← Polska

II AKa 88/16

Sygn. akt II AKa 88/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2016 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska (spr.) Sędziowie: SSA Włodzimierz Brazewicz SSA Sławomir Steinborn Protokolant: stażysta Arkadiusz Wypych przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. B. K. po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. sprawy J. B. oskarżonego z art. 258 § 3 k.k.; art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 124 ustawy z dnia 06.09.2001r. prawo farmaceutyczne M. K.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k. W. C. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 197 § 1 k.k.; art. 199 § 1 k.k.; art. 199 § 1 k.k. M. S.
(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. R. W. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. J. F. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. D. D. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. K. P.
(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.; art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k.; art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.; art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. D. J. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k.; art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. F. S. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 65 k.k. P. M. oskarżonego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt IV K 49/10 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
  1. w pkt. II z opisu czynu zarzuconego w pkt II aktu oskarżenia eliminuje określenie „działając w zorganizowanej grupie przestępczej”, z kwalifikacji prawnej czynu eliminuje art.65 § 1 kk, ustala, że tabletki extazy stanowią substancję psychotropową a orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności obniża do 10 (dziesięciu) miesięcy
  2. w pkt. III i uniewinnia oskarżonego J. B. od przypisanego mu czynu a kosztami procesu za obie instancje w tym zakresie obciąża Skarb Państwa,
  3. uchyla rozstrzygnięcia o karach łącznych zawarte w pkt IV, VIII , XIII , XVIII i XLV,
  4. w pkt. VII z opisu czynu zarzuconego oskarżonemu M. K.
(1)w pkt. VII aktu oskarżenia wyłącza działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w okresie od 1 października 2006r. do 31 grudnia 2006r. oraz współdziałanie z R. W.,
  1. w ramach czynów przypisanych oskarżonemu W. C. w pkt. XI i XII uznaje, iż stanowią one ciąg przestępstw, który kwalifikuje z art.197 § 1 kk i art.199 § 1 kk i za to przy zastosowaniu art.91 § 1 kk na mocy art.197 § 1 kk skazuje go na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
  2. w pkt. XXIII ustala, że wartość korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa zarzuconego w pkt. XXXVIII aktu oskarżenia wynosi 1200,-zł.,
  3. w pkt. XXXII z kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego w pkt. LIX aktu oskarżenia eliminuje art.65 § 1 kk i ustala, że przypisane przestępstwa stanowią ciąg przestępstw z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk,
  4. w pkt. XLIII i uniewinnia oskarżonego D. J. od przypisanego mu czynu a kosztami procesu za obie instancje w tym zakresie obciąża Skarb Państwa,
  5. w pkt. XLVI i uniewinnia oskarżonego F. S. od przypisanego mu czynu a kosztami procesu za obie instancje obciąża Skarb Państwa,
  6. uchyla pkt LII w odniesieniu do oskarżonych: J. B., M. K.
(1), W. C., M. S.
(1), D. J. i F. S., 11. w pkt. LIII: - nawiązkę orzeczoną wobec oskarżonego M. K.
(1)obniża do 2.000 (dwóch tysięcy) złotych, - nawiązkę orzeczoną wobec oskarżonego M. S.
(1)obniża do 4.000 (czterech tysięcy) złotych, - nawiązkę orzeczoną wobec oskarżonego R. W. obniża do 2.000 (dwóch tysięcy) złotych, - nawiązkę orzeczoną wobec oskarżonego D. J. obniża do 500 (pięciuset) złotych, - uchyla rozstrzygnięcie w odniesieniu do oskarżonych: W. C. i F. S., 12. pkt.LV uchyla w zakresie opłat wymierzonych oskarżonym: J. B., M. K.
(1), W. C., M. S.
(1)i D. J., zaś w całości wobec oskarżonego F. S.. II. uchyla pkt VI, X, XV zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Gdańsk - Południe w Gdańsku, III. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie, IV. na mocy art.86 § 1 kk i art.91 § 2 kk orzeczone kary pozbawienia wolności łączy i wymierza kary łączne oskarżonym: - M. K.
(1)2 (dwa) lata i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności. - W. C. 5 (pięć) lat i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, - M. S.
(1)5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, V. na mocy art.63 § 1 kk na poczet orzeczonej: - wobec oskarżonego J. B. w pkt. I.1 kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 stycznia 2009r. do dnia 15 czerwca 2009r. oraz od dnia 14 lipca 2012r. do dnia 12 grudnia 2012r ., - wobec oskarżonego M. K.
(1)kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 stycznia 2009r. do dnia 3 marca 2011r., od dnia 3 września 2011 r. do dnia 15 listopada 2011r. oraz na poczet orzeczonej grzywny okres od 16 listopada 2011r. do dnia 6 stycznia 2012r. przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równy jest dwóm stawkom dziennym grzywny, - wobec oskarżonego W. C. kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 stycznia 2009r. do dnia 5 listopada 2013r. - wobec oskarżonego M. S.
(1)kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 stycznia 2009r. do dnia 2 sierpnia 2013r. - wobec oskarżonego D. J. w pkt. XLIV zaskarżonego orzeczenia kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 stycznia 2009r. do dnia 14 września 2009r. VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: adw. P. W.
(1), adw. F. B., adw. R. F., adw. M. Ż. i A. T. Kancelarie Adwokackie w G. kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto tytułem zwrotu kosztów obrony w urzędu udzielonej odpowiednio oskarżonym: M. K.
(1), W. C., R. W., K. P.
(1)oraz P. M. w postępowaniu odwoławczym. VII. wymierza oskarżonym: - J. B. i D. J. - po 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, - M. K.
(1)800 (osiemset) złotych, - M. S.
(1)1.400 (jeden tysiąc czterysta) złotych, - W. C. - 600 (sześćset) złotych, tytułem opłat za obie instancje, zaś oskarżonym: - R. W. 1.200 (jeden tysiąc dwieście) złotych, - J. F. i D. D. po 1.400 (jeden tysiąc czterysta) złotych, - K. P.
(1)1.000 (jeden tysiąc) złotych, - P. M. 700 (siedemset) złotych tytułem opłat za postępowanie odwoławcze oraz obciąża ich wydatkami tego postępowania w części związanej z ich w nim udziałem, przy czym oskarżonych: J. B. i D. J. tylko wydatkami związanymi ze skazaniem. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Gdańsku rozpoznawał sprawę: 1. J. B. oskarżonego o to, że: I. w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. kierował zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się udzielaniem środków odurzających osobom uzależnionym oraz wprowadzaniem znacznych ilości środków odurzających do obrotu w szczególności poprzez organizowanie ich dalszej odsprzedaży przez M. K.
(1), M. B. i W. C., tj. o przestępstwo z art.258 § 3 kk; II. w okresie od sierpnia do września 2007r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, którą kierował, wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jednorazowo, nieodpłatnie udzielił Ł. H. środka odurzającego w postaci tabletek extasy w ilości 5 sztuk, tj. o przestępstwo z art.58 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; III. w dniu 14 stycznia 2009r. w G. przechowywał w celu wprowadzenia do obrotu produkt leczniczy o nazwie (...) w ilości 545 opakowań zawierających po 2 kapsułki każde, nie posiadając pozwolenia na jego dopuszczenie do obrotu, tj. o przestępstwo z art.124 ustawy z dnia 6 września 2001r. Prawo farmaceutyczne; 2. M. K.
(1)oskarżonego o to, że: IV. w okresie od stycznia 2007r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że zajmował się dystrybucją środków odurzających wśród innych podległych mu osób rozprowadzających, udzielaniem ich, rozliczaniem zysków z obrotu narkotykami oraz podporządkowaniem podległych mu osób, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; V. w okresie od stycznia 2007r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w zorganizowanej grupie przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. B. i W. C. uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi zorganizowanym przez J. B. i przekazując je w celu dalszej odsprzedaży podległym mu w strukturze przestępczej ustalonym osobom w ilości nie mniejszej niż 2236,25 gram, co stanowiło znaczną ilość środków odurzających, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 447.250,-zł., tj. o przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; VI. w okresie od dnia 1 kwietnia 2008r. do dnia 19 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. K.
(2)środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 40 gram, przy czym 1 gram kosztował 30,-zł., w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1.200,-zł., tj. o przestępstwo z art. 59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; VII. w okresie dnia 1 października 2006r. do dnia 1 października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. F. środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 30 gram, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 900 zł, przy czym nie więcej niż 2 gramy udzielił wspólnie i w porozumieniu z J. F., natomiast nie więcej niż 10 gram wspólnie i w porozumieniu z R. W., tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; VIII. w okresie od dnia 1 grudnia 2007r. do dnia 23 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. T.
(1)środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 15 gram, przy czym 1 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 450 zł, przy czym 1 gram udzielił wspólnie i w porozumieniu z R. W., tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; 3. W. C. oskarżonego o to, że : IX. w 2007r., w II połowie kwietnia 2008r. oraz w okresie od lipca 2008r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że zajmował się dystrybucją środków odurzających wśród innych podległych mu osób rozprowadzających, rozliczaniem zysków z obrotu narkotykami oraz podporządkowaniem podległych mu osób, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; X. w 2007r., w II. połowie kwietnia 2008r. oraz w okresie od lipca 2008r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w zorganizowanej grupie przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. B. i M. K.
(1)uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi zorganizowanym przez J. B. w szczególności zezwalając na ich udzielenie przez inne osoby osobom uzależnionym i przekazując je w celu dalszej odsprzedaży podległym mu w strukturze przestępczej ustalonym osobom w ilości nie mniejszej niż 2236,25 gram, co stanowiło znaczną ilość środków odurzających, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 447250 zł, tj. o przestępstwo z art.56 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XI. w nieustalonym dniu, w sierpniu 2008r. w G. pod pretekstem przejścia w ustronne miejsce, gdzie n/n osoba udzieli pokrzywdzonej środków odurzających, używając przemocy wobec M. K.
