Sygn. akt IV U 217/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska Protokolant:stażysta Sylwia Wardzała po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołań R. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 19 grudnia 2014 roku nr (...) oraz z dnia 19 grudnia 2014 roku nr (...) w sprawie R. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o ustalenie ustawodawstwa oddala odwołania. Sygn. akt IV U 217/15 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 grudnia 2015 r. Decyzją z dnia 19 grudnia 2014 r., nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.) oraz art. 11 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1 ze zm.), stwierdził, że od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. do R. P. ma zastosowanie polskie ustawodawstwo w zakresie ubezpieczeń społecznych. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, iż zgodnie z informacją uzyskaną od słowackiej instytucji ubezpieczeniowej, po przeprowadzeniu kontroli w firmie BUSINESS (...) (...)z którą ubezpieczony podpisał umowę o pracę ustalono, że pracodawca wnioskodawcy jest firmą fikcyjną, tzw. „skrzynką pocztową” i nie spełnia podstawowych kryteriów zarejestrowanej siedziby, nie ma żadnego biura, ewentualnie oddziału, używa jedynie tamtejszej skrzynki pocztowej, należącej do osoby prywatnej i na terenie Republiki Słowackiej nie dochodzi do realnego wykonywania pracy przez jej pracowników. Dodatkowo, w dniu 4 lipca 2014 r. słowacka instytucja ubezpieczeniowa wydała decyzję stwierdzającą, że wnioskodawca nie został objęty ubezpieczeniami społecznymi według prawa Republiki Słowackiej w okresie od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. Organ rentowy podał, że w aktach sprawy znajduje się świadectwo pracy ubezpieczonego z firmy BUSINESS (...) (...) z którego wynika, że jego okres zatrudnienia zakończył się u tego pracodawcy z dniem 30 kwietnia 2014 r. Decyzją z dnia 19 grudnia 2014 r., nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.) oraz art. 11 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1 ze zm.), stwierdził, że od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. do R. P. ma zastosowanie polskie ustawodawstwo w zakresie ubezpieczeń społecznych. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, iż zgodnie z informacją uzyskaną od słowackiej instytucji ubezpieczeniowej, po przeprowadzeniu kontroli w firmie (...), z którą ubezpieczony podpisał umowę o pracę ustalono, że jego praca wykonywana na terenie Słowacji w wymiarze 12 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem w kwocie 30 Euro ma charakter marginalny, czyli jest stała, ale ma niewielkie znaczenie pod względem czasu oraz zysku ekonomicznego, w związku z czym od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. wnioskodawca powinien podlegać ustawodawstwu polskiemu. Odwołania od tych decyzji wniósł R. P., domagając się ich zmiany i przyjęcia, że od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. oraz od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. ma do niego zastosowanie słowackie ustawodawstwo w zakresie ubezpieczeń społecznych. Odnośnie okresu zatrudnienia na terenie Słowacji od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. odwołujący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz art. 5-6 i art. 