II K 287/16

(1)syna L. i T. z domu N., ur. (...) w W., oskarżonego o to, że: W okresie czasu od bliżej nieustalonego dnia i miesiąca 1993 roku do 13 lipca 2016 roku w miejscowości B. gm. M. znęcał się fizycznie i psychicznie nad żoną K. K., w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe podczas których wyzywał ją słowami wulgarnymi, zakłócał spoczynek nocny, niszczył przedmioty gospodarstwa domowego oraz groził pozbawieniem życia, a także uderzał ją rękami po całym ciele i głowie, ciągał za włosy oraz popychał i szarpał, ponadto w dniu 11 lipca 2016 roku uderzył za pomocą metalowej laski w rękę prawą powodując złamanie jej trzonu kości łokciowej naruszających czynności narządu ciała powyżej 7 dni, tj. o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. O R Z E K A : I. Oskarżonego J. K.

(1)uznaje za winnego tego , że w miejscowości B. gm. M., dniu 11 lipca 2016 roku, uderzył K. K. narzędziem tępokrawędzistym w prawą rękę powodując złamanie ręki w jej trzonie kości łokciowej i powodując naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni, tj. o występek z art. 157 § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k., art. 72 § 1 pkt. 8 k.k. oraz art. 73 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 (dwóch), zobowiązuje go do powstrzymywania się od naruszania nietykalności cielesnej pokrzywdzonej K. K., zaś w okresie próby oddaje go pod dozór kuratora sądowego; III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. J. K.

(2)kwotę 723,24 złote w tym 135,24 złote podatku VAT tytułem wynagrodzenia za wykonywaną obronę oskarżonego; IV. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Uzasadnienie w trybie art. 424§3 kpk. Sąd ustalił, co następuje : J. K.

(1)syna L. i T. z domu N., ur. (...) w W., został oskarżony o to , że w okresie czasu od bliżej nieustalonego dnia i miesiąca 1993 roku do 13 lipca 2016 roku w miejscowości B. gm. M. znęcał się fizycznie i psychicznie nad żoną K. K., w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe podczas których wyzywał ją słowami wulgarnymi, zakłócał spoczynek nocny, niszczył przedmioty gospodarstwa domowego oraz groził pozbawieniem życia, a także uderzał ją rękami po całym ciele i głowie, ciągał za włosy oraz popychał i szarpał, ponadto w dniu 11 lipca 2016 roku uderzył za pomocą metalowej laski w rękę prawą powodując złamanie jej trzonu kości łokciowej naruszających czynności narządu ciała powyżej 7 dni, Na podstawie zebranego materiału dowodowego, ocenionego przez Sąd, ustalono, że w ramach zarzuconego czynu, oskarżony J. K.

(1)w miejscowości B. gm. M., dniu 11 lipca 2016 roku, uderzył K. K. narzędziem tępokrawędzistym w prawą rękę powodując złamanie ręki w jej trzonie kości łokciowej i powodując naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni, Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów w postaci zeznań świadków – pokrzywdzonej, I. Ł. , P. K., Ł. B., F. B., J. M., A. K.

(1), K. B.

(1), M. D. i W. S. oraz dokumentów ujawnionych na k

1. Wyjaśnienia oskarżonego, w zakresie tego w jakim nie przyznał się do popełnienia przestępstwa z art. 207§1 kk, Sąd uznał za wiarygodne. Natomiast w części dotyczącej czynu z art. 157§1 k.k. wyjaśnienia te są niewiarygodne . Odnośnie pierwszej kwestii wyjaśnienia oskarżonego wyraźnie korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej, która konsekwentnie zaprzecza okolicznościom znęcania się nad nią. Ta wersja wsparta jest ujawnionymi jako dowody zeznaniami członków rodziny. Również okoliczności, wyczerpujące znamiona znęcania, nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Natomiast w drugiej kwestii, dotyczącej zdarzenia z dnia 11 lipca 2016 roku, dowodami w ocenie sądu wiarygodnymi były : informacja k 6 – karty pacjenta i epikryza – stan po pobiciu , zeznania -J. M. k 94v , A. K. k 15, , dokument k 107 - historia obsługi działania, zeznania- K. B. k 118 , M. D. 128 , opinia lekarska k
2. Opinia lekarska jest jasna i jej wnioski nie budzą wątpliwości, tak jak wiedza specjalna biegłego. Opinia ta analizowana łącznie z dokumentem z k. 6 oraz dowodami wskazanymi powyżej prowadzi do wniosku sądu o wiarygodności wersji oskarżyciela na okoliczność zdarzenia z dnia 11 07 2016 roku. Sąd zważył, co następuje: W tym stanie sprawy wina i umyślność działania, z zamiarem bezpośrednim, popełniania przez oskarżonego czynu takiego, że w miejscowości B. gm. M., dniu 11 lipca 2016 roku, uderzył K. K. narzędziem tępokrawędzistym w prawą rękę powodując złamanie ręki w jej trzonie kości łokciowej i powodując naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni, nie budzi wątpliwości Sądu . Czynem swoim oskarżony wyczerpał znamiona występku z art. 157 § 1 k.k.. Za to na podstawie tego przepisu skazany został na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k., art. 72 § 1 pkt. 8 k.k. oraz art. 73 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch) i zobowiązał go do powstrzymywania się od naruszania nietykalności cielesnej pokrzywdzonej K. K., zaś w okresie próby oskarżony został oddany pod dozór kuratora sądowego; Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. J. K.

(2)kwotę 723,24 złote w tym 135,24 złote podatku VAT tytułem wynagrodzenia za wykonywaną obronę oskarżonego; Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych w całości. Orzeczona kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia , stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz cech osobowości oskarżonego. Przy określaniu wymiaru kary wymierzonej oskarżonemu Sąd kierował się wskazanymi w art. 53 k.k. dyrektywami wymiaru kary, biorąc pod uwagę cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz cele wychowawcze i zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego. W szczególności Sąd uwzględnił rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego, którym było zdrowie, znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, w zakresie której Sąd uwzględnił rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej przestępstwem, pobudki i motywację oskarżonego, oraz sposób i okoliczności jego popełnienia. Sąd wziął również pod uwagę w ramach znacznej społecznej szkodliwości czynu fakt, iż zachowanie oskarżonego pozostawało w znacznej dysharmonii pomiędzy zachowaniem powinnym i było bez wątpienia przejawem rażącego lekceważenia przez niego podstawowych zasad obowiązującego porządku prawnego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował dotychczasowa niekaralność i fakt, co wynika z oceny relacji stron, ich pogodzenia. W ocenie Sądu istnieją przesłanki do stosowania środka probacyjnego i warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Prognoza wobec oskarżonego jest pozytywna zważywszy na jego oświadczenie o zaprzestaniu nadużywania alkoholu, pogłębienia więzi rodzinnych z dziećmi i realnego faktu pogodzenia z pokrzywdzoną. Podstawą orzeczenia środka był przepis art. 73§1kk, co aktualnie wydaje się, iż został błędnie zastosowany przez Sąd orzekający gdyż pokrzywdzona faktycznie zamieszkuje wspólnie z oskarżonym – (art. 73§2 kk).