IX W 2092/17

(1)po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy 1. W. S.

(1)syna Z. i Z. z domu J. ur. (...) w O. 2. P. J.

(2)syna J. i M. z domu B. ur. (...) w B. obwinionych o to, że: I. w dniu 26 maja 2017 r., ok. godz. 10 58 w O. przy ul. (...), w sklepie (...) wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży 6 piw o łącznej wartości 14,58 zł na szkodę (...) S. C. - tj. za wykroczenie z art. 119 § 1 kw II. w dniu 26 maja 2017 r., ok. godz. 11 00 w O. przy ul. (...) na przystanku (...)w miejscu publicznym spożywali alkohol w postaci piwa wbrew obowiązującemu w tym miejscu zakazowi - tj. za wykroczenie z art. 43 1 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ORZEKA: I. obwinionych W. S.

(1)i P. J.

(2)uznaje za winnych popełnienia zarzucanych im czynów z art. 119 § 1 kw i art. 43 1 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw skazuje obwinionych W. S.

(1)i P. J.

(2)na kary po 30 (trzydzieści) dni aresztu; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionych od kosztów postępowania i opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: W dniu 26 maja 2017 r. około godz. 10 58 nietrzeźwi obwinieni W. S.

(1)i P. J.

(2)przebywali na terenie sklepu (...) w O. przy ul. (...). Obaj podeszli do stoiska z piwem i poczekali, aż pobliżu nie będzie innych klientów. W. S.

(1)wziął czteropak piwa puszkowego (...), który schował do reklamówki. Następnie W. S. przez chwilę przestawiał tak pozostałe opakowania z puszkami z piwem aby zasłonić miejsce z którego zabrał piwo i ukryć fakt kradzieży. Następnie obaj mężczyźni obeszli stoisko i z drugiej jego strony W. S. rozpakował opakowanie z piwem puszkowym (...) 0,5 l i podał P. J. 3 piwa, które ten schował do rękawa kurtki. Obwiniony W. S. wziął 2 puszki tego piwa, włożył je do koszyka i skierował się do kasy i tam za nie zapłacił. Natomiast P. J. inną drogą udał się do wyjścia i podczas przechodzenia przez sklep na skutek jego nietrzeźwości wypadała mu ukryta wcześniej jedna puszka z piwem i potoczyła się pod regał. Obaj mężczyźni po wyjściu ze sklepu udali się na pobliski przystanek (...) gdzie zaczęli pić kupione piwo. W międzyczasie jedna z klientek sklepu, która spostrzegła tą kradzież zawiadomiła właścicielkę sklepu A. P.. Ta po chwili wyszła za obwinionymi ze sklepu i widząc ich na przystanku zaczęła żądać od nich zwrotu skradzionego towaru. Obwinieni w odpowiedzi zaczęli ją jedynie obrażać nic sobie nie robiąc z jej obecności. Zdesperowanej kobiecie udało się zatrzymać przejeżdżający ul. (...) radiowóz i dopiero funkcjonariuszom Policji udało się zatrzymać obwinionych i odebrać im skradziony towar. ( dowody: zeznania świadków –A. P. k. 29-29v, P. Z. k. 29v, A. K. k. 29v; notatka urzędowa k. 1; zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia k. 2, protokoły doprowadzenia k. 3-4; nagranie z monitoringu k. 9, dane o karalności za wykroczenia k. 20 – 21) Obwiniony W. S.

(1)w wyjaśnieniach złożonych na etapie czynności wyjaśniających przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu – kradzieży. Wyjaśnił, iż był wtedy pod wpływem alkoholu i dokładnie nie pamięta całej sytuacji. Myślał, że kolega zapłacił za to piwo i jest mu przykro za to co zrobił. Wyraził gotowość dobrowolnego poddania się karze grzywny w kwocie 100,- zł. Nie wypowiedział się natomiast na temat drugiego z postawionych mu zarzutów (k. 8) Obwiniony P. J.

(2)nie składał wyjaśnień zarówno na etapie czynności wyjaśniających jak i przed Sądem. Obaj obwinieni nie stawili się na rozprawę, obwiniony W. S. będąc o jej terminie zawiadomiony prawidłowo, a P. J. nie podjął awizowanego wezwania wysłanego na wskazany przez siebie adres. Został uznany za zawiadomionego prawidłowo i również w stosunku do niego rozprawa toczyła się zaocznie. Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego W. S.

