Sygn. akt V ACa 794/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2017 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Artur Lesiak Sędziowie: SA Maryla Domel-Jasińska (spr.) SO del. Teresa Karczyńska - Szumilas Protokolant: starszy sekretarz sądowy Joanna Makarewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa M. K. przeciwko Województwu (...) o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt I C 1974/13 I. oddala apelację; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego i postępowania kasacyjnego; III. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 106.197,41 zł (sto sześć tysięcy sto dziewięćdziesiąt siedem złotych czterdzieści jeden groszy) tytułem zwrotu spełnionego świadczenia. Na oryginale właściwe podpisy. V ACa 794/16 UZASADNIENIE Powód M. K. domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego (...) (...) w T. łącznej kwoty 75.500,14 zł z ustawowymi odsetkami: - od kwoty 100 zł od dnia 10 grudnia 2009r. do dnia zapłaty; - od kwoty 74.008 zł od dnia 31 maja 2012r. do dnia zapłaty; - od kwoty 856 zł od dnia 14 czerwca 2012r. do dnia zapłaty; - od kwoty 236,14 zł od dnia 21 maja 2012r. do dnia zapłaty; - od kwoty 300 zł od dnia 10 kwietnia 2010r. do dnia zapłaty, oraz zwrotu kosztów procesu. Z uzasadnienia pozwu wynikało, że powód, ubiegający się o dofinansowanie projektu pod nazwą „(...) Centrum (...) w I.” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego (...) (...) na lata 2007 – 2013, uzyskał pozytywną decyzję Zarządu (...) w kwestii dofinansowania tego projektu, co znalazło wyraz w uchwale tego organu z dnia (...) Warunkiem przyznania dofinansowania, w momencie złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, było złożenie zabezpieczenia w formie weksla in blanco, z deklaracją wekslową. Powód taki weksel wraz z deklaracją wekslową pozwanemu złożył. W toku postępowania, które powinno zakończyć się zawarciem przez strony umowy o dofinansowanie, pozwany zmienił zasady konkursu poprzez zmianę sposobu zabezpieczenia, z weksla na hipotekę lub gwarancję bankową. Powód nie był w stanie takich zabezpieczeń przedstawić i wezwał pozwanego do zawarcia umowy na dotychczasowych zasadach. Do podpisania umowy o dofinansowanie pomiędzy stronami nie doszło. Zdaniem powoda pozwany w trakcie postępowania zmienił zasady konkursu, przez żądanie dodatkowych zabezpieczeń, co stanowiło naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którymi do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie nie można nakładać dodatkowych obowiązków na podmioty ubiegające się o to dofinansowanie. W związku z przystąpieniem do konkursu powód zawarł z innym podmiotem umowę, dotyczącą opracowania wniosku o dofinansowanie i poniósł określone koszty, wynikające z tej umowy, których zwrotu dochodzi w niniejszej sprawie w części, wskazując art. 417 § 1 k.c., jako podstawę prawną swoich roszczeń odszkodowawczych. Strona pozwana – Województwo (...) w T. – wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu, wskazując, iż do zawarcia umowy o dofinansowanie pomiędzy stronami nie doszło z zupełnie innych przyczyn, aniżeli zmiana sposobu zabezpieczenia. Pozwany wyjaśnił, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, inwestycja opisana we wniosku o dofinansowanie musiała spełniać cechy inwestycji nowej. Mimo wstępnej akceptacji wniosku powoda, co wynikało z uchwały z dnia (...), powód został przez pozwanego wezwany m.in. do podania wszelkich kompletnych informacji na temat jakichkolwiek robót budowlanych, prowadzonych w miejscu realizacji projektu oraz do przedłożenia dokumentów potwierdzających ich zakres, koszt oraz czas wykonania. Z chwilą wezwania do przedłożenia dodatkowej dokumentacji powód zmienił swoje stanowisko w sprawie, tj. oświadczył, że odstępuje od podpisania umowy i zażądał zwrotu kosztów poniesionych przez niego w związku z uczestnictwem w postępowaniu konkursowym. Pozwany wskazał, że w tej sytuacji nie miał prawnej możliwości udzielenia zgody na projekt zgłoszony przez powoda, bez uwzględnienia nieznanego mu zakresu i terminów