VIII P 39/14

(1)prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe (...) (obecna nazwa (...) Przedsiębiorstwo Budowlane (...)) w siedzibie w G.:

1. o zasądzenie tytułem zadośćuczynienia kwoty 300.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty,
2. przyznania renty miesięcznej z tytułu zwiększonych potrzeb wywołanych skutkami wypadku przy pracy w wysokości po 1206 zł za okres od dnia 1 lutego 2005 roku do dnia 31 maja 2005 roku, po 1242 zł za okres od dnia 1 czerwca 2005 roku do dnia 31 grudnia 2005 roku, po 2884 zł za okres od dnia 1 stycznia 2006 roku i na przyszłość płatnej z góry do 10 dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwu pozwanemu w zakresie rat wówczas wymagalnych oraz w przypadku uchybienia płatności któremukolwiek z rat w przyszłości,
3. przyznanie miesięcznej renty wyrównawczej w wysokości po 285,97 zł miesięcznie począwszy od dnia 1 stycznia 2008 roku i na przyszłość płatnej z góry do 10 każdego kolejnego miesiąca z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwu pozwanemu w zakresie rat wówczas wymagalnych oraz w przypadku uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat w przyszłości,
4. ustalenia, że pozwany ponosi odpowiedzialność za dalsze mogące powstać w przyszłości skutki wypadku,
5. uznanie odpowiedzialności pozwanego w zakresie każdorazowej konieczności kupna protezy amputowanej kończyny, a także zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych lub według zestawienia kosztów, które zostaną złożone do akt sprawy przed zamknięciem przewodu sądowego. W uzasadnieniu podał, że w/w roszczeń dochodzi w związku z ciężkim wypadkiem przy pracy, któremu powód jako robotnik budowlany uległ w dniu 29 stycznia 2005 roku na terenie budowy przy ul. (...) w K.. Wyjaśnił, że do przedmiotowego wypadku doszło, gdy układał pustaki w pryzmę na stropie budowanego budynku, wskazując, że podczas odbierania transportowanych za pośrednictwem rusztowania ramowego przyściennego bloczków (...) spadł z wysokości ok. 4-5 m na betonowe podłoże, a dodatkowo spadły na niego ze stropu jeszcze pustaki. Powołał się na protokół Państwowej Inspekcji Pracy w którym wskazano, że wśród przyczyn wypadku wymieniono m.in. niewłaściwe zabezpieczenie stanowiska odbioru materiałów budowlanych na wysokości – brak trwałej bariery ochronnej – w chwili wypadku krawędź stropu (stanowiska pracy na wysokości) zabezpieczona była jedynie biało-czerwoną taśmą. Argumentował, że na skutek tego wypadku doznał bardzo wielu urazów, co było przyczyną jego licznych cierpień natury zarówno fizycznej, jak i psychicznej, przeszedł leczenie szpitalne, gdzie był poddany wielu zabiegom chirurgicznym, potrzebował konsultacji lekarzy specjalistów, wymagał stałej opieki innych osób, ma problemy z wykonaniem najprostszych czynności dnia codziennego, nadal ponosi koszty zakupu leków, środków higienicznych, worków stomijnych, kompresów itp., a miesięczne koszty tych zakupów to ok. 400 zł. Podnosił, że wypadek całkowicie odmienił jego życie, gdyż stał się inwalidą, a jego inwalidztwo jest nieodwracalne. Wyjaśnił, że następstwami odniesionych przez niego obrażeń są: stan po amputacji podudzia prawego (pkt 16 a – 60% uszczerbku na zdrowiu), trwałe upośledzenie prefuzji płuca prawego (pkt 16 a – 10% uszczerbku na zdrowiu), blizny uda prawego po nacięciu ropnia uda prawego (pkt 151 – 10% uszczerbku na zdrowiu), stan po złamaniu kości podudzia lewego (pkt 158a – 5% -10% uszczerbku na zdrowiu), uszkodzenie nerwu strzałkowego lewego z niedowładem kończyny dolnej lewej (pkt 181u – 10% uszczerbku na zdrowiu), uszkodzenie nerwu piszczelowego lewego (pkt 181 t – 10% uszczerbku na zdrowiu), stan po szyciu pęcherza moczowego z uszkodzeniem funkcji nerki lewej (pkt 73 – 10% uszczerbku na zdrowiu), złamanie miednicy w odcinku przednim (pkt 96a – 20% uszczerbku na zdrowiu), stan po rozejściu spojenia łonowego (pkt 95 – 10% -15% uszczerbku na zdrowiu), stan po wyłonieniu sztucznego odbytu oraz przetoce okołoodbytniczej (pkt 67 b – 30% uszczerbku na zdrowiu), zaburzenia równowagi, oczopląs w wyniku uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego z zawrotami głowy (pkt 7 d – 10% uszczerbku na zdrowiu), co łącznie w następstwie wypadku przy pracy u powoda spowodowało występowanie ok. 195-205% uszczerbku na zdrowiu. Dodał, że jego obecny stan zdrowia położył kres jego aktywności, a nadrzędną troską stało się zmaganie z bólem oraz próby radzenia sobie z najprostszymi codziennymi czynnościami, przy czym nie licząc pobytów w szpitalu od czasu wypadku praktycznie nie wychodzi z domu. Wyjaśnił, że wartość koniecznej pomocy i opieki przy przyjęciu stawek dla opiekunek świadczących usługi opiekuńcze wynosi: w okresie do 1 lutego 2005 roku do 31 maja 2005 roku – 1206 zł miesięcznie, tj. 30 dni x 6 godz. x 6,70 zł/godz., w okresie od 1czerwca 2005 roku do 31 grudnia 2005 roku – 1242 zł miesięcznie, tj. 30 dni x 12 godz. x 6,90 zł/godz., w okresie od 1 stycznia 2006 roku (tj. od czasu kiedy powód zaczął częściej przebywać w domu niż w szpitalach) do chwili obecnej - 2484 zł miesięcznie, tj. 30 dni x 12 godz. x 6,90 zł/godz. Podniósł dodatkowo, że proces leczenia nie został zakończony, a ponadto potrzebna jest rehabilitacja, wskazując, że szacowany koszt leczenia to ok. 400 zł miesięcznie. Argumentował, że od czasu wypadku jest niezdolny do pracy, obecnie utrzymuje się z renty, która razem z dodatkiem wynosi 713,39 zł miesięcznie (dodatek pielęgnacyjny wynosi 153,19 zł), gdyby zaś do wypadku nie doszło zarabiałby co najmniej kwotę najniższego wynagrodzenia, która brutto wynosi 1126 zł, a netto 845,17 zł, co daje sumę utraconych przez niego zarobków w kwocie 285,97 zł. Wskazał, że wobec tego, iż ZUS odmówił mu przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, jak też renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, wniósł do sądu stosowne odwołania, w wyniku których toczą się aktualnie postępowania odwoławcze. Jako podstawę prawną swoich roszczeń art. 444 i 445 k.c. Kwotę dochodzonego zadośćuczynienia uzasadniał rozmiarem cierpień fizycznych i psychicznych, a także charakterem odniesionych obrażeń i rozmiarem uciążliwości oraz ograniczeń w życiu codziennym, będących skutkiem wypadku. / pozew – k. 2 -13/. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r powód został zwolniony częściowo od kosztów sądowych ponad kwotę 1000 zł. /postanowienie – k. 20/ W dniu 2 lipca 2008 roku Sąd Okręgowy w Łodzi wydał wyrok zaoczny, sygn. akt IX U P 1/08, którym uwzględnił w całości roszczenia dochodzone w niniejszej sprawie przez powoda od pozwanego, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7060 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, obciążył pozwanego kosztami sądowymi w kwocie 16692,50 zł, nadał wyrokowi w całości rygor natychmiastowej wykonalności / wyrok zaoczny – k. 64/. W dniu 15 lipca 2008 roku pozwany złożył (za pośrednictwem poczty) sprzeciw od w/w orzeczenia, w którym wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa, zasądzenie od powoda kosztów postępowania, zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wskazał, że do przedmiotowego wypadku doszło z wyłącznej winy powoda na skutek samowolnej zmiany sposobu wykonania powierzonej mu pracy i niezastosowania się do poleceń przełożonego tj. zaniechania wnoszenia materiałów budowlanych klatką schodową i wciągania przez rusztowanie w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Z ostrożności procesowej podniósł, że niezastosowanie przez powoda do poleceń przełożonego stanowi przyczynienie się w znacznym stopniu do zaistnienia wypadku co zgodnie z art. 362 k.c. uzasadnia zmniejszenie obowiązku naprawienia szkody, a nadto podniósł zarzut potrącenia z żądanej przez powoda należności kwoty 100.000 zł z przekazanej mu przez pozwanego w okresie od 1 lutego 2005 roku do 31 maja 2008 roku, wyjaśniając, że pracodawca przekazywał na leczenie i utrzymanie powoda i jego rodziny w tym na zaspokojenie jego zwiększonych potrzeb życiowych regularnie kwoty od 1000 zł do 4000 zł miesięcznie w związku z przedmiotowym wypadkiem, co odbywało się na zasadzie dobrej woli pozwanego i chęci pomocy byłemu pracownikowi niezależnie od zasady odpowiedzialności i nie stanowi uznania odpowiedzialności za szkody powoda na skutek zaistniałego wypadku przez pozwanego. Podniósł, że kwestionuje powództwo zarówno co do zasady, jak i co do wysokości wskazując, że żądana kwota tytułem zadośćuczynienia jest wygórowana. Jednocześnie wnosił o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż niestawiennictwo pozwanego na rozprawie w dniu 2 lipca 2008 roku było niezawinione i wiązało się z chorobą pozwanego, on sam zaś nie miał świadomości, iż musi usprawiedliwić swoją nieobecność zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza sądowego. Dodatkowo wskazał, że utrzymanie rygory natychmiastowej wykonalności i ewentualna egzekucja należności skutkowałoby utratą jego płynności finansowej i koniecznością likwidacji prowadzonej działalności, co spowodowałaby niepowetowaną szkodę nie tylko dla pozwanego, ale i jego pracowników / sprzeciw – k. 69 -72, koperta – k. 73/. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 roku Sąd Okręgowy w Łodzi zawiesił rygor natychmiastowej wykonalności nadany wyrokowi zaocznemu z dnia 2 lipca 2008 roku w niniejszej sprawie. / postanowienie – k. 76/. W dniu 18 lipca 2008 roku wpłynęło do tutejszego Sądu zażalenie na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności wyrokowi zaocznemu z dnia 2 lipca 2008 roku wniesione przez pozwanego za pośrednictwem poczty w dniu 16 lipca 2008 roku, w której pozwany przytoczył tożsamą argumentację co w sprzeciwienie /zażalenie – k. 77 -79, koperta – k. 84/. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008 roku Sąd Okręgowy w Łodzi odrzucił w/w zażalenie z powodu jego niedopuszczalności. / postanowienie – k. 94-95/. Na rozprawie z dnia 6 października 2008 roku pełnomocnik powoda poparł powództwo, a pełnomocnik pozwanego poparł sprzeciw żądając uchylenia wyroku zaocznego i oddalenia powództwa, wskazując, że pomoc udzielona powodowi nie stanowiła realizacji obowiązku, lecz wynikała z pobudek czysto ludzkich, a nadto wskazał, że do wypadku doszło z uwagi na brak barier, których pozwany pracodawca nie miał obowiązku ustawienia, powód zaś samowolnie zmienił sposób przemieszczania materiału budowlanego tj. z wykorzystaniem rusztowania na strop. Wyjaśnił, że takie ustalenia wynikają z protokołu kontroli Inspektora Pracy, który już 4 dni po wypadku wykonał dokumentacje fotograficzną. Ponadto wskazał, że ZUS odmówił powodowi uznania zdarzenia za wypadek przy pracy z powodu braku przyczyny zewnętrznej /protokół rozprawy – k. 113-114/. W piśmie procesowym wniesionym dnia 1 grudnia 2008 roku (za pośrednictwem poczty) pełnomocnik pozwanego wnosił o oddalenie powództwa jako przedwczesnego, albowiem powód dochodzi roszczeń o charakterze uzupełniającym wobec roszczeń z ubezpieczenia społecznego na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, przy czym postępowania co do tych roszczeń toczą się przed Sądem Okręgowym w Łodzi /pismo procesowe strony pozwanej z dnia 3 grudnia 2008 r. - k. 125-127, koperta – k. 128/. Na rozprawie z dnia 18 lutego 2009 roku pełnomocnik powoda poparł powództwo, wniósł o oddalenie sprzeciwu od wyroku zaocznego, a także oświadczył, że odwołanie powoda od decyzji ZUS w sprawie o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zostało oddalone wyrokiem z dnia 5 grudnia 2008 roku w sprawie IX U 1731/05, podnosząc, że od w/w wyroku została wniesiona apelacja. Dodał, że nie można wykluczyć, że wynik w/w sprawy będzie miał wpływ na orzeczenie kończące niniejsze postępowanie, wskazując jednocześnie, że ekonomika procesowa wskazuje na konieczność kontynuowania postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie, powołując się np. na konieczność przeprowadzenia dowodów z opinii biegłych sądowych lekarzy. Wobec tego pełnomocnik powoda oponował przeciwko wnioskowi o zawieszenie postępowania. Pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa i o zawieszenie niniejszego postępowania wobec oczywistej zależności obu postępowań, bądź o przesądzenie co do zasady braku odpowiedzialności pozwanego. Pełnomocnik powoda wniósł o oddalenie wniosku o wydanie wyroku wstępnego, ewentualnie pozostawił ten wniosek do uznania Sądu, wskazując, że wydanie wyroku wstępnego mogłoby się odbyć po przesłuchaniu stron. Sąd Okręgowy w Łodzi wydał na rozprawie z dnia 18 lutego 2009 roku postanowienie o zawieszeniu postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 177 par. 1 pkt 1 k.p.c. /protokół rozprawy – k. 137-138, postanowienie – k. 139/. W dniu 13 marca 2009 roku pełnomocnik powoda wniósł (za pośrednictwem poczty) zażalenie na postanowienie z dnia 18 lutego 2009 roku o zawieszeniu postępowania w sprawie. /zażalenie – k. 147-150, koperta – k. 151/. Pełnomocnik pozwanego pismem procesowym z dnia 21 marca 2009 roku wniósł natomiast o oddalenie w/w zażalenia. /pismo procesowe pełnomocnika pozwanego – k. 157-158/. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi odrzucił zażalenie wniesione przez pełnomocnika powoda z powodu nieopłacenia w sposób prawidłowy przedmiotowego środka odwoławczego. /postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi – k. 161/. W dniu 23 października 2009 roku pełnomocnik powoda złożył (za pośrednictwem poczty) wniosek o udzielenie zabezpieczenia powództwa i o zwolnienie powoda od kosztów sądowych w całości. /wniosek – k. 167-170, koperta – k. 183/. Pełnomocnik pozwanego w piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2009 roku (złożonym za pośrednictwem poczty) wnosił o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia powództwa i obciążenia powoda kosztami postępowania w tym zwrotem kosztów zastępstwa procesowego. /pismo procesowe pełnomocnik pozwanego – k. 187 -188, koperta – k. 189/. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 roku Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił wniosek pełnomocnika powoda o udzielenie zabezpieczenia powództwa oraz odrzucił wniosek pełnomocnika powoda o zwolnienie powoda od ponoszenia kosztów sądowych w całości. /postanowienie – k. 193-202/. W dniu 10 grudnia 2009 roku pełnomocnik powoda wniósł (za pośrednictwem poczty) zażalenie na postanowienie z dnia 23 listopada 2009 roku. /zażalenie – k. 218 -221, koperta – k. 222/. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi odrzucił zażalenie na punkt drugi postanowienia z dnia 23 listopada 2009 roku, a w zakresie jego punktu pierwszego zwrócił zażalenie celem ustalenia i pobrania należnej opłaty sądowej /postanowienie z uzasadnieniem – k. 237 -239/. Następnie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 23 listopada 2009 roku w przedmiocie zabezpieczenia powództwa. /postanowienie wraz z uzasadnieniem – k. 252-255/. Pismem procesowym z dnia 17 stycznia 2011 roku pełnomocnik powoda zwrócił się o podjęcie zawieszonego postępowania w niniejszej sprawie wobec zakończenia prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 września 2010 roku sprawy IX U 1428/09 o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. /pismo procesowe pełnomocnika powoda – k. 264/. Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 roku Sąd Okręgowy w Łodzi podjął zawieszone postępowanie. /postanowienie – k. 276/. W piśmie procesowym z dnia 12 października 2012 roku pełnomocnik pozwanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, podnosząc, że brak jest przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego zarówno na zasadzie art. 415 k.c. jak i art. 435 k.c. Argumentował, że dochodzenie roszczeń od pracodawcy ma charakter uzupełniający wobec roszczeń przysługujących na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 roku o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Podniósł, że skoro Sąd prawomocnym wyrokiem orzekł, że zdarzenie z dnia 29 stycznia 2005 roku nie było wypadkiem przy pracy to nie ma podstaw do zasądzenia świadczeń uzupełniających na podstawie prawa cywilnego. / pismo procesowe pełnomocnika pozwanego – k. 482-484/. W dniu 12 października 2012 roku pełnomocnik powoda złożył pismo procesowe, którym rozszerzył powództwo w ten sposób, że wniósł o zasądzenie: 1.kwoty 600.000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 300.000 zł od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty i od dalszych 300.000 zł od dnia doręczenia przedmiotowego pisma procesowego pozwanemu do dnia zapłaty,
6. renty miesięcznej na zwiększone potrzeby płatnej z góry do 10 dnia każdego miesiąca w kwocie: a/ po 3182 zł miesięcznie w okresie od 1 kwietnia 2007 roku do 31 marca 2008 roku wraz z ustawowymi odsetkami od: -kwot po 2884 zł miesięcznie od dnia doręczenia pozwu pozwanemu w zakresie rat wówczas wymagalnych a w pozostałym zakresie od 11 dnia każdego kolejnego miesiąca, -kwot po 298 zł miesięcznie od dnia doręczenia tego pisma procesowego pozwanemu, b/ po 3250 zł miesięcznie w okresie od 1 kwietnia 2008 roku do 31 grudnia 2008 roku wraz z ustawowymi odsetkami od: - kwot po 2884 zł miesięcznie od dnia doręczenia pozwu pozwanemu w zakresie rat wówczas wymagalnych a w pozostałym zakresie od 11 dnia każdego kolejnego miesiąca, - kwot po 366 zł miesięcznie od dnia doręczenia tego pisma procesowego pozwanemu, c/ po 3300 zł miesięcznie w okresie od 1 stycznia 2009 roku do 30 czerwca 2009 roku wraz z ustawowymi odsetkami od: -kwot po 2884 zł miesięcznie od dnia doręczenia pozwu pozwanemu w zakresie rat wówczas wymagalnych a w pozostałym zakresie od 11 dnia każdego kolejnego miesiąca, - kwot po 446 zł miesięcznie od dnia doręczenia tego pisma procesowego pozwanemu, d/ po 4090 zł miesięcznie w okresie od 1 lipca 2009 roku i na przyszłość wraz z ustawowymi odsetkami od: - kwot po 2884 zł miesięcznie od 11 dnia każdego kolejnego miesiąca, - kwot po 1206 zł miesięcznie od dnia doręczenia tego pisma procesowego pozwanemu w zakresie rat wówczas wymagalnych oraz w razie uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat w przyszłości, a w pozostałym zakresie wskazał, że powództwo nie uległo modyfikacji. Rozszerzenie roszczenia dochodzonego od pozwanego tytułem zadośćuczynienia o dalsze 300.000 zł uzasadniał zakresem cierpień fizycznych i psychicznych, charakterem doznanych przez powoda obrażeń, rozmiarem związanych z tym uciążliwości i ograniczeń w życiu codziennym, opierając się na treści sporządzonych w niniejszym postępowaniu opinii biegłych sądowych lekarzy, którzy ustalili w swoich opiniach stopień uszczerbku na zdrowiu u powoda powstały w wyniku obrażeń doznanych przez niego na skutek przedmiotowego wypadku. W przypadku rozszerzenia powództwa w zakresie renty na zwiększone potrzeby na przyszłość wskazał, że na żądaną od dnia 1 stycznia 2006 roku i na przyszłość rentę składały się koszty opieki w wymiarze 12 godzin dziennie wyliczone wg stawki dla opiekunek świadczących usługi opiekuńcze, która w tym czasie wynosiła 6,90 zł/godz. opieki, co dawało kwotę 2484 zł/miesiąc oraz koszt zakupu leków, środków higienicznych i opatrunkowych, których wysokość szacował na ok. 400 zł miesięcznie. Dalej argumentował, że zgodnie z opiniami biegłych, które zostały sporządzone w toku niniejszego postępowania, koszt związany z leczeniem powoda po wypadku wynosi w sumie 480 zł miesięcznie, a nadto zgodnie z opiniami biegłych z zakresu ortopedii i rehabilitacji powód wymaga opieki osób trzecich średnio przez 8 godz. dziennie, przy czym podkreślił, iż zgodnie z opinią biegłego chirurgii plastycznej konieczna opieka związana wyłącznie ze zmianą opatrunków powoduje, że J. B. wymaga pomocy osób trzecich w wymiarze 2 godzin dziennie na ten cel, co daje w sumie 10 godzin opieki dziennie. Podał, że stawka za godzinę opieki w okresie od dnia 1 kwietnia 2007 roku do dnia 31 marca 2008 roku tj. w 22 dni powszechne wynosiła 7,11 zł/godz., a przez 8 sobót i niedziel wynosiła 14,22 zł/godz., w okresie od dnia 1 kwietnia 2008 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, tj. w 22 dni powszechne wynosiła 7,29 zł/godz., a przez 8 sobót i niedziel wynosiła 14,58 zł/godz., w okresie od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 30 czerwca 2009 r., tj. w 22 dni powszechne wynosiła 7,50 zł/godz., a przez 8 sobót i niedziel wynosiła 15 zł/godz., w okresie od dnia 1 lipca 2009 roku, tj. w 22 dni powszechne wynosiła 9,50 zł/godz., a przez 8 sobót i niedziel wynosiła 19 zł/godz. Wyjaśnił też, że w związku z tym, iż powód rozszerza powództwo w zakresie renty na zwiększone potrzeby począwszy do dnia 1 kwietnia 2007 roku do następujących kwot: a/ po 3.182,00 zł miesięcznie w okresie od dnia 1 kwietnia 2007 roku do dnia 31 marca 2008 roku, b/ po 3.250,00 zł miesięcznie w okresie od dnia 1 kwietnia 2008 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, c/ po 3.300 zł miesięcznie w okresie od dnia 1 stycznia 2009 roku do dnia 30 czerwca 2009 roku, d/ po 4.090 zł miesięcznie w okresie od dnia 1 lipca 2009 roku i na przyszłość, a w pozostałym zakresie, tzn. co do rat renty na zwiększone potrzeby za okres od dnia 1 lutego 2005 roku do dnia 31 marca 2007 roku, wskazał, iż powództwo nie ulega zmianie i powód dochodzi w tym okresie zasądzenia kwot w sposób wskazany w pozwie. /pismo procesowe pełnomocnika powoda – k. 486-502/. Po otrzymaniu powyższego pisma procesowego w dniu 19 października 2012 roku pełnomocnik pozwanego wniósł do tutejszego Sądu (za pośrednictwem poczty) w dniu 25 października 2012 roku pismo procesowe, w którym oświadczył, że strona pozwana nie uznaje roszczeń powoda i wnosi o oddalenie powództwa. /pismo procesowe pełnomocnika pozwanego – k. 508-509, koperta k. 510/. W dniu 4 października 2013 roku pełnomocnik powoda wniósł kolejny wniosek o udzielenia zabezpieczenia powództwa, pozostawiając Sądowi I instancji kwestię zasądzenia kosztów postępowania wpadkowego do czasu rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, a także wniósł o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności. /wniosek – k. 620-622, koperta – k. 624/. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia. /postanowienie – k. 649-653/. Pełnomocnik powoda złożył w dniu 12 stycznia 2014 roku (za pośrednictwem poczty) zażalenie na w/w postanowienie. /zażalenie – k. 656 -659, koperta – k. 660/. W piśmie procesowym z dnia 18 marca 2014 roku (złożonym za pośrednictwem poczty) pełnomocnik pozwanego wnosił o oddalenie w/w zażalenia. /pismo procesowe pełnomocnika pozwanego – k. 686-687, koperta – k. 688/. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2014 roku. /postanowienie wraz z uzasadnieniem – k. 689-691/. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r Sąd Okręgowy w Łodzi zasądził o pozwanego K. K.

