Sygn. akt II Ka 524/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Miro

§ 2kk.

Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 10 września 2013 roku: I. oskarżonego M. G. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art.

§ 2

kk i za ten czyn na podstawie art.

§ 2

kk skazał go na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych; II. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz kierowania rowerami na okres 2 lat; III. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty oraz obciążył go poniesionymi w sprawie wydatkami w kwocie 90 złotych. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator. Na podstawie art. 425 § 1 kpk i art. 444 kpk zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść M. G.. Orzeczeniu temu, na podstawie art. 427 § 1 i 2 kpk i art. 438 pkt 2 kpk, skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 343 § 7 kpk w zw. z art. 335 § 1 kpk polegający na wymierzeniu oskarżonemu na podstawie art. 42 § 2 kk środka karnego zakazu kierowania rowerami na okres 2 lat, podczas gdy we wniosku prokuratora złożonym na podstawie art. 335 § 1 kpk wnoszono o orzeczenie środka karnego w postaci zakazu kierowania rowerami na okres 1 roku. Mając powyższe na uwadze prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania. Na rozprawie odwoławczej prokurator wniósł o zmianę orzeczenia i zakwalifikowanie czynu oskarżonego jako wykroczenia z art. 87a kw, a nadto o zmianę podstawy skazania i orzeczonego środka karnego i wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 1000 zł oraz środka karnego zakazu kierowania rowerami na okres 2 lat na podstawie kodeksu wykroczeń. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jako zasadna zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy poddając niniejszą sprawę kontroli odwoławczej i uwzględniając wnioski zawarte w apelacji skarżącego zobowiązany był uwzględnić treść Ustawy z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw ( Dz.U.2013.1247). Ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015r., jednakże w art. 56 tejże ustawy wskazano pewne wyjątki, w tym wskazane w art. 2 i art. 12 pkt 3, które weszły w życie w dniu 9 listopada 2013r., tj. dwa tygodnie od jej ogłoszenia. Zgodnie z nowym brzmieniem ustawy, a dokładnie jej art. 12 pkt 3, w art.

kk uchylony został §

1. Zachowanie sprawcy opisane w uchylonym przepisie dotyczącym prowadzenia m. in. rowerów w stanie nietrzeźwości zostało zgodnie z brzmieniem w/w ustawy zakwalifikowane jako wykroczenie z art. 87 § 1a. Odnośnie art. 87 kw dodano także § 4, zgodnie z którym w razie popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1a lub § 2 można orzec zakaz prowadzenia pojazdów innych niż określone w §
2. Mając na uwadze powyższe, przy uwzględnieniu nowo brzmiących przepisów, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż czyn przypisany oskarżonemu M. G. zakwalifikował z art. 87 § 1a kw i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 600 zł. Nadto na podstawie art. 87 § 4 kw orzekł wobec M. G. zakaz kierowania rowerami na okres 2 lat. Tak orzeczona kara i środek karny, zdaniem Sądu Okręgowego, uwzględniają cele, jakie powinny spełniać, w szczególności przyczynią się do uświadomienia oskarżonemu zgubnego wpływu alkoholu na kierujących pojazdami w ruchu lądowym oraz uczynią zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dowodząc braku bezkarności dla tego typu zachowań. Wymierzona zaś w ten sposób kara jest współmierna do stopnia jego zawinienia, wystarczająca do tego, by podziałała na oskarżonego powstrzymująco na przyszłość i uświadomiła mu nieuchronność poniesienia odpowiedzialności za naruszenie porządku prawnego. Spełni również swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej, co do poszanowania prawa i kształtowania pozytywnych postaw. Z uwagi na charakter dokonanych zmian Sąd Okręgowy kierując się za względami słuszności, na podstawie art. 624 § 1 kpk, zwolnił M. G. od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, którymi obciążył Skarb Państwa. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.