wykonania robót budowlanych w miejscu realizacji projektu. Według pozwanego do zawarcia umowy nie doszło z przyczyn leżących po stronie powoda, który nie przedłożył wymaganych dokumentów i w sposób wyraźny odstąpił od zawarcia umowy. Nie wystąpiła więc przesłanka odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego, określona w art. 417 § 1 k.c., w postaci działania niezgodnego z prawem. Ubocznie jedynie pozwany zauważył, że powód nie udowodnił, iż w związku z ewentualnym bezprawnym działaniem pozwanego poniósł szkodę. Przedłożenie faktur wystawionych przez inny podmiot powodowi nie stanowi dowodu na zapłatę należności tych faktur. Pozwany zakwestionował też datę, od której powód domagał się zasądzenia odsetek od dochodzonych kwot. Wyrokiem z dnia 25 września 2014r. Sąd Okręgowy w T. oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, czyniąc następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne. Powód prowadził działalność gospodarczą pod firmą (...) w T.. W dniu (...). powód zawarł z B. P. i M. P., wspólnikami spółki cywilnej pod nazwą Przedsiębiorstwo (...)-Handlowo-Produkcyjno-Usługowe (...), umowę o świadczenie usług. Zgodnie z zawartą umową B. i M. P. zobowiązali się opracować dla powoda wniosek o udzielenie pomocy finansowej z Regionalnego Programu Operacyjnego (...) (...), a powód zobowiązał się zapłacić za to na ich rzecz umówione wynagrodzenie. W § 5 umowy strony ustaliły, że powód zapłaci tytułem wynagrodzenia w dacie zawarcia umowy kwotę 5.000 zł, dalszą kwotę 15.000 zł wraz z wykonaniem usługi oraz prowizję równą 10% wartości netto wsparcia przyznanego powodowi w określonej decyzji U. w T., lecz nie mniej niż 450.000 zł netto. Zapłata prowizji miała nastąpić w terminie 60 dni od dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania wsparcia. (...) spółki cywilnej (...) wykonali swoje zobowiązanie i przekazali powodowi w dniu 23 marca 2010r. stosowną dokumentację. Podjęcie pozytywnej decyzji przez Zarząd (...) w przedmiocie wniosku powoda o dofinansowanie projektu spowodowało wymagalność zapłaty na ich rzecz wynagrodzenia określonego w umowie z dnia (...). Powód zapłacił to wynagrodzenie. Zarząd (...) (...) uchwałą nr (...) z 20 października 2009r. „w sprawie ogłoszenia naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków (...) w ramach Poddziałania 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, O. priorytetowa 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego (...) (...) na lata 2007-2013” ustalił, w załączeniu nr 1 do tej uchwały, treść ogłoszenia o naborze wniosków, a w załączniku nr 2 tryb składania wniosków o dofinansowanie w ramach określonego wyżej Regionalnego Programu Operacyjnego (...) (...) na lata 2007-2013. W załączniku nr 2 do wskazanej uchwały Zarząd (...) (...) podał, że tryb składania wniosków określa rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, rodzaje podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie, kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów, maksymalną kwotę dofinansowania projektu, kryteria wyboru projektów, termin rozstrzygnięcia konkursu, wzór wniosku o dofinansowanie projektu i środki odwoławcze, przysługujące wnioskodawcy w ramach systemu realizacji programu operacyjnego. Podstawę prawną konkursu stanowiły m.in. ustawa z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych i rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z 7 września 2007r. w sprawie wydatków związanych z realizacją programów operacyjnych. Nadto w załączniku nr 2 do uchwały z 20 października 2009r. Zarządu (...) (...) podano wzór umowy o dofinansowanie, zaś z § 11 wzoru umowy wynikało, ze: 1. beneficjent wnosi do instytucji Zarządzającej (...) poprawnie ustanowione zabezpieczenie prawidłowej realizacji umowy nie później niż w terminie 30 dni od dnia zawarcia niniejszej umowy, na kwotę nie mniejszą niż wysokość łącznej kwoty dofinansowania, o której mowa w § 2 ust. 3 niniejszej umowy; 2. beneficjent w przypadku przekazania dofinansowania w formie zaliczki i refundacji, gdy wartość dofinansowania w formie zaliczki nie przekracza 10.000.000 zł lub gdy beneficjent jest podmiotem świadczącym usługi publiczne lub usługi w ogólnym interesie gospodarczym, o którym mowa w art. 93 i art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub jest jednostką badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy z 25 lipca 1985r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz.U. z 2008r., nr 159 poz. 993) składa zabezpieczenie w formie weksla in blanco wraz z deklaracją wekslową. W dniu 24 marca 2010r. powód złożył wniosek o dofinansowanie projektu „(...) Centrum Sportowego- (...) w I.”