Ponieważ pozwani pełnili funkcje członków Zarządu do 2010 r., w związku z tym upłynął termin przedawnienia. (vide: karta 83, 186) Stanowiska tego nie można podzielić. Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 58 Prawa spółdzielczego jest cywilną odpowiedzialnością odszkodowawczą, odrębną od odpowiedzialności za szkodę, wyrządzoną czynem niedozwolonym. Powołany przepis art. 58 i norma z art. 415 k.c. stanowią dwie niezależne podstawy odpowiedzialności za szkodę. W konsekwencji powyższego brak podstaw do stosowania przepisu art.
k.c., regulującego przedawnienie roszczeń o naprawienie szkody, wyrządzonej czynem niedozwolonym, i przewidującego trzyletni okres przedawnienia. Ponieważ przepisy ustawy Prawo spółdzielcze nie regulują kwestii przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody przez członka zarządu, zastosowanie mają zasady ogólne. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c., z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Art. 118 k.c. przewiduje zaś, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Zgodnie zaś z art. 120 § 1 k.c., bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Zdanie drugie przepisu art. 120 § 1 k.c. nie utożsamia początku biegu terminu przedawnienia z dniem podjęcia "określonej czynności przez uprawnionego". Ustalenia, kiedy uprawniony (wierzyciel) mógłby najwcześniej podjąć czynność, o jakiej mowa w komentowanym przepisie, należy dokonywać in casu, analizując konkretny stan faktyczny, w jakim znalazł się wierzyciel. Nie jest tu możliwe stworzenie jednej zasady, właściwej dla wszystkich sytuacji faktycznych (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12 marca 2014 r., I ACa 1152/13). W niniejszej sprawie roszczenie powoda, dochodzone w ramach przedmiotowego procesu, objęte jest dziesięcioletnim okresem przedawnienia. Nawet gdyby przyjąć, że bieg tego terminu rozpoczął się w 2010 r., tj. od chwili zaprzestania pełnienia funkcji członka Zarządu, okres ten jeszcze nie upłynął. Na marginesie jedynie wskazać można, że gdyby faktycznie do roszczenia powoda zastosowanie miał przepis art.
k.c., to zdaniem Sądu, bieg trzyletniego terminu przedawnienia tego roszczenia należy liczyć najwcześniej od dnia wydania przez Sąd Rejonowy Sąd Gospodarczy w Olsztynie postanowienia w przedmiocie ogłoszenia upadłości Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. oraz wyznaczenia syndyka jej masy upadłości w sprawie o sygn. V GU 21/11, tj. od dnia 23 sierpnia 2011 r. Zważyć bowiem należy, iż to działania, podjęte przez syndyka, urealniły możliwość dochodzenia przez powoda roszczeń odszkodowawczych na drodze procesu cywilnego. W powołanym przepisie art.
przewidziano, że roszczenie o naprawienie szkody, wyrządzonej czynem niedozwolonym, ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. W tym stanie rzeczy przedawnienie nastąpiłoby w dniu 23 sierpnia 2014 r. Niewątpliwie jednak bieg ten został przerwany w związku z wystąpieniem przez syndyka w dniu 10 lutego 2014 r. z wnioskiem o zawezwanie pozwanych do próby ugodowej. Wskutek powyższej czynności powoda bieg przedawnienia w myśl art. 123 § 1 pkt 1 k.c. uległ przerwaniu (vide: akta sprawy I Co 280/14). Zawezwanie do próby ugodowej (art. 185 k.p.c.) może prowadzić do przerwania biegu przedawnienia roszczenia, jeżeli w treści wniosku w sposób jednoznaczny oznaczono przedmiot żądania i jego wysokość. Złożenie wniosku o przeprowadzenie posiedzenia pojednawczego jest bowiem także dochodzeniem roszczenia, skoro w ten sposób może być osiągnięty cel, jakiemu służy dochodzenie roszczenia poprzez wniesienie pozwu. Skutek w postaci przerwy biegu przedawnienia następuje niezależnie od tego, czy ugoda została zawarta, a więc także wtedy, gdy postępowanie zakończyło się stwierdzeniem sądu, że do ugody nie doszło. (vide: wyrok SN z dnia 16 kwietnia 2014 r., V CSK 274/13) Podstawę ustaleń faktycznych, poczynionych przez Sąd w niniejszej sprawie, stanowiły dokumenty, przedłożone lub zawnioskowane przez strony, dokumenty znajdujące się w aktach spraw tutejszego Sądu o sygn. I C 354/13 i I Co 280/14, a także zeznania świadków oraz zeznania pozwanych. Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanych i świadków T. Ł., R. O. i M. M.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.