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego podnosząc, że organ rentowy w sposób nieuprawniony dokonał zmiany ustawodawstwa słowackiego posiadającego status ustalenia ostatecznego na ustawodawstwo polskie. Wskazał, że organ rentowy nie miał podstaw do potraktowania pisma słowackiej instytucji ubezpieczeniowej z dnia 10 maja 2013 r. jako sprzeciwu wobec dokonanego ustalenia. Podał, że organ rentowy nie wyjaśnił wątpliwości co treści pisma słowackiej instytucji właściwej w zakresie prawdziwości zawartych w nim twierdzeń i w oparciu o to pismo dokonał rozstrzygnięcia. Wskazał, że organ rentowy podjął nieuprawnioną próbę podważenia ważności stosunku prawnego łączącego go ze słowackim pracodawcą, pomimo zakazu dokonywania takich ustaleń. Podniósł, że decyzja z dnia 4 lipca 2014 r. wyłączająca go z ubezpieczeń społecznych na terenie Słowacji w spornym okresie nie jest prawomocna, w związku z czym nie mogła stanowić przesłanki rozstrzygnięcia. Od decyzji tej wywiódł on bowiem odwołanie do organu wyższego stopnia i oczekuje na ostateczny wynik sprawy. W związku z tym, Sąd powinien rozważyć celowość zawieszenia postępowania do momentu zakończenia postępowania na Słowacji. Odwołujący powołał się też na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2013 r. (II UK 333/12). Odnośnie zatrudnienia na terenie Słowacji od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. odwołujący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego w związku z art. 16 ust. 2-4 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 14 ust. 5 lit. b tego rozporządzenia podnosząc, że błędnie organ rentowy przyjął, iż jego praca na terenie Słowacji miała charakter marginalny. Wskazał, że organ rentowy nie uruchomił procedury współpracy ze słowacką instytucją zabezpieczenia społecznego, wymaganej przepisami art. 14 ust. 5 lit. b w związku z art. 16 rozporządzenia wykonawczego. W sposób nieuprawniony przyjął też, że pismo słowackiej instytucji, które wpłynęło do Oddziału w dniu 30 września 2014 r., stanowiło wniosek o dokonanie zmiany ustalonego wcześniej ustawodawstwa. Odwołujący podkreślił, że organ rentowy nie czynił własnych ustaleń celem wyjaśnienia, czy jego praca na Słowacji miała charakter marginalny, w związku z czym materiał sprawy powinien zostać uzupełniony w trybie art. 467 § 4 k.p.c. W obu przypadkach odwołujący zarzucił organowi rentowemu naruszenie art. 107 § 2 k.p.a. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2015 r. odwołujący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie (k. 20-22). W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie. W uzasadnieniu, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych decyzjach podniósł, że pisma instytucji słowackiej z dnia: 10 maja 2013 r. i 18 września 2014 r., kwestionujące ustalone dla ubezpieczonego ustawodawstwo tymczasowe, wpłynęły co prawda do Zakładu po upływie dwóch miesięcy od daty poinformowania strony słowackiej o ustaleniu dla wnioskodawcy tymczasowego ustawodawstwa, jednak w sprawie znajdował zastosowanie tryb postępowania określony w art. 16 ust. 3-4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. w powiązaniu z punktami 9, 11 i 12 Decyzji Nr A1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (Dz. Urz. UE C z 2010 r. Nr 106, str. 1). Odnośnie marginalnego charakteru pracy ubezpieczonego na Słowacji organ rentowy wskazał, że z pozyskanej od strony słowackiej informacji wynika, iż osiągane przez niego wynagrodzenie w firmie (...) oraz wymiar czasu pracy były bardzo niskie. Podał, że wynagrodzenie w kwocie 30 Euro brutto, co daje około 25 Euro netto, czyli około 100,00 zł, nie wystarczało wnioskodawcy na sfinansowanie kosztów dojazdu i w odniesieniu do dochodów z prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej miało marginalne znaczenie. Jak bowiem wynika z dołączonego do odwołania bilansu firmy w 2014 r., przychód z prowadzonej przez odwołującego działalności na własny rachunek za ten rok wyniósł 75.839,71 zł. Organ rentowy podniósł ponadto, że w dniu 27 stycznia 2015 r. słowacka instytucja ubezpieczeniowa wyłączyła wnioskodawcę z ubezpieczeń społecznych na terenie Słowacji od 1 maja 2014 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: Odwołujący R. P. od 3 listopada 2008 r. prowadzi na terenie Polski pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą (...) R. P. w J.. dowód: - wydruk z CEIDG- akta ZUS, W dniu 28 września 2012 r. odwołujący podpisał z firmą BUSINESS (...) s.r.o. K. (...) umowę o pracę na czas nieokreślony. Zgodnie z jej treścią, zobowiązał się od 1 października 2012 r. do świadczenia pracy na terenie Słowacji w wymiarze 40 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem w kwocie 80 Euro miesięcznie, polegającej na doradztwie reklamowym oraz marketingowym, roznoszeniu ulotek reklamowych, poszukiwaniu nowych klientów i przesyłaniu ofert klientom. Jak wynika z treści świadectwa pracy z dnia 30 kwietnia 2014 r., z tym dniem, tj. 31 stycznia 2014 r., łącząca strony umowa o pracę uległa rozwiązaniu. dowód: - kserokopia umowy o pracę z dnia 28.09.2012 r.- akta ZUS, - kserokopia świadectwa pracy z dnia 30.04.2014 r.- akta ZUS, W dniu 4 stycznia 2013 r. wpłynął do organu rentowego wniosek odwołującego o ustalenie właściwego ustawodawstwa w związku z podjęciem przez niego od 1 października 2012 r. zatrudnienia na terenie Słowacji przy równoczesnym prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej w Polsce. Do wniosku tego odwołujący dołączył kserokopię umowy o pracę z dnia 28 września 2012 r. dowód: - wniosek z dnia 04.01.2013 r.- akta ZUS, - kserokopia umowy o pracę z dnia 28.09.2012 r.- akta ZUS, - wydruk z CEIDG- akta ZUS, W piśmie z dnia 14 lutego 2013 r. dotyczącym ustalenia ustawodawstwa właściwego zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2009 r. UE L Nr 284, poz. 1), w związku z działalnością zawodową wykonywaną w dwóch lub więcej państwach członkowskich Unii Europejskiej- organ rentowy poinformował odwołującego, że od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. podlega on ustawodawstwu słowackiemu w zakresie ubezpieczeń społecznych na podstawie art. 13 ust. 1 lit. b w związku z art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. oraz art. 14 ust. 5 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. W piśmie tym organ rentowy wskazał, że ustalenie ustawodawstwa słowackiego ma charakter tymczasowy (art. 16 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego) i opiera się na złożonych przez ubezpieczonego dokumentach. Może ono zostać unieważnione, jeżeli nastąpią istotne zmiany w aktywności zawodowej odwołującego lub instytucja właściwa w Słowacji będzie miała zastrzeżenia, co do określonego ustawodawstwa właściwego. Wskazał też, że ustalenie takiego ustawodawstwa stanie się ostateczne w ciągu dwóch miesięcy od poinformowania o tym fakcie przez Oddział ZUS słowackiej instytucji właściwej, jeżeli nie zgłosi ona w tym przedmiocie zastrzeżeń. Organ rentowy pouczył ponadto odwołującego o prawie do wystąpienia z wnioskiem do ZUS o wydanie decyzji administracyjnej, jeżeli nie zgadza się z określeniem właściwego ustawodawstwa. dowód: - pismo ZUS z dnia 14.02.2013 r.- akta ZUS, Pismo ustalające dla odwołującego tymczasowe ustawodawstwo słowackie organ rentowy wysłał słowackiej instytucji ubezpieczeniowej. dowód: - pismo ZUS z dnia 27.02.2013 r.- akta ZUS, W dniu 27 maja 2013 r. wpłynęło do organu rentowego pismo słowackiej instytucji ubezpieczeniowej z dnia 10 maja 2013 r. informujące o tym, iż po przeprowadzeniu kontroli przez słowacką inspekcję pracy ustalono, że firma BUSINESS (...), w której zatrudniony był odwołujący jest firmą fikcyjną, tzw. „skrzynką pocztową” i nie spełnia podstawowych kryteriów zarejestrowania siedziby, nie ma żadnego biura, ewentualnie oddziału, używa jedynie tamtejszej skrzynki pocztowej należącej do osoby prywatnej i na terenie Republiki Słowackiej nie dochodzi do realnego wykonywania pracy przez jej pracowników. dowód: - pismo z dnia 10.05.2013 r.- akta ZUS, W dniu 30 kwietnia 2014 r. odwołujący podpisał z firmą (...) D. K., (...) (...) umowę o pracę na czas nieokreślony. Zgodnie z jej treścią, zobowiązał się od 1 maja 2014 r. do świadczenia pracy na terenie Słowacji w wymiarze 12 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem w kwocie 30 Euro miesięcznie, polegającej na doradztwie reklamowym- roznoszeniu ulotek i badaniu opinii publicznej na całym terytorium Republiki Słowackiej. dowód: - kserokopia umowy o pracę z dnia 30.04.2014 r.