(1)prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Budowlane (...) w G. Nowym na rzecz powoda J. B.: 1. kwotę 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 5 maja 2008 roku do dnia zapłaty, 2.tytułem zwiększonych potrzeb wywołanych skutkiem wypadku przy pracy rentę miesięczną w kwocie po:

1. a)60,30 zł za okres od 1 lutego 2005 roku do 31 maja 2005 roku
2. b)62,10 zł za okres od 1 czerwca 2005 roku do 31 grudnia 2005 roku,
3. c)144,20 zł za okres od 1 stycznia 2006 roku do 31 marca 2007 roku,
4. d)159,10 zł za okres od 1 kwietnia 2007 roku do 31 marca 2008 roku,
5. e)162,50 zł za okres od 1 kwietnia 2008 roku do 31 grudnia 2008 roku
6. f)165,00 zł za okres od 1 stycznia 2009 roku do 30 czerwca 2009 roku
7. g)204,50 zł za okres od 1 lipca 2009 roku i na przyszłość płatną do 10 dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami od dnia 5 maja 2008 roku do dnia zapłaty w zakresie rent wówczas wymagalnych zasądzonych w wyroku punkcie I podpunkcie 2 litera od
8. a)do
9. c)oraz od dnia 19 października 2012 roku do dnia zapłaty w zakresie rent wówczas wymagalnych zasądzonych w wyroku punkcie I podpunkcie 2 litera od
10. d)do g), a także w przypadku uchybienia w przyszłości terminowi płatności którejkolwiek z rat; Nadto ustalił, że pozwany K. K.

(1)prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Budowlane (...) w G. Nowym ponosi odpowiedzialność za dalsze, mogące powstać w przyszłości skutki wypadku przy pracy z dnia 29 stycznia 2005 roku, któremu uległ powód J. B., a w tym odpowiedzialność w zakresie każdorazowej konieczności kupna przez powoda protezy amputowanej kończyny, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, nadał wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 850 zł i nie obciążył powoda kosztami postępowania. /wyrok – k. 711 – 712/ W toku rozprawy apelacyjnej pełnomocnik pozwanego K. K. sprecyzował, że w zakresie zarzutu potrącenia intencją pozwanego jest zaliczenie kwoty 100.000 zł na poczet ewentualnego zadośćuczynienia. /e – prot. z dnia 23.09.14 00:15:22 i nast./ W wyniku apelacji obu stron postępowania (powód zaskarżył wyrok w części oddalającej powództwo) Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 29 września 2014 roku uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania do Sądu Okręgowego w Łodzi, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny podniósł, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy musi rozważyć wszystkie przesłanki prawne cywilnej odpowiedzialności odszkodowawczej pracodawcy i na tę okoliczność konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego zgodnie z zasadą bezpośredniości . Dla oceny , czy doszło do wypadku przy pracy należałoby też mieć na uwadze ustalenia dokonane w sprawach o sygn. akt IXU 1428/09 i XU 110/06 . Dlatego Sąd Okręgowy winien rozważyć przeprowadzenie postępowania dowodowego na okoliczność istnienia przyczyny zewnętrznej wypadku ( opinia biegłego neurologa). Na okoliczność przyczynienia powoda do zaistnienia wypadku czy wyłącznej winy powoda po przesłuchaniu naocznych świadków wypadku Sąd Okręgowy winien też rozważyć, czy nie zachodzi potrzeba zasięgnięcia wiadomości specjalnych i dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu bhp, zgodnie z wnioskiem powoda, albowiem dotychczasowe ustalenia Sądu, prowadzące w konsekwencji do przyjęcia odpowiedzialności cywilnej pozwanego, mają charakter dowolny, ponieważ nie znajdują potwierdzenia w przeprowadzonych przez ten Sąd dowodach. Dla przykładu, Sąd Okręgowy uznał, że w dniu zdarzenia osoby odpowiedzialne za nadzór nad pracownikami, nie zareagowały na to, że powód zmienił sposób wykonywania pracy i tym samym nie była w ocenie Sądu sprawowana przez pracodawcę należyta kontrola nad przestrzeganiem zasad bhp. Te ustalenia poczyniono w oparciu o przesłuchanie pozwanego, który zeznał ,że do nadzoru nad pracami był wyznaczony kierownik robót i brygadzista . Nie ma przy tym dowodów na to, jak ta kontrola była sprawowana, w jakich okolicznościach doszło do zamiany sposobu wykonywania pracy przez powoda i gdzie znajdowali się przełożeni w momencie wypadku. Sąd Okręgowy przyjął też w oparciu o protokół PIP , że obowiązkiem pracodawcy było zainstalowanie barierek ochronnych na stropie. Jednocześnie jak wynika z zeznań świadka R. P.

