IV Ka 234/17

Sygn. akt IV Ka 234/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. sprawy P. M. syna P. i T. z domu S. urodzonego (...) w Ś. oskarżonego z art. 178a § 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 12 grudnia 2016 r. sygnatura akt II K 201/16 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachodzi wyjątkowy, uzasadniony szczególnymi okolicznościami wypadek o jakim mowa w art. 42 § 3 kk – na podstawie tego przepisu w zw. z art. 42 § 2 kk w miejsce zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio orzeka względem P. M.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem ciągników rolniczych – na okres lat 3 (trzech); II. wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 234/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem P. M.uznany został za winnego, że w dniu 17 lutego 2016 roku w W. woj. (...) będąc w stanie nietrzeźwym – 2,34 ‰ alkoholu w wydychanym powietrzu kierował w ruchu lądowym samochodem V. (...) nr rej. (...), będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy sygn. II K 724/14 z dnia 29.01.2015r. za czyny z art. 178 a § 1 kk w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego tym wyrokiem, a obowiązującym w okresie 18.05.2014-18.05.2016r., tj. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§4 kk i za to, na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, w oparciu o art. 69§1 i 2 kk oraz art. 70§1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 3, oddając przy tym oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (art. 73§1 kk). Nadto, zważywszy na treść art. 42§3 kk, orzeczono wobec P. M.dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Z kolei art.72§1 pkt 1 kk dał podstawę dla zobowiązania oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby. Poza tym, w oparciu o art. 43a§2 kk orzeczono od P. M.10.000 zł na cel społeczny. Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając:

1. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu, że oskarżony P. M.był uprzednio wielokrotnie karany, podczas gdy z dowodów zebranych w sprawie wynika, iż był karany tylko raz i to na karę ograniczenia wolności oraz przez niedopatrzenie się przez Sad żadnych okoliczności łagodzących pomimo ich istnienia,
2. rażącą niewspółmierność kary wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio, mimo iż z uwagi na okoliczności popełnienia czynu należało uznać, że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Tym samym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie III przez orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres nieprzekraczający dwóch lat, z wyłączeniem pojazdów kategorii „T”. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. I tak, prawdą jest, że wobec P. M.spełnione zostały wszystkie warunki dla orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wynika to wprost z treści art.42§3 kk. Z treści tego przepisu wynika jednak i to, że możliwe jest odstąpienie od jego rygorów w razie zaistnienia wyjątkowego wypadku, uzasadnionego szczególnymi okolicznościami. Za pierwszą taką okoliczność można by uznać powód z jakiego oskarżony znalazł się krytycznego dnia w swoim samochodzie, gdyby nie fakt, że patrolujący teren policjanci ostrzegali P. M.przed jazdą w stanie nietrzeźwym, zaś ten to zignorował. Trudno za szczególną okoliczność w rozumieniu art. 42§3 kk potraktować także i to, że oskarżony kierował w stanie nietrzeźwości G. przy braku jakiegokolwiek ruchu samochodowego, w godzinach nocnych, a także i to, że do chwili zatrzymania przejechał bardzo krótki odcinek drogi. Nie sposób jednak pominąć tego, że P. M.jest rolnikiem, przejął gospodarstwo po swoich rodzicach i orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów prowadziło by w istocie do konieczności całkowitej zmiany sposobu zarobkowania i sprzedaży „ojcowizny”, zwłaszcza, że art. 42§3 kk nie daje możliwości wyłączenia spod zakazu pewnych pojazdów jak choćby ciągników rolnych. W efekcie, ze względów jedynie społecznych Sąd Okręgowy uznał, że należy oskarżonemu dać szansę zweryfikowania swego dotychczasowego nagannego postępowania i pozwolić w efekcie na prowadzenie wspomnianego gospodarstwa. By to uczynić należało w miejsce art. 42§3 kk zastosować art. 42§2 kk. Przepis ten pozwolił na orzeczenie 3-letniego (nie zaś 2-letniego jak wnosił apelujący) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a przy tym na wyłączenie z tego zakazu ciągników rolniczych. Z uwagi na powyższe zdecydowano jak w wyroku, mając nadzieję, że P. M.nie zaprzepaści danej mu szansy i ponownie nie zasiądzie za kierownicą w stanie nietrzeźwości.