Sygn. akt II Ca 515/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Arkadiusz Lisiecki Sędziowie SSO Stanisław Łęgosz (spr.) SSO Grzegorz Ślęzak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Owczarska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko H. W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 2 grudnia 2014 roku, sygn. akt I C 1460/14
- zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od pozwanego H. W. na rzecz powoda (...) z siedzibą w W. kwotę 35.248,11 (trzydzieści pięć tysięcy dwieście czterdzieści osiem, 11/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 4 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 4.163 (cztery tysiące sto sześćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów procesu;
- zasądza od pozwanego H. W. na rzecz powoda (...) z siedzibą w W. kwotę 2.963 (dwa tysiące dziewięćset sześćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt: II Ca 515/15 UZASADNIENIE Wyrokiem zaocznym z dnia 2 grudnia 2014 r., w sprawie I C 1460/14, Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. oddalił powództwo (...) z siedzibą w W. przeciwko H. W. o zapłatę kwoty 35.248,11złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 4 czerwca 2014 roku. Podstawę powyższego wyroku stanowiły następujące ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego: H. W. zawarł w dniu 4 czerwca 2010 roku z (...) S.A. Oddział w P. z siedzibą w W. umowę o kredyt. Zgodnie z § 9 ust. 7 umowy, jej integralną część stanowił stosowny regulamin oraz tabela opłat i prowizji. Twierdzona przez (...) S.A. Oddział w P.z siedzibą w W. wierzytelność z tytułu tej umowy została sprzedana 23.12.2013 roku na rzecz powoda. (...) S.A. Oddział w P.z siedzibą w W. został przejęty przez (...) S.A. Wydając wyrok zaoczny, Sąd nie jest związany twierdzeniami powoda, lecz ocenia je pod kątem tego, czy budzą one wątpliwości (art. 339 § 2 k.p.c.). Twierdzenia powoda budzą uzasadnione wątpliwości. Jest rzeczą powoda, zwłaszcza reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika, sporządzić pozew wraz z niezbędnymi załącznikami tak, by materiały te nie budziły wątpliwości na wypadek wydawania wyroku zaocznego. Wynika to z procesowego obowiązku dokonywania czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawania wyjaśnień zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiania dowodów, w tym w szczególności wskazywania dowodów na poparcie faktów, z których wywodzą skutki prawne. Uchybienie tym obowiązkom skutkuje przegraniem procesu, skoro nie można było oprzeć się na samych twierdzeniach pozwu, a zgłoszone dowody nie pozwalają na poczynienie jakichkolwiek przedmiotowo istotnych ustaleń. Powód nie wykazał w szczególności ani dokładnej treści stosunku prawnego łączącego strony, w tym stawek prowizji i opłat, nie wspominając o tym, że nie przedstawił treści regulaminu, ani tym bardziej wysokości dochodzonej kwoty. Na tą ostatnią okoliczność powód zgłosił dowód z umowy cesji wierzytelności, co nie może być skuteczne. To, że bank twierdził, że przysługuje mu wierzytelność wobec pozwanego we wskazanej wysokości, nie oznacza w żadnym razie, że taka wierzytelność rzeczywiście mu służyła. Nie sposób zaś na podstawie pozostałych zaoferowanych przez powoda dowodów ustalić, jaka jest rzeczywista wysokość wierzytelności, o ile rzeczywiście takowa istnieje. Wszelkie wnioski dowodowe obecnie składane na tą okoliczność, będą rażąco spóźnione. Rzecz w tym, że umowa kredytu opiewała na 28.314,79 zł, a koszt kredytu na dodatkowa 23.026.69 zł i nie wiadomo skąd powód wskazuje dochodzoną kwotę 35.248,11 zł. Nie wiadomo z czego składa się ta kwota, nie wiadomo czy pozwany cokolwiek spłacił, a jeżeli spłacił to ile. Nie wykazano, że wierzytelność została postawiona w stan wymagalności w drodze obligatoryjnego wypowiedzenia umowy (§ 8 umowy k. 36). Bez wskazania dokładnie ile pozwany zapłacił i na co składa się kwota dochodzona pozwem oraz czy jest wymagalna - nie sposób poczynić ustaleń w niniejszej sprawie, które skutkowałyby udowodnieniem wysokości roszczenia. Powód nie wykazał żadnych faktów pozwalających na ustalenie, że pozwany jest mu rzeczywiście dłużny i jeżeli tak, to jaką kwotę. Całość materiału przedstawionego Sądowi - niezależnie od wyżej wskazanych wątpliwości - stanowi w istocie własne twierdzenia powoda, że jakieś roszczenia mu przysługują, co w okolicznościach niniejszej sprawy nie pozwala na Wydanie wyroku zasądzającego. Z tych wszystkich względów, uznając iż powód nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia, powództwo oddalono w całości. Od powyższego wyroku apelację złożył powód. Zarzucił w niej: - obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.: I. art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c., polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy, ocenie materiału dowodowego przejawiającej się w uznaniu, że: a) powód nie udowodnił, by przysługiwała mu względem pozwanej wierzytelność dochodzona pozwem, jak też powód nie przedstawił dowodów, z których wynikałaby wysokość należności dochodzonej pozwem, oraz termin jej płatności, b) twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczone w pozwie budzą uzasadnione wątpliwości II. art. 339 § 2 k.p.c., poprzez nie przyjęcie przez Sąd Rejonowy za prawdziwe twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie podczas, gdy okoliczności te zostały poparte dowodami w postaci umowy o Kredyt w restrukturyzacji z dnia 04.06.2010 roku, o numerze (...) roku oraz umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23 grudnia 2013 roku. - obrazę przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.:art. 6 k.c. w związku z art. 69 ust 1 prawa bankowego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż to powoda obciąża obowiązek udowodnienia, iż pozwany dokonywał spłat zadłużenia określonego umową o Kredyt w restrukturyzacji z dnia 04.06.2010 roku o numerze (...), w sytuacji gdy to na stronie pozwanej ciążył obowiązek przedstawienia dowodów na okoliczność spłaty zadłużenia zaciągniętego kredytu. Występując z tymi zarzutami powód wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez zasądzenie od pozwanego H. W. na rzecz powoda kwoty 35248,11 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 04.06.2014 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu za obie instancje. W apelacji zamieścił ewentualny wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także wniosek dowodowy o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) z dnia 23 grudnia 2011 roku, z zaświadczenia z dnia 23 grudnia 2011 roku o wypowiedzeniu pozwanemu umowy o Kredyt w restrukturyzacji z dnia 04.06.2010 roku o numerze (...), z postanowienia Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim Wydział I Cywilny, z dnia 19.01.2012 roku, sygn. akt I Co 103/12 o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 23 grudnia 2011roku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest uzasadniona a podniesionym w niej zarzutom nie sposób odmówić trafności. Powód wystąpił z żądaniem zasądzenia od pozwanego kwoty 35.248,11 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 4 czerwca 2014 roku. Do pozwu dołączył umowę kredytową, jaką zawarł pozwany z poprzednikiem prawnym powoda, a także umowę przelewu wierzytelności. Wyjaśnił także z jakich pozycji składa się dochodzona pozwem kwota. Pozwany, przeciw któremu wystąpił z powództwem, nie zajął stanowiska w sprawie. W ocenie Sądu Okręgowego nie było podstaw do uznania, że żądanie pozwu budzi wątpliwości. Dlatego też, podzielając zarzuty apelacji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. a o kosztach procesu w obu instancjach orzekł na podstawie art. 98§ 1 k.p.c StŁ/AOw Na oryginale właściwe podpisy