VI Gz 230/13

Sygn. akt VI Gz 230/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jakub Rusiński (spr.) Sędziowie SO Jerzy Naworski, Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. w T. przeciwko F. M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt V GC 191/12 postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie z dnia 29 maja 2013 r. o odrzuceniu apelacji z tego względu, że pomimo wezwania pozwany nie opłacił środka odwoławczego (art.370 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c.). Pozwany wniósł zażalenie wskazując na swoją trudną sytuację majątkową, która uniemożliwia mu uiszczenia kosztów sądowych. W ocenie pozwanego jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został niezasadnie zwrócony. Pozwany występuje w sprawie bez zawodowego pełnomocnika i uczestniczy w większej ilości procesów. Z tym wiąże skarżący niewykonanie zarządzenia o usunięcie braków swojego wniosku. Według pozwanego odrzucenie apelacji odbierze mu prawo wykazania przed sądem swoich racji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Pozwany został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych od zażalenia. W zarządzeniu pozwany został pouczony, jakie warunki musi spełnić jego wniosek oraz o skutkach niewykonania wezwania w terminie (k.228). Konsekwencje niewykonania wezwania musiały być dla pozwanego jasne, skoro także wcześniejszy środek odwoławczy (apelacja) został odrzucony z uwagi na zwrot wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i niewykonanie polecenia uiszczenia należnej opłaty sądowej (postanowienie SR w Toruniu z dnia 29.5.2013 r.). Pozwany nie usunął braków formalnych wniosku dlatego jego zwrot był uzasadniony na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. w zw. z art. 102 ust.2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Pozwany nie odpowiedział także na wezwanie do opłacenia zażalenia w związku z czym wystąpiły podstawy do odrzucenia zażalenia na podstawie art.370 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. Kwestia braku reprezentacji strony przez zawodowego pełnomocnika nie ma znaczenia w sprawie albowiem spełnienie wymagań formalnych, o które precyzyjnie wezwał pozwanego Sąd Rejonowy, nie wymaga kwalifikowanego zastępstwa procesowego. Nie występuje wskazywane w zażaleniu ograniczenie prawa do sądu w sytuacji, gdy strona poprzez własne, nieusprawiedliwione zaniedbania, pozbawia się możliwości kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Taka sytuacja miała miejsca w niniejszej sprawie. Formalizm obowiązujący w postępowaniu cywilnym wymaga, aby każdy środek odwoławczy został opłacony. Strona, która nieskutecznie składa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych - w wyniku nie wykonania zarządzeń sądu, nie może tego braku konwalidować przy okazji dalszych środków zaskarżenia. Sytuacja majątkowa pozwanego wykazywana na kolejnym etapie postępowania, nie usprawiedliwia więc zażalenia. Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art.385 k.p.c. w z wz. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.