IV U 152/17

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 18 stycznia 2017 roku nr (...) w sprawie H. D.

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do emerytury 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób że przyznaje odwołującemu się H. D.

(1)prawo do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego od dnia 10 kwietnia 2017 roku; 2. w pozostałym zakresie oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 152/17 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 15 maja 2017 r. Decyzją z dnia 18 stycznia 2017 r., nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., na podstawie art. 24 i art. 184 przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.), przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1), odmówił H. D.

(1)przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji Zakład podał, że ubezpieczony nie spełnia warunków do emerytury z art. 24 ust. 1 ustawy emerytalno- rentowej, ponieważ nie osiągnął wieku 66 lat i 1 miesiąca, a także wymogów określonych w art. 184 powołanej ustawy, od wystąpienia których uzależnione jest nabycie prawa do tzw. wcześniejszej emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował 25- letniego okresu ubezpieczenia, a jedynie 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych oraz 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Decyzję tę zaskarżył H. D.

(1), domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że przez 3 lata pobierał naukę zawodu, przez 2 lata pracował, a ponadto odbywał zasadniczą służbę wojskową w K.. Do odwołania ubezpieczony dołączył kserokopię umowy o nauce zawodu z dnia 1 września 1965 r. i angażu z dnia 1 maja 1969 r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 24 ust. 1 b pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r. wynosi co najmniej 66 lat i 1 miesiąc. Powszechny wiek emerytalny odwołujący osiągnie więc w dniu 10 kwietnia 2017 r. Wobec tego, powinien złożyć ponowny wniosek o emeryturę. Zakład podkreślił przy tym, że prawo do tej emerytury nie jest uzależnione od wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych, ale wyłącznie od osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego. Następnie wskazał, że nie zaliczono odwołującemu do stażu pracy w Polsce okresu jego zatrudnienia w firmie (...) do 15 września 1969 r., chociaż taka data zakończenia zatrudnienia widnieje w legitymacji ubezpieczeniowej, ale do 28 lutego 1969 r. Odwołujący nie nadesłał bowiem sprecyzowanego oświadczenia, kiedy w okresie pracy w firmie (...) miał przerwę w zatrudnieniu. Z wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że w roku 1969 r. wypłacono mu wynagrodzenie za niespełna 2 miesiące. W piśmie zaś z dnia 28 czerwca 2016 r. odwołujący oświadczył, że w trakcie zatrudnienia w firmie (...) przebywał na urlopie bezpłatnym. Zakład podał ponadto, że w stażu pracy nie uwzględnił odwołującemu zatrudnienia w Spółdzielni Pracy (...) w S., ponieważ w legitymacji ubezpieczeniowej przy pieczęci Spółdzielni widnieje wyłącznie wpis z datą 2 lutego 1970 r. i brak jest adnotacji odnośnie czasokresu tego zatrudnienia. ZUS wskazał też, że w legitymacji tej nie ma wpisu dotyczącego zatrudnienia odwołującego w Fabryce (...). Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołujący H. D.

(1), urodzony w dniu (...), w dniu (...) osiągnął 60 lat życia. We wniosku z dnia 27 marca 2015 r. ubezpieczony wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 stycznia 2017 r. (...) Oddział w T. odmówił H. D.

(1)przyznania prawa do emerytury, ponieważ wnioskodawca nie osiągnął powszechnego wieku emerytalnego, wynoszącego 66 lat i 1 miesiąc, a także nie spełnił wymogów określonych w art. 184 ustawy emerytalno- rentowej, od wystąpienia których uzależnione jest nabycie prawa do tzw. wcześniejszej emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował 25- letniego okresu ubezpieczenia, a jedynie 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych oraz 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (okoliczności bezsporne) Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy: Odwołujący H. D.