(3)poprzez przytrzymywanie jej za ręce, głowę i barki, uniemożliwiając tym samym ucieczkę, grożąc uszkodzeniem ciała doprowadził w/wymienioną do obcowania płciowego, tj. o przestępstwo z art.197 § 1 kk; XII. w nieustalonym dniu, w miesiącach letnich lipiec-sierpień 2008r. w G. poprzez nadużycie stosunku zależności wobec osoby uzależnionej od środków odurzających, doprowadził A. K. do obcowania płciowego uzależniając od tej czynności udzielenie pokrzywdzonej przez nieustaloną osobę środków odurzających, tj. o przestępstwo z art.199 § 1 kk; XIII. w nieustalonym dniu, w miesiącach letnich lipiec - sierpień 2008r. w G. poprzez nadużycie stosunku zależności wobec osoby uzależnionej od środków odurzających doprowadził M. P. do obcowania płciowego uzależniając od tej czynności udzielenie pokrzywdzonej przez nieustaloną osobę środków odurzających, tj. o przestępstwo z art.199 § 1 kk; 4. M. S.
(1)(poprzednio B.) oskarżonego o to, że : XIV. w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu znacznej ilości i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że zajmował się dystrybucją środków odurzających wśród innych podległych mu osób rozprowadzających, udzielaniem ich, rozliczaniem zysków z obrotu narkotykami oraz podporządkowaniem podległych mu osób, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; XV. w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z M. K.
(1)i W. C. uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi zorganizowanym przez J. B. w szczególności przekazując je w celu dalszej odsprzedaży podległym mu w strukturze przestępczej ustalonym osobom w ilości nie większej niż 2236,25 gram, co stanowiło znaczną ilość środków odurzających, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 447250 zł, tj. o przestępstwo z art.56 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65kk; XVI. w okresie od dnia 1 maja 2008r. do dnia 1 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. W.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 15 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1800 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XVII. w okresie od dnia 1 maja 2008r. do dnia 1 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. S.
(1)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 10 gram, przy czym 0,25 gram kosztowało 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1200 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XVIII. w okresie od dnia 1 czerwca 2008r. do dnia 5 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił E. Z. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,5 gram, przy czym 0,5 grama kosztowało 120 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 300 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XIX. w okresie od dnia 1 lutego 2008r. do dnia 26 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił L. M. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 6,5 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1300 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XX. w okresie od dnia 1 marca 2007r. do dnia 1 października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. K.
(3)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 150 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyści majątkową nie mniejszą niż 30000 zł, tj. o przestępstwo z art. 59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXI. w okresie od dnia 1 marca 2008r. do dnia 20 października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. T.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 2,5 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 500 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXII. w okresie od dnia 1 września 2007r. do dnia 1 marca 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił A. K. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 45 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 60 zł, w wyniku czego osiągnął korzyści majątkową nie mniejszą niż 9000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXIII. w okresie od dnia 1 lipca 2008r. do końca sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z J. F. udzielił M. P. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 0,75 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 60 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 180 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXIV. w okresie od dnia 1 marca 2008r. do dnia 1 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił K. M. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 25 gram, przy czym 0,5 grama kosztowało 100 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 5000 zł., tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXV. w okresie od stycznia 2007r. do dnia maja 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. K.
(2)środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 200 gram, przy czym 1 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 6000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXVI. w okresie od dnia 1 grudnia 2007r. do dnia 1 października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. T.
(1)środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 2 gramy, przy czym 1 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 60 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXVII. w okresie od dnia 1 maja 2008r. do dnia 26 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił R. Z. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 10 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 500 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXVIII. w okresie od dnia 1 stycznia 2008r. do końca kwietnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił K. P.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,25 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 150 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXIX. w okresie od dnia 1 stycznia 2008r. do dnia 25 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił G. S. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 37.5 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1125 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXX. w nieustalonym okresie początkowym, ale do dnia 14 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci heroiny o łącznej masie netto 57,52 grama, co może stanowić od 115,04 do 575,20 porcji handlowych narkotyku, które przechowywał w skrytce w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul. (...), a następnie polecił ukryć matce-E. B.
(1), u której te narkotyki ujawniono w dniu 28 maja 2009r., nadto w dniu 14 stycznia 2009r. w G. posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej masie netto nie większej niż 71, 42 grama, co może stanowić od 71 do 238 działek, tj. o przestępstwo z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r.;
  1. P. O. oskarżonego o to, że: XXXI (LIII). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 13 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że udzielał środków odurzających osobom uzależnionym od nich, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; XXXII (LIV). w 2008r. do dnia 1 maja 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił L. K. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 10 gram, przy czym 0,5 gram kosztował 100 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 2000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXXIII (LV). w okresie od dnia 1 czerwca 2008r. do dnia 1 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił D. B. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 10 gram, przy czym 0,25 gram kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 2000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXXIV (LVI). od września 2008r. do grudnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił E. Z. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 30 gram, przy czym 0,5 gram kosztował 100 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 6000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXXV (LVII). w marcu 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił L. M. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości 0,25 gram, które kosztowało 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową w kwocie 30 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk;
  2. R. W. oskarżonego o to, że : XXXVI (LVIII). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że udzielał środki odurzające osobom uzależnionym od nich, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; XXXVII (LIX). w 2007r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. W.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 2,5 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 500 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXXVIII (LX). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 31 stycznia 2007r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. S. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 10 gram, przy czym 0,5 gram kosztowało 60 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 2400 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XXXIX (LXI). w okresie od dnia 1 października 2006r. do dnia 1 października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z M. K.
(1)udzielił M. F. środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 10 gram, przy czym 1 gram kosztowało 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 300 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XL (LXII). w okresie od dnia 1 grudnia 2007r. do dnia 1 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z M. K.
(1)udzielił P. T.
(1)środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 5 gram, przy czym 1 gram kosztowało 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 150 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLI (LXIII). w okresie od dnia 1 września 2008r. do dnia 1 grudnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu ze S. B. udzielił M. S.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 20 gram, przy czym 0,25 gram kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 2000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLII (LXIV). w okresie od dnia 1 stycznia 2008r. do dnia 1 kwietnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił K. P.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,25 gram, przy czym 0,25 gram kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 250 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLIII (LXV). w dniu 14 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci amfetaminy o wadze netto 1,40 grama, co stanowiło od 11-17 porcji konsumpcyjnych oraz susz roślinny o łącznej masie netto 0,29 g stanowiący mieszaninę ziela konopi z suszem roślinnym o cechach tytoniu, tj. o przestępstwo z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r.;
  1. J. F. oskarżonego o to, że: XLIV (LXVI). w okresie od stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia
  2. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że udzielał środków odurzających osobom uzależnionym od nich, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; XLV (LXVII). w okresie od lipca 2008r. do końca sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił E. G. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 5 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLVI (LXVIII). w okresie od marca 2008r. do końca października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił, wspólnie i w porozumieniu z M. K.
(1), M. F. środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 2 gram, przy czym 1 gram kosztowało 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 60 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLVII (LXIX). w okresie od dnia 1 lipca 2008r. do końca sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił D. W. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie większej niż 50 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 6000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLVIII (LXX). w okresie od dnia 1 września 2008r. do dnia 5 grudnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu ze S. B., wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił M. S.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości 5 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 50 zł w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej 1000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; XLIX (LXXI). we wrześniu 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił M. S.
(3)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 2 gramy, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 400 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; L (LXXII). w okresie od dnia 1 stycznia 2008r. do dnia 25 listopada 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił G. S. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 37,5 gram, w porcjach po 0,25 grama, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 6000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LI (LXXIII). w okresie od lipca 2008r. do końca sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił M. P. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 2,5 gram, po 50 zł za 0,25 grama, z czego 0,75 gram udzielił działając wspólnie i w porozumieniu z M. B., w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 500 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LII (LXXIV). w okresie od dnia 1 lipca 2008r. do dnia 1 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił E. B.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie większej niż 15 gram, przy czym 0,25 grama kosztował 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 3000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LIII (LXXV). w okresie od dnia 1 marca 2008r. do końca sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił K. M. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 25 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 5000 zł., tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LIV (LXXVI). w okresie od grudnia 2008r. do 14 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci amfetaminy o wadze netto 71,94 grama, co stanowiło od 599-899 porcji konsumpcyjnych oraz w postaci żywicy konopi (haszysz) o masie netto 33,22 g, co stanowiło od 332-664 porcji konsumpcyjnych, co stanowi znaczną ilość środków odurzających, tj. o przestępstwo z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; 8. D. D. oskarżonego o to, że: LV (LXXVII). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że udzielał środków odurzających osobom uzależnionym od nich, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; LVI (LXXVIII). w okresie od dnia 1 marca 2008r. do dnia 1 lipca 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił D. B. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 50 gram, przy czym 0,5 gram kosztował 100 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 10000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LVII (LXXIX). w okresie od dnia 1 lipca 2008r. do dnia 19 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. K.
(4)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,75 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 350 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LVIII (LXXX). w okresie od dnia 1 czerwca 2008r. do dnia 15 sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. S. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 15 gram, przy czym 0,5 grama kosztowało 60 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 3600 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LIX (LXXXI). w okresie od dnia 1 czerwca 2008r. do dnia 5 sierpnia 2008r. w G. działając wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił E. Z. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 30 gram, przy czym 0,5 grama kosztowało 120 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 6000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LX (LXXXII). w okresie od dnia 1 grudnia 2007r. do dnia 8 września 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił E. B.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 150 gram, przy czym 0,5 grama kosztowało 60 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 30000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LXI (LXXXIV). w okresie od dnia 1 marca 2008r. do dnia 23 września 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił D. W. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 50 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 10000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LXII (LXXXV). w okresie od dnia 1 marca 2007r. do dnia 1 października 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił M. K.
(3)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie większej niż 200 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 40000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LXIII (LXXXVI). w okresie od dnia 1 kwietnia 2008r. do dnia 1 maja 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił A. K. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 7,5 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 1500 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LXIV (LXXXVII). w okresie od dnia 1 kwietnia 2008r. do dnia 1 czerwca 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił E. G. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 3,75 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 750 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LXV (LXXXVIII). w dniu 14 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w znacznej ilości w postaci żywicy konopi (haszysz) o masie netto 33,09 g, co stanowiło od 330-661 porcji konsumpcyjnych, tj. o przestępstwo z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; 9. K. P.