(1), znajdujących się na k. 215 w załączonych do sprawy aktach IXU 1428/09, krawędź stropu była zabezpieczona słupkami i taśmą biało-czerwoną w odległości około 1 m od brzegu, aby nie przebywać tej strefie. Nie było trwałej bariery, ponieważ trwały prace przygotowawcze ( wniesienie materiałów) do murowania ścian na stropie. Bez wyjaśnienia ww. sprzeczności trudno kategorycznie ustalić w oparciu tylko o przesłuchanie pozwanego, że doszło do naruszenia przez pracodawcę zasad bhp i w szczególności na czym to naruszenie polegało. Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie pozwala ustalić ewentualnej podstawy odpowiedzialności cywilnej pracodawcy – czy jest to odpowiedzialność na zasadzie winy ( art.415 k.c.) czy ryzyka ( art.435 k.c.). Istotne znaczenie, jak słusznie wskazał pozwany, ma przy tym stan przedsiębiorstwa w dacie wypadku, a nie w trakcie procesu. Zgodnie z zeznaniami pozwanego, dysponował on spisem posiadanego majątku ruchomego firmy w 2005r. i ewentualnie należy rozważyć załączenie takiego dowodu na okoliczność , czy w dacie zdarzenia pozwany prowadził przedsiębiorstwo w rozumieniu art.435 k.c. Przy ocenie, czy przedsiębiorstwo należy do kategorii wskazanej w art.435 k.c. należy uwzględnić faktyczne znaczenie określonych technologii w działalności przedsiębiorstwa oraz na podstawie ustalenia, czy możliwe byłoby osiągnięcie zakładanych celów produkcyjnych bez użycia sił przyrody. Pojęcie ruchu przedsiębiorstwa odnosi się do funkcjonowania przedsiębiorstwa jako całości, a nie tylko do ruchu jego poszczególnych elementów oraz urządzeń . Związek między ruchem a szkodą występuje wtedy, gdy szkoda nastąpiła w wyniku zdarzenia funkcjonalnie powiązanego z działalnością przedsiębiorstwa, choćby nie było bezpośredniej zależności pomiędzy użyciem sił przyrody a szkodą (por. wyrok Sądu Najwyższego z 23 maja 2012r., I PK 198/11 i Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 19 czerwca 2013r., III APa 14/13, LEX nr 1350368). Sąd Okręgowy w sposób dowolny dokonał ustalenia, iż powód przyczynił się do wypadku m.in. poprzez niezachowanie należytej koncentracji, w sytuacji gdy nie zostało to wykazane. Dodatkowo wadliwe jest ustalenie Sądu ,że powód posiadał doświadczenie jako robotnik budowlany u danego pracodawcy, ponieważ w dniu zdarzenia łączyła strony kolejna umowa o pracę ( uzasadnienie wyroku-k.800 akt). Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że do zdarzenia doszło 29 stycznia 2005r. Natomiast treść kopii akt osobowych ( na k.73 akt sprawy) wskazuje, że strony zawarły pierwszą umowę o pracę 26 stycznia 2005r., kolejną 1 kwietnia 2005r. i następną 30 czerwca 2005r., a zatem kolejne umowy były zawarte już po wypadku i okoliczności te wskazują na fakt przeciwny do ustalonego – brak doświadczenia w wykonywaniu pracy u danego pracodawcy. Nie ma też w sprawie ustaleń co do tego , jak zasadnie podnosi powód w apelacji, czy powód był informowany , iż wybrany przez niego sposób transportu cegieł jest nieodpowiedni, uwzględniając ww. niesporną okoliczność ,że do wypadku doszło w czwartym dniu jego zatrudnienia. Nie można też pominąć zarzutu pozwanego ( błędnie zgłoszonego w apelacji do potrącenia, ale sprecyzowanego na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 września 2014r.), że pracodawca przekazał powodowi po wypadku łącznie 100.000 zł. , co wymaga rozważenia zasadności przesłuchania na tę okoliczność świadków zgłoszonych przez stronę w sprzeciwie od wyroku zaocznego. Ubocznie należy też wskazać, że uzasadniony jest zarzut pozwanego naruszenia prawa procesowego przez nierozstrzygnięcie w przedmiocie wyroku zaocznego , od którego został wniesiony skutecznie sprzeciw pozwanego. Zgodnie z art. 347 k.p.c. , po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Przepis art. 332 § 2 stosuje się odpowiednio. Zaskarżony wyrok nie zawiera natomiast orzeczenia w trybie powołanego art.347 k.p.c. Uwzględniając wszystkie powyższe rozważania i mając na względzie, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości co do istoty sprawy , Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art.386§4 k.p.c. Rozpatrując ponownie sprawę, Sąd Okręgowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w kierunku wynikającym z powyższych rozważań zgodnie z zasadą bezpośredniości . W konsekwencji wykaże , czy doszło do wypadku przy pracy, czy i w jakiej postaci pozwany ponosi winę za ten wypadek, czy powód przyczynił się do tego zdarzenia oraz jak należy ocenić stopień tego przyczynienia. Wobec uchylenia wyroku w całości zbyteczna jest analiza zarzutu pozwanego co do zaniechania ustalenia, w jakim zakresie uszczerbek na zdrowiu powoda jest skutkiem wypadku z dnia 29 sierpnia 2005 r., a w jakim następstwem nieprawidłowo prowadzonego procesu leczenia powoda. Twierdzenia co do faktów i wnioski dowodowe strona może bowiem przedstawić pod osąd Sądu pierwszej instancji. Pozostałe okoliczności dotyczące szkody na osobie nie były przedmiotem zarzutów apelacyjnych. Ponieważ uwzględnione zostały zarzuty obu stron, odnoszące się do rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w zakresie punktów od I do IV, do uchylenia wyroku doszło w całości i z obu apelacji. Uchylając wyrok Sąd Apelacyjny pozostawił Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o kosztach postepowania apelacyjnego zgodnie z art.108§2 k.p.c. /wyrok wraz z uzasadnieniem – k. 876 – 892/ W piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r powód reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o wezwanie do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanego Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w W. podnosząc, że w zdarzeniu uczestniczył pojazd mechaniczny, który zgodnie z ówczesnym prawem podlegał obowiązkowi ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, a takiego ubezpieczenia nie posiadał, odpowiedzialność tę ponosi podmiot wskazany we wniosku . /wniosek – k. 984/ Zarządzeniem z dnia 4 września 2015 r Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. został wezwany do udziału w sprawie w pozwanego. /zarządzenie – k. 986/ W piśmie z dnia 16 września 2015 r pozwany wniósł o oddalenie wniosku pełnomocnika w przedmiocie wezwania do udziału w sprawie w charakterze pozwanego (...). /pismo – k. 989/ Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 17 września 2015 r Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny z siedzibą w W.. /postanowienie – e – prot. z dnia 17.09.2015 r 00:06:37/ W piśmie z dnia 8 października 2015 r powód podniósł, że koparka jest pojazdem wolnobieżnym, którego posiadacz ma obowiązek zawrzeć umowę ubezpieczenia OC przed wprowadzeniem pojazdu w ruch, a w taki ruch koparka została wprowadzona. /pismo – k. 2004/ Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r pełnomocnik Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego ( (...) )w W. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postepowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego. /e – prot. z dnia 21.01.2016 r 00:04:38/ W odpowiedzi na pozew z dnia 22 stycznia 2016 r pozwany (...) w W. podniósł : -brak legitymacji biernej, - przyczynienie się bądź wyłączną winę powoda w związku z samowolną zmianą sposobu wykonywania powierzonej pracy i niezastosowania się do poleceń przełożonego, - przedawnienie roszczeń rentowych i odsetkowych za okres ponad 3 lat przed datą wytoczenia powództwa, - ewentualne odsetki mogą być naliczane dopiero od dnia ogłoszenia wyroku, - wygórowaną wartość zadośćuczynienia, - brak interesu prawnego w żądaniu ustalenia odpowiedzialności na przyszłość. /odpowiedź na pozew – k. 1045 – 1050/ Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 r pełnomocnik pozwanego podniósł zarzut przedawnienia, bowiem nowe okoliczności zmieniające stan faktyczny pojawiły się w marcu 2015 roku, a wypadek miał miejsce w styczniu 2015 r. Na tej samej rozprawie pełnomocnik powoda oświadczył, że pozwani w sprawie ponoszą odpowiedzialność in solidum. /e - prot. z dnia 22.04.2016 r 00:05:27, 00:18:31/ W piśmie z dnia 9 maja 2016 r (...) w W. podniósł, że koparka nie jest pojazdem mechanicznym podlegającym obowiązkowemu ubezpieczeniu OC, nadto posiadacz niezarejestrowanego pojazdu jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej z chwilą wprowadzenia pojazdu do ruchu na drogę, a plac budowy nie jest drogą, nadto koparka nie była w ruchu , bowiem ruch łyżki koparki nie był ruchem pojazdu. Wskazał na wyłączną winę powoda, ewentualnie 90 % przyczynienie, a także na zaspokojenie przez pozwanego szkody poprzez spełnienie świadczenia w wysokości 100.000 zł. /pismo – k. 1096 – 1100/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód - J. B., urodzony w dniu (...), był zatrudniony od dnia 26 stycznia 2005 roku u pozwanego pracodawcy K. K.

(1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe (...) (obecna nazwa (...) Przedsiębiorstwo Budowlane (...)) z siedzibą w G. jako robotnik budowlany - pomocnik murarza, początkowo na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 26 stycznia 2005 roku na czas określony do dnia 31 marca 2005 roku, następnie umowy o pracę na czas określony z dnia 1 kwietnia 2005 roku zawartej na okres do dnia 30 czerwca 2005 roku, a później na podstawie umowy o pracę z dnia 30 czerwca 2005 roku zawartej na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, ostatnio za wynagrodzeniem 850 zł miesięcznie. / okoliczności bezsporne, a nadto zaświadczenie – koperta k. 18, pismo z dnia 25.01.2008 r. z Urzędu Miasta K. – koperta k. 18, dokumenty w aktach osobowych w kopercie za kartą 73: umowy o pracę z dnia 26 styczna 2005 r., z dnia 1 kwietnia 2005 r., z dnia 30 czerwca 2005 r./. J. B. w dacie podpisywania pierwszej umowy o pracę z pozwanym pracodawcą posiadał wystawione w dniu 26 stycznia 2005 roku na okres do dnia 26 stycznia 2007 roku zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia pracy na stanowisku robotnika budowlanego – pracy na wysokości / zaświadczenie lekarskie z dnia 26 stycznia 2005 r. w aktach osobowych w kopercie z kartą 73/. Powód przed przystąpieniem do wykonywania powierzonej mu pracy przez pozwanego pracodawcę został przeszkolony w okresie od dnia 26 stycznia 2005 roku do dnia 27 stycznia 2005 roku w ramach szkolenia wstępnego w dziedzinie bhp na stanowisku robotnika budowlanego zarówno w zakresie instruktażu stanowiskowego oraz instruktażu ogólnego przez Kierownika (...) specjalistę ds. bhp J. W.

(1). Powód pokwitował własnoręcznie zaświadczenia o przeszkoleniu w w/w zakresach w dniu 27 stycznia 2005 roku. Ponadto pozwany pracodawca zapoznał powoda w dniu 26 stycznia 2005 roku z treścią instrukcji obsługi i bhp umieszczonym przy maszynach i urządzeniach instalowanych na jego stanowisku pracy robotnika budowlanego, co powód własnoręcznie potwierdził pod swoim oświadczeniu z dnia 26 stycznia 2005 roku. /dokumenty w aktach osobowych w kopercie za kartą 73: zaświadczenie o ukończeniu instruktażu stanowiskowego i ogólnego, oświadczenie powoda o zapoznaniu się z treścią instrukcji obsługi i bhp umieszczonych przy maszynach i urządzeniach instalowanych na jego stanowisku pracy z dnia 26 stycznia 2005 r./. W dniu 13 grudnia 2004 roku pozwany pracodawca zawarł z (...) S.A. w K. umowę o roboty budowlane na wykonanie robót murowych na budowie zakładu produkcyjnego (...) mieszczącej się przy ul. (...) w K.. Do obowiązków podwykonawcy należało, między innymi: - dostarczenie na swój koszt materiałów, maszyn i urządzeń niezbędnych do wykonania prac na plac budowy, rozwiezienie ich na poszczególne stanowiska robocze i zabezpieczenie ich przed zniszczeniem, uszkodzeniem i kradzieżą, a po zakończeniu wykonywania prac niezwłocznym odebraniu z placu budowy na swój koszt niezużytych materiałów, maszyn i urządzeń., - zapewnienia stałego całodziennego dozoru nad wykonywaniem prac przez osobę z aktualnymi uprawnieniami i kwalifikacjami, wyposażenia swoich pracowników w schludne i jednolite ubrania robocze oraz odpowiednie środki ochrony osobistej, - przestrzegania przepisów i wymogów BHP oraz instrukcji przedstawiciela zamawiającego przez cały czas przebywania na terenie budowy w szczególności przez wszystkich pracowników podwykonawcy, - ponoszenie odpowiedzialności za wybrane przez siebie metody wykonywania prac i robót, w tym w szczególności odpowiedzialności za stosowność, stateczność i bezpieczeństwo wszystkich działań prowadzonych na placu budowy. / umowa z załącznikami i aneksem – k. 565 -598/. Osobą zatrudnioną do tego dozoru był R. P.

(1). Miał pilnować ludzi i roboty. Nie miał swojego miejsca pracy, razem z pracownikami fizycznymi przebywał w jednym baraku. Miał obliczać liczbę zamawianego betonu, pilnować listy obecności, zamawiać drobne narzędzia. Nadzór miał polegać na tym, że był. /zeznania świadka R. P. – e- prot. z dnia 18.11.2016 00:11:14 – 00:29:13/ W dniu 29 stycznia 2005 roku powód J. B. wykonywał prace budowlane na terenie obiektu firmy (...). Powód przystąpił do pracy tego dnia o godz. 7.00 rano. Pozwany pracodawca nie przebywał tego dnia na budowie, a bezpośredni nadzór na wykonywaniem prac przez powoda i innych robotników sprawował kierownik budowy i brygadzista. Na budowie pracowało ponad 20 osób. Zadaniem powoda tego dnia było wnoszenie na strop pustaków wapienno – piaskowych przeznaczonych do budowy ściany. Zgodnie z poleceniem pracodawcy materiały budowlane pracownicy, w tym powód mieli przenosić klatką schodową znajdującą się wewnątrz budynku po schodach. / zeznania powoda – k. 913, e – prot,. z dnia 16.06.15 00:49:25, e – prot. z dnia 24.02.17 00:07:32 , zeznania pozwanego e – prot. z dnia 4.04.2014 r 00:14:57 00:36:12– płyta CD k. 704, zeznania świadka Z. M. – e prot. z dnia 31.03.2015 r, 00:14:44 – 00:27:22, zeznania świadka G. B. – e – prot. z dnia 17.09.2015 00:27:11 – 00:43:44 , J. J. – 00:10:42 – 00:27:11 , B. K. - e – prot. z dnia 5.11.15 00:29:04 – 00:37:54, R. P. – e- prot. z dnia 18.11.2016 00:11:14 – 00:29:13/. Na tej budowie była należąca do pozwanego koparko –ładowarka, która zajmowała się pracami ziemnymi. Koparka nie była zarejestrowana, była wożona na lawecie na kolejne budowy. / zeznania powoda – k. 913, e – prot,. z dnia 16.06.15 00:49:25, e – prot. z dnia 24.02.17 00:07:32 , zeznania pozwanego e – prot. z dnia 4.04.2014 r 00:14:57 00:36:12– płyta CD k. 704, zeznania świadka Z. M. – e prot. z dnia 31.03.2015 r, 00:14:44 – 00:27:22, zeznania świadka G. B. – e – prot. z dnia 17.09.2015 00:27:11 – 00:43:44 , J. J. – 00:10:42 – 00:27:11 , B. K. - e – prot. z dnia 5.11.15 00:29:04 – 00:37:54, R. P. – e- prot. z dnia 18.11.2016 00:11:14 – 00:29:13/. Początkowo pracownicy wykonywali polecenie zgodnie z jego treścią. Z. M.

(2)i powód stwierdzili, że noszenie materiałów po schodach jest za ciężkie, a nie chcieli się zmęczyć. Postanowili ułatwić sobie pracę w ten sposób, aby użyć koparki do podawania cegieł. Chwilowo nie był obecny operator koparki, więc zaczął ją obsługiwać A. K.

(1). Zabrał paletę z cegłami na „widły”, podjechał pod mur. Powód i Z. M. położyli deskę od rusztowania na widłach koparki, weszli na nią z obu stron i A. K. zaczął ich podnosić do góry łącznie z bloczkami - cegłami. Na wysokości 2m - 2,5 m, jeszcze przed poziomem stropu paleta na koparce przechyliła się. Z. M. odskoczył na bok, uderzyło go kilka cegieł, a powód spadł na posadzkę i został przysypany cegłami z palety. Powód miał kask. Po wypadku A. K. nie było już na budowie. / zeznania powoda – k. 913, e – prot,. z dnia 16.06.15 00:49:25, e – prot. z dnia 24.02.17 00:07:32 , zeznania świadka Z. M. – e prot. z dnia 31.03.2015 r, 00:14:44 – 00:27:22, zeznania świadka G. B. – e – prot. z dnia 17.09.2015 00:27:11 – 00:43:44 , J. J. – 00:10:42 – 00:27:11 /. R. P. nie był obecny w czasie wnoszenia bloczków. Wykonywał czynności przy węźle betoniarskim. Gdyby wiedział, że pracownicy zachowują się sprzecznie z poleceniem, to zareagowałby. / zeznania świadka R. P. – e- prot. z dnia 18.11.2016 00:11:14 – 00:29:13/. Koparka, która uczestniczyła w zdarzeniu nie była pojazdem samochodowym, ciągnikiem rolniczym ani pojazdem wolnobieżnym (z uwagi na niespełnienie wymogów technicznych wyposażenia), motorowerem (gdyż prędkość konstrukcyjna ograniczona był do prędkości niższej niż 45 km/h), przyczepą (bo wyposażona była w silnik). Pojazdem wolnobieżnym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja ogranicza prędkość do 25 km/h, odpowiadający szczegółowym warunkom technicznym (światła pozycyjne przednie i tylne, odblaskowe tylne inne niż trójkątne, numer identyfikacyjny, oznakowanie trójkątną tablicą wyróżniającą, tabliczka z danymi właściciela). Koparka była pojazdem w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie stanowiła środka transportu przeznaczonego do poruszania się po drodze, była klasyfikowana wg. klasyfikacji środków trwałych jako maszyna do robót ziemnych i fundamentowych - nie podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom komunikacyjnym. /pisemna opinia biegłego J. Ł. – k. 1299 – 1303, opinia pisemna uzupełniająca – k. 1445, ustana opinia uzupełniająca – e – prot. z dnia 28.03.17 00:08:56, zeznania świadka T. S. – e – prot. z dnia10.05.17 00:02:46 – 00:27:14 / G. B. i A. K. pozostają w konflikcie. Nie chcą ze sobą pracować. Z. M. w mniejszym stopniu w tym uczestniczy. /zeznania świadka M. G. – e – prot. z dnia 5.11.15 00:15:40 – 00:21:29, Ł. Ś. - e – prot. z dnia 5.11.15 00:21:29 – 00:25:15/ Na budowie, na której doszło do wypadku z udziałem powoda główny wykonawca zatrudniał pracownika odpowiedzialnego za bhp. Generalny wykonawca był ubezpieczony. / zeznania pozwanego e – prot. z dnia 4.04.2014 r 00:14:57 00:36:12– – płyta CD k. 704 /. W związku z tym zdarzeniem został sporządzony przez zespół powypadkowy, w skład którego wchodził J. W.

(1)(specjalista ds. bhp) i E. P.

(1)(pracownik administracyjno - biurowy), protokół nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn przedmiotowego wypadku przy pracy, któremu uległ powód, w którym wskazano, iż ustalono następujące przyczyny wypadku: wykonywanie czynności bez usunięcia zagrożenia, nieznajomość zagrożenia, niedyspozycja pracownika – nagłe zakołowanie się w głowie, przy czym nie stwierdzono w tym protokole po stronie pracodawcy naruszenia przepisów prawa pracy, a w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy albo innych przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, a po stronie poszkodowanego nie stwierdzono: naruszenia przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia spowodowanego przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, jak również stanu nietrzeźwości albo użycia środków odurzających lub substancji psychotropowych przyczyniających się w znacznym stopniu do powstania wypadku przy pracy. W protokole tym stwierdzono, że jest to wypadek przy pracy co zostało uzasadnione nagłym zdarzeniem spowodowanym przyczyna zewnętrzną powodującą uraz złamana kończyn dolnych i mającą związek z pracą. Ustalono, że był to wypadek indywidualny, ciężki, powodujący czasową niezdolność do pracy. We wnioskach i środkach profilaktycznych wskazano „nieusunięcie dostatecznie zagrożenia, brak przewidywania zagrożenia przed zmianą wykonywania czynności wnoszenia pustaków zabezpieczyć strop w barierki ochronne, omówienie wypadku z pozostałymi pracownikami”. Protokół został sporządzony w dniu 25 lutego 2005 r. i wskazano w nim, że stan zdrowia poszkodowanego powoda uniemożliwił mu podpisanie się pod tym protokołem (podawanie leków typu morfina), natomiast pozwany pracodawca zatwierdził ten protokół bez żadnych zastrzeżeń w dniu 25 lutego 2005 roku. /protokół kontroli PIP z dnia 9 maja 2005 r. – k. 18, dokumenty w aktach dochodzenia w sprawie wypadku przy pracy w kopercie za kartą 73: protokół powypadkowy nr (...), protokół oględzin miejsca wypadku przy pracy, statystyczna karta wypadku, zgłoszenie wypadku przy pracy z dnia 10.02.2005 r., protokół przesłuchania świadka R. P.