. Centrum miało powstać przy ul. (...) w I.. Dzierżawcą terenu o powierzchni 5-5,5 tys. m 2 była (...) spółka z o.o., zaś powód był jej poddzierżawcą, w odniesieniu do ok. 4 tys. m 2. Żona powoda była przez jakiś czas członkiem zarządu spółki (...). Chociaż z funkcji tej zrezygnowała, była nadal ujawniona w KRS jako członek zarządu. Powód także początkowo zasiadał w radzie nadzorczej tej spółki. We wniosku o dofinansowanie projektu w ramach schematu regionalnej pomocy inwestycyjnej powód podał, że jest tzw. mikroprzedsiębiorcą. Wniósł o 70% dofinansowania, tj. dofinansowania maksymalnego do kwoty 8.000.000 zł. W sekcji F wniosku powód nie zamieścił żadnych danych dotyczących uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z warunkami konkursu inwestycja nie mogła się rozpocząć przed dniem złożenia wniosku. Główne kryteria, które były brane pod uwagę przy wyborze projektów to: zatrudnienie innych osób w związku z realizacją projektu, a także przyrost przedsiębiorstwa ogółem oraz na rynku międzynarodowym. Zgodnie z uchwałą nr (...) Zarządu (...) (...) z (...) w sprawie przyznania dofinansowania, powód otrzymał pozytywną decyzję Zarządu (...) w kwestii dofinansowania projektu. Termin ostateczny na podpisanie umowy według powyższego schematu został ustalony do dnia 31 grudnia 2013r. W dniu 3 sierpnia 2011r. Zarząd (...) wprowadził nową formę zabezpieczenia umowy o dofinansowanie projektów w ramach m.in. konkursu (...) (...), tj., tzw. formę twardą, w postaci hipoteki i gwarancji bankowej. Wprowadzenie tej formy miało w sposób pewniejszy zabezpieczyć ewentualne roszczenia U. wobec beneficjentów, w przypadku nie osiągnięcia przez nich wskaźników deklarowanych we wnioskach o dofinansowanie. Zarząd (...) wskazywał, że w przypadku trudności w ustanowieniu zabezpieczenia w formie twardej, dopuszczalne będzie zawarcie umowy o dofinansowanie warunkowo, wraz ze wskazaniem wydłużonego terminu do wniesienia zabezpieczeń w tej formie. Miało to dać beneficjentowi pewność otrzymania dofinansowania, realizację projektu w oparciu o własne środki i wytworzenie majątku, dzięki któremu możliwe byłoby ustanowienie zabezpieczenia w formie twardej i późniejsze uzyskanie refundacji. Powód mógł w dowolnym czasie złożyć dodatkowe zabezpieczenie, aż do momentu wypłaty środków. Od momentu zmiany zabezpieczenia powód twierdził, że nie złoży dodatkowego zabezpieczenia, gdyż jest to w jego ocenie niezgodne z zasadami konkursu. Pismami z dnia 21 września 2011r. i z dnia 22 grudnia 2011r. powód wzywał pozwanego do zawarcia umowy o dofinansowanie z zabezpieczeniem w formie weksla, zgodnie z pierwotnym wzorem umowy. Pozwany konsekwentnie odmawiał zgody na propozycje powoda w tym zakresie. Sąd Okręgowy ustalił, że do dnia podpisania umowy o dofinansowanie Urząd Marszałkowski może weryfikować czy wnioskodawcy spełniają wymagane przez przepisy kryteria do uzyskania dofinansowania. Dniem uzyskania prawa do dofinansowania jest dzień podpisania umowy, a nie data wydania decyzji o dofinansowaniu. Wydanie decyzji o dofinansowaniu nie zamyka etapu weryfikacji dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę. Po wydaniu decyzji o dofinansowaniu pozwany był uprawniony do żądania od przedsiębiorcy, ubiegającego się o przyznanie dofinansowania, w tym od powoda, aktualnych danych za poprzedni rok, jak i przedłożenia dokumentów wskazujących na status przedsiębiorstwa, badając przy tym dwa ostatnie lata obrachunkowe. Pismem z dnia 17 lutego 