Sygn. akt VII Kzw 267/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2017r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - SSO Aneta Łatanik Protokolant: sekr. sądowy Klaudia Talar przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Bożeny Jurczyk – Jędrychy po rozpoznaniu w sprawie przeciwko D. K. skazanemu za przestępstwo z art. 191 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 12 kwietnia 2017r. wydane w sprawie sygn. akt IV K 422/14 w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 1§2k.k.w. postanawia
- zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że odstąpić od zarządzenia wobec skazanego D. K. wykonania kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 23 lipca 2014 r., w sprawie sygn. akt IV K 422/14;
- zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. P. kwotę 221,40 złote (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za obronę świadczoną skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, przy czym kwota powyższa obejmuje należny podatek VAT;
- kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017r. Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawie art. 75§2 k.k. zarządził wobec skazanego D. K. wykonanie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez skazanego, który podniósł, iż jest osobą leczącą się psychiatrycznie, bezrobotną i opiekującą się swoją matką. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez obrońcę skazanego który zarzucił: -błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na uznaniu, że skazany rażąco narusza porządek prawny, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż nie popełnił on w okresie próby przestępstwa, które uzasadniałoby zastosowanie art. 75 § 2 kk. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a polegający na uznaniu, iż negatywne oceny pracy kuratora są wystarczającą podstawą do uznania, że skazany narusza porządek prawny, -pominięcie w ocenie prognozy kryminalnej faktu, że skazany stara się w sposób znaczący ograniczyć spożywanie alkoholu – nie upija się, nie wprowadza w stan upojenia alkoholowego. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez niezarządzanie wykonania zawieszonej kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenia skazanego i jego obrońcy zasługują na uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego nie zachodzą po stronie skazanego wystarczające przesłanki do zarządzenia wykonania orzeczonej wobec niego kary. Bezspornym jest, iż skazany naruszył w okresie próby porządek prawny. D. K. w dniu 28 sierpnia 2014 roku, a zatem w okresie próby popełnił umyślne przestępstwo z art. 286 § 1 kk, za które na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 02 kwietnia 2015 roku, w sprawie o sygn. akt IV K 176/15 został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat tytułem próby. W dniu 05 czerwca 2015 roku, a zatem także w okresie próby popełnił umyślne przestępstwo z art. 226 § 1 kk, za które na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 22 stycznia 2016 roku, w sprawie o sygn. akt IV K 8/15 został skazany na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności. Niemniej w ramach postępowania, którego przedmiotem jest zarządzenie wykonania kary na podstawie art. 75 § 2 k.k. w pierwszej kolejności należy ustalić, czy skazany w okresie próby dopuścił się rażącego naruszenia porządku prawnego, a następnie ocenić, czy mimo tego nie zachodzą podstawy do odstąpienia od zarządzenia wykonania kary, które w omawianym przypadku ma fakultatywny charakter. Przyjmuje się również, że w ramach tego rodzaju postępowania należy zasadniczo brać pod uwagę wszystkie aspekty postawy skazanego w okresie próby, a nie ograniczać się do poszczególnych przejawów jego zachowania. Sąd Okręgowy rozważył wszelkie aspekty dotychczasowego funkcjonowania skazanego. Z akt dozoru wynika, że skazany posiadał wprawdzie negatywną opinię środowiskową aczkolwiek okoliczności w niej wskazane nie stanowią o rażącym naruszeniu porządku prawnego. Z opinii wydanej przez zastępcę komendanta komisariatu policji IV w C. wynika natomiast, że skazany obecnie zajmuje się rodzicami a w szczególności matką która jest po udarze mózgu i jest częściowo sparaliżowana. Ustalono również, iż skazany nie nadużywa alkoholu i nie wszczyna awantur. Opiekuje się swoimi rodzicami i pomaga im w gospodarstwie domowym. Komisariat policji nie odnotował również w okresie ostatniego roku żadnej interwencji. Wobec powyższego należało uznać, że prognoza kryminologiczno-społeczna wobec skazanego w chwili obecnej mimo wszystko jest pozytywna. Natomiast czyny karalne popełnione w okresie próby z uwagi na ich charakter można uznać za zdarzenia zupełnie odmienne od czynu objętego przedmiotowym wyrokiem. Reasumując, w świetle powyższych okoliczności Sąd Okręgowy uznał, iż brak jest wystarczających podstaw do zarządzenia wobec skazanego wykonania orzeczonej kary, w związku z czym zmienił zaskarżone postanowienie w sposób zgodny z treścią dyspozytywną niniejszego orzeczenia. Podstawę prawną orzeczenia Sądu Okręgowego stanowi przepis art. 437 § 2 kpk w zw. z art.1§2k.k.w. (...) (...) (...) (...)