(1)z dnia 10.02.2005 r., protokół przesłuchania świadka Z. M.

(3)z dnia 10.02.2005 r., wniosek o jednorazowe odszkodowanie, protokół przesłuchania poszkodowanego, zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia 6.04.2005 r./. Powyższy protokół został sporządzony w oparciu, miedzy innymi o wyjaśnienia powoda oraz Z. M., którzy wówczas przestawili taką wersje wydarzeń. /okoliczność bezsporna/ Po wypadku, któremu uległ powód pozwany pracodawca wiedząc o trudnej sytuacji rodzinnej J. B. udzielił mu pomocy finansowej, m.in. w 2006 roku za okres od 20 do 24 maja w kwocie 2000 zł, za okres od 10 do 13 czerwca w kwocie 1500 zł, za okres od 12 do 14 lipca w kwocie 1500 zł, za okres od 1 do 5 sierpnia w kwocie 1000 zł, za okres od 12 do 17 sierpnia w kwocie 1000 zł, a w 2007 roku za okres od 22 do 26 listopada w kwocie 1200 zł . Pozwany naprawiał powodowi kotłownię, woził on, bądź jego kierowca żonę powoda do szpitala. /zeznania pozwanego – e – prot. z dnia 4.04.2014 r 00:14:57 00:36:12– k. 702, e-prot. z dnia 24.02.17 00:19:47, raporty kasowe w kopercie za k. 73, zeznania świadka E. P. – e – prot. z dnia 13 czerwca 2015 r 00:43:49 , , B. K. - e – prot. z dnia 5.11.15 00:29:04 – 00:37:54/. W przedsiębiorstwie budowlanym pozwanego pracodawcy - K. K.

(1)prace wykonywane są przy użyciu typowych urządzeń wykorzystywanych w budownictwie takich jak: koparki, betoniarki, betonomieszarki, elektronarzędzia, spawarki, przecinarki, samochody dostawcze i transportowe. Jest to wielobranżowe Przedsiębiorstwo Budowlane (budownictwo, wykonywanie robót ogólnobudowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, usługi ogólnobudowlane). W 2004 i 2005 r firma pozwanego wykonywała typowe roboty budowlane (roboty budowlane, remont nawierzchni wymiana stolarki okiennej). Budowa, na której zdarzył się wypadek dotyczyła dużego zakładu produkcyjnego. Firma pozwanego miała zajmować się zbrojeniem, wylewaniem betonu, murarką. W ewidencji środków trwałych widnieją , m.in. wózek widłowy, ładowarka, samochody osobowe, ciągnik siodłowy, samochody ciężarowe, młot, koparka kołowa, betonomieszarka na podwoziu M., przyczepa. / zeznania pozwanego: e – prot. z dnia 4.04.2014 r 00:14:57 00:36:12– płyta CD k. 704, k. 916, kserokopia ewidencji środków trwałych – k. 921 – 925, wykaz prac – k. 926, zaświadczenie – k. 933, , B. K. - e – prot. z dnia 5.11.15 00:29:04 – 00:37:54, R. P. – e- prot. z dnia 18.11.2016 00:11:14 – 00:29:13/. W wyniku zdarzenia z dnia 29 stycznia 2005 roku zostało wszczęte postępowanie karne w sprawie niedopełnienia obowiązku bezpieczeństwa i higieny pracy i narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu przez przedstawicieli firmy (...) dnia 29 stycznia 2005 roku na terenie budowy w K. na ul. (...) w wyniku czego wypadku przy pracy doznał J. B. tj. o czyn z art. 220 § 1 k.k. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2005 roku śledztwo w tej sprawie zostało umorzone na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. / postanowienie – k. 192-193 sprawy Ds. 322/05/. Wskutek upadku powód doznał złamania zmiażdżeniowego wieloodłamowego nasad dalszych kości goleni obustronnie i urazu wielonarządowego, złamania panewki stawu biodrowego prawego, złamania kości łonowej prawej, rozejścia się spojenia łonowego, urazu krocza i uszkodzenia zwieraczy odbytu, złamania kości guzicznej, stłuczenia skóry okolicy uda prawego po stronie przyśrodkowej, bocznej oraz pośladkowej powikłania martwicy skóry, stłuczenia płuca prawego z płynem w prawej jamie opłucnej i niewydolnością oddechową ze wstrząsem pourazowym i sepsę. Bezpośrednio po wypadku powód przebywał na Oddziale Intensywnej Terapii w K. w okresie od dnia 29 stycznia 2005 roku do dnia 31 stycznia 2005 roku. W pierwszej dobie w trybie pilnym został poddany laparotomii z wyłonieniem sztucznego odbytu. Na Oddziale (...) Urazowo-Ortopedycznej w Szpitalu w K. przebywała od 31 stycznia 2005 roku do 1 lutego 2005 roku. Złamania wieloodłamowe kończyn dolnych zostały unieruchomione na wyciągach szkieletowych. Następnie przebywał na Oddziale Intensywnej Terapii Szpitala w K. od 1 lutego 2005 roku do 2 lutego 2005 roku. W dniu 2 lutego 2005 roku został przewieziony do Oddziału Intensywnej (...) Medycznej (...) Szpitala (...) w Ł. im. WAM, gdzie w dniu 12 lutego 2005 roku powód został poddany zabiegowi krwawej repozycji złamania kości piszczelowej prawej przy użyciu (...) a w dniu 22 lutego 2005 roku amputacji goleni prawej. Następnie w dniach od 18 marca do 7 kwietnia 2005 roku leczył się w Klinice (...), gdzie poddano go kolejnym zabiegom operacyjnym. W okresie od dnia 7 kwietnia do dnia 14 września 2005 roku przebywał na kolejnych Oddziałach Chirurgicznych oraz Rehabilitacyjnym. W trakcie pobytu na Oddziale Chirurgicznym w Szpitalu w K. u powoda wystąpiły objawy ostrego brzucha. Stwierdzono wtedy u powoda przedziurawienie pęcherza moczowego i wykonano jego zszycie. Po długotrwałym leczeniu przetoki odbytu i odleżyny okolicy krzyżowej został wypisany z zaleceniem dalszego leczenia w Oddziale Ortopedii. W dniach od 3 do 9 sierpnia 2005 roku powód przebywał na Oddziale (...) Urazowo – Ortopedycznej Szpitala w K.. Następnie w dniach od 19 do 24 sierpnia 2005 r. przebywał na Oddziale Chorób Wewnętrznych i ponownie na Oddziale (...) Urazowo - Ortopedycznej w dniach od 24 sierpnia do dnia 14 września 2005 roku. W dniu 14 września 2005 roku powód został przeniesiony na Oddział (...) celem dalszego leczenia i rehabilitacji, ale w trakcie tego pobytu wystąpiły u niego objawy zapalenia tkanek miękkich uda prawego. W związku z tym był konsultowany i zaopatrzony chirurgicznie a w dniu 28 września 2005 roku został wypisany do dalszego leczenia w Oddziale (...), gdzie poszerzono nacięcie ropowicy uda. Po wygojeniu ran i wtórnym zeszyciu powód został następnie w dniu 17 października 2005 roku wypisany do dalszego leczenia ambulatoryjnego. Później powód był poddawany rehabilitacji w okresie od dnia 2 listopada do dnia 14 grudnia 2005 roku. W dniu przyjęcia do Szpitala w K. 2 listopada 2005 roku powód zgłaszał dolegliwości bólowe kręgosłupa odcinka L-S, biodra prawego, stanu kolanowego lewego i okolicy stawu skokowego lewego. W trakcie pobytu powoda w szpitalu zaobserwowano zwyżki temperatury ciała, a po wykonaniu diagnostyki układu wydalniczego zdiagnozowano u powoda mnogą kamicę nerki lewej bez utrudnienia odpływu moczu. w wyniku konsultacji urologicznej powód został zakwalifikowany do (...) a termin wyznaczono na 19 stycznia 2006 roku. W przebiegu rehabilitacji pionizowano powoda. W dniu 14 grudnia 2005 roku powód został wypisany do domu z zaleceniami kontynuowania ćwiczeń według wyuczonego schematu, kontroli ortopedycznej, stałej opieki POZ i zażywania przepisanych leków. Następnie w okresie do dnia 22 lutego do dnia 21 marca 2006 roku powód ponownie przebywał na Oddziale (...) Szpitala w K.. Przy przyjęciu powód zgłaszał ból okolicy prawego biodra, przeczulicę skóry kikuta, niewielkie plamienie z przetoki odbytu. Podczas tego pobytu w szpitalu był leczony przeciwzapalnie z powodu kamicy nerkowej, zmodyfikowano mu wtedy leczenie przeciwzakrzepowe. Kolejna hospitalizacja powoda w Szpitalu w K. miała miejsce w okresie od dnia 23 do dnia 29 lipca 2006 roku na Oddziale Chorób Wewnętrznych, gdzie powód został przyjęty ze względu na gorączkę, ból w prawym dole biodrowym. Na podstawie obrazu klinicznego i wykonanych badań dodatkowych rozpoznano u powoda zapalenie odmiedniczkowe nerek w przebiegu kamicy nerki lewej. Wdrożone leczeni poskutkowało ustąpieniem dolegliwości i poprawą stanu ogólnego. W dniu 4 września 2006 roku powód został przyjęty do Oddziału (...) Urazowo – Ortopedycznej Szpitala w K. celem protezoplastyki prawego stawu biodrowego, jednakże odstąpiono od leczenia operacyjnego ze względu na duże ryzyko zabiegu. W dniu 11 września 2006 roku powód został przeniesiony do oddziału rehabilitacji. W dniu 10 stycznia 2007 roku powód został ponownie przyjęty do Szpitala na Oddział Chorób Wewnętrznych gdzie przebywał do dnia 18 stycznia 2007 roku z powodu trwającej pomimo antybiotykoterapii gorączki, dolegliwości bólowych w podbrzuszu i okolicach lędźwiowych, objawów duzyrycznych. W badaniu przedmiotowym stwierdzono stan po amputacji podudzia prawego, bolesność podbrzusza i obecność objawu Golfami po stronie lewej. W badanu laboratoryjnym stwierdzono przyspieszone OB., hiperleukocytozę, hipokalimię, hiponatremię, znaczną leukocyturię, proteinurię. W wykonanym USG stwierdzono obie nerki o cechach przewlekłych zmian zapalnych, bez zastoju, z obecnością w nerce lewej kamicy odlewowej. Zastosowane leczenie poskutkowało ustąpieniem dolegliwości. Następnie w dniach od 25 lipca do 6 sierpnia 2007 roku powód przebywał na Oddziale Urologii Szpitala Wojewódzkiego we W. z powodu kamicy nerkowej. W trackie tego pobytu szpitalnego przeprowadzono u powoda 26 lipca 2007 roku zabieg przezskórnego kruszenia złogów w nerce. Przebieg operacyjny okazał się powikłany posocznicą moczową. W wyniku zastosowanego leczenia uzyskano u powoda ustąpienie objawów i wyrównanie stanu ogólnego u powoda. W dniach od 8 do 14 sierpnia 2007 roku powód był ponownie hospitalizowany w Oddziale Chorób Wewnętrznych Szpitala w K.. W okresie od 27 grudnia 2007 roku do 15 stycznia 2008 roku powód przebywał na Oddziale (...) Urazowo – Ortopedycznej, z rozpoznaniem złamania wielkoodłamowego piszczeli lewej w 1/3 dalszej z przemieszczeniem odłamów kostnych. W dniu 27 grudnia 2007 roku złamał sobie kończynę dolną lewą i wymagał z tego powodu leczenia operacyjnego w postaci otwartej repozycji – osteosyntezy dwiema śrubami AO, a zoperowana kończynę unieruchomiono w opatrunku gipsowym stopo - udowym. Zalecono kontrole w poradni ortopedycznej za 6 tygodni po uprzedniej rejestracji. W dniu 16 września 2008 roku powód przeszedł na Oddziale Urologii Jednego Dania (...) w K. zabieg rozbicia kamieni nerkowych. Rozpoznano wtedy u powoda kamicę nerki lewej i zalecono kontrolę w poradni urologicznej. Kolejne zabiegi w na Oddziale Urologii Jednego Dania (...) w K. powód przeszedł w dniu 21 lipca 2008 roku i w dniu 29 października 2008 roku. W okresie od dnia 26 marca 2009 roku do dnia 16 kwietnia 2009 roku powód przebywał na oddziale dermatologicznym SPZOZ w K. z rozpoznanym owrzodzeniem podudzia lewego. Powód został przyjęty na ten oddział z uwagi na rozległe owrzodzenia podudzia lewego, po leczeniu powoda wypisano w ogólnym stanie dobrym oraz miejscową poprawą z zaleceniem dalszego leczenia w Poradni Dermatologicznej oraz Naczyń Obwodowych, przy czym zalecono powodowi stosowanie 1% S..Ac. B. 2 razy dziennie oraz maść gentamycyjna 2 razy dziennie. Kolejny raz powód był na tym samym Oddziale Dermatologii w okresie od dnia 22 października 2009 roku do dnia 4 listopada 2009 roku. Powód został przyjęty z rozpoznaniem owrzodzeniem podudzia lewego oraz znacznego obrzęku i bolesności tegoż podudzia. Powód został wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym oraz miejscowej poprawie z zaleceniem dalszego leczenia w Poradni Dermatologicznej oraz Naczyń Obwodowych, przy czym ponownie zalecono powodowi stosowanie: 1% S..Ac. B. 2 razy dziennie oraz maści gentamycyjnej 2 razy dziennie. W dniu 13 kwietnia 2010 roku powód został przyjęty na Szpitalny Oddział Ratunkowy w K.. Powód na ten oddział został przewieziony przez ratowników medycznych z powodu bólu w klatce piersiowej, które pojawiły się poprzedniego dnia, był wydolny krążeniowo oraz oddechowo, a także stwierdzono u niego brzuch miękki, niebolesny. W wykonanym tego dnia zapisie EKG powoda - bez cech niedokrwienia. W wyniku zastosowanego leczenia dolegliwości ustąpiły i w chwili wypisu stwierdzono, że powód nie wymaga hospitalizacji. Następnie w okresie od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 18 maja 2010 roku powód po raz kolejny przebywał na oddziale dermatologicznym SPZOZ w K. z rozpoznanym owrzodzeniem podudzia lewego w przebiegu zakrzepowo – zatorowym zapalaniem naczyń L