2012r. pozwany wezwał pełnomocnika powoda do przedłożenia dokumentacji za rok 2011, dotyczącej ZUS, PIT, bilansu zysków i strat oraz, w przypadku powiązań kapitałowych lub osobowych z innymi przedsiębiorstwami, do przedłożenia dokumentacji dotyczącej także tych podmiotów, w terminie 7 dni, pod rygorem odstąpienia od podpisania umowy. W odpowiedzi na to pismo powód pismem z dnia 1 marca 2012r. poinformował pozwanego, iż z przyczyn od niego niezależnych nie może przystąpić do realizacji inwestycji na nowych warunkach. Wskazał, że zmiana sposobu zabezpieczenia inwestycji znacząco podraża realizację planowanej inwestycji. Pismem z dnia 13 czerwca 2012r. pozwany zażądał od powoda następujących wyjaśnień: czy inwestycja opisana we wniosku o dofinansowanie samodzielnie spełniała cechy nowej inwestycji oraz w kwestii prawidłowości określenia statusu przedsiębiorcy, zarówno na dzień złożenia wniosku jak i na dzień ewentualnego podpisania umowy. Chodziło o to, aby powód przedłożył dokumenty ZUS i PIT w celu weryfikacji obrotów jego przedsiębiorstwa i określenia ile osób zatrudnia. Wcześniej zdarzały się sytuacje, że z uwagi na błędne określenie statutu przedsiębiorstwa strona pozwana żądała od beneficjentów zwrotu części dofinansowania, gdyż we wniosku nie określili statutu, który faktycznie posiadali. W odpowiedzi na to pismo powód pismem z dnia 28 czerwca 2012r. oświadczył, że rezygnuje z przyznanej dotacji i realizacji projektu i nie będzie ustosunkowywał się do treści pisma pozwanego z 13 czerwca 2012r. W 2011r., lub 2012r. na ul. (...) w I. powstał klub prowadzący działalność konkurencyjną w stosunku do tej, którą planował podjąć powód przy ul. (...). Także właściciel parku zdrojowego miał zamiar uruchomić duży klub fitness i spa. Gdy powstała konkurencja planowana przez powoda inwestycja utraciła rację bytu i sens finansowy. W trakcie weryfikacji dokumentów złożonych przez powoda strona pozwana powzięła wątpliwości czy przedsiębiorstwo powoda nie jest związane z innym przedsiębiorstwem. Powód bowiem w nazwie swojej inwestycji zamieścił część oznaczenia innego przedsiębiorstwa, tj.: spółki z o.o. (...). Ponadto wstępna weryfikacja wykazała, że istnieje jeszcze inna firma, z którą wnioskodawca miał podpisaną umowę dzierżawy, a siedziba tej firmy była taka sama, jak siedziba wykonawcy projektu. Pozwany chciał zatem zbadać czy inwestycja nie została sztucznie przeniesiona, zwłaszcza w sytuacji, w której zakres wykonywanej działalności obu przedsiębiorców był tożsamy. W odpowiedzi na pismo powoda z dnia 28 czerwca 2012r. pozwany pismem z 2 sierpnia 2012r. poinformował powoda o możliwości negocjacji zabezpieczeń pod warunkiem wyjaśnienia kwestii statusu przedsiębiorstwa i ewentualnego jego powiązania z (...) sp. z o.o. oraz ustalenia czy w miejscu realizacji projektu były już prowadzone roboty budowlane przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, gdyż powód do wniosku dołączył wykaz zakupu środków trwałych na inwestycję, a nie dołączył projektu budowlanego. Po otrzymaniu tego pisma powód w piśmie z 14 sierpnia 2012r. oświadczył, że podtrzymuje i potwierdza decyzję o rezygnacji z przyznanej dotacji i nie widzi powodów do przedstawiania pozwanemu jakichkolwiek dodatkowych dokumentów i wyjaśnień. Po upływie około roku od tego oświadczenia powoda Zarząd (...) zwrócił się do Starostwa (...) o udzielenie informacji, czy była zmiana pozwolenia na użytkowanie budynku w miejscu, w którym powód planował realizację inwestycji. Z uzyskanej informacji wynikało, że w miejscu inwestycji powoda były już wcześniej, bo od 2009r., prowadzone roboty budowlane. Inwestorem była (...) sp. z o.o. w I., która prowadziła roboty bez wymaganego pozwolenia na budowę, co stwierdzono w protokole kontroli budowy z 15 marca 2010r. Decyzją z dnia 24 sierpnia 2010r. Starosta (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi (...) sp. z o.o. w I.. Komenda Powiatowa Policji w I. prowadziła śledztwo w sprawie doprowadzenia P. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 121.200 zł przez przedstawicieli (...) sp. z o.o. w I., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k., jednak Prokuratura Rejonowa w (...) postanowieniem z dnia 17 lutego 2014r. umorzyła to śledztwo wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. Powód zapłacił na rzecz B. P. i M. P. kwoty: 6.100 zł i 18.300 zł oraz na podstawie ugody zawartej przed Sądem Okręgowym w B. w sprawie o sygn. akt VIII GC (...) kwoty 123.000 zł i 184.500 zł. Nadto powód poniósł, w związku z powyższą sprawą sądową, dodatkowe koszty, tj. koszty notarialne i pomocy prawnej w kwotach 8.856 zł i 2.236,14 zł. W ocenie Sądu Okręgowego powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód domagał się odszkodowania na podstawie art. 417 § 1 k.c., który przewiduje odpowiedzialność Skarbu Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Przez „niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie” rozumie się działanie sprzeczne z przepisami prawa, zgodnie z konstytucyjnym ujęciem jego źródeł. Chodzi zatem o każde obiektywnie sprzeczne z prawem działanie władzy publicznej. Sąd Okręgowy wskazał, że nie było okolicznością sporną, co przyznał pozwany w odpowiedzi na pozew, iż Zarząd (...) zmienił formę zabezpieczenia przyszłej umowy o dofinansowanie, pierwotnie wskazanej we wzorze umowy o dofinansowanie jako weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową, na zabezpieczenie w postaci hipoteki lub gwarancji bankowej. Powód złożył zabezpieczenie pierwotnie wymagane i uzyskał pozytywną decyzję Zarządu (...) w kwestii dofinansowania projektu. Decyzję tę podjęto w stosunku do powoda w kwietniu 2011r., zaś w sierpniu 2011r. Zarząd (...) ustalił zasady dotyczące wnoszenia zabezpieczeń. Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r., o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r., nr 84, poz. 712) do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie, instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych obowiązków. W ocenie Sądu Okręgowego po wydaniu przez Zarząd (...) pozytywnej decyzji o zakwalifikowaniu wniosku powoda do przyznania dotacji nie doszło do pogorszenia zasad konkursu i warunków realizacji projektu, jak również nie zostały na powoda nałożone dodatkowe obowiązki. Zasady konkursu nie określały formy zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązań. Zgodnie z obowiązującymi przepisami podstawą dofinansowania projektu jest dopiero umowa o dofinansowanie, zawarta pomiędzy beneficjentem a instytucją zarządzającą. Dopiero umowa określa warunki dofinansowania projektu oraz prawa i obowiązki beneficjenta (art. 30 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Również art. 206 ustawy o finansach publicznych z 27 sierpnia 2009r., w brzmieniu obowiązującym do 2013r., wskazywał, że szczegółowe warunki dofinansowania określa umowa o dofinansowanie projektu. Dopiero umowa powinna, zdaniem Sądu I instancji, określać m.in. formy zabezpieczeń należytego wykonania zobowiązań z niej wynikających. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że określenie wzoru umowy, zgodnie z ustawą z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, leży w sferze kompetencji instytucji zarządzającej. Zawarcie umowy o dofinansowanie poprzedza procedura negocjacji, której celem jest doprecyzowanie kwot i poziomu dofinansowania, harmonogramu realizacji przedsięwzięcia oraz potwierdzenie spełnienia przez beneficjenta warunków uzyskania wsparcia finansowego. W tym celu instytucja zarządzająca może zwrócić się do wnioskodawcy – przyszłego beneficjenta o nadesłanie stosownych dokumentów, np. zaświadczeń i informacji z ZUS i Urzędów Skarbowych. Dopiero po pozytywnym zakończeniu negocjacji dochodzi do podpisania umowy. Pozwany, jako instytucja zarządzająca projektem, miał także prawo dokonania weryfikacji statusu przedsiębiorstwa prowadzonego przez powoda, również na etapie bezpośrednio poprzedzającym zawarcie umowy. Poza sporem było to, że w zależności od liczby zatrudnionych w jego przedsiębiorstwie osób powód mógł ubiegać się o określony procent dofinansowania inwestycji. Wynikało to ze szczegółowego