(1)pracował w (...) w K. od 1 września 1965 r. do 28 lutego 1969 r. W roku 1969 r. wypłacono mu wynagrodzenie za niespełna 2 miesiące w łącznej kwocie 2078 zł. Miesięczny zarobek ubezpieczonego wynosił 1139 zł. Po dniu 28 lutego 1969 r. odwołujący korzystał z urlopów bezpłatnych. Okres od 1 września 1965 r. do 28 lutego 1969 r., wynoszący 3 lata i 6 miesięcy, został uwzględniony odwołującemu przez ZUS w stażu ubezpieczeniowym. dowód: - legitymacja ubezpieczeniowa, - umowa o naukę zawodu z dnia 01.09.1965 r.- k. 52-54 akt ZUS, - angaż z dnia 01.05.1969 r.- k. 51 akt ZUS, - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, Okresy od 1 marca 1969 r. do 15 września 1969 r. i od 14 sierpnia 1970 r. do 22 marca 1973 r. ZUS zaliczył odwołującemu do stażu pracy jako zagraniczne okresy składkowe. dowód: - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, Od 30 marca 1973 r. do 11 września 1973 r. odwołujący pracował w (...) Przedsiębiorstwie (...) w S.. Okres ten, wynoszący 5 miesięcy i 11 dni, został mu uwzględniony przez ZUS w stażu ubezpieczeniowym. dowód: - legitymacja ubezpieczeniowa, - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, W legitymacji ubezpieczeniowej przy pieczęci Spółdzielni Pracy (...) w S. widnieje tylko wpis z datą 2 lutego 1970 r. i brak jest adnotacji odnośnie czasokresu tego zatrudnienia. dowód: - legitymacja ubezpieczeniowa, Odwołujący nie figuruje w ewidencji KRUS. dowód: - pismo KRUS z dnia 14.04.2016 r.- k. 1 akt ZUS, W piśmie z dnia 5 maja 2016 r. (...) Oddział w T. poinformował odwołującego o tym, jakie przesłanki zgodnie z art. 24 ust. 1b i art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS należy spełnić, aby otrzymać prawo do emerytury. W piśmie tym ZUS wskazał, że w przypadku braku 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Polsce, istnieje możliwość zaliczenia zatrudnienia w krajach Unii Europejskiej jako pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze po nadesłaniu zaświadczenia od zagranicznego pracodawcy zawierającego takie informacje, jak: okres zatrudnienia, wymiar czasu pracy, zajmowane stanowisko i wykonywane czynności. Jeżeli więc ubezpieczony spełnia prawo do emerytury w myśl art. 184 powołanej wyżej ustawy, powinien nadesłać świadectwa pracy dotyczące zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Polsce (lub dokumentację pośrednią potwierdzającą takie zatrudnienie), ewentualnie zaświadczenie od pracodawcy zagranicznego (w przypadku barku 15- letniego okresu pracy na terenie polski). W piśmie tym ZUS poinformował ponadto, że do wniosku o emeryturę ubezpieczony nie dołączył żadnych dokumentów potwierdzających jego zatrudnienie w Polsce. W związku z tym, celem potwierdzenia okresu zatrudnienia w Polsce, powinien przesłać oryginały świadectw pracy lub zaświadczeń o zatrudnieniu, ewentualnie dokumentów pośrednich lub ich kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez notariusza lub zagraniczną instytucję ubezpieczeniową. W odpowiedzi na to pismo, odwołujący przesłał ZUS tylko swoją legitymację ubezpieczeniową. dowód: - pismo ZUS z dnia 05.05.2016 r.- k. 28 akt ZUS, - pismo odwołującego z dnia 24.05.2016 r.- k. 29 akt ZUS, W piśmie z dnia 13 czerwca 2016 r. (...) Oddział w T. zwrócił się do odwołującego o nadesłanie oświadczenia, czy w okresach zatrudnienia w (...) w K. i w (...) Przedsiębiorstwie (...) w S. posiadał on przerwy w zatrudnieniu lub przebywał na urlopie bezpłatnym. dowód: - pismo ZUS z dnia 13.06.2016 r.- k. 33 akt ZUS, W piśmie z dnia 28 czerwca 2016 r. odwołujący oświadczył, że w okresie zatrudnienia w (...) w K. miał przerwy w zatrudnieniu, ponieważ przebywał na urlopach bezpłatnych. dowód: - pismo odwołującego z dnia 28.06.2016 r.- k. 35 akt ZUS, W piśmie z dnia 4 października 2016 r. (...) Oddział w T. zwrócił się do odwołującego z prośbą o nadesłanie sprecyzowanego oświadczenia, czy w trakcie zatrudnienia (1965-1969) w (...) w K., w 1969 r. miał przerwę w zatrudnieniu. Zakład podał w piśmie, że oświadczenie takie jest niezbędne, ponieważ zakład pracy w legitymacji ubezpieczeniowej wykazuje zakończenie jego zatrudnienia z dniem 15 września 1969 r., natomiast z wpisu wynagrodzenia za 1969 r. wynika wypłacenie wynagrodzenia za niespełna dwa miesiące zatrudnienia. dowód: - pismo ZUS z dnia 04.10.2016 r.- k. 61 akt ZUS, W piśmie z dnia 28 września 2016 r. odwołujący oświadczył, że w Spółdzielni (...) w S. pracował przez trzy miesiące. dowód: - pismo odwołującego z dnia 18.09.2016 r.- k. 62 akt ZUS, Odwołujący wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. staż ubezpieczeniowy w łącznym wymiarze 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych, w tym 3 lata, 11 miesięcy i 13 dni polskich okresów składkowych, tj. od 1 września 1965 r. do 30 czerwca 1968 r., od 1 lipca 1968 r. do 28 lutego 1969 r. i od 30 marca 1973 r. do 11 września 1973 r. oraz 17 lat i 11 dni zagranicznych okresów składkowych, tj. od 1 marca 1969 r. do 15 września 1969 r. i od 14 sierpnia 1970 r. do 22 marca 1973 r. dowód: - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, Powszechny wiek emerytalny wynoszący 66 lat i 1 miesiąc odwołujący ukończył w dniu (...) dowód: - kserokopia dowodu osobistego odwołującego- k. 23 akt ZUS, Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów. Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, zaś ich treść i forma nie były kwestionowane przez strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich, jakie należałoby uwzględnić z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego. Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności. Sąd rozważył, co następuje: Odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, rozpatrując wniosek odwołującego H. D.