(1)oskarżonego o to, że: LXVI (LXXXIX). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że udzielał środków odurzających osobom uzależnionym od nich, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; LXVII (XC). w maju 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił L. M. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości 0,25 gram, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową w kwocie 30 zł, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 15 listopada 2005r. do 27 października 2006r. części kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 15 marca 2005r. (IV K 257/03) za czyn z art.279 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.64 § 1 kk w zw. z art.65 kk; LXVIII (XCI). w nieustalonej dokładnie dacie, w okresie od czerwca do października 2008r. w G. po uprzednim użyciu przemocy wobec D. B. poprzez uderzenie go nogą w okolice prawego łuku brwiowego i prawej pachwiny, przeszukał odzież pokrzywdzonego, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie nie większej niż 150 zł oraz papierosów i zapalniczki wartości łącznej 6 zł, czym działał na szkodę w/wymienionego, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 15 listopada 2005r. do 27 października 2006r. części kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 15 marca 2005r. (IV K 257/03) za czyn z art.279 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art.280 § 1 kk w zw. z art.64 § 1 kk; LXIX (XCII). w dniu 14 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci żywicy konopi (haszysz) o masie netto 0,90 gram, co stanowiło od 9-18 porcji konsumpcyjnych i susz roślinny o masie 0,20 g będący mieszaniną ziela konopi i tytoniu, tj. o przestępstwo z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;
  1. K. C. oskarżonego o to, że: LXX (XCIII). w okresie od stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających w ten sposób, że udzielał środków odurzających osobom uzależnionym od nich, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk; LXXI (XCIV). w okresie od dnia 1 lipca 2008r. do końca sierpnia 2008r. w G. działając w zorganizowanej grupie przestępczej wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił D. W. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 25 gram, przy czym 0,25 gram kosztował 30 zł, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 5000 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk;
  2. D. J. oskarżonego o to, że: LXXII (XCVII). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu znacznych ilości środków odurzających i udzielaniem ich innym osobom, w ten sposób, że dokonywał ważenia i porcjowania środków odurzających znacznej ilości przygotowując je w ten sposób do dalszego wprowadzenia do obrotu i udzielania, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk w zw. z art.57 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk; LXXIII (XCVIII). w dniu 14 stycznia 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci heroiny o wadze netto 1,01 grama, co stanowiło od 2-10 porcji konsumpcyjnych, tj. o przestępstwo z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;
  3. F. S. oskarżonego o to, że : LXXIV (XCIX). w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 8 stycznia 2009r. w G. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu znacznych ilości środków odurzających i udzielaniem ich innym osobom, w ten sposób, że dokonywał ważenia i porcjowania środków odurzających znacznej ilości przygotowując je w ten sposób do dalszego wprowadzenia do obrotu i udzielania, tj. o przestępstwo z art.258 § 1 kk w zw. z art.57 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk;
  4. A. P. oskarżonego o to, że : LXXV (CXII). w okresie od maja do dnia 5 sierpnia 2008r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy udzielił E. Z. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 30 gram, przy czym 1 gram kosztował 200 zł w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 6000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresach od: 8 października 2004r. do 28 kwietnia 2005r., 9 maja 2005r. do 10 maja 2005r., od 3 sierpnia 2005r. do 25 stycznia 2006r., od 9 lutego 2006r. do 16 marca 2006r. części kary (1 rok 1 miesiąc 19 dni) roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2005r. ( II K 1042/05) łączącym wyroki Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2005r. (IV K 826/04) za czyn z art.278 § 1 kk i Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 11 maja 2005r. (IV K 53/05) za czyn z art.279 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.64 § 1 kk; LXXVI (CXIII). w sierpniu 2008r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy udzielił D. W. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 0,75 gram, przy czym 0,25 grama kosztowało 50 zł w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 375 zł, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresach od: 8 października 2004r. do 28 kwietnia 2005r., od 9 maja 2005r. do 10 maja 2005r., od 3 sierpnia 2005r. do 25 stycznia 2006r., od 9 lutego 2006r. do 16 marca 2006r. kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2005r. (II K 1042/05) łączącym wyroki Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2005r. (IV K 826/04) za czyn z art.278 § 1 kk i Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 11 maja 2005r. (IV K 53/05) za czyn z art.279 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.64 § 1 kk; LXXVII (CXIV). w okresie od kwietnia 2007r. do września 2007r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy udzielił P. S. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 90 gram, przy czym 1 gram kosztował 200 zł w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 18000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresach od: 8 października 2004r. do 28 kwietnia 2005r., od 9 maja 2005r. do 10 maja 2005r., od 3 sierpnia 2005r. do 25 stycznia 2006r., od 9 lutego 2006r. do 16 marca 2006r. kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2005r. (II K 1042/05) łączącym wyroki Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2005r. (IV K 826/04) za czyn z art.278 § 1 kk i Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 11 maja 2005r. (IV K 53/05) za czyn z art.279 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.64 § 1 kk; LXXVIII (CXV). w lipcu 2008r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy udzielił P. T.
(2)środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,25 gram, przy czym 1 gram kosztował 200 zł w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie mniejszą niż 250 zł, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresach od: 8 października 2004r. do 28 kwietnia 2005r., od 9 maja 2005r. do 10 maja 2005r., od 3 sierpnia 2005r. do 25 stycznia 2006r, od 9 lutego 2006r. do 16 marca 2006r. kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2005r. (II K 1042/05) łączącym wyroki Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2005r. (IV K 826/04) za czyn z art.278 § 1 kk i Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 11 maja 2005r. (IV K 53/05) za czyn z art.279 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art.59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk; LXXIX (CXVI). w dniu 20 listopada 2008r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci heroiny o wadze netto 0.90 grama, co stanowiło 4 porcje konsumpcyjne, tj. o przestępstwo z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; 14. P. M. oskarżonego o to, że: LXXX (CXVII). w okresie od dnia 1 stycznia 2008r. do dnia 1 marca 2008r. w G. wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił Ł. H.środki odurzające w postaci 4 gram heroiny za kwotę nie większą 800 zł, tj. o przestępstwo z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; 15. E. B.
(1)oskarżonej o to, że: LXXXI (CXVIII). w dniu 28 maja 2009r. w G. wbrew przepisom ustawy posiadała środki odurzające w znacznej ilości, w postaci heroiny, o łącznej masie 57,52 grama , co może stanowić od 115,04 do 575,20 porcji handlowych narkotyku (tzw. działek), tj. o przestępstwo z art.62 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wyrokiem z dnia 23 lipca 2015r. w sprawie IV K 49/10: oskarżonego J. B. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu w pkt.I przestępstwa; oskarżonego J. B. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. II przestępstwa, z tym ustaleniem, że wyłączył z opisu czynu kierowanie grupą przestępczą, czyn ten zakwalifikował z art.58 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.58 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego J. B. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. III przestępstwa, które zakwalifikował z art.124 ustawy Prawo farmaceutyczne i za to przestępstwo, na podstawie art.124 ustawy z dnia 6 września 2001r. Prawo farmaceutyczne skazał go na karę roku pozbawienia wolności; na podstawie art.85 § 1 kk w zw. z art.86 § 1 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego J. B. jednostkowe kary i orzekł karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego M. K.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. IV przestępstwa, z tym ustaleniem, że wyłączył z opisu czynu okres od 7 maja 2007r. do 17 sierpnia 2007r., przestępstwo to zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego M. K.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. V przestępstwa, z tym ustaleniem, że wyłączył z opisu czynu okres od 7 maja 2007r. do 17 sierpnia 2007r. oraz stwierdzenie, że obrót zorganizowany był przez J. B., przestępstwo to zakwalifikował z art.56 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.55 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego M. K.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. VI, VII i VIII przestępstw, z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw oraz że wyłączył z opisu czynu okres od 7 maja 2007r. do 17 sierpnia 2007r., który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk, art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; na podstawie art.86 § 1 i 2 kk i art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego M. K.
(1)jednostkowe kary i orzekł karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz karę 140 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego W. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. IX przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego W. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. X przestępstwa, z tym ustaleniem, że wyłączył z opisu czynu fakt, iż obrót zorganizowany był przez J. B., przestępstwo to zakwalifikował z art.56 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego W. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XI przestępstwa, zakwalifikował je z art.197 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.197 § 1 kk, skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności; oskarżonego W. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. XII i XIII przestępstw, z tym ustaleniem, że stanowią ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.199 § 1 kk i za to, na podstawie art.199 § 1 kk w zw. z art.91 § 1 kk, skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności; na podstawie art.86 § 1 kk, art.91 § 1 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego W. C. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego M. S.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XIV przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego M. S.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XV przestępstwa, z tym ustaleniem, że wyłączył z opisu czynu fakt, iż obrót zorganizowany był przez J. B., które zakwalifikował z art.56 ust.1 i 3 Ustawy przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 kk w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.56 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę 150 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego M. S.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. XVI-XXIX przestępstw, z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk, art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego M. S.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XXX przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności; na podstawie art.86 § 1 i 2 kk, art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego M. S.
(1)jednostkowe kary i orzekł karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę 250 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego P. O. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XXXI przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego P. O. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. XXXII-XXXV przestępstw, z tym ustaleniem, że udzielił on D. B. co najmniej 0,75 gram heroiny, osiągając korzyść majątkową nie mniejszą niż 150,-zł. oraz że stanowią one ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk i art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; na podstawie art.86 § 1 kk, art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego P. O. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego R. W. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XXXVI przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego R. W. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. XXXVII, XXXVIII, XL-XLII przestępstw, z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk, art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego R. W. uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu w pkt. XXXIX przestępstwa; oskarżonego R. W. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XLIII przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.86 § 1 kk, art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego R. W. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 4 lat pozbawienia wolności; oskarżonego J. F. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. XLIV przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego J. F. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. XLV-LIII przestępstw, z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk, art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 250 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego J. F. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LIV przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, skazał go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.86 § 1 kk, art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego J. F. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego D. D. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LV przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego D. D. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. LVI-LXIV przestępstw, z tym ustaleniem, że w przypadku P. S. korzyść majątkowa była nie mniejsza niż 1.800,-zł., zaś E. B.
(2)nie mniejsza niż 18.000,-zł. oraz że stanowią one ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk, art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 250 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonegoD. D. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXV przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.86 § 1 kk, art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego D. D. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego K. P.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXVI przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego K. P.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXVII przestępstwa, które zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. w zw. z art.64 § 1 kk i art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 80 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego K. P.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXVIII przestępstwa, które zakwalifikował z art.280 § 1 kk w zw. z art.64 § 1 kk i za to, na podstawie art.280 § 1 kk w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego K. P.
(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXIX przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.85 § 1 kk, art.86 § 1 i 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego K. P.