- akta ZUS, W dniu 27 czerwca 2014 r. do organu rentowego wpłynął wniosek odwołującego o ustalenie właściwego ustawodawstwa w związku z podjęciem przez niego od 1 maja 2014 r. zatrudnienia na terenie Słowacji przy równoczesnym prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej w Polsce. Do wniosku tego odwołujący dołączył kserokopię umowy o pracę z dnia 30 kwietnia 2014 r. dowód: - wniosek z dnia 27.06.2014 r.- akta ZUS, - kserokopia umowy o pracę z dnia 30.04.2014 r.- akta ZUS, - wydruk z CEIDG- akta ZUS, W piśmie z dnia 1 lipca 2014 r. dotyczącym ustalenia ustawodawstwa właściwego zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2009 r. UE L Nr 284, poz. 1), w związku z działalnością zawodową wykonywaną w dwóch lub więcej państwach członkowskich Unii Europejskiej- organ rentowy poinformował odwołującego, że od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. podlega on ustawodawstwu słowackiemu w zakresie ubezpieczeń społecznych na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. W piśmie tym organ rentowy wskazał, że ustalenie ustawodawstwa słowackiego ma charakter tymczasowy (art. 16 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego) i opiera się na złożonych przez ubezpieczonego dokumentach. Może ono zostać unieważnione, jeżeli nastąpią istotne zmiany w aktywności zawodowej odwołującego lub instytucja właściwa w Słowacji będzie miała zastrzeżenia, co do określonego ustawodawstwa właściwego. Wskazał też, że ustalenie takiego ustawodawstwa stanie się ostateczne w ciągu dwóch miesięcy od poinformowania o tym fakcie przez Oddział ZUS słowackiej instytucji właściwej, jeżeli nie zgłosi ona w tym przedmiocie zastrzeżeń. Organ rentowy pouczył ponadto odwołującego o prawie do wystąpienia z wnioskiem do ZUS o wydanie decyzji administracyjnej, jeżeli nie zgadza się z określeniem właściwego ustawodawstwa. dowód: - pismo ZUS z dnia 01.07.2014 r.- akta ZUS, Pismo ustalające dla odwołującego tymczasowe ustawodawstwo słowackie organ rentowy wysłał słowackiej instytucji ubezpieczeniowej. W piśmie z tego samego dnia, tj. 1 lipca 2014 r., zwrócił się do tej instytucji z prośbą o zbadanie, czy praca najemna odwołującego w firmie (...) D. K., (...), (...) jest faktycznie przez niego wykonywana, a jeżeli tak, to w jakim wymiarze. W piśmie tym organ rentowy podał, iż z przedłożonych mu dokumentów wynika, że ubezpieczony świadczy pracę na terenie Słowacji w niewielkim wymiarze czasowym (12 godzin miesięcznie) za niewielkim wynagrodzeniem (30 Euro miesięcznie), które prawdopodobnie nie wystarcza mu na sfinansowanie kosztów dojazdu do pracy. Z uwagi na to, że okoliczności te mogą wskazywać na pozorność zatrudnienia i marginalność pracy na Słowacji, organ rentowy zwrócił do słowackiej instytucji ubezpieczeniowej o zajęcie stanowiska w sprawie i powiadomienie Zakładu, czy istnieją faktyczne podstawy do zastosowania wobec wnioskodawcy ustawodawstwa słowackiego. dowód: - pismo ZUS z dnia 01.07.2014 r.- akta ZUS, W dniu 30 września 2014 r. do organu rentowego wpłynęło pismo słowackiej instytucji ubezpieczeniowej z dnia 18 września 2014 r. informujące o tym, że na podstawie kontroli przeprowadzonej w firmie (...) ustalono, iż praca wykonywana przez ubezpieczonego u tego pracodawcy w wymiarze 12 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem w kwocie 30 Euro ma charakter marginalny, czyli jest stała, ale ma niewielkie znaczenie pod względem czasu oraz zysku ekonomicznego, w związku z czym od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. wnioskodawca powinien podlegać ustawodawstwu polskiemu. dowód: - pismo z dnia 18.09.2014 r.