(1)o emeryturę, odmówił mu przyznania prawa do tego świadczenia, powołując się na dwie podstawy takiego rozstrzygnięcia. Po pierwsze wskazał, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania emerytury z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.) w postaci osiągniecia powszechnego wieku emerytalnego, który dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r. wynosi co najmniej 66 lat i 1 miesiąc. ZUS analizował też, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do tzw. wcześniejszej emerytury, określone dyspozycją art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Jak stwierdził w zaskarżonej decyzji, z dokumentacji złożonej do akt sprawy nie wynika, aby w dniu 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony spełnił przesłankę ogólnego stażu pracy, wynoszącego dla mężczyzn co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych (art. 184 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalno- rentowej), ponieważ udowodnił tylko 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych oraz co najmniej 15- letniego stażu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.). Jeżeli chodzi o drugą z przyczyn odmowy przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury, to w ocenie Sądu, analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest uzasadnione, a wynika to z treści dokumentów, jakie zostały złożone przez wnioskodawcę w toku postępowania przed ZUS. W szczególności, trafnie Zakład przyjął, że datą końcową zatrudnienia ubezpieczonego w firmie (...) jest dzień 28 lutego 1969 r. W toku postępowania sam odwołujący przyznał bowiem, że w trakcie tego zatrudnienia przebywał na urlopach bezpłatnych. W treści pisma z dnia 28 czerwca 2016 r. odwołujący wskazał, że jeżeli chodzi o okres jego zatrudnienia od 1 września 1965 r. do 15 września 1969 r. w (...) w K., to „są przerwy w tym zatrudnieniu, bo był na urlopach bezpłatnych”. Dodatkowo, z wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że odwołującemu wypłacono w tej firmie wynagrodzenie tylko za niespełna dwa miesiące 1969 r., co koresponduje z jego oświadczeniem i uzasadnia przyjęcie dnia 28 lutego 1969 r. jako daty końcowej zatrudnienia w firmie (...). W stażu pracy ZUS uwzględnił zatem odwołującemu okres jego zatrudnienia w (...) w K. od 1 września 1965 r. do 28 lutego 1969 r., a więc z uwzględnieniem praktycznej nauki zawodu, w oparciu o wpis w legitymacji ubezpieczeniowej, umowę o naukę zawodu z dnia 1 września 1965 r. i angaż (zmianę umowy o pracę) z dnia 1 maja 1969 r. W toku postępowania przed ZUS, odwołujący domagał się uwzględnienia mu w stażu pracy okresu zatrudnienia w Fabryce (...) łącznie ze służbą wojskową, odbywaną- jak podał- w okresie od 27 października 1970 r. do 14 sierpnia 1972 r. Z karty przebiegu zatrudnienia wynika jednak, że okresy od 1 marca 1969 r. do 15 września 1969 r. i od 14 sierpnia 1970 r. do 22 marca 1973 r. zostały mu przez ZUS zaliczone do tego stażu jako zagraniczne okresy składkowe. Zasadnie w stażu pracy ZUS nie uwzględnił ubezpieczonemu okresu jego zatrudnienia w Spółdzielni Pracy (...) w S.. Analiza treści legitymacji ubezpieczeniowej nie daje bowiem ku temu podstaw. W legitymacji tej brak jest adnotacji o czasokresie zatrudnienia ubezpieczonego w Spółdzielni Pracy (...) w S.. W aktach sprawy nie ma zaś innych dokumentów potwierdzających ten okres zatrudnienia. W piśmie z dnia 28 września 2016 r. odwołujący oświadczył, że pracował w Spółdzielni przez trzy miesiące i domaga się uwzględnienia tego okresu zatrudnienia w stażu ubezpieczeniowym. Nawet, gdyby istniały dowody potwierdzające ten trzymiesięczny okres zatrudnienia w Spółdzielni Pracy (...) w S., to okres ten pozostaje bez wpływu na ogólną ocenę, ponieważ odwołujący wykazał tylko 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych, a zatem do udowodnienia co najmniej 25- letniego okresu ubezpieczenia zabrakło mu 3 lat, 1 miesiąca i 17 dni. Okres ten znacznie wykracza zatem ponad te trzy miesiące. Podkreślić natomiast należy, że powszechny wiek emerytalny wynoszący 66 lat i 1 miesiąc dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r., zgodnie z art. 24 ust. 1b pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, odwołujący osiągnął w dniu (...) Ustanowiony w art. 24 ust. 1 ustawy emerytalno- rentowej wiek emerytalny dotyczy ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. W przepisie tym wprowadzono nową konstrukcję zasad przyznawania emerytury. Odstąpiono od warunku wymaganego (odpowiednio długiego) okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego) na rzecz przesłanki prawa do emerytury polegającej na osiągnięciu wieku emerytalnego („Emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Komentarz”, (red.) B. Gudowska, dr hab. K. Ślebzak). Zasadniczym wymogiem nabycia prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., zgodnie z powołanym wyżej przepisem, jest więc osiągnięcie powszechnego wieku emerytalnego. Wyłącznie bowiem od spełnienia tego warunku prawnego uzależnione jest przyznanie podstawowego świadczenia z nowego systemu emerytalnego, czyli emerytury z art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Prawo w powszechnym wieku emerytalnym nie jest zatem uzależnione od wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych, ale od osiągniecia określonego w przepisie wieku. Powszechnego wieku emerytalnego odwołujący nie osiągnął w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przesłanka ta jednak ziściła się w toku postępowania sądowego przed wydaniem rozstrzygnięcia. Okoliczność tę Sąd uwzględnił, ponieważ w dniu wyrokowania odwołujący miał ukończone 66 lat i 1 miesiąc. W orzecznictwie Sądów Apelacyjnych podnosi się, że istotą postępowania odwoławczego od decyzji organów rentowych jest badanie zasadności i legalności zaskarżonych decyzji, lecz żaden przepis procedury nie wyłącza stosowania art. 316 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (por. np. wyrok SA w Łodzi z dnia 4 września 2012 r., III AUa 26/12, LEX nr 1217732). Jak podkreślił Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 17 maja 2016 r., III AUa 499/15 ( Legalis nr 1509131), fakt, iż jedna z przesłanek nabycia prawa do emerytury w postaci osiągnięcia wymaganego wieku ziściła się w toku postępowania, nie ma znaczenia w sprawie, gdyż od momentu wszczęcia postępowania okoliczności faktyczne dotyczące przedmiotu sprawy mogą się zmieniać. W wyroku z dnia 9 kwietnia 2013 r., III AUa 1394/12 (LEX nr 1313294) Sąd Apelacyjny w Krakowie stwierdził natomiast, że orzekanie w procesie przed sądem w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych dotyczy wyłącznie badania legalności decyzji organu rentowego, nie może mieć charakteru absolutnego. Ma ono bowiem uzasadnienie tylko wtedy, kiedy odwołanie się do art. 316 § 1 k.p.c. wypaczałoby charakter postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych i prowadziłoby do jaskrawego pominięcia odrębności tego postępowania poprzez całkowite pozbawienie znaczenia postępowania administracyjnego poprzedzającego postępowanie sądowe. Niebezpieczeństwa takiego nie ma w sytuacji, kiedy spełnienie się ostatniej z przesłanek prawa do świadczenia (np. osiągnięcie wymaganego stażu ubezpieczeniowego) w trakcie postępowania sądowego jest oczywiste i niekwestionowane przez organ rentowy. W ocenie Sądu, nie ma konieczności, aby odwołujący występował do ZUS z nowym wnioskiem o emeryturę. Organ rentowy, rozpatrując pierwszy wniosek, badał bowiem spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek zarówno do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, jak i prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Podkreślić również trzeba, że w toku postępowania przed ZUS, w piśmie z dnia 5 maja 2016 r. Zakład poinformował odwołującego o tym, jakie przesłanki zgodnie z art. 24 ust. 1b i art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS należy spełnić, aby otrzymać prawo do emerytury. Biorąc pod uwagę, że na chwilę wyrokowania odwołujący spełnił przesłankę w postaci powszechnego wieku emerytalnego, gdyż wiek ten, wynoszący 66 lat i 1 miesiąc, osiągnął w dniu (...)Sąd przyznał mu prawo do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego od tej daty, oddalając odwołanie w pozostałym zakresie jako nieuzasadnione. Odwołujący nie spełnił bowiem dwóch przesłanek koniecznych do przyznania mu tzw. wcześniejszej emerytury w postaci wykazania na dzień 1 stycznia 1999 r. co najmniej 25- letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz co najmniej 15- letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów prawa oraz art. 477 14 § 1 i 2 k.p.c., Sąd orzekł, jak w punktach 1 i 2 wyroku. (...) (...) - (...) - (...) - (...) (...)