(1)jednostkowe kary i orzekł karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 150 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego K. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXX przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę roku pozbawienia wolności; oskarżonego K. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXXI przestępstwa, z tym ustaleniem, że uzyskał korzyść majątkową nie mniejszą niż 3.000,-zł., przestępstwo to zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. w zw. z art.65 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę 80 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; na podstawie art.85 § 1 kk, art.86 § 1 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego K. C. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego D. J. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXXII przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk w zb. z art.57 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 2 kk i za to przestępstwo, przy zastosowaniu art.11 § 3 kk, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego D. J. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie LXXIII. przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to przestępstwo, na podstawie art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.85 § 1 kk, art.86 § 1 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego D. J. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego F. S. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXXIV przestępstwa, które zakwalifikował z art.258 § 1 kk w zb. z art.57 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 2 kk i za to przestępstwo, przy zastosowaniu art.11 § 3 kk, na podstawie art.258 § 1 kk, skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego A. P. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. LXXV-LXXVIII przestępstw, z tym ustaleniem, że w przypadku D. W. uzyskał korzyść nie mniejszą niż 150,-zł. oraz że stanowią one ciąg przestępstw, który zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. w zw. z art.64 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk, art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżonego A. P. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXXIX przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.86 § 1 kk, art.91 § 2 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego A. P. jednostkowe kary i orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; oskarżonego P. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. LXXX przestępstwa, które zakwalifikował z art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to przestępstwo, na podstawie art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.33 § 1, 2, 3 kk, skazał go na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 20,-zł. każda; oskarżoną E. B.
(1)uznał za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt.LXXXI przestępstwa, które zakwalifikował z art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał ją na karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.63 § 1 kk zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: • J. B. od 14 stycznia 2009r. do 15 czerwca 2009r. oraz od 14 lipca 2012r. do 19 lipca 2013r., • M. K.
(1)od 14 stycznia 2009r. do 3 marca 2011r. oraz od 3 września 2011 roku do 25 lipca 2013 roku, • W. C. od 14 stycznia 2009r. do 5 listopada 2013r., • M. S.
(1)od 14 stycznia 2009r. do 2 sierpnia 2013r., • P. O. od dnia 14 stycznia 2009r. do 17 grudnia 2010r. oraz od 31 grudnia 2010r. do 14 czerwca 2012r., • R. W. od 14 stycznia 2009r. do 14 czerwca 2012r., • J. F. od 14 stycznia 2009r. do 7 kwietnia 2010r. oraz od 24 kwietnia 2010r. do 14 czerwca 2012r., • D. D. od 14 stycznia 2009r. do 26 sierpnia 2013r., • K. P.
(1)od 14 stycznia 2009r. do 14 czerwca 2012r., • K. C. od 14 stycznia 2009r. do 1 lutego 2010r. od 26 lutego 2010r. do 7 kwietnia 2010r., od 13 stycznia 2011r. do 14 czerwca 2012r., • D. J. od 14 stycznia 2009r. do 1 kwietnia 2010r., • F. S. od 14 stycznia 2009r. do 14 kwietnia 2011r., • A. P. od 20 listopada 2008r. do 23 września 2009r., od 19 lipca 2011r. do 14 kwietnia 2012r., • P. M. od 14 stycznia 2009r. do 14 sierpnia 2009r., • E. B.
(1)od 28 maja 2009r. do 1 lutego 2011r.; na podstawie art.70 ust.4 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł na rzecz (...) Towarzystwa (...) w W. nawiązki od oskarżonych: • J. B. w kwocie 5.000,-zł., • M. K.
(1)w kwocie 8.000,-zł., • W. C. w kwocie 5.000,-zł., • M. S.
(1)10.000,-zł., • P. O. 5.000,-zł., • R. W. 5.000,-zł., • J. F. 10.000,-zł., • D. D. 10.000,-zł., • K. P.
(1)5.000,-zł., • K. C. 5.000,-zł., • D. J. 5.000,-zł., • F. S. 5.000,-zł., • A. P. 5.000,-zł., • P. M. 1.000,-zł., • E. B.
(1)5.000,-zł.; na podstawie art.70 ust.1 i 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art.44 § 2 kk, art.133 Ustawy Prawo farmaceutyczne orzekł przepadek na rzecz skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/818/09 pod poz. 32, 53, 67, 68, 89, 95, 96-100, 134, 135, 136, 157, 158, 162, 164, 170, 174, 175, 176, 181, 182, 183, 185, 186, 187, 201, 204, 218, 219, 222, 239, 240, 241, 243-247, 250-255 oraz opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/863/09 pod poz. 256 oraz zarządził ich zniszczenie; na podstawie art.626 § 1 kpk w zw. z art.627 kpk, art.633 kpk oraz art.1, art.2 ust.1 pkt 4-6, art.3 ust.1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym także wymierzył opłaty od skarżonych: • J. B. w kwocie 300,-zł., • M. K.
(1)w kwocie 960,-zł., • W. C. w kwocie 1.400,-zł., • M. S.
(1)w kwocie 1.600,-zł., • P. O. w kwocie 1.200,-zł., • R. W. w kwocie 1.200,-zł., • J. F. w kwocie 1.400,-zł., • D. D. w kwocie 1.400,-zł., • K. P.
(1)w kwocie 1.000,-zł., • K. C. w kwocie 620,-zł., • D. J. 400,-zł., • F. S. 300,-zł., • A. P. 1.200,-zł., • P. M. 700,-zł., • E. B.
(1)300,-zł. Apelacje od wyroku wywiedli obrońcy oskarżonych: J. B., M. K.
(1), W. C., M. S.
(1), R. W., J. F., D. D., K. P.
(1), D. J., F. S. i P. M.. Obrońca oskarżonego P. M. zaskarżył wyrok w całości w zakresie dotyczącym tego oskarżonego zarzucając mu:
  1. obrazę przepisów postępowania, tj. art.4 kpk, art.5 kpk, art.410 kpk, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia przez nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych, które przemawiały na korzyść oskarżonego; rozstrzygnięcie nieusuwalnych wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, w szczególności nie uwzględniając przy ustalaniu stanu faktycznego konsekwentnych, logicznych i niesprzecznych wyjaśnień oskarżonego P. M. oraz zmiennych zeznań Ł. H., w szczególności w sytuacji, gdy świadek ten korzystał z dobrodziejstwa dobrowolnego poddania się karze, stąd jego zeznania powinny być poddane szczególnej analizie i weryfikacji, gdyż świadek ten mógł chcieć uzyskać lepszą sytuację procesową w celu uzgodnienia swojej kary; wątpliwa jest także okoliczność uzyskania korzyści osobistej czy majątkowej przez oskarżonego P. M., nawet gdyby uznać za wiarygodne zeznania Ł. H.,
  2. obrazę przepisów prawa materialnego poprzez zakwalifikowanie czynu zarzucanego oskarżonemu P. M. z art 59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji, gdy ewentualnie przy uznaniu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu należało go zakwalifikować jako przestępstwa z art.59 ust.3 kk,
  3. rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w sytuacji, gdy w chwili zarzucanego mu czynu był osobą nie karaną, sam zarzucany czyn nie był ani drastyczny, jego rozmiar przy założeniu, że oskarżony go w ogóle popełnił był niewielki. Wniósł o uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zmianę kwalifikacji czynu oraz ewentualne złagodzenie kary poprzez zmianę jej rodzaju lub zmniejszenie wymiaru kary pozbawienia wolności i jej warunkowe zawieszenie bądź też uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego D. J. zaskarżył wyrok w zakresie dotyczącym tego oskarżonego w całości, tj. w pkt. XLIII-XLV zarzucając mu: I. obrazę przepisów postępowania, a mianowicie art.7 kpk w zw. z art.410 kpk w zw. z art.424 § 1 kpk, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającą na błędnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wynikającej z przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów, oparcie rozstrzygnięcia o niepełny materiały dowodowy oraz niepodanie przez Sąd na jakich dowodach została oparta wina oskarżonego, które to uchybienie polegało w szczególności na wadliwej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego, przesłuchania świadków oraz zgromadzonych dowodów rzeczowych poprzez bezpodstawne przyjęcie, że znalezienie 1,01 grama heroiny w domu oskarżonego pozwalało na przyjęcie, że oskarżony D. J. był członkiem grupy przestępczej, a jego zachowanie polegało na ważeniu i wprowadzaniu do obrotu znacznej ilości środków narkotycznych, które to uchybienie skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na wadliwym ustaleniu stanu faktycznego polegającym na błędnym uznaniu, iż oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej; III. obrazę przepisów postępowania, a mianowicie art.7 kpk w zw. z art.410 kpk w zw. z art.424 § 1 kpk, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającą na błędnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wynikającej z przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów, oparcie rozstrzygnięcia o niepełny materiały dowodowy oraz niepodanie przez Sąd na jakich dowodach została oparta wina oskarżonego, które to uchybienie polegało w szczególności na wadliwej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego oraz z przesłuchania świadków, a także innych dowodów rzeczowych, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że znalezienie 1,01 grama heroiny w domu oskarżonego pozwalało na przyjęcie, że osk. D. J. bezprawnie posiadał narkotyki, podczas gdy z treści wyjaśnień oskarżonego wynika, że narkotyki te należały do ojca oskarżonego, które to uchybienie skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na wadliwym ustaleniu, iż oskarżony był w posiadaniu tychże narkotyków w inkryminowanym czasie. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego J. F. zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości zarzucając mu:
  4. obrazę przepisów prawa procesowego, w tym: art.424 § l pkt 1 kpk poprzez nie wskazanie powodów, dla których Sąd uznał zeznania świadków obciążających oskarżonego, a wymienionych w treści uzasadnienia wyroku (s.109 uzasadnienia) za wiarygodne, a także przyczyn z których za niewiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonego,
  5. naruszenie przepisów postępowania w rozumieniu, tj. art.7 kpk w związku z art.4 kpk poprzez przyjęcie wbrew zasadom zeznania świadków M. P., E. B.
(2), E. G., G. S. i M. S.
