fizycznej za cenę płatną w określonych ratach, jeżeli według umowy rzecz ma być kupującemu wydana przed całkowitym zapłaceniem ceny. Każdą z rat należy w tej sytuacji traktować jako odrębne świadczenie. Łączna wartość rat określona jest już w momencie zawarcia umowy sprzedaży; tym samym wysokość świadczenia głównego jest niezależna od czasu trwania stosunku prawnego. Dopuszczalne jest także –jak to uczynił powód- zastrzeżenie w umowie sprzedaży na raty klauzuli, zgodnie z którą w wypadku zalegania z płatnością rat cała cena staje się płatna i wymagalna. Jak stwierdził SN, klauzula taka nie jest sprzeczna ani z obowiązującymi przepisami, ani z zasadami współżycia społecznego (wyr. SN z 8.7.1976 r., II CR 112/76, OSPiKA 1979, Nr 1, s. 41). Pozwany nie kwestionował w istocie istnienia zaległości z tego tytułu a jedynie zarzuty swoje odnosił do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na której powód nie opiera swego żądania. Pozwany podniósł, że z tytułu tejże umowy nadpłacił powodowi kwotę 331,20 zł i w związku z tym wnosi o zaliczenie powstałej nadpłaty na poczet zapłaty za sprzęt. Oświadczenie to potraktować należy zdaniem sądu jako podniesienie przez pozwanego zarzutu potrącenia (k.52). Zgodnie z przepisem art. 498 § 1 kc gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Rozstrzygając o zarzucie potrącenia, sąd powinien ocenić, czy wierzytelność potrącana istnieje i w jakiej wysokości. Ocena ta jest dokonywana, biorąc pod uwagę wymagania stawiane wobec pozwu w zakresie określenia żądania, przytoczenia okoliczności faktycznych oraz wskazania dowodów, w szczególności dokładnego określenia wierzytelności, jej wysokości, wykazania jej istnienia oraz wyrażenia woli potrącenia w celu wzajemnego umorzenia skonkretyzowanych wierzytelności (por. wyr. SA w Łodzi z 21.5.2013 r., I ACa 34/13, L.; wyr. SA w Warszawie z 21.11.2013 r., I ACa 826/13, L.; wyr. SA w Łodzi z 1.2.2016 r., I ACA 1070/15, L.). Stawianie takich wymagań wobec zarzutu potrącenia wiąże się z przekonaniem, że zgłoszenie go nie ma wyłącznie charakteru obronnego, lecz raczej, jako czynność przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia w rozumieniu art. 123 § 1 pkt 1 KC, stanowi formę szeroko rozumianego dochodzenia roszczeń [tak m.in. uzasadnienie uchw. SN