1. Powód został przyjęty na ten oddział z powodu owrzodzenia podudzia lewego oraz znacznego obrzęku i bolesności tegoż podudzia, a po leczeniu został wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym oraz w miejscowej poprawie z zaleceniem dalszego leczenia w Poradni Dermatologicznej oraz Naczyń Obwodowych i zaleceniem, aby używał krem z gentamycyną dwa razy dziennie oraz V. – due – F również dwa razy dziennie. Następnym razem powód przebywał na tym oddziale w okresie od dnia 30 sierpnia 2010 roku do dnia 10 września 2010 roku z rozpoznaniem owrzodzenia kostki lewej L
2. Powód został przyjęty na ten oddział z powodu utrzymującego się owrzodzenia podudzia lewego, które mimo leczenia ambulatoryjnego powiększało się. Dolegliwościom tym towarzyszył obrzęk podudzia oraz bolesność stopy lewej. W wywiadzie ustalono stan po amputacji podudzia prawego oraz z przetoką do jelita grubego (od 2005 roku). Powód po leczeniu został wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym i w miejscowej poprawie z zaleceniami dalszego leczenia w Poradni Dermatologicznej, a także z zaleceniem, aby stosować maść borną z H. dwa razy dziennie. Kolejny raz powód został przyjęty na w/w oddział dermatologiczny w dniu 17 stycznia 2011 roku i przebywał tam do dnia 27 stycznia 2011 roku. Rozpoznano wtedy zakrzepowo – zatorowe zapalenie naczyń M 31.
3. Powód został przyjęty na ten oddział z powodu utrzymującego się po usunięciu pręta stabilizacyjnego owrzodzenia podudzia lewego które mimo leczenia utrzymywało się oraz znacznej bolesności stopy lewej. Odnotowano, że powód zgłaszał nocne uporczywe bóle kończyn oraz pojawiające się sporadycznie bezwiedne oddawanie moczu podczas snu. Po zastosowanym leczeniu i miejscowej poprawie powód został wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym zaleceniem dalszego leczenia Poradni Dermatologicznej i w Poradni Oddziale) Chorób Naczyniowych (choroba B.) oraz Poradni Urologicznej, a także zalecono powodowi stosowanie dotychczasowych leków: OrteX 600 1 tabletkę raz dziennie, (...) tabletkę, kontynuację leczenia włączonego podczas hospitalizacji: M. 25 dwa razy dziennie 1 tabletkę. V. 5 mg 1 x 2,5 mg lub 1x 5mog pod kontrolą ciśnienia tętniczego, A. 1 tabletkę raz dziennie. oraz zalecenia: P. 500 1 tabletkę raz dziennie na noc, H. 25 mg 1 tabletkę raz dziennie na noc, P. prologatum 400 mg 2 razy dziennie 1 tabletkę, witaminę B compositium 3 razy dziennie 1 tabletkę, maść z gentamycyną 2 razy dziennie zewnętrznie. Następnie powód przebywał na oddziale chirurgii (...) Szpitala (...) w okresach od dnia 19 maja 2011 roku do dnia 27 maja 2011 roku kiedy został przyjęty z powodu ropowicy lewej stopy oraz od dnia 6 lipca 2011 roku do dnia 2 sierpnia 2011 roku kiedy został przyjęty z modzelem stopy lewej w stanie zapalnym z rozpoczynającą się ropowicą stopy. Podczas pierwszego z w/w pobytów powoda rozpoznaną zmianę nacięto w znieczuleniu dożylnym, a po uzyskaniu poprawy wypisano powoda do dalszego leczenia ambulatoryjnego, natomiast podczas drugiego z wymienionych pobytów na oddziale chirurgii po opanowaniu zakażenia modzel wycięto i w stanie dobrym wypisano powoda do dalszego leczenia ambulatoryjnego. Następnie w okresie od dnia 16 grudnia 2011 roku do dnia 18 grudnia 2011 roku powód przebywał na Oddziale (...) Szpitala (...) z rozpoznaniem zapalenia tkanki łącznej w zakresie grzbietu stopy lewej, modzela części podeszwowej stopy lewej, stanem po urazie wielonarządowym i amputacji stopy prawej. W badaniu przedmiotowym stwierdzono naciek zapalny obejmujący przedstopie stopy lewej, w zakresie części podeszwowej stopy lewej modzel, a podczas hospitalizacji wycięto i oczyszczono modzel, nie stwierdzono komunikacji z częścią grzbietową stopy, chorego zaś wypisano w stanie ogólnym dobrym oraz miejscowym skierowano do dalszego gojenia/miejsce po wycięciu modzela czyste/ w warunkach ambulatoryjnych. Zalecono dalszą opiekę Poradni Chirurgicznej, codzienne kąpiele mydlane 2 razy dziennie z użyciem szarego mydła, zażywanie R. 1 raz dziennie 1 tabletkę, polprazol 20 jedne raz dziennie 1 tabletkę, A. 1.0 dwa razy dziennie 1 tabletkę, B. dwa razy dziennie 1 czopek, a przyjmowanie pozostałych leków według dotychczasowych zaleceń. Kolejny raz na Oddziale Dermatologicznym (...) Szpitala (...) powód przebywał w okresie od dnia 30 lipca 2012 roku do dnia 17 sierpnia 2012 roku z rozpoznaniem owrzodzenia stopy lewej, zgorzelinowo – miażdżycowym zapaleniem naczyń. Powód został przyjęty na w/w oddział z powodu utrzymującego się owrzodzenia części podeszwowej stopy lewej, które pomimo leczenia utrzymywało się, Po leczeniu i miejscowej poprawie powód został wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym z zaleceniami dalszego leczenia w Poradni Dermatologicznej i w Poradni Chorób Naczyniowych, przy czym zalecono mu stosowanie 2 razy dziennie O. i F.. W dniach 12 i 22 czerwca 2013 roku powód nie został przyjęty na podstawie skierowania przez chirurga z powodu utrzymującej się gorączki na (...) Szpitala (...) wskazując jako powód poradę ambulatoryjno – chirurgiczną. W badaniach przedmiotowych stwierdzono miejscowo obrzęk i zaczerwienienie stopy lewej sięgające do wysokości tuż ponad kostką boczną, bez cech ropowicy i bez potrzeby leczenia w ramach ostrego dyżuru chirurgicznego. W związku z powyższym w obu w/w przypadkach zalecono w stosunku do powoda kontynuację dotychczasowej antybiotykoterapii oraz zgłoszenie się w dniu jutrzejszym do przyszpitalnej Poradni Chirurgicznej. W okresie od dnia 22 sierpnia 2013 roku do dnia 5 września 2013 roku powód przebywał w Oddziale Klinicznym (...) Ogólnej i Transplantacyjnej (...) Szpitala (...) im. N. B. z rozpoznaniem zapalenia tkanki łącznej innych części kończyny, ropowicą stopy lewej, innymi stanami po zabiegach chirurgicznych. Powód został przyjęty na w/w oddział z powodu ropowicy stopy lewej celem leczenia, Podczas tego pobytu w szpitalu nacięto skórę stopy lewej i zdrenowano tkankę podskórną, uzyskując optymalną poprawę stanu miejscowego w związku z czym powód został wypisany w stanie ogólnym dobrym do domu z zaleceniami dalszej opieki w Poradni Chirurgicznej i POZ i wypisanymi lekami na receptach: P. 0,5 1 tabletka co 12 godzin przez 5 dni, D. 75 mg +650mg trzy razy dziennie 1 tabletka, C. 0.04 wstrzykiwać 1 raz dziennie w fałd skóry na brzuchu, N. 0.04 1 raz dziennie 1 tabletkę. Powód do Poradni Chirurgicznej w związku z utrzymującym się owrzodzeniem troficznym stopy kończyny dolnej lewej bez ewidentnych cech gojenia się rany pomimo intensywnego leczenia ambulatoryjnego przyjeżdża wózkiem inwalidzkim pod opieką członka rodziny, a według lekarza prowadzonego leczenie powoda w tej poradni dalsze rokowania co do przebiegu opisanej wyżej choroby jedynej kończyny dolnej powoda są niepewne. Do stwierdzonych następstw obrażeń jakich powód doznał w wyniku wypadku przy pracy z dnia 29 stycznia 2005 roku - po długotrwałym leczeniu szpitalnym - należą: stan po amputacji podudzia prawego, trwałe upośledzenie prefuzji płuca prawego, blizny uda prawego po nacięciu ropnia uda prawego, stan po złamaniu kości podudzia lewego, uszkodzenie nerwu strzałkowego lewego z niedowładem kończyny dolnej lewej, uszkodzenia nerwu piszczelowego lewego, stan po szyciu pęcherza moczowego z uszkodzeniem funkcji nerki lewej, złamanie miednicy w odcinku przednim, stan po złamaniu panewki stawu biodrowego prawego, stan po rozejściu się spojenia łonowego, stan po wyłonieniu sztucznego odbytu oraz przetoce okołoodbytowej, zanurzenia równowagi, oczopląs, owrzodzenie troficzne stopy lewej, zakrzepica żył głębokich kończyny dolnej lewej, zespół pozakrzepowy (w badaniu USG D. żył kończyn dolnych z dnia 10 kwietnia 2012 roku). Powód zgodnie z zaleceniami lekarzy cały czas od dnia zdarzenia z dnia 29 stycznia 2005 roku korzysta z pomocy i opieki osób trzecich i nadal wymaga leczenia farmakologicznego ponosząc związane z tym wydatki. / dokumentacja medyczna leczenia powoda, karty informacyjne ze szpitali i jednostek służby zdrowia – k. 18, k. 319- 330, dokumentacja medyczna – w kopercie za k. 514, w kopercie za k. 516,w kopercie za k. 608/. Masywne obrażenia ciała, których doznał powód nie był wynikiem jedynie upadku z wysokości około 4 metrów na betonowe podłoże, lecz wynikiem przygniecenia jego ciała bloczkami wapienno – piaskowymi, które zsunęły się łyżki ładowarki. Charakter i rozległość obrażeń w zakresie miednicy oraz kończyn dolnych, pod postacią mnogich złamań, rany krocza drążącej do miednicy mniejszej oraz uszkodzenia zwieraczy odbytu, świadczą o działaniu bardzo znacznej siły miażdżącej, którą stanowiły materiały budowlane. Rodzaj i rozległość urazów prowadzi do wniosku , że ciało powoda po upadku z wysokości zostało przygniecione bloczkami wapienno – cementowymi o znacznym ciężarze. Rodzaj urazu może odpowiadać także pierwszej wersji zdarzenia, którą przestawił powód. /pisemna opinia biegłego z zakresu medycyny pracy J. G. – k. 1226 – 1131, ustna opinia tego biegłego - e – prot. z dnia 20.01.2017 r 00:12:43 – (...);21/ Powód aktualnie od dnia 26 sierpnia 2005 roku otrzymuje rentę z tytułu niezdolności do pracy wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Wysokość renty (do wypłaty - netto) wynosiła wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym: - od dnia 26 sierpnia 2015 r (od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego) – 639,82 zł - od 1 stycznia 2006 r – 691,17 zł, - od 1 marca 2006 r – 709,89 zł - od 1 listopada 2006 r – 709,89 zł - od 1 marca 2008 r – 756,14 zł, - od 1 października 2008 r – 756,14 zł, - od 1 marca 2009 r – 803,98 zł, - od 1 lutego 2010 r -803,98 zł, - od 1 marca 2010 r - 839,42 zł - od 1 września 2010 r – 839,42 zł - od 1 listopada 2010 r – 839,42 zł - od 1 marca 2011 r – 863,39 zł - od 1 grudnia 2012 r – 929,96 zł - od 1 listopada 2015 r – 1010,14 zł / decyzje – k. 31, 38, 41, 55,63, 1,19, 27,34,36, 44,46,58,75 załączonych akt ZUS/. W dniu 19 października 2005 roku J. B. złożył wniosek o przyznanie jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy, któremu uległ w dniu 29 stycznia 2005 roku. Decyzją z dnia 25 stycznia 2006 roku ZUS odmówił wnioskodawcy prawa do tego świadczenia. Powód zaskarżył w/w decyzję do Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, który wyrokiem z dnia 31 marca 2008 roku oddalił odwołanie ubezpieczonego. Przedmiotowy wyrok został następnie utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 10 lipca 2008 roku, którym oddalono apelację J. B.. / niesporne, a nadto wyrok – k. 171 akt XU 110/06, wyrok – k. VII Ua 42/08/. W dniu 30 sierpnia 2005 roku powód złożył do organu rentowego wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 29 stycznia 2005 roku. Decyzją z dnia 20 września 2005 roku ZUS odmówił wnioskodawcy prawa do tego świadczenia. Od tej decyzji powód złożył odwołanie do Sądu Okręgowego w Łodzi w dniu 19 października 2005 roku. Na skutek rozpoznania odwołania powoda Sąd Okręgowy w Łodzi wydał w dniu 5 grudnia 2008 roku wyrok, którym oddalił przedmiotowe odwołanie. Od powyższego orzeczenia powód złożył apelację, po rozpoznaniu której Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 2 października 2009 roku uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy z odwołania powoda od decyzji ZUS z dnia 20 września 2005 roku Sąd Okręgowy w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 22 września 2010 roku oddalił odwołanie J. B. od w/w decyzji. Powód nie złożył apelacji od przedmiotowego orzeczenia Sądu Okręgowego, które stało się prawomocne z dniem 12 listopada 2010 roku. / niesporne, a nadto apelacja – k. 91-95 akt IX U 1428/09, wyrok – k. 111 akt IX U 1428/09, wyrok – k. 217-217v. akt IX U 1428/09/. W dniach: 4, 9-10 lutego 2005 roku i 18, 29 kwietnia 2005 roku, 9 maja 2005 roku starszy inspektor pracy A. T. przeprowadził w imieniu Państwowej Inspekcji Pracy kontrolę u pozwanego pracodawcy, z której sporządził w dniu 9 maja 2005 roku protokół kontroli. W przedmiotowym protokole kontroli starszy inspektor pracy A. T. wśród przyczyn przedmiotowego wypadku, któremu uległ powód wskazał: niewłaściwe samowolne zachowanie się pracownika polegające na zmianie wskazanej metody transportu materiałów budowlanych na strop na wysokość 4 m z transportu schodami na transport rusztowaniem metalowym, niedostateczną koncentrację uwagi, chwilową niedyspozycję – zamyślenie się, a także niewłaściwe zabezpieczenie stanowiska odbioru materiałów budowlanych na wysokości – brak trwałej bariery ochronnej (w chwili wypadku krawędź stropu/ stanowiska pracy na wysokości) zabezpieczona była jedynie biało – czerwoną taśmą. Starszy inspektor pracy A. T. stwierdził w przedmiotowym protokole kontroli, że jego zdaniem wypadek, któremu uległ J. B. spełnia wszystkie znamiona wypadku przy pracy (nagłość, przyczyna zewnętrzna, związek z pracą, powstanie urazu). Wymieniony inspektor pracy wskazał też na takie nieprawidłowości jak: przystąpienie do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku z nieuzasadnioną zwłoką, gdyż do protokołu powypadkowego nr (...) zespół powypadkowy przystąpił do ustalania okoliczności i przyczyn wypadku J. B. ze zwłoką 7 dni, tj. na drugi dzień po rozpoczęciu dochodzenia powypadkowego przez PIP, nieustaleni przez zespół powypadkowy wszystkich przyczyn wypadku – bo dopiero w karcie statystycznej z wypadku pracodawca precyzuje co rozumie pod zawartym protokole powypadkowym (...) pkt 4 zestawienie przyczyn wypadku w twierdzeniu „wykonywanie czynności bez usunięcia zagrożenia”. Starszy inspektor pracy A. T. wskazał w protokole kontroli, że z porównania tych dwóch dokumentów wynika, że za jedną z przyczyn wypadku uznać należy brak barier ochronnych stropu, z którego spadł poszkodowany, jak również wskazał, że zespół powypadkowy ustalił nieadekwatne przyczyny wypadku do przyczyn ustalonych przez inspektora pracy tzn. w zakresie barier ochronnych – zabezpieczenie miejsca pracy na wysokości. Kolejną nieprawidłowością stwierdzoną w protokole kontroli PIP było wskazanie, iż pracodawca z kilkudniowym opóźnieniem zgłosił wypadek do PIP i bezpośrednio po nim kontynuował roboty budowlane w związku z czym stan zastany na budowie w dniu 4 lutego 2005 roku odbiegał od stanu w dniu wypadku. Starszy inspektor pracy A. T. podkreślił też w protokole kontroli, że w protokole powypadkowym nr (...) nie zostały wskazane żadne naruszone przepisy prawa pracy choć wskazują na nie przyczyny zaistniałych wypadków. Wymieniony inspektor pracy wskazał także, że dokumentacja powypadkowa nr (...) została mu przekazana do oceny dopiero 11 kwietnia 2005 roku, a nadto podał, że jego zdaniem pracodawca naruszył przepisy bhp na co wskazują przyczyny wypadku z dnia 29 stycznia 2005 roku, któremu uległ J. B., a mianowicie: art. 207 § 2 k.p. stanowiący, ż pracodawca jest obowiązany chronić życie i zdrowie pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych warunków pracy, art. 234 § 2 k.p., który obliguje pracodawcę do niezwłocznego zawiadomienia właściwego inspektora pracy i prokuratora o ciężkim wypadku przy pracy, § 106 ust. 1 i § 45 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, stanowiący, ze na powierzchniach wzniesionych powyżej 1,0 m nad poziomem ziemi (podłogi) na których w związku z wykonywaną pracą mogą przebywać pracownicy, powinny być zainstalowane balustrady składające się z poręczy ochronnych umieszczonych na wysokości co najmniej 1,1 m i krawężników o wysokości co najmniej 0,15 m, § 2 ust. 3, § 10 ust. 1 , § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1998 roku w sprawie okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, a także zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy, zgodnie z którym zgodę na dokonanie zmian w miejscu cienkiego wypadku wyraża pracodawca po uzgodnieniu z właściwym inspektorem pracy i prokuratorem, ze zespół powypadkowy jest zobowiązany zapoznać poszkodowanego z treścią protokołu powypadkowego przed jego zatwierdzeniem (poszkodowanego zapoznano z treścią protokołu (...) w dniu 3 kwietnia 2005 roku, natomiast pracodawca zatwierdził ten protokół w dniu 25 lutego 2005 r.) oraz, że protokół powypadkowy z ciężkiego wypadku przy pracy pracodawca niezwłocznie doręcza inspektorowi pracy (protokół powypadkowy nr (...) pracodawca zatwierdził 25 lutego 2005 roku, inspektorowi pracy dostarczono go w dniu 18 kwietnia 2005 roku, do ZUS zaś wpłynął on 11 kwietnia 2005 roku). / protokół kontroli PIP w kopercie z kartą 18/. Zgodnie z informacją na dzień 30 czerwca 2008 roku obroty w firmie pozwanego pracodawcy wnosiły 1764948,00 zł, środki trwałe 219720,00 zł, należności krótkoterminowe 603648,00 zł, należności długoterminowe 299855,00 zł, a zobowiązania 86625,00 zł. / informacja na dzień 30.06.,2008 r. – k. 82/. Powód otrzymał zasiłki celowe w 2008 r – 650 zł, 2013 r – 3760 zł, 2014 r -580 zł, 2015 r -1380 zł, 2016 r – 760 zł. /pismo – k. 1259/ Stawka jednej roboczogodziny dla opiekunki domowej na terenie Ł. w okresie od 1997 roku do chwili obecnej kształtowała się następująco: - od października 1996 roku do stycznia 1998 roku – 4,00 zł/godz., - od lutego 1998 r. do kwietnia 1999 r. – 4,25 zł/godz., - od kwietnia 1999 r. do lutego 2000 r. – 4,75 zł/godz., - od lutego 2000 r. do marca 2001 r. – 5,80 zł/godz., - od marca 2001 r. do maja 2002 r. – 6,35 zł/godz., - od maja 2002 r. do kwietnia 2003 r. – 6,58 zł/godz., - od kwietnia 2003 r. do maja 2005 r. – 6,70 zł/godz., - od maja 2005 r. do kwietnia 2007 roku – 6,90 zł/godz., - od kwietnia 2007 roku do marca 2008 roku – 7,11 zł/godz., - od kwietnia 2008 roku do 31 grudnia 2008 roku – 7,29 zł/godz., - od stycznia 2009 roku do 30 czerwca 2009 roku – 7,50 zł/godz., - od lipca 2009 roku do chwili obecnej – 9,50 zł/godz. Natomiast w soboty, niedziele i święta stawka pełnej odpłatności za usługi opiekuńcze wynosi 100% więcej stawki w dni powszednie /zaświadczenie w kopercie z kartą 18, zaświadczenie – k. 503, 623/. Koszt 1 godziny usług opiekuńczych (100% odpłatności ) na terenie Miasta K. w latach 2005 – 2009 wynosiło: - 2005 r – 4,80 zł - 2006r – 5,20 zł - 2007 r – 5,80 zł - 2008 r – 8,90 zł - 2009 r – 9,35 zł /pismo z MOPS w K. – D. Świadczeń Pomocy (...) k. 1178/ U powoda rozpoznano stan po urazie zmiażdżeniwym obu podudzi z amputacją prawego i z objawami uszkodzenia lewego nerwu strzałkowego. Z punktu widzenia neurologicznego powód doznał 20% uszczerbku na zdrowiu nr poz. tabeli 181 u, będący skutkiem wypadku z dnia 29 stycznia 2005 roku. W badaniu przedmiotowym stwierdzono, że w wyniku wypadku doznał urazu zmiażdżeniowego obu podudzi, prawe podudzie amputowano, w zakresie lewego podudzia rozpoznano objawy uszkodzenia nerwu strzałkowego i stwierdzono, że objawy te w postaci zniesienia zgięcia grzbietowego stopy z zanikami mięśni grupy strzałkowej utrzymują się nadal. W obecnym badaniu neurologicznym nie stwierdzono u badanego innych objawów uszkodzenia układu nerwowego. Z punktu widzenia neurologa istnieją podstawy do orzekania 20% trwałego uszczerbku na zdrowiu badanego zgodnie z pkt 181 u tabeli uszczerbków (Dz.U. z 2002 r., nr 28, poz. 12). Cierpienia fizyczne i psychiczne były związane głównie z uszkodzeniami chirurgicznymi i ortopedycznymi. Z przyczyn neurologicznych powód przyjmował M. – z powodu uszkodzenia nerwu strzałkowego. Istniały podstawy do stosowania leku przez około 1 rok. Miesięczny koszt leczenia wynosił szacunkowo 50 zł w skali miesiąca. Ponadto z powodu bólów głowy i stanów lękowych przyjmował T. ret. w dawce 2 razy 150 mg. Lek ten był całkowicie refundowany przez NFZ / podstawowa pisemna opinia biegłego neurologa – k. 406-407, uzupełniająca pisemna opinia biegłego neurologa – k. 522v./. W sądowym badaniu przeprowadzonym przez biegłego z zakresu ortopedii i rehabilitacji rozpoznano u powoda: stan po amputacji (w 2005 roku) podudzia prawego w 1/3 bliżej w przebiegu zmiażdżeniowego, otwartego złamania wieloodłamowego dalszych nasad powikłanego martwicą, przebyte (w 2005 roku) zmiażdżeniowe, wieloodłamowe złamanie dalszych nasad kości podudzia lewego leczone zachowawczo, przebyte (w 2007 roku) złamanie wieloodłamowe kości piszczelowej lewej w 1/3 dalszej leczone operacyjnie, wygojone z zagięciem kątowym do boku, zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego prawego w przebiegu złamania panewki (w 2005 roku), wygojone z przykurczem przywiedzionym leczonym operacyjnie, przebyte (w 2005 roku) niezrośnięte złamanie kości łonowej prawej z rozejściem spojenia łonowego, przebyte (w 2005 roku) złamanie kości guzicznej leczone operacyjnie, przebyta (w 2005 roku) ropowica uda prawego leczona operacyjnie, przebyte (w 2005 roku) stłuczenie skóry krzyża, pośladka, uda prawych i podudzia lewego powikłane martwica i owrzodzeniami leczone zachowawczo i operacyjnie, ropowica czynna stopy lewej leczona dwukrotnie ( w 2011 roku) operacyjnie, przewlekłe obustronne zapalenie okołobarkowe z ograniczeniem ruchomości. Biegły z zakresu ortopedii i rehabilitacji wydał swoją opinię po zapoznaniu się z dokumentacją lekarską, aktami sprawy i po przeprowadzeniu badania lekarskiego, w wyniku których stwierdził u powoda stan po przebytym w dniu 29 stycznia 2005 roku w czasie pracy ciężkim wielomiejscowym i wielonarządowym urazie, w tym narządu ruchu. Następstwem tego był wstrząs i posocznica. Badany doznał wieloodłamowego, zmiażdżeniowego złamania kości obu podudzi, po stronie prawej otwartego oraz rozległych obrażeń w obrębie miednicy, tj. złamania kości łonowej z rozejściem spojenia łonowego, złamania panewki prawego stawu biodrowego, złamania kości guzicznej. Wskutek zakażenia i martwicy podudzie prawe amputowano. Podczas rewizji krocza i mięśni dna miednicy usunięto odłamany fragment kości guzicznej. Złamanie podudzia lewego wygojono zachowawczo. Złamanie panewki prawej wygoiło się z następowymi zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego i przykurczem przywiedzionym, który leczono operacyjnie. Odstąpiono od implantacji protezy biodra z uwagi na przewlekłe zakażenie. Rozległe stłuczenia i otarcia naskórka powikłane były martwicą, owrzodzeniami, odleżynami okolic krzyża, pośladka prawych, podudzia lewego okolicy głowy strzałki i ropowicą uda prawego, które leczono zachowawczo i operacyjnie. Powikłaniami odległymi doznanych urazów jest owrzodzenie podudzia lewego w przebiegu zakrzepowo – zatorowego zapalenia naczyń oraz dwukrotnie operowana w 2011 roku nadal czynna ropowica stopy lewej. Zakres cierpień fizycznych i psychicznych powoda był przez pierwszy rok od urazu znaczny, w następnych latach i trwa nadal – miernego stopnia. Stopień uszczerbku na zdrowiu (na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 18 grudnia 2002 roku - Dz.U. Nr 234 ) biegły ortopeda i rehabilitant określił następująco: A. długotrwały bezpośrednio po wypadku 50%: - złamanie miednicy z przerwaniem obręczy biodrowej – p.96a – 10%, - utrwalone rozejście spojenia łonowego – p. 95 – 10%, - złamanie dna panewki w zależności od upośledzenia funkcji stawu i zmian zniekształcających – p. 97a – 10%, - złamaniem kości obu podudzi w zależności od zniekształcenia przemieszczenia – p. 158a – prawe -15%, lewe -15% Ogółem – 50%, B. trwałe obecnie i na przyszłość 150%: - złamanie miednicy z przerwaniem obręczy biodrowej – p. 96a – 10%, - utrwalone rozejście spojenia łonowego – p. 95 – 10%, - złamanie dna panewki w zależności od upośledzenia funkcji stawu i zmian zniekształcających – p. 97a – 20%, - uszkodzenie uda prawego w przebiegu ropowicy – p.151 – 10%, - utrata kończyny w obrębie podudzia prawego w zależności od charakteru kikuta, długości, przydatności do protezowania i zmian wtórnych kończyny – p. 161 b – 50%, - złamanie kości podudzia lewego – w zależności od zniekształcenia, przemieszczenia, powikłań wtórnych, zmian troficznych i czynnościowych – p. 158c – 25%, - ograniczenie ruchomości i zniekształcenia w stawie skokowym lewym powikłane zapaleniem, przetokami, martwicą, zmianami neurologicznymi – p. 162c – 25% Ogółem 150%. Wypadek spowodował znaczące utrudnienia w życiu codziennym powoda wynikające z braku samodzielności i samoobsługi, a przede wszystkim całkowitej niemożności zarobkowania. Powód nie porusza się samodzielnie, jest uzależniony od wózka, nie przemieszcza się samodzielnie z łóżka na wózek i odwrotnie, nie wykona pełnej toalety, pielęgnacji skóry, opatrunków, nie zakupi żywności ani leków. Od chwili urazu istniała i nadal istnieje konieczność stosowania antybiotykoterapii (Gentamycyna, D., L. i wiele innych), leków przeciwbólowych (P., P., T.), niesterydowych leków przeciwzapalnych (nlpz) jak K., M., D. i inne, leków przeciwkrzepliwych (VesselDue), naczyniowych (O., P., D.), maści, zasypki gojących owrzodzenia, odleżyny (SAudocrem, I., PediPur i inne), środków dezynfekcyjnych (spirytus, woda utleniona, R. i inne), materiałów opatrunkowych (gaza, jałowe gaziki, bandaże, plastry i inne). Dolegliwości bólowe, powikłania ropne i naczyniowe wymagają i będą wymagały codziennego stosowania w/w i analogicznych środków przez wiele lat. Średni koszt miesięczny leków wynosi minimum 200 zł. Powód ma prawo i powinien korzystać z pełnoprofilowego leczenia rehabilitacyjnego w ramach NFZ co najmniej 2-4 razy w roku: w domu (rehabilitacja domowa), w Poradni (...), w Oddziale (...). Powód zmuszony jest korzystać z opieki i pomocy osób trzecich z uwagi na brak samodzielności w samoobsłudze tj. w utrzymaniu higieny osobistej (stomia), czystości ubrań, przemieszczaniu się z łóżka na wózek i z powrotem oraz na opatrunki, przygotowywaniem posiłków, zaopatrzenia w produkty żywnościowe, leki, materiały opatrunkowe, załatwianie spraw zdrowotnych i urzędowych. średnio wymaga pomocy innych osób przez 8 godzin dziennie. / podstawowa pisemna opinia biegłego ortopedy i rehabilitanta – k. 409- 414, uzupełniająca pisemna opinia biegłego ortopedy i rehabilitanta – k. 524/. U powoda stwierdzono: głuchotę ucha prawego, przewlekły stan zapalny tego ucha, przytępienie słuchu po stronie lewej, uszkodzenie centralnej i obwodowej części układu równowagi i potwierdzone badaniem aparaturowym, szumy uszne. W wyniku wypadku w dniu 29 stycznia 2005 roku badany doznał uszkodzenia trzewi, licznych złamań i wstrząsu pourazowego, którego skutki objawiły się na obszarze centralnego układu nerwowego w czasie i zmian w uszach pod postacią uszkodzenia statyki ciała i obustronnego uszkodzenia słuchu. Zapalenie środkowego ucha prawego też było wyzwolone przez uraz powypadkowy,. poziom słuchu w miarę ucha prawego też było wyzwolone przez uraz powypadkowy. Poziom słuchu w miarę oddalania się od daty wypadku ulegał rozciągniętej w czasie degradacji. Z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć z punktu widzenia laryngologicznego, że przyczyniły się do tego stosowane dla ratowania życia liczne antybiotyki i leki niezbędne do opanowania wtórnych zakażeń, a mające działanie ototoksyczne. Nie można wykluczyć, że uszkodzenie słuchu i statyki ciała jest wynikiem odległej w czasie reakcji na wstrząs pourazowy. Trwały ubytek na zdrowiu z powodu uszkodzenia słuchu biegły otolaryngolog określił na 40% (podstawa prawna Dz.U. Nr 234, poz. 1974 D, uszkodzenie narządu słuchu, tabela 42). Trwały ubytek na zdrowiu z powodu uszkodzenia układu równowagi biegły otolaryngolog określił na 40% (podstawa prawna Dz.U. Nr 234, poz. 1974 D, uszkodzenie narządu słuchu, P 48C). Zakres cierpień fizycznych i psychicznych po wypadku z punktu widzenia laryngologicznego był pokryty wielkimi cierpieniami wynikającymi z uszkodzeń trzewi i złamań kości. Utrudnienia w życiu codziennym polegają na konieczności porozumiewania się z otoczeniem podniesionym głosem i na dolegliwościach ciągłych zawrotów głowy, szczególnie przy ustawieniu głowy w pozycji pionowej. Istnieje konieczność ciągłego przyjmowania leków poprawiających stan w obrębie uszu i mózgu. Miesięczny koszt tych leków to ok. 80 zł. Istnieje też konieczność zastosowania aparatu słuchowego przynajmniej do jednego ucha. Koszt aparatu słuchowego zależnie od doboru protetyka słuchu to 1000-4000 zł. Biorąc ogólny stan zdrowia powoda biegły laryngolog nie przewiduje możliwości rehabilitacji w dziedzinie laryngologicznej. Istnieje ewentualność zabiegu operacyjnego na uchu prawym. Pomoc osób trzecich w życiu codziennym wynika z ogólnego stanu powoda. Szumy uszne, na które skarży się powód należąc do objawów subiektywnych pozostawiających ślady w psychice. / opinia biegłego otolaryngologa – k. 425-429/. J. B. doznał w dniu 29 stycznia 2005 roku wypadku przy pracy, po którym został przewieziony do szpitala z rozpoznaniem złamania nasad dalszych goleni, złamaniem panewki stawu biodrowego prawego, złamanie gałęzi kości łonowej, urazu krocza. Na podstawie dokumentacji medycznej zawartej w aktach oraz u powoda biegły z zakresu urologii ustalił, że nie ma informacji iż powód doznał urazu układu moczowo-płciowego. Założony cewnik do pęcherza a oddziale intensywnej terapii zaprezentował czysty mocz. Jedyna informacja na temat układu moczowego znajduje się w aktach, w karcie informacyjnej z sierpnia 2005 roku, z której wynika, że podczas pobytu na oddziale chirurgii ogólnej zeszyto pęcherz moczowy. Biegły sądowy z zakresu urologii ustalił, że procedura ta nie jest potwierdzona w rozpoznaniu karcie informacyjnej, z jakiego powodu doszło do uszkodzenia pęcherza moczowego. Po tym zabiegu powód miał założony cewnik do pęcherza przez 10 dni. Po usunięciu cewnika powód używa cewnik zewnętrzny z powodu zaburzeń czucia w nocy, gubi mocz w dzień. Innymi schorzeniami urologicznymi występującymi u powoda jest kamica nerkowa leczona metodami (...) i (...). (...) był wykonany w 2007 roku, dwa lata po wypadku, (...) 