(2)oraz M. F. są w pełni wiarygodne, 3. błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, że zeznania oskarżonego nie są wiarygodne, podczas gdy konsekwentnie nie przyznawał się on do zarzucanych mu czynów, a materiał dowodowy sprawy nie daje podstaw do przypisania mu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz dostarczania środków odurzających innym osobom. Błąd ten polega też na przypisaniu mocy dowodowej sprzecznym i wątpliwym zeznaniom świadków, w tym świadków wymienionych powyżej, 3. obrazę prawa materialnego, w tym art.258 § l kk oraz art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 kk poprzez błędne uznanie, że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzeniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających, a także błędne uznanie, że oskarżony udzielał środków odurzających osobom wymienionym w akcie oskarżenia. Wniósł o: 1. zmianę skarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego J. F. od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie 2. uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku w części dotyczącej J. F. i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd 1 instancji w zmienionym składzie. Obrońca oskarżonego D. D. zaskarżył wyrok w pkt.: XXXI, XXXII, XXXIII, XXXIV, LIII i LV zarzucając mu: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na błędnym uznaniu: - że oskarżony D. D., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił środka odurzającego w postaci heroiny osobom wskazanym w postawionych mu aktem oskarżenia zarzutach, - że oskarżony w okresie od 1.01.2007 r. do dnia 8.01.2009r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej; 2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
  1. a)art.7 kpk, art.410 kpk, art.424 § 1 kpk poprzez: - nie dokonanie wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji: - bezpodstawne uznanie za wiarygodne zeznań świadków, którym oskarżony D. D. zgodnie z wyrokiem miał sprzedawać heroinę, mimo że w sprawie zachodziły okoliczności jednoznacznie podważające wiarygodność tychże osób, będących osobami uzależnionymi od narkotyków, - bezpodstawne uznanie, że oskarżony D. D. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mimo że okoliczności sprawy wskazują, iż grupa taka nie istniała, - bezpodstawne zakwestionowanie wyjaśnień oskarżonego D. D. konsekwentnie nie przyznającego się do winy odnośnie brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i odnośnie sprzedaży heroiny, - nie dokonanie w uzasadnieniu wyroku analizy zeznań świadków, którym oskarżony D. D. zgodnie z wyrokiem miał sprzedawać heroinę, - nie należyte wyjaśnienie, na jakiej podstawie Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony D. D. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej,
  2. b)art.7 kpk, art.410 kpk, art.167 kpk poprzez bezpodstawne nieuwzględnienie wniosków oskarżonego D. D. odnośnie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego do spraw fonoskopii, mimo że oskarżony oświadczył na rozprawie, że jego głos nie mógł zostać zarejestrowany,
  3. c)art.7 kpk, art.410 kpk oraz art.19 ust. 1, 2 i 3 ustawy o Policji poprzez bezpodstawne uznanie za dowód i ujawnienie w toku procesu materiałów uzyskanych operacyjnie w postaci rozmów telefonicznych, mimo że materiały te zostały uzyskane wbrew obowiązującym procedurom. Wniósł o zmianę wyroku w pkt. XXXIII poprzez wymierzenie oskarżonemu nowej łagodnej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz o uchylenie wyroku w pozostałej zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego F. S. zaskarżył wyrok w całości w pkt.: XLVI, LII, LIII i LV w odniesieniu do tego oskarżonego zarzucając mu: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu przez Sąd l instancji, że oskarżony F. S. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w ten sposób, że dokonywał porcjowania i ważenia środków odurzających znacznej ilości przygotowując je w ten sposób do dalszego wprowadzania do obrotu i udzielania - w szczególności w sytuacji, kiedy: - oskarżony nie został rozpoznany przez żadnego ze świadków jako osoba, która sprzedawała (rozprowadzała) środki odurzające, bądź jako osoba, która była widywana przez świadków w obecności pozostałych oskarżonych, - podczas przeszukiwania mieszkania zajmowanego przez F. S. nie znaleziono jakichkolwiek ilości środków odurzających, bądź sprzętów służących do ich ważenia, czy porcjowania (waga, torebki foliowe, etc.), - żaden z oskarżonych nie wskazywał, aby z oskarżonym łączyło go więcej niż luźna znajomość wynikająca z faktu wspólnego zamieszkiwania w tej samej dzielnicy oraz grywania w przeszłości w piłkę nożną, - z analizy zabezpieczonego telefonu i połączeń z karty SIM należących do F. S., nie wynika, aby F. S. miał jakikolwiek kontakt z pozostałymi oskarżonymi (połączenia telefoniczne, wiadomości SMS), natomiast z ujawnionych kontaktów F. S. z D. J. wynika jedynie, że po pierwsze kontakty miały charakter sporadyczny, po drugie, nie dotyczyły w żaden sposób udziału w grupie przestępczej, czy obrotu środkami odurzającymi, - oskarżony nie obejmował swoją świadomością faktu, że może brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej poprzez utrzymywanie sporadycznego kontaktu z D. J., czy poprzez granie czasami w piłkę nożną z innymi oskarżonymi,\; 2. rażącą obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia w postaci naruszenia przepisu art.7 kpk w zw. z art.410 kpk i art.424 § 1 pkt. 1 kpk poprzez:
  4. a)błędną, dowolną, a nie swobodną ocenę zeznań wszystkich świadków zeznających w postępowaniu przed Sadem I instancji, polegającą na wyprowadzaniu sprzecznych z prawidłowym rozumowaniem oraz niepopartych treścią zeznań świadków wniosków co do udziału oskarżonego F. S. w zorganizowanej grupie przestępczej, ważenia i porcjowania środków odurzających celem ich późniejszego wprowadzania do obrotu - w sytuacji, gdy z zeznań tych wynika, że świadkowie nie rozpoznali oskarżonego jako osoby, która brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, ważyła czy porcjowała środki odurzające, by następnie wprowadzić je do obrotu,
  5. b)błędną, dowolną, a nie swobodną ocenę wyjaśnień pozostałych oskarżonych, polegającą na wyprowadzaniu sprzecznych z prawidłowym rozumowaniem oraz niepopartych treścią wyjaśnień oskarżonych wniosków co udziału oskarżonego F. S. w zorganizowanej grupie przestępczej, ważenia i porcjowania środków odurzających celem ich późniejszego wprowadzania do obrotu - w sytuacji, gdy z wyjaśnień tych wynika, że F. S. łączyła z niektórymi oskarżonymi tylko luźna znajomość, natomiast relacja oskarżonego z D. J. nie miała charakteru przestępnego, lecz wynikała ze względów rodzinnych i niezwiązanych z jakimkolwiek udziałem w zorganizowanej grupie przestępczej, czy ważeniem i porcjowaniem środków odurzających,
  6. c)błędną, dowolną, a nie swobodną ocenę połączeń i kontaktów zarejestrowanych na karcie SIM oskarżonego F. S., polegającą na wyprowadzaniu sprzecznych z prawidłowym rozumowaniem oraz niepopartych treścią zarejestrowanych materiałów wniosków w zakresie kontaktu z pozostałymi oskarżonymi, w szczególności kontaktu z D. J. - w sytuacji, gdy z zarejestrowanych materiałów wynika jedynie, że oskarżony miał numery telefonów do niektórych oskarżonych, ale się z nimi nie kontaktował, natomiast z D. J. kontaktował się sporadycznie i jedynie w związku ze sprawami rodzinnymi. Wniósł o: 1. zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od postawionych mu zarzutów, ewentualnie o: 2. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania w zmienionym składzie. Obrońca oskarżonego J. B. zaskarżył wyrok w części uznającej oskarżonego za winnego, tj. w pkt.: II, III, IV, LIII i LV, zarzucając mu: I. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie:
  7. a)art.7 kpk w zw. z art.4 kpk przejawiające się w dokonaniu sprzecznej z zasadami prawidłowego i logicznego rozumowania ocenie zeznań Ł. H., skutkujące błędnym ustaleniem stanu faktycznego, iż oskarżony J. B. udzielił świadkowi środka odurzającego,
  8. b)art.171 § 5 kpk polegającą na uznaniu za dowód zeznań świadków złożonych w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi;
  9. c)art.193 § 1 kpk w zw. z art.4 kpk i art.167 § 1 kpk, polegającą na niedopuszczeniu dowodu z opinii biegłych toksykologów na okoliczność stanu świadków w chwili składania zeznań, podczas, gdy wymaga to wiadomości specjalnych oraz wykracza poza zakres wiedzy biegłego z zakresu psychologii;
  10. d)art.410 kpk w zw. z art.92 kpk, art.4 kpk. i art.193 § 1 kpk, polegającą na uznaniu substancji za narkotyczną w sytuacji, gdy brak dowodów rzeczowych i skorelowanej z nimi opinii biegłych uniemożliwia stwierdzenie wypełnienia przesłanek przestępstwa z art.58 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;
  11. e)obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art.424 § 1 pkt. 1 i pkt 2 kpk polegającą na sformułowaniu uzasadnienia wyroku w sposób nieodpowiadający sformułowanym w tym przepisie wymogom, co uniemożliwia weryfikację toku wnioskowania Sądu Okręgowego oraz kontrolę instancyjną; 2. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
  12. a)art.65 § 1 kk polegającą na zakwalifikowaniu czynu przypisanego oskarżonemu w pkt.I wyroku w związku z przywołanym przepisem, podczas, gdy z opisu przestępstwa nie wynika że zostało ono popełnione w ramach zorganizowanej grupy przestępczej lub, że oskarżony uczynił sobie z niego stałe źródło dochodu, względnie, że ma ono charakter terrorystyczny;
  13. b)art.124 Ustawy prawo farmaceutyczne polegającą na uznaniu, że oskarżony wypełnił znamiona posiadania w celu wyprowadzenia produktu leczniczego do obrotu;
  14. c)art.4 pkt. 25 i 26 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na uznaniu za środek odurzający „tabletek extasy” podczas, gdy jest to substancja nieznana ustawie. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości w stosunku do oskarżonego J. B. poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu czynów. Obrońca oskarżonego K. P.
