III AUa 826/12

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W.. o przyznanie emerytury na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 września 2012 r. sygn. akt VI U 618/12 zmienia częściowo zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu E. W.

(1)prawo do emerytury od 9 lutego 2012r. SSA Urszula Iwanowska SSA Barbara Białecka SSA Zofia Rybicka – Szkibiel Sygn. akt III AUa 826/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 7 maja 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił E. W.

(1)prawa do emerytury w wieku obniżonym uznając, że ubezpieczony nie udowodnił wymaganych ustawą 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Odwołanie od powyższej decyzji wywiódł E. W.

(1)podnosząc, że nie posiada dokumentacji potwierdzającej jego zatrudnienie w szczególnych warunkach, a jedynie zaświadczenie z Archiwum Urzędu Wojewódzkiego w G.. Okoliczność pracy w szczególnych warunkach mogą jednak potwierdzić wskazani świadkowie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że nie uznał przedłożonego przez ubezpieczonego świadectwa pracy z 7 grudnia 1999 roku wystawionego przez (...) Urząd Wojewódzki w G., albowiem urząd ten jest jedynie przechowawcą dokumentów po zlikwidowanym zakładzie pracy, a nie jego następcą prawnym. Ponadto w legitymacji ubezpieczeniowej dotyczącej zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. wskazano jedynie stanowisko kierowcy. Wyrokiem z dnia 6 września 2012 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gorzowie Wielkopolskim zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 7 maja 2012 roku w ten sposób, że przyznał E. W.

(1)prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2012 roku. Sąd pierwszej instancji ustalił, że E. W.

(1)urodził się (...)roku. Na dzień 1 stycznia 1999 roku udowodnił okres ubezpieczenia wynoszący łącznie 27 lat i 7 miesięcy okresów składkowych i nieskładkowych. W okresie od 17 lipca 1971 roku do 10 stycznia 1980 roku E. W.

(1)był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. na stanowisku kierowcy ciągnika i pomocnika operatora. W międzyczasie odbył służbę wojskową. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego, a także w oparciu o treść art. 32 i 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 ze zm., dalej jako ustawa emerytalna) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. nr 8, poz. 43 ze zm., dalej jako rozporządzenie z 1983 r.) Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługiwało na uwzględnienie. Rozstrzygając kwestię dotyczącą spełnienia przez E. W.

(1)warunków przyznania wcześniejszej emerytury, sąd pierwszej instancji zważył, że ubezpieczony posiada 25-letni staż ubezpieczeniowy na dzień wejścia w życie ustawy, nie przynależał do OFE i nie pozostawał w stosunku pracy. Na okoliczność pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych, Sąd Okręgowy przesłuchał E. W.

(1)i zawnioskowanych przez niego świadków - J. K. i E. W.

(2)oraz przeprowadził dowód z dokumentów osobowych. Tak zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił sądowi pierwszej instancji uznać, że przez pewien okres zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy ciągnika. Spełnił tym samym przesłankę udowodnienia 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy uznał bowiem 12 lat i 2 miesiące pracy w szczególnych warunkach, a zatem do spełnienia powołanej przesłanki wnioskodawcy brakowały 2 lata i 10 miesięcy pracy w szczególnych warunkach, co ubezpieczony wypełnił. Wykonywane w uznanych przez Sąd Okręgowy okresach pracy czynności ubezpieczonego wymienione zostały w wykazie A, dziale VIII w transporcie i łączności, w pkt 3 rozporządzenia z 1983 roku, gdzie wskazano na prace kierowców ciągników. Mając na uwadze powyższe sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał E. W.

(1)prawo do emerytury począwszy od 1 stycznia 2012 roku. Apelację od powyższego wyroku wywiódł pełnomocnik organu rentowego, który zaskarżył rozstrzygnięcie w części, tj. co do przyznania ubezpieczonemu emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2012 roku, nie zaś od 9 lutego 2012 roku. Wskazując na naruszenie przepisu art. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej w zw. z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 1983 roku apelujący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie odwołania w tym zakresie, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że skoro E. W.

(1)urodził się (...)roku, zatem 60 lat skończył w dniu (...) roku i od tej właśnie daty spełniał przesłanki do nabycia prawa do emerytury w wieku obniżonym. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja organu rentowego okazała się w zakresie żądania wydania wyroku reformatoryjnego uzasadniona. Jak stanowi art. 32 ust. 1 i 4 ustawy emerytalnej ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i 3. Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepisami dotychczasowymi w rozumieniu ustawy emerytalnej jest rozporządzenie z 1983 roku, które z kolei w § 4 ust. 1 pkt 1 stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn. Ponadto na podstawie art. 184 ust. 1 ustawy emerytalnej powyższą regulacją objęci zostali ubezpieczeni urodzeni po dniu 31 grudnia 1948 roku. Sąd Okręgowy przeoczył fakt, że ubezpieczony osiągnął wiek 60 lat dopiero w dniu(...) roku. Zatem nie było podstaw ani faktycznych ani prawnych do tego, aby przyznawać sporne świadczenie od dnia 1 stycznia 2012 roku, tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym ubezpieczony złożył wniosek. W okresie tym ubezpieczony nie spełnił jeszcze wszystkich przesłanek warunkujących przyznanie prawa do emerytury w wieku obniżonym, nie osiągnął bowiem wymaganego ustawą wieku. W myśl art. 100 ust. 1 ustawy emerytalnej prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa. W związku z powyższym wyrok w zaskarżonej części podlegał zmianie. Sąd Apelacyjny uznając apelację za uzasadnioną na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyznał E. W.

(1)prawo do świadczenia począwszy od dnia 9 lutego 2012 roku. SSA Urszula Iwanowska SSA Barbara Białecka SSA Zofia Rybicka – Szkibiel