Sygn. akt: KIO 17/17, KIO 24/17 WYROK z dnia 17 stycznia 2017 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki Członkowie: Katarzyna Brzeska Katarzyna Prowadzisz Protokolant: Agata Dziuban po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2017 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej: A) w dniu 2 stycznia 2017 r. przez wykonawcę Comparex Poland sp. z o.o. w Warszawie (sygn. akt KIO 17/17), B) w dniu 2 stycznia 2017 r. przez wykonawcę Sygnity S.A. w Warszawie (sygn. akt KIO 24/17) w postępowaniu prowadzonym przez Pocztę Polską S.A. w Warszawie przy udziale wykonawcy Comparex Poland sp. z o.o. w Warszawie, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 po stronie odwołującego, przy udziale wykonawcy BIT S.A. w Warszawie, zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych w sprawach o sygn. akt KIO 17/17 i KIO 24/17 po stronie zamawiającego, przy udziale wykonawcy Engave sp. z o.o. w Warszawie, zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych w sprawach o sygn. akt KIO 17/17 i KIO 24/17 po stronie zamawiającego orzeka:
(5b)E", który między innymi zawiera informacje o rodzaju portów w danym przełączniku. W dokumencie opublikowanym 16 września 2016 r., rozdział „Supported Hardware, tabela 1 (strona 2 i 3) napisano, że przełącznik zaproponowany przez Engave obsługuje wyłącznie porty 1 Gb/s. Jako uzupełnienie informacji producent CISCO publikuje dokument opisujący kompatybilność przełączników z modułami 10 Gb/s. W rozdziale dotyczącym urządzeń z serii Cisco Catalyst 2960- X urządzenie zaproponowane przez Engave nie występuje co oznacza, że nie wspiera modułów 10 Gb/s. Wobec powyższego, należy ocenić, iż oferta Engave nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zamawiający złożył odpowiedzi na odwołania. W odpowiedzi na odwołanie wniesione przez odwołującego Comparex w sprawie o sygn. akt KIO 17/17 zamawiający wskazał, że uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu dotyczącego niezasadnego odrzucenia oferty odwołującego Comparex. W pozostałym zakresie wniósł o oddalenie odwołania. W odpowiedzi jak również w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 17/17 po stronie zamawiającego zgłosili przystąpienie przystępujący Engave oraz przystępujący Bit. W trakcie posiedzenia Izby nie wnieśli sprzeciwu wobec uwzględnienia przez zamawiającego odwołania w ww. części. W pozostałym zakresie wnieśli o oddalenie odwołania. W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. W odpowiedzi na odwołanie wniesione przez odwołującego Sygnity w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 zamawiający oświadczył, że uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu zaniechania odrzucenia oferty Engave z powodu jej niezgodności z treścią SIWZ. W pozostałym zakresie wniósł o oddalenie odwołania. W odpowiedzi jak również w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie przystępujący Engave. W trakcie posiedzenia Izby złożył sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego odwołania w ww. części. Wniósł o oddalenie odwołania w całości. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie przystępujący BIT. W trakcie posiedzenia Izby oświadczył, że nie wnosi sprzeciwu wobec uwzględnienia przez zamawiającego odwołania w ww. części. Wniósł o oddalenie odwołania w pozostałej części. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 po stronie odwołującego zgłosił przystąpienie przystępujący Comparex. Wniósł o uwzględnienie odwołania. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: protokół postępowania, ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIWZ), modyfikacje treści SIWZ, ofertę złożoną przez odwołującego Comparex, oferty wykonawców BIT, Engave, Sygnity, pismo odwołującego Sygnity z 14 grudnia 2016 r. wraz z załącznikami, zawiadomienie o wyborze oferty najkorzystniejszej z 21 grudnia 2016 r., odwołania wraz z załącznikami, odpowiedzi na odwołania wraz z załącznikami, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, dokumenty i stanowiska stron i uczestników postępowania złożone w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: W pierwszej kolejności ustalono, że odwołania nie zawierają braków formalnych oraz zostały uiszczone od nich wpis. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołań na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Izba stwierdziła ponadto, że wypełnione zostały przesłanki dla wniesienia odwołania określone w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp, tj. posiadanie przez odwołujących interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Oferta odwołującego Comparex została odrzucona. Odwołujący Comparex domagał się nakazania zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia jego oferty oraz odrzucenia ofert wykonawców Bit, Sygnity i Engave. Ustalenie, że zamawiający z naruszeniem przepisów ustawy Pzp odrzucił ofertę odwołującego Comparex oraz zaniechał odrzucenia ofert złożonych przez ww. wykonawców skutkowałoby koniecznością nakazania zamawiającemu unieważnienia / wykonania takich czynności, czego efektem może być wybór oferty odwołującego Comparex, jako najkorzystniejszej. W przypadku odwołującego Sygnity jego oferta została sklasyfikowana na miejscu trzecim, za ofertą Engave i Bit. Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu odrzucenia ofert tych wykonawców. Ustalenie, że zamawiający z naruszeniem przepisów ustawy Pzp zaniechał odrzucenia ofert złożonych przez ww. wykonawców skutkowałoby koniecznością nakazania zamawiającemu wykonania takich czynności, czego efektem może być wybór oferty odwołującego Sygnity, jako najkorzystniejszej. Powyższe wyczerpuje dyspozycję art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. KIO 17/17 Postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 17/17 podlegało umorzeniu w części dotyczącej czynności odrzucenia oferty odwołującego Comparex. W pozostałej części odwołanie podlegało oddaleniu. Izba uznała za niezasadny zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp polegającego na zaniechaniu odrzucenia ofert wykonawców BIT, Engave oraz Sygnity z powodu niezgodności treści ofert tych wykonawców z treścią SIWZ zakresie wymogu z pkt VI. 6 załącznika nr 2 do umowy. Stosownie do przywołanego postanowienia SIWZ wykonawca jest zobowiązany do dostarczenia zabezpieczeń (PDU), potrzebnych do prawidłowego redundantnego podłączenia wszystkich elementów infrastruktury informatycznej będących przedmiotem zamówienia a w szczególności każda z szaf musi być wyposażona w minimum w dwa PDU zakończone złączami C13 oraz dwa PDU zakończone złączami C19. Wszystkie PDU muszą mieć możliwość monitorowania poprzez sieć typu Ethernet. Izba wzięła pod uwagę, że w przywołanym postanowieniu SIWZ nie było mowy o konieczności zaoferowania 4 zabezpieczeń (PDU). SIWZ nakładała obowiązek zaoferowania 2 PDU zakończonych złączami C 13 i 2 PDU zakończonych złączami C19. Nie było sporne pomiędzy stronami, że wszyscy trzej wykonawcy zaoferowali szafę SUN Rack II SR1242 z dwiema listwami PDU firmy Oracle, 1 fazowymi, 22kVa/EMEA. Powyższe wynikało z formularzy cenowych, wypełnionych przez tych wykonawców, a załączonych do ofert. Stwierdzono także, że każda z listew PDU zawierała zarówno złącza C13 jak i złącza C19, co zapewniało redundantne połączenie infrastruktury informatycznej. Powyższe wynikało z treści oświadczeń firmy Oracle z 4 stycznia 2017 r. i 11 stycznia 2017 r., złożonych w trakcie posiedzenia (dowody oznaczone nr 9, 11 i 12). Dodatkowo z załącznika do dowodu nr 11 wynikało jednoznacznie, że w tego rodzaju PDU jest montowanych 42 szt. złączy C13 oraz 6 złączy C19. Za nieodpowiadające rzeczywistości uznano zatem twierdzenia odwołującego Comparex przedstawione w odwołaniu, jakoby w szafie ww. typu dopuszczalny był montaż zaledwie dwóch PDU (jednego C13 i jednego C19). W ocenie Izby, w sytuacji gdy na każdej z Iistew znajdują się oba złącza (to jest zarówno C13 jak i C19), zaoferowanie szafy z dwiema takimi listwami oznacza, że w szafach znajdą się zarówno 2 listwy ze złączami C13 jak i dwie listwy ze złączami C19. Izba wzięła pod uwagę, że zgodnie z jej utrwalonym orzecznictwem nie wolno tłumaczyć na niekorzyść wykonawców niejednoznacznych postanowień SIWZ. Tymczasem analizowane