(1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w pkt.: XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, LII, LV zarzucając mu: 1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj. art.7 kpk poprzez dokonanie w sposób dowolny oceny wiarygodności dowodów w postaci :
  1. a)wyjaśnień oskarżonego w takim zakresie w jakim Sąd I instancji nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się on do popełnienia zarzucanych aktem oskarżenia czynów, a także w zakresie twierdzenia oskarżonego, że posiadane i zabezpieczone u niego środki odurzające w postaci żywicy konopi (haszysz) o masie 0,90 grama oraz susz roślinny o masie 0,20 gram posiadał na użytek własny,
  2. b)zeznań świadków: L. M., Ł. H., D. B. i K. M. w takim zakresie w jakim Sąd I instancji dał wiarę zeznaniom wyżej wymienionych świadków i na ich podstawie ustalił, że oskarżony dopuścił się czynów przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem,
  3. c)opinii z badań DNA oraz protokołu oględzin telefonu komórkowego oskarżonego w takim zakresie w jakim Sąd 1 instancji uznał, że są to dowody obciążające oskarżonego, 2. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na treść orzeczenia, polegające na:
  4. a)przyjęciu, że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających osobom uzależnionym, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na wyprowadzenie takiego wniosku,
  5. b)ustaleniu, że oskarżony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił L. M. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości 0,25 gram, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową w kwocie 30 zł, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na wyprowadzenie takiego wniosku,
  6. c)ustaleniu, że oskarżony użył przemocy wobec D. B. poprzez uderzenie go nogą w okolice prawego łuku brwiowego i prawej pachwiny, przeszukał odzież w/w. a następnie dokonał zaboru pieniędzy w kwocie 150 zł oraz papierosów i zapalniczki o łącznej wartości 6 zł, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na wyprowadzenie takiego wniosku,
  7. d)nie przyjęciu, że posiadane przez oskarżonego środki odurzające w postaci żywicy konopi (haszysz) o masie 0.90 gram oraz susz roślinny o masie 0,20 g oskarżony posiadał na użytek własny, a także nie przyjęciu, że posiadanie w/w środków odurzających przez oskarżonego na własny użytek nie wypełnia znamion przypadku mniejszej wagi kwalifikowanego z art.62 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. 3. rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary za czyn opisany w punkcie XXXVIII wyroku poprzez wymierzenie za ten czyn kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy posiadanie niewielkiej ilości środków odurzających na własny użytek przez oskarżonego, jak również zachowanie się oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, w szczególności przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu uzasadniają wymierzenie znacznie łagodniejszej kary, niezależnie od tego za wymierzeniem łagodniejszej kary przemawia ewentualna zmieniona kwalifikacja czynu na przypadek mniejszej wagi z art.62 ust.3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. XXXV, XXXVI, XXXVII poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów oraz w pkt. XXXVIII poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu z art.62 ust.l Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na art.62 ust.3 w/w ustawy oraz orzeczenie wobec oskarżonego kary łagodniejszej za ten czyn, nadto o uchylenie pkt XXXIX wyroku. Wniósł nadto o zasądzenie kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, oświadczając że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części, oraz że jest podatnikiem podatku VAT. Obrońca oskarżonego W. C. zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego zarzucając mu: - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia - art.410 kpk w zw. z art.7 kpk poprzez wybitnie jednostronną ocenę materiału dowodowego i oparcie się wyłącznie na zeznaniach uzależnionych od heroiny świadków - M. K.
(3), A. K., M. P. i A. M., podczas gdy wnikliwa ocena wszystkich zebranych dowodów świadczy o braku winy oskarżonego, - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, a mianowicie art.5 § 2 kpk poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości związanych z zeznaniami świadków: M. K.
(3), A. K., M. P. i A. M. na niekorzyść oskarżonego, - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu mylnej konkluzji o udziale oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej i uczestnictwie w obrocie środkami odurzającymi, kiedy to właściwa ocena całości materiału dowodowego nie pozwala na przypisanie mu winy, Jedynie z daleko posuniętej ostrożności procesowej: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa zgwałcenia na szkodę pokrzywdzonej M. K.
(3), kiedy to ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że co najwyżej mógł on swoim zachowaniem wypełnić znamiona czynu z art.199 § 1 kk Wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Obrońca oskarżonego R. W. zaskarżyła wyrok w pkt. XXII i XXIII co do winy, w pkt. XXVI co do kary łącznej, w pkt LIII oraz w pkt LV zarzucając mu:
  1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że w okresie od stycznia 2007r. do stycznia 2009r. oskarżony uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu wprowadzanie do obrotu i udzielanie środków odurzających oraz że w tym samym czasie udzielał środki odurzające osobom uzależnionym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,
  2. obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia art.7 kpk, art.4 kpk, art.424 § 1 kpk poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów z zeznań świadków M. S.
(2), P. T.
(1), P. S., P. W.
(2), K. P.
(2)i Ł. H. na okoliczność identyfikacji osób udzielających im środków odurzających, okresu czasu oraz ilości udostępnianych środków odurzających, nieuwzględnienie na korzyść oskarżonego wniosków z opinii sądowo - psychiatrycznej wskazującej na występowaniu u oskarżonego uzależnienia mieszanego od środków psychoaktywnych oraz wyjaśnień oskarżonego na okoliczność charakteru znajomości z współoskarżony mi, - art.5 § 2 kpk poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości, - art.70 ust.5 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez orzeczenie nawiązki od oskarżonego skazanego za czyn z art.62 ust.1 w/w ustawy, w sytuacji gdy jest on osobą uzależnioną. Wniosła o:
  1. zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych mu czynów w pkt XXII, XXIII wyroku oraz uchylenie wyroku w pkt XXVI w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, w pkt LIII w części dotyczącej zasądzenie nawiązki w kwocie 5.000,-zł. od oskarżonego, w pkt LV w części zasądzającej od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, ewentualnie o:
  2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego M. K.
(1)zaskarżył wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego w całości zarzucając mu: I. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1. art.7 kpk, art.410 kpk, art.424 § 1 pkt 1 kpk wyrażającą się w jednostronnej i powierzchownej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparciu rozstrzygnięcia na sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ustaleniach, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez dowolne ustalenie, że oskarżony M. K.
(1)działał w okresie od stycznia 2007r. do 6 maja 2007r. oraz od dnia 18 sierpnia 2007r. do 13 stycznia 2009r. w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się wprowadzaniem do obrotu i udzielaniem środków odurzających, w ten sposób, że zajmował się dystrybucją środków odurzających wśród innych podległych mu osób rozprowadzających, udzielaniem ich. rozliczaniem zysków z obrotu narkotykami oraz podporządkowaniem podległych mu osób, w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy temu przeczy, nadto bez wskazania rodzaju środków odurzających jakie rzekomo miał oskarżony wprowadzić do obrotu, hierarchii grupy, podziału ról, sposobu rozliczania zysków, stopnia zorganizowania i podporządkowania, braku stanowiska co do wiarygodności wyjaśnień oskarżonego M. K.
(1)oraz pozostałych współoskarżonych świadczących o niewinności oskarżonego i nieistnieniu rzekomej grupy, braku uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a dotyczących okoliczności, iż świadkowie nie widzieli, aby oskarżony wchodził do komórki przy ul. (...) w G., braku wskazania treści korespondencji między oskarżonymi rzekomo świadczącej o przynależności do grupy, a także przyjęciu zeznań świadka K. w zakresie ustaleń dotyczących istnienia grupy za wyczerpujące i logiczne, w sytuacji gdy zasady logicznego rozumowania temu przeczą, pobieżne i lakoniczne uzasadnienie rozstrzygnięcia odnośnie rozważań Sądu rneriti prowadzących do wydania wyroku skazującego oskarżonego M. K.
(1)przy jednoczesnym braku jednoznacznego wskazania jakie fakty Sąd uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach, 2. art.7 kpk poprzez uznanie, w sposób dowolny a nie swobodny, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa zarzucanego mu w pkt. V aktu oskarżenia z jednoczesnym wyłączeniem z opisu czynu okresu od dnia 7 maja 2007r. do 17 sierpnia 2007r. oraz stwierdzenia, że obrót był zorganizowany przez J. B. i przyjęciu, że oskarżony uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi (bez wskazania o jakie konkretnie substancje chodzi) w ilości nie mniejszej niż 2236,25 gram osiągając korzyść majątkową nie większą niż 447250,-zł. w sytuacji gdy zebrany materiał dowodowy temu przecz;, II błąd w ustaleniach taktycznych przyjętych za jego podstawę i mającą wpływ na treść wyroku poprzez ustalenie niezgodne z treścią dowodów przeprowadzonych na rozprawie, a wyrażające się tym, że oskarżony udzielił M. F., K. oraz T.
(1)środka odurzającego w okresie od dnia 1 października 2006r. do 1 października 2008r. działając przy tym w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w sytuacji gdy dowody temu przeczą. Wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M. K.
(1)poprzez uniewinnienie go od wszystkich zarzucanych mu czynów a nadto o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku według norm prawem przepisanych oświadaczając, że jest podatnikiem podatku VAT. Obrońca oskarżonego M. S.
(1)zaskarżył wyrok w całości zarzucając mu:
  1. obrazę prawa materialnego w postaci przepisów z art.56 ust.3 i art.59 ust.1 oraz art.62 ust.2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez zakwalifikowanie tego samego zachowania zarzuconego oskarżonemu jako równocześnie wyczerpującego znamiona trzech odrębnych przestępstw opisanych w wymienionych wyżej przepisach podczas gdy mogło ono wyczerpać znamiona jedynie jednego z nich;
  2. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisu postępowania w postaci art.7 kpk poprzez uznanie za nie wiarygodne zasadniczej części wyjaśnień oskarżonego oraz wyjaśnień współpodejrzanych dotyczących okoliczności i charakteru ich wzajemnej znajomości oraz relacji ich łączących pomimo braku ku temu podstaw faktycznych i wyeliminowanie z tego powodu wymienionych dowodów z grupy dowodów stanowiących podstawę istotnych ustaleń faktycznych;
  3. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania w postaci art.7 kpk i art.171 § 7 kpk poprzez uznanie za wiarygodne i nadające się do dokonywania poprawnych ustaleń faktycznych zeznań P. W.
(2), M. S.
(1), E. Z., M. K.
(3), A. K., M. P., P. T.
(2), K. M., P. T.
(1), M. K.
(2), K. P.
