Sygn. akt II K 123/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Prudniku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Ebel Protokolant: st.sekr.sądowy

§ l kk 15. W dniu 12 grudnia 2016r. w P. telefonicznie groził podpaleniem samochodu osobowego marki V. (...) o nr rejestr. (...) M. S.

(1), wzbudzając u niej uzasadnioną obawę spełnienia tej groźby tj. o przestępstwo z art. 190 § l kk I. uznaje oskarżonego Ł. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt.1 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art.289 §1 kk, i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. uznaje oskarżonego Ł. S. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt.5 i 7 części wstępnej wyroku, przyjmując, że stanowią ciąg przestępstw z art.226 §1 kk i za to na podstawie tego przepisu przy zast. art.91 §1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; III. uznaje oskarżonego Ł. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt.6 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art.224 §2 kk, i za to na podstawie tego przepisu w zw. z art.224 §1 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; IV. uznaje oskarżonego Ł. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt.14 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art.

§1

kk, i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art.85 kk i art.86 §1 kk art. 91 § 2 kk za zbiegające się przestępstwa oraz ciąg przestępstw z pkt.I, II, III oraz IV wyroku wymierza oskarżonemu łączną karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. na podstawie art.69 § 1 kk i art.70 §1 kk wykonanie orzeczonej w punkcie V wyroku łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat; VII. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej w punkcie V wyroku łącznej kary pozbawienia wolności na wypadek zarządzenia jej wykonania zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 12.12.2016 r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; VIII. na podstawie art.46 §1 kk orzeka wobec oskarżonego Ł. S. obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych: M. P.

(1), J. G. oraz E. F. kwoty po 100 (sto) złotych dla każdego z nich; IX. na podstawie art.72 §1 pkt2 kk zobowiązuje oskarżonego do osobistego przeproszenia pokrzywdzonych M. P.

(1), J. G. oraz E. F. w siedzibie Komendy Powiatowej Policji w P. w terminie 1 (jeden) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku; X. na podstawie art. 73 § 1 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora; XI. na podstawie art.42 §2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B prawa jazdy na okres 3 (trzech) lat; XII. na podstawie art.43a §2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; XIII. na podstawie art.17 §1 pk3 kpk w zw. z art.1 §2 kk umarza postępowanie karne wobec oskarżonego co do czynu zarzucanego mu w pkt.4 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art.216 §1 kk, XIV. uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynów zarzucanych mu w części wstępnej wyroku w punktach: 2, 3, 9, 10, 11, 12 oraz 15, tj. przestępstw z art.190 §1 kk, art.193, art.207 § 1 kk oraz art.216 §1 kk; XV. w granicach zarzucanego oskarżonemu czynu opisanego w pkt.13 części wstępnej wyroku uznaje go za winnego tego, że 4 grudnia 2016 r. w P. kopiąc w lewy przedni reflektor samochodu marki V. (...) o nr rejestr. (...) umyślnie go uszkodził, powodując szkodę o wartości nie mniejszej niż 220 zł działając tym na szkodę M. S.

(1), tj. wykroczenia z art.124 §1 kw, i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności; XVI. na podstawie art. 21 § 1 kw nakłada na obwinionego Ł. S. obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie; XVII. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. K. z Kancelarii Adwokackiej w P. kwotę 723,24 tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; XVIII. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa w całości. Sygn. akt II K 123/17 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: 12 grudnia 2016 r. około godziny 10.30 R. J.

(1)podjechał swoim samochodem marki A. (...) pod bankomat przy markecie Biedronka w P. przy ul. (...). Nie wyłączając silnika i nie zamykając samochodu podszedł do bankomatu. Powyższą sytuację wykorzystał oskarżony Ł. S., który jest z R. J.

(1)skonfliktowany. Ł. S. wsiadł do samochodu pokrzywdzonego i pojechał nim na parking przy Komendzie Powiatowej Policji w P.. Funkcjonariuszowi policji M. S.

(2)oskarżony oświadczył, że ukradł ten samochód R. J.

(1), po czym udał się w kierunku centrum miasta, pomimo wezwań policjanta do pozostania w komendzie. M. S.

(3)o sytuacji poinformował oficera dyżurnego komendy, a ten polecił niezwłoczne zatrzymanie oskarżonego patrolowi policji. Zatrzymania oskarżonego jeszcze na ul. (...) w P. dokonali funkcjonariusze A. K.

(1)oraz M. C. o godzinie 10.

W związku z irracjonalnym zachowaniem oskarżonego poddano go badaniu na zawartość alkoholu w organizmie. Wynik badania był negatywny, w związku z czym od oskarżonego o godzinie 12.25 pobrano do badań krew, którą następnie przebadano na zawartość środków odurzających, ponieważ oskarżony oświadczył, że wcześniej je zażywał. Przeprowadzona w tym zakresie ekspertyza wykazała, że we krwi oskarżonego znajdowała się substancja psychotropowa w postaci Δ 9- tetrahydrokannabinolu ( (...)) będącego substancją czynną zawartą w zielu konopi innych niż włókniste w ilości 2,76 ng/ml krwi. dowód: protokół z użycia alkosensora – k.29, notatka urzędowa – k.27,28,33,34, protokół zatrzymania osoby – k.32, protokół pobrania krwi – k.120, wyjaśnienia oskarżonego – k. 195, zeznania świadka R. J. – k.216, zeznania świadka M. S. – k.217, zeznania świadka A. K. – k.65, ekspertyza toksykologiczna wraz z opinią – k.111-116, 136-
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu z art.