- akta ZUS, Mając na uwadze treść pisma słowackiej instytucji właściwej z dnia 18 września 2014 r., w dniu 21 października 2014 r. organ rentowy zmienił swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie i ustalił dla odwołującego na okres od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. jako właściwe ustawodawstwo polskie na podstawie art. 13 ust. 1 lit. b w związku z art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1). W piśmie skierowanym do ubezpieczonego, dotyczącym ustalenia ustawodawstwa właściwego zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r., w związku z działalnością zawodową wykonywaną w dwóch lub więcej państwach członkowskich Unii Europejskiej- podał, że zmiana dokonana została na wniosek słowackiej instytucji ubezpieczeniowej, która uznała, iż wykonywana przez ubezpieczonego na terenie Republiki Słowackiej praca w firmie (...) w wymiarze 12 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem w kwocie 30 Euro ma charakter marginalny i nie jest brana pod uwagę do ustalenia mającego zastosowanie ustawodawstwa na podstawie art. 13 rozporządzenia nr (...). W piśmie tym organ rentowy podał, że w związku z tym, iż jest w posiadaniu świadectwa pracy ubezpieczonego, niniejszym pismem ustalił ustawodawstwo na zamknięty okres. Wskazał przy tym, że w przypadku ubezpieczonego ma zastosowanie przepis art. 11 ust. 3 lit. a rozporządzenia podstawowego, nie zaś przepis art. 13 tego rozporządzenia. O zmianie dla odwołującego ustawodawstwa ZUS poinformował słowacką instytucję ubezpieczeniową. dowód: - pisma ZUS z dnia 21.10.2014 r.- akta ZUS, Mając na uwadze treść pisma słowackiej instytucji właściwej z dnia 10 maja 2013 r., w dniu 22 października 2014 r. organ rentowy zmienił swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie i ustalił dla odwołującego na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. jako właściwe ustawodawstwo polskie na podstawie art. 13 ust. 1 lit. b w związku z art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1). W piśmie z tego dnia skierowanym do ubezpieczonego, dotyczącym ustalenia ustawodawstwa właściwego zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r., w związku z działalnością zawodową wykonywaną w dwóch lub więcej państwach członkowskich Unii Europejskiej- podał, że zmiana dokonana została na wniosek słowackiej instytucji ubezpieczeniowej, która uznała, iż firma słowacka, z którą ubezpieczony podpisał umowę o pracę nie prowadzi faktycznej działalności, ale jest to tzw. „firma skrzynka”. W piśmie tym organ rentowy podał, że w związku z tym, iż jest w posiadaniu świadectwa pracy ubezpieczonego, pierwotny okres, na jaki ustalono dla wnioskodawcy ustawodawstwo został zmieniony. Wskazał przy tym, że w przypadku ubezpieczonego ma zastosowanie przepis art. 11 ust. 3 lit. a rozporządzenia podstawowego, nie zaś przepis art. 13 tego rozporządzenia. O zmianie dla odwołującego ustawodawstwa ZUS poinformował słowacką instytucję ubezpieczeniową. dowód: - pisma ZUS z dnia 22.10.2014 r.- akta ZUS, Decyzją z dnia 4 lipca 2014 r. słowacka instytucja ubezpieczeniowa stwierdziła, że odwołujący z tytułu zatrudnienia w firmie BUSINESS (...) nie został objęty ubezpieczeniami społecznymi na terenie Słowacji w okresie od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. Od decyzji tej wnioskodawcy wywiódł odwołanie do organu wyższego stopnia. Postępowanie odwoławcze od decyzji z dnia 4 lipca 2014 r. zostało zawieszone z uwagi na konieczność wyjaśnienia stwierdzonych w tym postępowaniu faktów przed wydaniem decyzji w drugiej instancji. dowód: - tłumaczenie pisma z dnia 27.03.2015 r.- k. 18 as, - tłumaczenie postanowienia z dnia 07.10.2015 r.- k. 50 as, Decyzją z dnia 27 stycznia 2015 r. słowacka instytucja ubezpieczeniowa stwierdziła, że odwołujący z tytułu zatrudnienia w firmie (...) nie został objęty ubezpieczeniami społecznymi na terenie Słowacji w okresie od 1 maja 2014 r. Od decyzji tej wnioskodawcy wywiódł odwołanie do organu wyższego stopnia. Postępowanie odwoławcze od decyzji z dnia 27 stycznia 2015 r. zostało zawieszone z uwagi na konieczność wyjaśnienia stwierdzonych w tym postępowaniu faktów przed wydaniem decyzji w drugiej instancji. dowód: - tłumaczenie decyzji z dnia 27.01.2015 r.