4 razy ostatni w styczniu 2012 roku. Biegły z zakresu urologii stwierdził, że bezpośrednio podczas wypadku powód nie doznał urazu układu moczowo-płciowego. Informacja o zeszyciu pęcherza moczowego jest 7 miesięcy po wypadku co nie jest możliwym, aby powód przeżył ten okres z pękniętym pęcherzem bez objawów jego uszkodzenia. W dokumentacjo nie ma informacji dlaczego i kiedy doszło do uszkodzenia pęcherz jest tylko wzmianka o jego zeszyciu. Kamica nerkowa, na którą cierpi powód prawdopodobnie jest związana z założonym cewnikiem do pęcherza z powodu bardzo ciężkiego stanu chorego i następowa infekcją, a nie z powodu urazu układu moczowo – płciowego. w związku z powyższym biegły urolog wskazał, że nie można ustalić zakresu cierpień fizycznych i psychicznych z układu moczowo – płciowego ani uszczerbku na zdrowiu, a ewentualne zaburzenia czynności układu moczowo – płciowego są pośrednie i powinny być uwzględnione przez innych biegłych. K. to region pomiędzy obszarem genitalnym a odbytem u obu płci, co oznacza, że uraz powoda dotyczył tego obszaru. Jeżeli uraz jest rozległy może dojść do uszkodzenia również układu moczowo-płciowego. Pośrednie zaburzenia układu moczowo-płciowego to uszkodzenie unerwienia spowodowane urazem bez uszkodzenia układu moczowo-płciowego czy uszkodzenia tkanek okolicznych np. przez krwiak. Zaburzenia w postaci dysfunkcji pęcherza moczowego mogą być na skutek uszkodzenia czuciowego unerwienia pęcherza moczowego. / podstawowa pisemna opinia biegłego urologa – k. 435- 436, uzupełniająca pisemna opinia biegłego urologa – k. 507 /. U powoda rozpoznano kamicę nerkową lewostronną leczoną litotrypsją pozaustrojową ( (...)) i litotrypsją przezskórną ( (...)), stan po ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerki, stan po przedziurawieniu pęcherza moczowego (przyczyna niejasna) i jego zeszyciu, nadciśnienie tętnicze, stan po przełomie nadciśnieniowym. Z nefrologicznego punktu widzenia powód nie doznał bezpośrednich obrażeń układu moczowego w wyniku zdarzenia z dnia 29 stycznia 2005 roku, o czym świadczy wynik USG jamy brzusznej z dnia 29 stycznia 2005 roku wykonanego po wypadku, w którym stwierdzono „…obie nerki bez cech kamicy i zastoju…”. Innym dowodem, na który powołał się biegły nefrolog w pisemnych motywach opinii jest protokół operacyjny, w którym napisano „…Nie stwierdzono uszkodzeń narządów jamy brzusznej…”, a kolejnym jest to, że w dniu 29 stycznia 2005 roku już po przyjęciu na oddział intensywnej terapii powodowi „…założono cewnik do pęcherza moczowego-mocz czysty…”, czyli w pęcherzu moczowym nie było moczu z krwią czego można się było spodziewać po urazie polegającym na uszkodzeniu krocza oraz uderzeniu pustakiem w podbrzusze. Jednak w 3-4 dobie od wypadku na skutek wstrząsu pourazowego, infekcji oraz gorączki u powoda doszło do przejściowego, kilkudniowego pogorszenia wydolności nerek. K. wzrosła maksymalnie do 2,29 mg% (norma do ~ 1,2 mg%). Biegły nefrolog dopatruje się jednak odległych następstw (to nie są obrażenia) wypadku jakiemu uległ powód w dniu 29 stycznia 2005 roku. Zdaniem biegłego nefrologa najprawdopodobniej takim następstwem jest kamica nerki lewej. Pierwsza obserwacja potwierdzająca obecność kamieni w tej nerce pochodzi z kwietnia 2005 roku (k. 49). Do powstania kamieni nerki lewej u powoda mogło się przyczynić długotrwałe unieruchomienie po wypadku. Obecność kamieni w nerce stosowanie cewników dopęcherzowych, długotrwałe unieruchomienie, obecność zmian ropnych w okolicy miednicy przyczyniły się do wystąpienia kolejnego następstwa tj. zakażenia dróg moczowych i tak w lipcu 2006 roku doszło do ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek (k. 42) natomiast w styczniu 2007 roku rozpoznano przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek m.in. na podstawie obrazu USG „…Obie nerki o cechach przewlekłych zmian zapalnych…” (k. 39). Biegły nefrolog nie wykluczył również związku przyczynowego między kamica nerki lewej i przewlekłą infekcją w drogach moczowych a nadciśnieniem tętniczym, które pojawiło się we wrześniu 2007 roku. W listopadzie 2007 roku doszło nawet do wystąpienia u powoda przełomu nadciśnieniowego 9k. 40). Obecnie powód w ramach leczenia nadciśnienia tętniczego przyjmuje M. w dawce 2 razy po 50 mg. Na skutek takiego leczenia wartość ciśnienia tętniczego utrzymuje się na poziomie ok. 140/80 mmHg. Ze względu na brak danych biegły nefrolog nie jest w stanie zinterpretować zgłaszanych podczas badania powoda takich dolegliwości jak: moczenie się i brak czucia podczas oddawania moczu. Biegły nefrolog wskazał, że nigdzie w dokumentacji medycznej akt sprawy nie natrafił na podobne dolegliwości zgłaszane przez powoda, dodając, że zarówno w opinii biegłego neurologa jak i biegłego urologa nie ma wzmianki o powyższych objawach. Biegły nefrolog dodał, że być może okazany mu w dniu badania zestaw cewnika zewnętrznego do zbiórki moczu służy jedynie zmniejszeniu uciążliwości dla powoda (a tym samym dla jego rodziny) podczas przemieszczania się do toalety w celu oddania moczu, wskazując, że nie jest jednak w stanie tego rozstrzygnąć. Z nefrologicznego punktu widzenia w związku z obrażeniami powód nie miał cierpień fizycznych i psychicznych, jak również nie miał nie ma długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Ze zgromadzonej dokumentacji medycznej wynika, że tylko przez kilka dni po wypadku występowało u powoda pogorszenie wydolności nerek, a jak wskazały ostatni wyniki badań powód ma obecnie wydolne i sprawne nerki. Wynik morfologii krwi i badania ogólnego moczu jest prawidłowy. W okresie infekcji dróg moczowych powód powinien zażywać lek przeciwbakteryjny. Po wykorzystaniu litotrypsji stosowany był np. T.. Czasem powód zażywa U.. Koszt takiego leczenia biegły nefrolog oszacował na kilka złotych miesięcznie. Z nefrologicznego punktu widzenia powód nie musi korzystać z rehabilitacji, ale musi korzystać z pomocy osób trzecich podczas czynności fizjologicznych poprzez podawanie pojemnika na mocz, a następnie jego opróżnienie ewentualnie podczas przemieszczania się do toalety, łazienki. Powód w związku z leczeniem kamicy nerkowej lewostronnej za pomocą litotrypsji ( (...) kruszenie kamieni) każdorazowo mógł odczuwać niepewność i strach przed zabiegami, miał ból (kilkunastominutowy) podczas wykonywania zabiegów a następnie ból kilkugodzinny po zabiegach. W związku z zakażeniem dróg moczowych lub odmiecznikowego zapalenia nerek powód mógł mieć gorączkę, stany podgorączkowe oraz objawy dyzuryczne czyli ból i pieczenie podczas oddawania oczu (prośba lekarski o konsultację urologiczną z 29 listopada 2005 roku). Odczuwał przymus zażywania kolejnych leków – leków przeciwbakteryjnych. Z nefrologicznego punktu widzenia w/w odległe następstwa wypadku nie doprowadziły u powoda do wystąpienia długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Diagnostyka i leczenie moczenia się oraz zaburzeń w oddawaniu moczu są domenami urologii, a biegły nefrolog jest takiego samego zdania jak biegły urolog, iż prawdopodobną przyczyną moczenia się i zaburzenia czucia podczas oddawania moczu jest zmiana anatomii i unerwienia okolicy pęcherza moczowego związane z rozejściem się spojenia łonowego, uszkodzeniem mięśni dna miednicy, zwieraczy oraz procesem gojenia się uszkodzonych tkanek. / podstawowa pisemna opinia biegłego nefrologa – k. 446- 455, pisemna uzupełniająca opinia biegłego nefrologa – k. 552-553/. U powoda stwierdzono blizny pourazowe głowy, blizny pooperacyjne brzucha, blizny po odleżynach w okolicy krzyżowej, blizny pourazowe i zmiany troficzne podudzia lewego, amputacja podudzia prawego i blizny pourazowe i pooperacyjne uda prawego u powoda pozostają w ścisłym związku przyczynowo – skutkowym z urazami, których doznał w dniu 29 stycznia 2005 roku w wypadku przy pracy. Biegły z zakresu chirurgii plastycznej dokonał następującej oceny lokalizacji i obecnego wyglądu blizn u powoda: - głowa – w okolicy potylicznej widoczne są dwie pourazowwee blizny linijne, żywo-czerwone, wypukłe, o wymiarze 50x8mm i 23x6mm, - brzuch – w nadbrzuszu, śródbrzuszu i podbrzuszu w linii środkowej widoczna jest pionowo przebiegająca blizna pooperacyjna o kształcie nieregularnym („esowata”) o długości 360 mm i szerokości 24 mm, łącznie z sześcioma znajdującymi się w jej przebiegu bliznami płaszczyznowymi, brunatnymi, zagłębionymi. W podbrzuszu lewym znajduje się stomia jelitowa (chirurgicznie wyłoniona przetoka jelitowa będąca sztucznym odbytem); - okolica krzyżowa – widoczna jest polimorficzna (różowo-brunatno-sino-perłowa) blizna po wygojonej odleżynie, „kraterowato” zagłębiona i ścieńczała o średnicy 99 mm; - podudzie lewe – w docinku środkowym podudzia lewego na jego powierzchni tylnej widoczna jest blizna pooperacyjna o długości 115 mm i szerokości 6 mm, biało odbarwiona, linijna w odcinku dalszym podudzia lewego na jego powierzchni przedniej widoczna jest blizna pooperacyjna długości 143 mm i szerokości 18 mm, ciemnoróżowa, półkolista. Śródstopie i stopa lewa z ciemnobrązowymi przebarwieniami skóry, z przetrwałym obrzękiem i z owrzodzeniem troficznym powierzchni podeszwowej stopy oraz z przetoka zapalną w obrębie śródstopia; - kończyna dolna prawa – kikut poamputacyjny prawego podudzia ze skórą napiętą, zaczerwienioną i obrzękniętą (w przewlekłym stanie zapalnym). na powierzchni bocznej biodra i uda prawego widoczna jest blizna płaszczyznowa (po pobraniu wolnych przeszczepów skóry), brunatno-sino-różowa, ścieńczała, o wymiarach 150 x 97 mm. Ku dołowi od niej na powierzchni boczno – tylnej uda widoczna jest blizna pooperacyjna, linijna długości 73 mm i szerokości 5 mm, drabinkowata (z prostopadłymi bliznami po szwach chirurgicznych długości 38 mm), przechodząca poniżej na powierzchnię tylną uda w bliznę płaszczyznowa, ścieńczałą, brunatno różową o wymiarach 130 x 42 mm. Na wewnętrznej powierzchni uda prawego w jego odcinku bliższym (podpachwinowym) widoczna jest blizna płaszczyznowa, „kraterowato” zagłębiona (wciągająca ze znacznym ubytkiem tkanki podskórnej, cielisto różowa, o kształcie trójkątnym o wymiarach 160 x 150 mm. Biegły z zakresu chirurgii plastycznej, czyniąc zastrzeżenie, iż przedmiotem jego oceny są jedynie i wyłącznie widoczne obrażenia zewnętrzne powodujące oszpecenie wyglądu, stopień tych zniekształceń i oszpeceń oraz możliwość ich likwidacji lub minimalizacji stwierdził:
4. obrażenia powoda doznane w wyniku wypadku przy pracy w dniu 29 stycznia 2005 roku – powód doznał licznych obrażeń wielonarządowych: złamania kości miednicy i panewki stawu biodrowego, urazu brzucha i obustronnego złamania kości podudzia, stłuczenia płuca, rozerwania krocza z uszkodzeniem zwieracza odbytu, skutkujących licznymi zabiegami operacyjnymi, w wyniku których doszło do wyłonienia sztucznego odbytu i do amputacji prawego podudzia. Urazy te, przebyte zabiegi operacyjne i powikłania septyczne doprowadziły do powstania u powoda blizn pourazowych głowy, blizn pooperacyjnych brzucha, blizn po odleżynach w okolicy krzyżowej, blizn pourazowych i zmian troficznych podudzia lewego, kikuta amputacyjnego podudzia prawego i blizn pourazowych i pooperacyjnych uda prawego. Obecnie u powoda występują także przewlekłe niegojące się rany: owrzodzenie troficzne stopy lewej i stan zapalny kikuta podudzia prawego; - zakres cierpień fizycznych i psychicznych powoda był bardzo znacznego stopnia, szczególnie nasilone były one w okresie pierwszych 12 miesięcy po wypadku i w mniejszym nieco stopniu utrzymują się one nadal: związane są z utrzymującym się stanem zapalnym kikuta pomaputacyjnego i z owrzodzeniem troficznym stopy oraz z bolesnością blizny prawego uda w okolicy pachwinowej. Zdaniem biegłego z zakresu chirurgii plastycznej nie ulega wątpliwości, że cierpienia psychiczne powoda wynikające ze świadomości nieodwracalnej niepełnosprawności i kalectwa są znacznego stopnia, ich miarodajnej oceny powinien dokonać zaś biegły z zakresu psychiatrii i/lub psychologii; - biegły z zakresu chirurgii plastycznej w skazał, ze w oczywistym kontekście inwalidztwa i niepełnosprawności powoda (amputacja podudzia, sztuczny odbyt, utrzymujące się stany zapalne i nawracające owrzodzenia) blizny u powoda występujących biegły nie oceniał w aspekcie oszpecenia estetycznego a jedynie w aspekcie czynnościowego uszkodzenia skóry, które powodują: blizna prawego uda w okolicy pachwinowej i blizna poodleżynowa w okolicy krzyżowej. Biegły z zakresu chirurgii plastycznej ocenił uszczerbek na zdrowiu powoda spowodowany blizną poodleżynową w okolicy krzyżowej zgodnie z dyspozycją punktu 3 par. 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku (Dz.U. Nr 234, poz. 1974) przez analogię do punktu J par. 92 załącznika do w/w rozporządzenia (uszkodzenia kręgosłupa powikłane…obecnością ciała obcego itp.) zalecającego w przypadku istnienia takich powikłań (którym niewątpliwie jest także blizna poodleżynowa bez uszkodzenia kręgosłupa) zwiększenie oceny trwałego uszczerbku na zdrowiu o 10% na 10% trwałego uszczerbku na zdrowiu jako wartość przewidzianą dla tego przepisu załącznika. Łącznie uszczerbek na zdrowiu powoda jako czynnościowe uszkodzenie skóry, które powodują: blizna prawego uda w okolicy pachwinowej i blizna poodleżynowa w okolicy krzyżowej wynosi 20% ; - biegły z zakresu chirurgii plastycznej stwierdził, że oczywiste utrudnienia w życiu codziennym powoda wynikają z jego kalectwa i niepełnosprawności. Pozostające w ocenie chirurga plastycznego blizny u powoda: blizna prawego uda w okolicy pachwinowej i blizna poodleżynowa w okolicy krzyżowej stanowią także stałe utrudnienie w życiu codziennym powoda poprzez konieczność stałej ich pielęgnacji, również owrzodzenia troficzne stopy lewej i stan zapalny kikuta poamputacyjnego prawego podudzia wymagają stałej pielęgnacji i zmiany opatrunków; - pozostające w ocenie biegłego z zakresu chirurgii plastycznej blizny u powoda: blizna prawego uda w okolicy pachwinowej i blizna poodleżynowa w okolicy krzyżowej z bezwzględnych wskazań lekarskich (jako obszar skóry trwale zmniejszonej odporności) wymagają stałej ich pielęgnacji maściami witaminowymi i leczniczymi (maścią heparynową) co u powoda jest stosowane. Koszt miesięczny tych maści biorąc pod uwagę zarówno łączna powierzchnie tych blizn jak i wymagalną częstotliwość stosowania tych maści wynosi ok. 200 zł i jest to wydatek stały i dożywotni; - pozostające w zakresie oceny biegłego chirurga plastyka blizny u powoda nie są odrębnym wskazaniem do korzystania z rehabilitacji; - konieczność stałej właściwej pielęgnacji blizn przy niepełnosprawności powoda jak również konieczność zmiany opatrunków owrzodzenia troficznego stopy wymagają również pomocy osób trzecich (łącznie przez ok. 2 godziny dziennie tylko w tym celu) / opinia biegłego z zakresu chirurgii plastycznej – k. 462-466/. U powoda rozpoznano stan po urazie wielonarządowym przebytym w dniu 29 stycznia 2005 roku ze stłuczeniem płuca prawego i płynem w prawej jamie opłucnej. W wyniku zdarzenia z dnia 29 stycznia 2005 roku z punktu pulmonologicznego powód doznał wielonarządowego urazu ciała w tym w zakresie specjalizacji z zakresu pulmonologa tzn. w/w stłuczenia płuca prawego z płynem w prawej jamie opłucnowej. Zakres cierpień fizycznych i psychicznych powoda ze stanowiska pulmonologicznego był umiarkowany i mieści się w zakresie cierpień opisanych przez biegłego ortopedę. Ze stanowiska pulmonologa u powoda nie doszło do długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ponieważ zmiany o charakterze stłuczenia płuca uległy wchłonięciu, a płyn z jamy opłucnowej prawej został wyleczony drenażem bez pozostawienia zmian radiologicznych w płucach, co dokumentuje rtg klatki piersiowej z września 2006 roku, w którym nie stwierdzono odchyleń od stanu prawidłowego. ze stanowiska pulmonologa u powoda nie ma konieczności stosowania farmaceutyków, ani korzystania z rehabilitacji, jak również z korzystania pomocy osób trzecich. / opinia biegłego z zakresu pulmonologii – k. 470- 472/. W sądowym badaniu lekarskim wykonanym przez biegłego z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii rozpoznano u powoda: stan po urazie wielonarządowym, złamaniu wieloodłamowym kości obu podudzi, złamaniu kości miednicy, wstrząsie pourazowym i posocznicy w 2005 roku, ropowicę prawego uda leczoną operacyjnie, amputację prawego podudzia w 1/3 bliższej (w 2005 roku), przebyte złamanie zmiażdżeniowe dalszych nasad kości lewego podudzia, przebyte złamanie lewej kości piszczelowej w 1/3 dalszej leczone operacyjnie, przebyte w 2005 roku stłuczenie tkanek miękkich okolic krzyżowej, pośladka i uda prawego, lewego podudzia powikłane martwicą i owrzodzeniami – leczone zachowawczo i operacyjnie, uszkodzenie lewego nerwu strzałkowego (K 407, T II akt), miażdżycę zrostową tętnic kończyn dolnych z objawami przewlekłego niedokrwienia jedynej lewej kończyny dolnej w stopniu zaawansowanym II B w czterostopniowej skali wg F.'a, żylną chorobę zakrzepowo-zatorową pod postacią dystalnej zakrzepicy żylnej lewej kończyny dolnej, ropowicę lewej stopy leczoną kilkakrotnie operacyjnie (w latach 2011-2013). Biegły z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii stwierdził, że etiologia występującego u powoda owrzodzenia lewej stopy jest złożona i wieloprzyczynowa. Na przyczyny wystąpienia i utrzymywania się owrzodzenia stopy u powoda składają się następujące czynniki: rozległe obrażenia lewego podudzia skutkujące koniecznością skomplikowanego leczenia ortopedycznego (11 zabiegów operacyjnych), uszkodzenie lewego nerwu strzałkowego skutkujące również zaburzeniami neurotroficznymi tkanek lewego podudzia, pozakrzepowa niewydolność żył głębokich lewego podudzia skutkująca zaburzeniami krążenia żylnego w zakresie lewej kończyny dolnej, przewlekłe zapalenie tkanki łącznej lewej stopy, nawracająca ropowica lewej stopy nie poddająca się leczeniu chirurgicznemu i antybiotykoterapii, miażdżyca zarostowa tętnic lewej kończyny dolnej skutkująca objawami przewlekłego niedokrwienia lewej kończyny dolnej. Z przeważającym prawdopodobieństwem według biegłego z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii należy uznać występujące u powoda owrzodzenie lewej stopy za odległe następstwo wypadku, któremu uległ powód w dniu 29 stycznia 2005 roku. Biegły z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii wskazał, że wymienione wyżej czynniki etiologiczne owrzodzenia lewej stopy powoda są bezpośrednimi następstwami wypadku. Jedynie miażdżyca zarostowa tętnic lewej (jedynej) kończyny dolnej jest chorobą samoistną, ale przebyte obrażenia u powoda mogą skutkować przyśpieszonym rozwojem miażdżycy zarostowej, w szczególności ze względu na utrzymujące się i powoda zakażenie tkanek oraz procesy zapalne związane z przebytym urazem. Biegły z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii po zapoznaniu się z aktami sądowymi dostarczoną przez badanego dokumentacją oraz osobistym zbadaniu powoda dokonał oceny procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu opierając się na rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz.U. Nr 234, z 28 grudnia 2002 r.) i stwierdził u powoda obecnie długotrwały uszczerbek na zdrowiu według punktu 160 tabeli uszczerbkowej per analogiam w wysokości 5% . Biegły z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii stwierdził, że występujące u powoda owrzodzenie lewej stopy skutkuje przede wszystkim dalszym ograniczeniem i tak już znacznie ograniczonych możliwości poruszania się powoda. Obecnie powód porusza się na wózku inwalidzkim, nie wychodzi z mieszkania, zaś po mieszkaniu porusza się ze znacznymi trudnościami podtrzymując się mebli i obciążając lewą piętę. Dodatkowo ograniczenia są związane z przewlekłym ropieniem w zakresie lewej stopy, co skutkuje koniecznością stałego leczenia chirurgicznego i leczenia opatrunkami. Biegły z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii wskazał, że występujące u powoda owrzodzenie lewej stopy wymaga stałego leczenia chirurgicznego i zaznaczył, że owrzodzenie lewej stopy i powoda nie poddaje się leczeniu chirurgicznemu, a dotychczas przeprowadzone leczenie miało na celu opanowanie powikłań i zaostrzeń przewlekłego ropienia – a to stwierdzenie nie oznacza wyleczenia powoda z istniejącego owrzodzenia. Leczenie szpitalne u powoda przeprowadza się na koszt NFZ, koszt leczenia ambulatoryjnego owrzodzenia lewej stopy u powoda z zgodnie z ostatnimi zaleceniami lekarzy leczących kształtuje się następująco: P. 500 mg 10 tabletek = 12 zł, D. 30 tabletek = 40 zł, C. 04=ryczał 10,28 zł za 10 ampułkostrzykawek = ok. 31 zł/miesiąc, N. 40 mg, 28 tabletek = 25,24 zł, materiały opatrunkowe – ok. 50 zł/miesiąc, razem 12zł +40 zł+ 31 zł+25,24 zł+50zł = ok. 160 zł /miesiąc. Zdaniem biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii leczenie powoda było prawidłowe i nie wchodził w grę błąd w sztuce lekarskiej, a uszczerbek na zdrowiu powoda ma charakter długotrwały i wynosi 5%. /podstawowa pisemna opinia biegłego z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii – k. 609-612, ustana uzupełniająca opinia biegłego z zakresu chirurgii ogólnej, chirurgii naczyniowej i torakochirurgii: 7min.2sek. – płyta CD k.679 /. W sądowym badaniu lekarskim powoda wykonanym przez biegłego sądowego z zakresu psychiatrii rozpoznano u J. B. zaburzenia adaptacyjne. Biegły sądowy z zakresu psychiatrii stwierdził u powoda uszczerbek na zdrowiu w wysokości 10%. W uzasadnieniu opinii biegły psychiatra wskazał, że powód przebył łącznie 26 zabiegów chirurgicznych i wszystkie te przejścia spowodowały zaburzenia adaptacyjne pod postacią zaburzeń nastroju o charakterze długotrwałym. Dodał, że powód nie korzystał dotychczas z pomocy psychiatrycznej i psychologicznej, w przypadku podjęcia takiego leczenia rokowania co do zaburzeń adaptacyjnych – zaburzeń nastroju jest dobre. Biegły sądowy z zakresu psychiatrii wyjaśnił, że zaburzenia adaptacyjne nie mają zwykle charakteru trwałego. Zakres cierpień psychicznych powoda w związku z wypadkiem i procesem leczenia jego następstwa można z psychiatrycznego punktu widzenia określić jako znaczny. Aktualnie u powoda występują zaburzenia adaptacyjne pod postacią zaburzeń nastroju związane bezpośrednio z wypadkiem i jego następstwami pod postacią obniżenia nastroju, niskiej samooceny i silnego poczucia niepełnosprawności w wielu dziedzinach. W związku ze stwierdzonymi zaburzeniami psychicznymi zdaniem biegłego sądowego z zakresu psychiatrii należy uznać, że długotrwały uszczerbek na zdrowiu z przyczyn psychiatrycznych orzeczony po myśli par. 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku (Dz.U. Nr 234, poz. 1974) w związku z pkt 10a tabeli uszczerbkowej w wysokości 10%. Z psychiatrycznych powodów J. B. nie wymagał korzystania z pomocy osób trzecich po wypadku i nadal, a taka konieczność mogła wynikać z innych schorzeń. Biegły psychiatra wskazał, że dotychczas powód nie korzystał z porad psychiatrycznych i psychologicznych, a podjęcie takiej pomocy zależy od decyzji powoda, przy czym biegły psychiatra wskazał, że taka pomoc nie jest konieczna choć zalecana. Z punktu widzenia psychiatrycznego powód nie wymaga bezwzględnego leczenia farmakologicznego, a najbardziej byłaby wskazana pomoc psychologiczna, a jeśli powód podejmie leczenie psychiatryczne bądź terapię psychologiczną to właściwi specjaliści orzekną czy farmakoterapia jest potrzebna. Zdaniem biegłego psychiatry istnieją wskazania, aby powód podjął farmakoterapię. / opinia biegłego psychiatry – k. 614- 617/. Orzeczeniem (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 22.
5. 2005 r powód został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności, a niepełnosprawność datuje się od 29 stycznia 2005 r. Ostatnim orzeczeniem został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności do dnia 30 kwietnia 2017 r, wg. symbolu niepełnosprawności 05R, 10 N 08 T. /dokumentacja z PZd/sON w K. – k. 1325/ Odpis pozwu został doręczony pozwanemu K. K.