§1kk przestępstwa i wyjaśnił okoliczności jego popełnienia.

Oskarżony Ł. S. jest żonaty, ma dziecko w wieku 8 lat. Posiada wykształcenie zawodowe, z zawodu jest stolarzem. Nie ma stałej pracy, jest na utrzymaniu matki. Ma przeciwwskazania zdrowotne do ciężkiej pracy fizycznej. Oskarżony był uprzednio karany sądownie wyrokiem tut. Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania. dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k.195,198, dane osobopoznawcze – k.59, dane o karalności – k.58, odpis wyroku – k.215. Sąd zważył co następuje: W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanego mu w pkt.IV wyroku czynu nie budzą wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśnił okoliczności jego popełnienia. Jego wyjaśnienia pozostają zbieżne z ekspertyzą toksykologiczną oraz wydaną w tym zakresie opinią biegłych, a nadto zeznaniami R. J.

(1), jak i funkcjonariuszy policji M. S.

(3)i A. K.

(1). Dowody te dodatkowo wsparte są dokumentacją urzędową sporządzoną przez funkcjonariuszy KPP w P. (protokoły, notatki urzędowe). Powyższe dowody wskazują niezbicie, że oskarżony w zarzucanym mu czasie i miejscu kierował samochodem po drodze publicznej będąc pod wpływem środka odurzającego. Zachowanie przypisane oskarżonemu wypełnia zatem zespół ustawowych znamion przestępstwa z art.

§1

kk, zgodnie z którym „kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. W realiach sprawy, u oskarżonego stwierdzono obecność, po około dwóch godzinach od momentu prowadzenia pojazdu substancji psychotropowej w postaci Δ 9- tetrahydrokannabinolu ( (...)) wymienionej w załączniku nr 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (grupa II – P). Powyższe było przyjęciem przez oskarżonego produktów zawierających konopię inną niż włóknista lub produktów jej przetworzenia. Ziele konopi innych niż włókniste jest środkiem odurzającym wymienionym w załączniku nr 1 cyt. ustawy (grupa I – N). Wydana w sprawie, po przeprowadzeniu ekspertyzy oraz po przeanalizowaniu zachowania oskarżonego w dniu zdarzenia opinia wskazuje, że Ł. S. w chwili prowadzenia pojazdu znajdował się pod wpływem środka psychoaktywnego działającego podobnie do alkoholu, co odpowiada stanowi „nietrzeźwości” w odniesieniu do alkoholu etylowego. Zgodnie z przepisami art.53 kk sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§ 1); §2 stanowi zaś, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Uwzględniając powyższe dyrektywy Sąd uznał, że kara 2 miesięcy pozbawienia wolności (wybór rodzaju kary determinowała sytuacja materialna oskarżonego oraz zdrowotne ograniczenia do wykonywania pracy), objęta następnie karą łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzona oskarżonemu z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat (w chwili popełniania przypisanych mu wyrokiem czynów oskarżony był osobą niekaraną), przy przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej wdrożą oskarżonego Ł. S. do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego. Zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu stopnia zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu z art.

§1kk, kara ta będzie współmierną odpłatą za jego popełnienie.

Oceniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, Sąd wziął pod uwagę katalog okoliczności o tym decydujących, tj. rodzaj i charakter naruszonego dobra (bezpieczeństwo w komunikacji) oraz sposób i okoliczności jego popełnienia, (stężenia substancji psychoaktywnej, jej rodzaj i wpływ na irracjonalne zachowanie oskarżonego, relatywnie krótki odcinek przejechany samochodem przez oskarżonego, miejsce do którego się udał – KPP w P.). Przy wymiarze środka karnego, tj. zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B prawa jazdy na okres 3 lat, Sąd miał na względzie treść art.42 §2 kk, stanowiącego, o obligatoryjnym, nie krótszym niż trzyletni zakazie prowadzenia pojazdów w razie popełnienia przez sprawcę przestępstwa z art.

§1kk.

Podobnie obligatoryjnym było orzeczenie świadczenia pieniężnego na podstawie art.43a §2 kk. Przepis ten stanowi, że w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art.

§1

, art.179 lub art.180 , sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art.39 pkt7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych. W związku z ustanowieniem dla oskarżonego obrońcy z urzędu w postępowaniu sądowym, Sąd orzekł jak w punkcie XVII wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść przepisów prawa cyt. w punkcie XVIII wyroku, a nadto deklarowana przez oskarżonego sytuacja materialna. Stosownie do treści art.423 §1a kpk, w związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie w części dotyczącej czynu z art.

§1

kk (pkt14 części wstępnej wyroku) Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których wniosek dotyczy.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.