(2), L. M. dotyczących w szczególności określenia ilości i wartości udzielonych im przez oskarżonego środków odurzających pomimo braku ku temu podstaw i dokonanie na ich podstawie istotnych ustaleń faktycznych;
  1. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisu postępowania w postaci art.424 § 1 kpk poprzez całkowite zaniechanie przedstawienia w uzasadnieniu wyroku podstawy oraz metody dokonania wyliczeń ilościowych przypisanych oskarżonemu w wyroku poszczególnych środków odurzających i przez to uniemożliwienie oceny ich poprawności;
  2. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisu postępowania w postaci art. 424 § 2 kpk poprzez całkowicie pozbawione cech niezbędnego zindywidualizowania zbiorowe - w odniesieniu do wszystkich oskarżonych - przytoczenie okoliczności mających znaczenie dla wymiaru kary i przez to uniemożliwienie oceny zasadności wymierzonych kar i nawiązki;
  3. mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na uznaniu, że zabezpieczony w toku procesu materiał dowodowy daje dostateczne podstawy do przyjęcia, iż oskarżony wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w okresie od 1 stycznia 2007r. do 13 stycznia 2009r., działając w ramach tej grupy uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w ilości nie większej niż 2 236,25 g, co stanowiło znaczną ilość w rozumieniu Ustawy o przeciwdziałaniu narkomani, poprzez przekazywanie ich podległym mu w strukturze przestępczej ustalonym osobom, w wyniku czego osiągnął korzyść majątkową nie większą niż 447 250 zł jak również, że w tym samym czasie P. W.
(2), M. S.
(1), E. Z., M. K.
(3), A. K., M. P., P. T.
(2), K. M., P. T.
(1), M. K.
(2), K. P.
(2), L. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w łącznej kwocie nie mniejszej 57 115 zł, udzielił środków odurzających w postaci heroiny w łącznej ilości nie mniejszej 305 g., amfetaminy w łącznej ilości mniejszej 200 g. i marihuany w łącznej ilości mniejszej 2 g.; 7. rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej sześciu lat pozbawienia wolności oraz grzywny 250 stawek dziennych po 20 złotych każda w stosunku do rzeczywistego stopnia społecznej szkodliwości jego czynów oraz do młodego wieku, a także niekaralności. Wniósł o chylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zasadności przytoczonych wyżej zarzutów. Wyrok w odniesieniu do oskarżonych: P. O., K. C., A. P. i E. B.
(1)uprawomocnił się. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Część apelacji wywiedzionych w powyższej sprawie okazało się zasadnych, co najmniej w pewnym zakresie, co skutkowało częściową zmianą lub uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Niektóre z wywiedzionych środków odwoławczych okazały się natomiast niezasadne i jako takie nie zasługiwały na uwzględnienie. Z uwagi na fakt, że nie zostały złożone wnioski o uzasadnienie wyroku Sądu II instancji dotyczące oskarżonych: D. J. i M. S.
(1), skutecznie wniosku o uzasadnienie nie złożył również oskarżyciel publiczny, sąd ten sporządził pisemne uzasadnienie swojego orzeczenia jedynie w zakresie dotyczącym tych oskarżonych, co do których wpływnęły wnioski o uzasadnienie oraz w części, w której był do tego zobligowany z urzędu z uwagi na treść przepisu art.457 § 2 kpk. Przed odniesieniem się do zarzutów podniesionych w poszczególnych apealcjach sąd odwoławczy poczyni kilka uwag natury ogólnej związanych z zarzutami dotyczącymi obrazy art.4 kpk, art.5 § 2 kpk, art.7 kpk, art.410 kpk, art.424 kpk, błędów w ustaleniach faktycznych i rażącej niewspółmierności kary, gdyż zarzuty te podnoszone są w zasadzie przez wszystkich apelujących. Ustosunkowując się do zarzutu obrazy przepisów postępowania a w konsekwencji zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych zważyć należy, że prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy zależy od zgodnego z przepisami postępowania karnego przeprowadzenia dowodów oraz od prawidłowej oceny całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Podstawę zatem wyroku stanowić może tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, przy czym w uzasadnieniu wyroku sąd ma obowiązek wskazać, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Sąd ma obowiązek badania i uwzględnienia w toku procesu okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, a korzystając z prawa swobodnej oceny dowodów przekonanie co do jego winy w zakresie przypisanych mu czynów powinien logicznie i przekonująco uzasadnić. Uzasadnienie winno tym samym wyraźnie wskazywać, na jakich dowodach oparł sąd orzekający ustalenie każdego istotnego dla sprawy faktu, a także należycie rozważać i oceniać wszystkie dowody przemawiające za przyjętymi przez sąd ustaleniami faktycznymi lub przeciw nim, wyjaśniać wszystkie istotne wątpliwości w sprawie i sprzeczności w materiale dowodowym oraz się do nich ustosunkować. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie ma jakichkolwiek przesłanek pozwalających uznać, że Sąd Okręgowy uchybił którejkolwiek z zasad związanych z postępowaniem dowodowym i oceną dowodów określonych w art.7 kpk. w zakresie czynów przypisanych oskarżonym, a w których zarzuty apelacji okazały się chybione. Wbrew twierdzeniom obrońców oskarżonych Sąd Okręgowy w tym zakresie dokonał całościowej i swobodnej, a nie dowolnej oceny materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami oraz z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia. Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów nie wykracza poza granice zakreślone w art.7 kpk, w szczególności nie nosi cech dowolności czy powierzchowności. Ocena ta jako logiczna, zgodna ze wskazaniami doświadczenia życiowego i przekonująco umotywowana zasługuje na pełną aprobatę sądu odwoławczego. Konkluzja powyższa ma istotne znaczenie jeśli zważyć, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w rozumieniu art.438 pkt.3 kpk tylko wówczas jest słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający w okolicznościach ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Nawet bowiem możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może uzasadniać wniosku o dokonaniu przez sąd błędnych ustaleń faktycznych (por. utrwalone i nadal aktualne stanowisko Sądu Najwyższego: wyrok w sprawie II KR 355/74 OSNPG 1975, poz.84, wyrok w sprawie KR 1974 OSNKW 1975, poz.58). Należy stwierdzić, iż Sąd orzekający po prawidłowym, w zakresie w jakim zarzuty apelacji okazały się bezzasadne, przeprowadzeniu przewodu sądowego, poddał zgromadzony materiał dowodowy wszechstronnej analizie, a tok rozumowania zaprezentował w jasnym i przekonującym uzasadnieniu. Nie doszło zatem również do obrazy art.4 kpk, art.410 kpk i art.424 kpk. W zakresie w jakim Sąd Apelacyjny uznał słuszność przypisania winy oskarżonym nie sposób podzielić stanowiska ich obrońców, że ustalenie winy oskarżonych w popełnieniu przestępstw nastąpiło na skutek dowolnej oceny materiału dowodowego przez Sąd I instancji i naruszenia zasady in dubio pro reo. Zarzuty obrońców – zdaniem Sądu Apelacyjnego – sprowadzają się jedynie do samej tylko polemiki z ustaleniami Sądu Okręgowego wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku. Wskazana zasada nie może stwarzać pretekstu do uproszczonego traktowania wątpliwości. Jak bowiem wyraźnie wynika z brzmienia przepisu art.5 § 2 kpk, reguła ta ma zastosowanie dopiero wtedy, gdy mimo wszelkich starań organu prowadzącego postępowanie nie da się usunąć występujących wątpliwości. Jest to więc swoista „ostateczność” – „dyrektywa ostatecznego wyjścia”. W szczególności jest to widoczne w następującym poglądzie Sądu Najwyższego: „Zasada in dubio pro reo odnosi się w praktyce do zagadnień związanych z ustaleniami faktycznymi, nie wolno jednak rozumieć jej jako reguły swoistego, uproszczonego traktowania wątpliwości. Wszelka wątpliwość w zakresie ustaleń faktycznych powinna być wyjaśniona i usunięta przez wszechstronną inicjatywę dowodową organu procesowego i gruntowną analizę całego dostępnego materiału dowodowego. Dopiero wtedy, gdy po wykorzystaniu wszelkich istniejących możliwości wątpliwość nie zostanie usunięta, należy ją wytłumaczyć w sposób korzystny dla oskarżonego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25.06.1991r. w sprawie WR 107/91, OSNKW 1992/1-2/14). Przede wszystkim należy bowiem podnieść, iż wątpliwości, o jakich mowa w art.5 § 2 kpk to wątpliwości Sądu, a nie strony procesowej wyrażającej odmienny pogląd w przedmiocie oceny całokształtu ujawnionego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności oceny wiarygodności dowodów stanowiących podstawę ustaleń faktycznych oraz że za nietrafną należy uznać interpretację zasady in dubio pro reo, jako powinności czynienia ustaleń w oparciu o dowody najbardziej korzystne dla oskarżonego. Nie można zasadnie stawiać zarzutu obrazy przepisu art.5 § 2 kpk podnosząc wątpliwości strony, a konkretnie obrońcy oskarżonego co do treści ustaleń faktycznych, bowiem dla oceny czy w sprawie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo istotne jest jedynie to czy sąd powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego (patrz: wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15.07.2010r. w sprawie II AKa 183/10, Przegląd Orzecznictwa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku nr 3/2010). Sąd odwoławczy nie podziela poglądu apelujących jakoby Sąd I instancji rozstrzygnął nie dające się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonych, którym prawomocnie już przypisano winę. Sąd Okręgowy bowiem w tym zakresie całkowicie wyczerpał inicjatywę dowodową aby ustalić fakty zgodnie z rzeczywistym przebiegiem i wyjaśnił nasuwające się w tym zakresie wątpliwości. Znalazło to nadto odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku stanowiącym umotywowanie wyroku – zawiera ono analizę wszystkich przeprowadzonych dowodów. Jeżeli z materiału dowodowego wynikają różne wersje wydarzeń, to nie jest to równoznaczne z istnieniem niedających się usunąć wątpliwości w rozumieniu art.5 § 2 kpk, bo w takim przypadku sąd orzekający zobowiązany jest do dokonania ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów i dopiero wówczas, gdy wątpliwości nie zostaną usunięte, należy tłumaczyć je na korzyść oskarżonego (patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.06.2005r. w sprawie KK 257/04, OSNKW 2005/9/86). W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania, w zakresie w jakim Sąd Apelacyjny uznał słuszność przypisania winy oskarżonym, Sąd I instancji dokonał stanowczych ustaleń. Dlatego też zarzut naruszenia przepisu art.5 § 2 kpk należy uznać za bezzasadny. Aprobaty Sądu II instancji nie zyskał również zarzut rażącej niewspółmierności kar wymierzonych oskarżonym. Zmiany dokonane przez Sąd Apelacyjny w zakresie wymierzonych kar związane były bowiem jedynie ze zmianą opisu czynu lub uchyleniem orzeczenia w pewnym zakresie i związaną z tym koniecznością ukształtowania na nowo kar łącznych. Orzeczenie o karach Sąd Okręgowy uzasadnił wskazując na wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające mające wpływ na ich wysokość. Wskazać należy, że bezsprzecznie Sąd I instancji ma ustawowo zagwarantowaną swobodę w ferowaniu wyroku, w tym kształtowania wymiaru kary. Rolą zaś sądu odwoławczego w tym zakresie jest kontrola, czy granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego zasadę sądowego wymiaru kary nie zostały przekroczone w rozmiarach nie dających się zaakceptować. Ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący (art.438 pkt 4 kpk), a która zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art.53 kk. Na gruncie art.438 pkt.4 kpk nie chodzi bowiem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczasową nazwać można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa – „rażąco niewspółmierną”, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Innymi słowy zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnieść tylko wówczas, gdy orzeczona kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to jednak nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowość sprawcy – a więc, gdy jest w społecznym odczuciu karą niesprawiedliwą. Odnośnie apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonego J. B.. Skutku oczekiwanego przez skarżącego, tj. uniewinnienia w zakresie czynu przypisanego temu oskarżonemu w pkt. II zaskarżonego orzeczenia nie przyniosły zarzuty sformułowane w tym zakresie. Skutkowały one jedynie zmianą wyroku w omawianej części. Nie ma racji apelujący zarzucając Sądowi Okręgowemu dowolną oraz nieobiektywną ocenę dowodu w postaci zeznań świadka Ł. H.. Na wstępie podkreślenia wymaga, że ocena zeznań tego świadka dokonana przez inny ogran procesowy w zakresie innych zarzutów (skarżący podnosi, że część zeznań tego świadka została uznana przez Prokuraturę za niewiarygodną i postępowanie w tym zakresie zostało umorzone - str.4 apelacji) nie ma żadnego znaczenia dla oceny jakiej dokonał Sąd Okręgowy orzekający w przemiotowej sprawie w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu J. B. w pkt.II zaskarżonego orzeczenia. Całkowicie chybionym jest również zarzut braku konsekwencji zeznań świadka Ł. H. związanych z omawianym czynem. Wskazać bowiem należy, że już podczas pierwszego przesłuchania świadek zeznał, że kiedy chciał kupić heroinę oskarżony J. B. powiedział, że dysponuje tabletkami extazy (k.239-240 akt sprawy). Fakt, że na polecenie oskarżonego j. B. przekazał mu te tabletki oskarżony M. S.