opisu osi priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego (...) (...) na lata 2007-2013. W zależności od tego, czy powód bezpośrednio przed podpisaniem umowy zostałby zakwalifikowany jako mikroprzedsiębiorca, przedsiębiorca mały, średni bądź duży, w innym procencie zobowiązany byłby wnieść wkład własny. Sąd Okręgowy wskazał, że pozwany dysponując informacjami o tym, że na tej samej nieruchomości, na której powód planował prowadzić działalność, działa spółka o nazwie zbliżonej do nazwy projektu powoda, żona powoda jest ujawnionym w KRS członkiem zarządu tej spółki a sam powód był kiedyś członkiem jej rady nadzorczej, był zobligowany przed podpisaniem umowy ustalić i wyjaśnić ewentualne powiązania przedsiębiorstwa powoda ze spółką z o.o. (...). Było to uzasadnione również tym, że (...) sp. z o.o. działała na nieruchomości przy ul. (...) w I., na której to nieruchomości powód zamierzał realizować swój projekt, zaś wiadome było, że prowadzone są tam prace remontowe, a pozwany przed podpisaniem umowy miał obowiązek zweryfikowania, czy planowana przez powoda inwestycja spełnia wymagania inwestycji nowej (§ 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007r. w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, którego treść powtórzył § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 15 grudnia 2010r. Dz. U. nr 239, poz. 1599). Nadto Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na przepisy Rozporządzenia Komisji WE nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 i Rozporządzenia Komisji WE nr 1628/2006, wskazujące na definicje m.in. mikroprzedsiębiorstwa, a także przedsiębiorstwa samodzielnego, partnerskiego i powiązanego oraz zmierzające do uniknięcia sytuacji, w których przedsiębiorca bądź kilku przedsiębiorców współdziałających podzieliłoby sztucznie projekt na mniejsze podprojekty, w celu obejścia przepisów ograniczających intensywność dofinansowania dużych projektów inwestycyjnych. W kontekście tych uregulowań działania pozwanego, zmierzające do wyjaśnienia ewentualnych powiązań powoda z inną firmą znajdowały w ocenie Sądu I instancji uzasadnienie prawne. W sytuacji, w której doszłoby do pobrania nienależnych kwot dofinansowania lub do pobrania dofinansowania w nadmiernej wysokości, zgodnie z art. 207 ustawy o finansach publicznych z 2009r., kwoty te podlegałyby zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy wskazał, że w sprawie niniejszej bezsporne było to, że na etapie negocjacji, które poprzedzały zawarcie umowy o dofinansowanie, strony nie osiągnęły konsensusu. Powód oświadczył, że rezygnuje z ubiegania się o dotację, gdyż pozwany zażądał dodatkowych zabezpieczeń. Z kolei pozwany na etapie negocjacji nie uzyskał od powoda danych, które pozwoliłyby mu na usunięcie wątpliwości związanych ze statusem przedsiębiorstwa powoda, jego sytuacją finansową i ustaleniem ewentualnych powiązań z innymi podmiotami. W ocenie Sądu I instancji do zawarcia przez strony umowy o dofinansowanie nie doszło przede wszystkim z przyczyn leżących po stronie powoda. Wobec niedopełnienia przez niego ciążących na nim obowiązków nie może on skutecznie poszukiwać ochrony prawnej. Na marginesie jedynie Sąd Okręgowy zauważył, że pozwany był gotów, mimo wydania zarządzenia z dnia 3 sierpnia 2011r., negocjować formy zabezpieczenia umowy o dofinansowanie, co wynikało z jego pisma z dnia 2 sierpnia 2012r., jednakże powód na to nie przystał. W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstawy do uznania odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego, co skutkowało oddaleniem powództwa. O kosztach procesu Sąd ten orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Powód złożył apelację od powyższego wyroku, skierowaną przeciwko całości rozstrzygnięcia. Skarżący zarzucił: 1. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c. przez przyjęcie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, polegające na braku wszechstronnego rozważenia przez Sąd zebranego materiału dowodowego przez ustalenie:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.