(1)w dniu 5 maja 2008 roku. /potwierdzenie odbioru – k. 52/ Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny dowodów: Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie w/w dokumentów, a w szczególności na podstawie dokumentacji pracowniczej powoda, dokumentacji powypadkowej sporządzonej w związku ze zdarzeniem z 29 stycznia 2005 roku, dokumentacji medycznej leczenia powoda, umowy o roboty budowlane na wykonanie robót murowych przez firmę pozwanego pracodawcy na budowie zakładu produkcyjnego (...) mieszczącej się przy ul. (...) w K., raportach kasowych pozwanego, prawomocnych orzeczeń Sądów w sprawach w przedmiocie jednorazowego odszkodowania i w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, złożonych pism zawierających informację o kosztach opieki, załączonych aktach ZUS oraz Powiatowego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności opinii biegłych sądowych lekarzy o specjalnościach właściwych ze względu na schorzenia na jakie cierpi powód, opinii biegłego specjalisty z zakresu techniki samochodowej, a także zeznań świadków i stron. Ustalając stan faktyczny, Sąd przyjął ostatecznie wersję zdarzenia, która odbiegała od pierwotnie ustalonej, prezentowanej przez powoda początkowo w tym postępowaniu, jak i w postępowaniu dotyczącym jednorazowego odszkodowania jak i prawa renty oraz w postępowaniu przygotowawczym (utrata równowagi w związku z zawrotem głowy, upadek ze stropu, przysypanie bloczkami). Powyższe ustalenie determinują rozstrzyganie w przedmiocie zgłoszonych roszczeń. Należy wskazać, że zdarza się, że dowody przedstawione przez strony na poparcie swoich twierdzeń są ze sobą sprzeczne i że na podstawie zebranego materiału można zbudować dwa lub więcej stanów faktycznych wzajemnie się wykluczających, które znajdą potwierdzenia w części dowodów. Jednak w ramach swobodnej oceny dowodów to sąd orzekający jest uprawniony do wyboru jednej z nich na warunkach określonych w przepisie art. 233 § 1 k.p.c./tak SA w Szczecinie z dnia 28 maja 2015 r. I ACa 65/15 LEX nr 1843169/ Obligatoryjnym elementem pozwu jest przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie pozwu. Okoliczności te stanowią podstawę faktyczną powództwa (causa petendi). Sądowi nie wolno rozstrzygnąć czegokolwiek na podstawie innego stanu faktycznego niż ten, który jest podstawą powództwa. Chodzi przy tym o podstawę faktyczną, a nie kwalifikację prawną. Określenie (wskazanie) okoliczności faktycznych, mających stanowić podstawę roszczenia, należy wyłącznie do powoda i ani pozwany, ani sąd nie może tych okoliczności korygować./tak SA w Łodzi w wyroku z dnia 2 marca 2017 r. I ACa 1134/16 LEX nr 2282404/. Ostatecznie powód zeznał, że do wypadku doszło w związku ze skorzystaniem z koparki jako środka transportu materiałów budowlanych i ludzi – w tym powoda. Ocenie zatem podlegały tak określone okoliczności zdarzenia. Sąd ustalił, że w dniu 29 stycznia 2005 roku powód J. B. wykonywał prace budowlane na terenie obiektu firmy (...). Powód przystąpił do pracy tego dnia o godz. 7.00 rano. Pozwany pracodawca nie przebywał tego dnia na budowie, a bezpośredni nadzór na wykonywaniem prac przez powoda i innych robotników sprawował kierownik budowy i brygadzista. Zadaniem powoda tego dnia było wnoszenie na strop pustaków wapienno – piaskowych przeznaczonych do budowy ściany. Zgodnie z poleceniem pracodawcy materiały budowlane pracownicy, w tym powód mieli przenosić klatką schodową znajdującą się wewnątrz budynku po schodach. Początkowo pracownicy wykonywali polecenie zgodnie z jego treścią. Z. M.