(1)(dawniej B.) potwierdził podczas konfrontacji z oskarżonym J. B. (k.5424, 5425 akt sprawy) oraz w toku kolejnych przesłuchań (k.4129, 12182v, 12481, 13418v akt sprawy). Nie jest tak jak twierdzi skarżący, że świadek zeznał jakoby heroina działała na niego jak tabletki extazy (str.4 apelacji). Zeznał bowiem całkowicie odmiennie, że heroina działa inaczej niż tabletki extazy (k.12481v akt sprawy). Nie jest również prawdziwe twierdzenie skarżącego, że świadek podawał dwie wersje dotyczące przekazania tabletek (nie wskazuje jakie to są wersje). Ł. H. bowiem konsekwentnie zeznawał, że na polecenie oskarżonego J. B. fizycznie przekazał mu je oskarżony M. S.
(1)(poprzednio B.). Powołując się na sprzeczność zeznań świadkaŁ. H. z dowodami o charakterze obiektywnym, tj. dokumentami zebranymi na wniosek oskarżonego w aktach sprawy skarżący nie wskazuje na te dowody, co uniemożliwia Sądowi Apelacyjnemu wypowiedzenie się w tej kwestii. Okoliczność, że dowód w postaci zeznań świadka Ł. H. jest jedynym nie przesądza, iż nie może zostać uznany za wiarygodny i stanowiący podstawę skazania. Został bowiem oceniony zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, której to oceny skarżący w wywiedzionym środku odwoławczym skutecznie nie podważył. Skutku oczekiwanego przez skarżącego nie może przynieść wskazanie, że M. B. (obecnie S.) nie został oskarżony o przekazanie tych tabletek. Oskarżony ten - jak ustalił Sąd Okręgowy w oparciu o zeznania Ł. H. - jedynie fizycznie, na polecenie oskarżonego J. B. przekazał te tabletki świadkowi. Udzielającym ich zatem był oskarżony J. B., nie zaś M. S.
(1)(poprzednio B.). Na marginesie zatem jedynie wskazać należy, że nawet jeżeli istniałyby (a nie istniały) w omawianej kwestii podstawy do postawienia zarzutu M. S.
(1)a nie doszłoby do ich postawienia to w żaden sposób nie zwalnia to od odpowiedzialności oskarżonego J. B., który udzielił, w rozumieniu art.58 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tabletek extazy Ł. H.. Nadto zarzut w tym zakresie sfarmułowany jest nie do końca jasno, gdyż myśl autora jest przerwana w pół zdania (str.4 apelacji), co uniemożliwia Sądowi II instancji jego szerszą ocenę. Całkowicie chybiony jest zarzut obrazy art.171 § 5 kpk. Na wstępie podkreślenia wymaga, że skarżący nie sprecyzował którego z przesłuchanych w sprawie świadków dotyczy ten zarzut. Apelujący wskazuje ogólnie na "znaczną część świadków" (str.5 apelacji) całkowicie pomijając kwestię zakresu zaskarżenia. Podkreślenia bowiem wymaga, że w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu J. B. w zaskarżonym orzeczeniu świadkiem był jedynie Ł. H. w zakresie czynu przypisanego w pkt. II zaskarżonego orzeczenia. W zakresie zaś pkt. III wyroku (art.124 prawa farmaceutycznego) nie byli przesłuchiwani świadkowie. Powoływanie się zatem na zeznania świadka (niewskazanego z imienia i nazwiska), który miał być przesłuchiwany pod wpływem metadonu nie może przynieść oczekiwanego przez skarżącego efektu. Nie ma jednocześnie jakichkolwiek podstaw (skarżący również ich nie formułuje) do uznania aby doszło do nieprawidłowości przy przesuchiwaniu Ł. H.. Na marginesie zatem należy wskazać, że brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że w przedmiotowej sprawie, w szczególności w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemu J. B., doszło do obrazy art.171 § 5 kpk. Skarżący nie wykazał bowiem (a sąd odwołąwczy tego nie stwierdza) aby przesłuchujący wpływali na wypowiedzi obób przesuchiwanych za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej (pkt.1 wskazanego przepisu) lub stosowali hipnozę albo środki chemiczne lub techniczne wpływające na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mające na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem (pkt.2). Z tych samych względów, tj. braku wskazania przesłuchania których świadków (związanych z czynami przypisanymi oskarżonemu J. B.) dotyczy, chybiony jest zarzut braku powołania biegłego toksykologa; nie doszło zatem do obrazy art.193 § 1 kpk w zw. z art.4 kpk i art.167 § 1 kpk. Na marginesie zatem jedynie wskazać należy, że przepis art.192 § 2 kpk daje podstawy do przesłuchania w obecności psychologa świadka, co do którego istnieje wątpliwość w zakresie jego zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń. Nie doszło również - wbrew twierdzeniom skarżącego - do obrazy art.410 kpk w zw. z art.92 kpk, art.4 kpk i art.193 § 1 kpk poprzez brak opinii biegłego w kwestii składu tabletek extazy. Na wstępie marginalnie jedynie wskazać należy na zbędność podniesienia zarzutu obrazy art.92 kpk przy skarżeniu orzeczenia w formie wyroku. Przepis ten bowiem odnosi się do wszystkich orzeczeń, podczas gdy wyroku dotyczy przepis art.410 kpk. Był on zatem wystarczający w zakresie sformułowania tego zarzutu. Na wstępie podkreślenia wymaga, że tabletki extazy, których udzielenie przypisano oskarżonemu J. B. nie stanowią "substancji nigdy nie przebadanej", "wirtualnego narkotyku". Tabletki extazy bowiem to 3,4-metylenodioksymetamfetamina (MDMA), która umieszczona jest w załącznikach do Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Nie doszło zatem do obrazy przepisów prawa materialnego, tj. art.4 pkt 25 Ustawy o przeciwdziałniu narkomanii. Okoliczność, że nie zabezpieczono tych tabletek w toku postępowania w niniejszej sprawie nie implikuje uniewinnienia oskarżonego, skoro Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne zeznania świadka Ł. H., któremu oskarżony J. B. tabletek tych udzielił. Jak już wyżej wskazano, Sąd Apelacyjny aprobuje dokonaną przez Sąd I instancji ocenę wiarygodności tego dowodu, zarówno w odniesieniu do tego kto mu tych tabletek udzielił, jak i jaki miały one na niego wpływ. Całkowicie niezrozumiałe jest odwoływanie się do pojęcia narkotyku w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu J. B. w pkt.III zaskarżonego orzeczenia (ostatni akapit na str.6 apelcji). Ten punkt wyroku dotyczy bowiem przechowywania w celu wprowadzenia do obrotu produktów leczniczych bez stosownego pozwolenia i nie jest w żaden sposób związany zarówno z Ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, jak i zarzutami postawionymi współoskarżonemu W. C.. Lakoniczność zarzutu dotyczącego obrazy art.424 kpk powoduje, że uchyla się on w istocie spod kontroli instancyjnej. Wskazać bowiem należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu J. B. w pkt. II ustalono zarówno stan faktyczny, jak i wyjaśniono powody zastosowania przepisu art.58 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. We wskazanych zatem kwestiach zarzut ten jest bezzasadny. Rację natomiast ma skarżący podnosząc w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu J. B. w pkt. II zaskarżonego orzeczenia, że tabletki extazy, czyli 3,4-metylenodioksymetamfetamina (MDMA) nie są środkiem odurzającym (o jakim mowa w przepisie art.4 pkt 26 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) a stanowią substancję psychotropową (art.4 pkt 25 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Wynika to wprost z Lp. 62 załącznika nr 2 do Ustawy z dnia 29.07.205r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Rację ma również skarżący, że doszło do obrazy prawa materialnego, tj. art.65 § 1 kk poprzez jego zastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu J. B. w pkt. II zaskarżonego orzeczenia. Sąd Okręgowy bowiem uniewinniając tego oskarżonego od zarzutu kierowania zorganizowaną grupą przestępczą nie przypisał mu również działania w ramach tej grupy (ani innych

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.