Sygn. akt II Cz 904/13 POSTANOWIENIE K., dnia 10 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. K. i G. S. przeciwko M. G. o zapłatę w przedmiocie zażalenia pozwanej M. G. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt I Nc 698/13 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 904/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił sprzeciw pozwanej M. G. od nakazu zapłaty z dnia 28 maja 2013 r. z powodu nie przedłożenia odpisu sprzeciwu złożonego na urzędowym formularzu. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła pozwana M. G. podnosząc, że – wbrew stanowisku Sądu Rejonowego - złożyła wymagany sprzeciw wraz z odpisem. Jednocześnie wraz z zażaleniem pozwana wniosła pismo z dnia 29 lipca 2013 r. zatytułowane (...), które nie zostało sporządzone na urzędowym formularzu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim wezwał pozwaną do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty m.in. poprzez złożenie sprzeciwu wraz z odpisem na urzędowym formularzu SPRZECIW w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W zakreślonym terminie pozwana wniosła do Sądu Rejonowego pismo z dnia 10 lipca 2013 r. zatytułowane (...), w którym poinformowała Sąd, że w odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie dokonuje uzupełnienia braków złożonego sprzeciwu wraz z odpisem na urzędowym formularzu SPRZECIW. Analiza zawartości akt sprawy wskazuje, że znajduje się w nich jedynie jeden egzemplarz sprzeciwu złożony na urzędowym formularzu. Z powyższego wynika, że nie ma żadnych podstaw do uznania za słuszny zarzut skarżącej, jakoby uczyniła zadość zobowiązaniu Sądu i złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty na urzędowym formularzu wraz z odpisem. Na potwierdzenie powyższego pozwana nie przedłożyła żadnych dowodów, co więcej – w żaden sposób nie uprawdopodobniła tej okoliczności. Przeciwnie – analiza treści pisma pozwanej z dnia 10 lipca 2013 r., które zatytułowała (...), wespół z faktem, że wraz z zażaleniem pozwana wniosła pismo z dnia 29 lipca 2013 r. zatytułowane (...), które nie zostało sporządzone na urzędowym formularzu, wskazuje, że pozwana nie utożsamiła sobie, że przedmiotowy sprzeciw winien być złożony na urzędowym formularzu w dwóch egzemplarzach. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji zasadnie odrzucił sprzeciw pozwanej M. G. na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. w zw. z art. art. 503 § 2 k.p.c. Mając na uwadze powyższe zażalenie skarżącej podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.