(2)i powód stwierdzili, że jest to jednak za ciężko, a nie chcieli się zmęczyć. Postanowili więc ułatwić sobie pracę w ten sposób, żeby użyć koparki do podawania cegieł. Na tej budowie była należąca do pozwanego koparko –ładowarka, która zajmowała się pracami ziemnymi. Chwilowo nie był obecny kierowca koparki, więc zaczął ją obsługiwać A. K.

(1). Zabrał paletę z cegłami na „widły”, podjechał pod mur. Powód i Z. M. położyli deskę od rusztowania na widłach koparki, weszli na nią z obu stron i A. K. zaczął ich podnosić do góry łącznie z bloczkami. Na wysokości 2m - 2,5 m, jeszcze przed poziomem stropu paleta na koparce przechyliła się. Z. M. odskoczył na bok, uderzyło go kilka cegieł, a powód spadł na posadzkę i został przysypany cegłami z palety. Po wypadku A. K. nie było już na budowie. R. P. nie był obecny w czasie wnoszenia bloczków. Gdyby wiedział, że pracownicy zachowują się sprzecznie z poleceniem, to zareagowałby. Sąd poczynił w tym zakresie ustalenia na podstawie w szczególności zeznań świadków Z. M., G. B. i J. J., którzy zeznali, że byli naocznymi świadkami wypadku oraz zeznań powoda w tym zakresie, które są zgodne co do ostatecznego przebiegu zdarzenia. Należy zwrócić uwagę, że poprzednia wersja zdarzenia w tej sprawie została ustalona w oparciu o twierdzenia powoda, nie był przesłuchiwany żaden świadek. Takiej wersji (drugiej) nie wykluczają także wnioski płynące z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy. W ocenie Sądu zmiana wersji przebiegu wypadku mogła wynikać z obaw przed konsekwencjami zaistniałego zdarzenia – każdej ze stron – zarówno powoda jak i pozwanego, a nadto świadków, w tym świadka K. jak i M., którzy czynnie uczestniczyli w zdarzeniu. Podnoszona okoliczność w postaci konfliktu pomiędzy pracownikami, w ocenie Sądu, nie wpływa na ich wiarygodność, w szczególności, że konflikt ten w mniejszym stopniu dotyczy świadka M., a to on po raz pierwszy wskazał, że zezna, jak było naprawdę, a był pouczony o możliwości poniesienia konsekwencji za składanie fałszywych zeznań. W istocie powód zmienił treść zeznań – dwukrotnie, jednak ostateczna wersja znalazła potwierdzenie w zeznaniach trzech świadków. Przy czym Sąd nie dał wiary powodowi, że nie było schodów, po których miały być wnoszone bloczki, że nie miał w ogóle takiego polecenia, by wnosić bloczki, bowiem pozostaje to w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym. Twierdzenia powoda co do tego, że nie odbył szkolenia z zakresu bhp także nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności z załączonych dokumentów wynika, że powód przeszedł wymagane przeszkolenie. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka A. K., że nie obsługiwał w tym dniu koparki, z uwagi na to, że pozostają one w sprzeczności z zeznaniami świadków B., J. i M., nadto świadomość konsekwencji, które mógłby ponieść świadek wskazuje na to, że nie był on zainteresowany zeznawaniem w sposób odmienny. Sąd pominął dowód z zeznań świadka K. M. i J. W., gdyż nie mieli oni wiedzy na temat wypadku. Oceniając natomiast zeznania złożone przez pozwanego Sąd Okręgowy oparł się na nich w takim zakresie w jakim znajdują one potwierdzenie w innym materiale dowodowym, który w ocenie Sądu zasługiwał na wiarę. W szczególności Sąd zważył, że pozwany nie był obecny przy samym wypadku i w tym zakresie miał wiedzę jedynie na podstawie tego co mu przekazali inni jego pracownicy, którzy tego dnia przebywali na budowie w K. przy ul.