- k. 26-28 as, - tłumaczenie postanowienia z dnia 15.10.2015 r.- k. 53 as, W 2014 r. odwołujący osiągnął przychód z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 75.839,71 zł. dowód: - kserokopia bilansu firmy- k. 10 as, Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów. Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, zaś ich treść i forma nie były kwestionowane przez strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich, jakie należałoby uwzględnić z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego. Na rozprawie w dniu 30 grudnia 2015 r. Sąd pominął dowód z zeznań odwołującego z powodu jego niestawiennictwa. Zarządzeniem z dnia 6 marca 2015 r. (k. 7) ubezpieczony wezwany został do osobistego stawiennictwa na rozprawę, której termin wyznaczony został na dzień 20 marca 2015 r., celem przesłuchania w charakterze strony. W dniu 20 marca 2015 r. odwołujący nie stawił się na rozprawie prawidłowo wezwany. Wcześniej, wniósł o odroczenie terminu rozprawy. Sąd wniosek ten uwzględnił. (k. 14). Ubezpieczony po raz drugi wezwany został do osobistego stawiennictwa na rozprawę, której termin wyznaczono na dzień 20 maja 2015 r., celem przesłuchania w charakterze strony (k. 14). W dniu 20 maja 2015 r. odwołujący nie stawił się na rozprawie prawidłowo wezwany. Na rozprawie obecny był tylko jego pełnomocnik (k. 32). Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. odwołujący po raz trzeci wezwany został do osobistego stawiennictwa na rozprawę, której termin wyznaczono na dzień 30 grudnia 2015 r., celem przesłuchania w charakterze strony. (k. 46). W dniu 30 grudnia 2015 r. odwołujący po raz kolejny nie stawił się na rozprawie prawidłowo wezwany. Stawił się tylko jego pełnomocnik (k. 56). Odwołujący sam zrezygnował zatem z możliwości osobistego zaprezentowania swojego stanowiska w sprawie i twierdzeń o faktach. Niezależnie od tego Sąd uznał, że przesłuchanie odwołującego w tej sprawie nie jest konieczne, ponieważ okoliczności sporne zostały dostatecznie wyjaśnione w oparciu o zgromadzone dokumenty. Sąd Okręgowy rozważył, co następuje: Odwołania od zaskarżonych decyzji (...) Oddział w T. z dnia 19 grudnia 2014 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, nie zasługiwały na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania było określenie mającego zastosowanie w przypadku odwołującego R. P. ustawodawstwa od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. z uwagi na podpisanie przez niego w dniu 28 września 2012 r. umowy o pracę z firmą BUSINESS (...) s.r.o. (...), (...) (...) oraz od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. w związku z podpisaniem przez w/w w dniu 30 kwietnia 2014 r. umowy o pracę z firmą (...) D. K., (...), (...) i jednoczesne prowadzenie na terenie kraju działalności gospodarczej pod nazwą N. samochodów i motocykli R. P. w J.. Zaskarżonymi decyzjami z dnia 19 grudnia 2014 r. organ rentowy stwierdził bowiem, że w okresach od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2014 r. i od 1 maja 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. do odwołującego ma zastosowanie polskie ustawodawstwo w zakresie ubezpieczeń społecznych. Stosownie do treści art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1 ze zm.), osoby, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, podlegają ustawodawstwu tylko jednego Państwa Członkowskiego. Jak stanowi art. 13 ust. 1 tego rozporządzenia, dotyczący wykonywania pracy w dwóch lub w kilku Państwach Członkowskich, osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub więcej państwach członkowskich, podlega:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.