(1)zasługują na wiarę jedynie w zakresie jego formalnego przyznania się do winy odnośnie wykroczenia kradzieży alkoholu i znajdowania się w stanie nietrzeźwości. Nie zasługują natomiast na wiarę w zakresie, w którym twierdzi on, że myślał, ze kolega (P. J.) zapłacił za piwo. Przeczy im bowiem jednoznaczny dowód w postaci nagrania z kamer monitoringu sklepu. Na nagraniu tym wyraźnie widać, jak na stoisku z alkoholem W. S. bierze czteropak piwa puszkowego, chowa je do reklamówki a następnie przestawia tak pozostałe piwa aby ukryć kradzież. Następnie obwinieni udają się na drugą stronę stoiska gdzie W. S. podaje puszki z innym piwem P. J. i ten 3 z nich chowa do rękawa kurtki. W. S.

(1)bierze jeszcze 2 puszki z tym samym piwem i udaje z nimi do kasy i tylko za nie płaci, a P. J. inną drogą kieruje się do wyjścia ze sklepu gubiąc po drodze jedną ze skradzionych puszek z piwem. Tym samym obaj obwinieni doskonale wiedzieli co robią o czym dobitnie świadczy ich zachowanie, próby maskowania kradzieży i zasłaniania się w momencie chowania kradzionego piwa Z nagraniami tymi łączą się zeznania właścicielki sklepu, która dodatkowo podała, że o kradzieży powiadomiła ja anonimowa klientka sklepu i że obwiniony W. S. zapłacił jedynie za 2 puszki piwa . Sąd dał wiarę zeznaniom wymienionego świadka bowiem są jasne, spójne i znajdują odzwierciedlenie w materiale filmowym. Podobnie Sąd ocenił relacje obu interweniujących w tej sprawie funkcjonariuszy Policji uznając je za rzeczowe i konkretne a przy tym pozwalające na poczynienie konkretnych ustaleń w zakresie drugiego z zarzucanych obu obwinionym czynu. Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, wina obwinionych nie budzi wątpliwości i została im udowodniona. W. S.

(1)i P. J.

(2)w dniu 26 maja 2017 r., ok. godz. 10 58 w O. przy ul. (...) w sklepie (...) dokonali kradzieży alkoholu o łącznej wartości 14,58 zl na szkodę (...) Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw i z mocy tego przepisu obwinieni zostali skazani i wymierzono im kary jak w sentencji wyroku. Ci sami obwinieni dopuścili się również czynu z art. 43 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi spożywając na przystanku komunikacji miejskiej, w miejscu publicznym alkohol w postaci piwa Sąd wymierzając obwinionym karę miał na uwadze okoliczności obciążające leżące po ich stronie bowiem nie dostrzegł żadnych okoliczności łagodzących. Okolicznościami obciążającymi w przypadku obu obwinionych jest dotychczasowa wielokrotna karalność, zarówno za przestępstwa jak i wykroczenia (P. J. k. 20, W. S. k. 21). Mając to na względzie bez cienia wątpliwości można stwierdzić, iż obwinieni w sposób rażący lekceważą normy prawne i społeczne, nie mają na nich wpływu, ani ilość spraw w Sądzie, ani orzekane wobec nich kary. Obwinieni w ocenie Sądu są osobami niepoprawnymi i zdemoralizowanymi, którzy nie mają żadnego szacunku dla cudzej własności. O ich lekceważącym stosunku do cudzej własności dodatkowo świadczy ich zachowanie bezpośrednio po kradzieży kiedy po opuszczeniu sklepu, w jego bezpośrednim sąsiedztwie zaczęli spożywać alkohol. Oceny tej nie zmienia nienajlepszy stan zdrowia obwinionego W. S.

(1), który nie przeszkadza mu jednak w dokonywaniu kolejnych kradzieży i na który powołuje się tylko w trakcie postępowań sądowych. W tej sytuacji, w ocenie Sądu tylko kara bezwzględna aresztu, orzeczona w maksymalnym wymiarze 30 dni jest adekwatna do stopnia ich zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, może wpłynąć na obwinionych wychowawczo i zapobiegawczo i tylko tak ukształtowana może być postrzegana jako sprawiedliwa. Wobec trudnej sytuacji materialnej obwinionych Sąd zwolnił ich od kosztów postępowania i opłat. \