postanowienie można było również zinterpretować w sposób prezentowany przez zamawiającego i przystępujących po jego stronie. Wzięto także pod uwagę, że zamawiający mógł jednoznacznie zapisać w SIWZ, że należy zaoferować 4 listwy, z czego na dwóch mogą być zamontowane „wyłącznie” złącza C13, a na dwóch pozostałych – „wyłącznie” złącza C19. Taki zapis jednoznacznie i bezsprzecznie wykluczałby możliwość zaoferowania listew z oboma rodzajami złącz. Jednakże takiego zastrzeżenia próżno było szukać w treści SIWZ. Skoro zamawiający mógł sformułować wymaganie w sposób o wiele bardziej jednoznaczny i precyzyjny, a tego nie uczynił, to nie można obecnie dwuznacznych postanowień SIWZ tłumaczyć na niekorzyść wykonawców. Wobec powyższego odwołanie w omawianym zakresie podlegało oddaleniu. Za chybiony uznano zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, mającego polegać za zaniechaniu odrzucenia oferty wykonawcy Engave z powodu sprzeczności treści oferty z postanowieniem pkt VIII.2 załącznika nr 2 do umowy, która miała się wyrażać w niewskazaniu w ofercie tego wykonawcy producenta dostarczanej infrastruktury sprzętowej jako podwykonawcy. W pierwszej kolejności Izba stwierdzono, że w świetle postanowienia pkt VIII.2 załącznika nr 2 do umowy zamawiający wymagał, aby całość prac instalacyjnych była nadzorowana przez pracownika producenta dostarczanych elementów infrastruktury informatycznej. Literalna analiza przywołanego postanowienia prowadziła do wniosku, że zamawiający wymagał jedynie, aby wykonawca zapewnił jedynie nadzór pracownika producenta infrastruktury sprzętowej nad pracami instalacyjnymi. Podzielono stanowisko zamawiającego i przystępującego Engave, że zamawiający w tym postanowieniu nie wymagał, aby pracownik producenta wykonywał jakiekolwiek prace instalacyjne. Wbrew stanowisku odwołującego Comparex w treści SIWZ próżno było szukać wymogu, aby sprawowanie nadzoru musiało polegać na osobistym świadczeniu usługi nadzoru przybierającym postać fizycznej obecności pracownika producenta. Wzięto pod uwagę, że zamawiający oprócz ogólnego wymogu o zapewnieniu nadzoru nie narzucił żadnych dalszych wymagań, w szczególności co do formy takiego nadzoru. Nie można było zatem wykluczyć także form zdalnego zapewnienia nadzoru polegającego na tym, że pracownik producenta zatwierdzi raport wykonawcy z wykonanych prac instalacyjnych, wyrażając tym samym akceptację dla rezultatu wykonanych prac. Wreszcie wykonywanie nadzoru niekoniecznie musiało polegać na świadczeniu tego rodzaju usługi w ramach stosunku pracy łączącego pracownika z producentem. Omawiane postanowienie nie wykluczało możliwości zawarcia przez przystępującego umowy cywilnoprawnej z osobą fizyczną, będącą pracownikiem producenta. Z tego samego powodu, wykonywanie nadzoru nie musiało przybierać postaci podwykonawstwa. W sytuacji gdy wykonanie omawianego elementu przedmiotu zamówienia zapewni osoba będąca pracownikiem producenta w ramach umowy cywilnoprawnej, prace będą wykonywane przy pomocy zasobów własnych przystępującego, który będzie dysponował taką osobą bezpośrednio. Natomiast stanowisko odwołującego Comparex, jakoby z powodu zakazów konkurencji obowiązujących pracowników Oracle niemożliwe byłoby ewentualne zawarcie z nimi umowy cywilnoprawnej, pozostało gołosłowne. Odwołujący nie przedstawił żadnego dowodu na poparcie swego twierdzenia. Biorąc powyższe pod uwagę, odwołanie podlegało oddaleniu w omawianym zakresie. Izba postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie dotyczącym czynności odrzucenia oferty odwołującego Comparex. Zamawiający w omawianym zakresie uwzględnił zarzuty odwołania, zaś żaden z przystępujących po jego stronie nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia. Zgodnie z art. 186 ust. 4 ustawy Pzp, jeżeli uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, wniesie sprzeciw wobec uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części, gdy odwołujący nie wycofa pozostałych zarzutów odwołania, Izba rozpoznaje odwołanie. Jak wynika z powyższego, obowiązujące przepisy w takiej sytuacji uzależniają rozpoznanie odwołania od wniesienia sprzeciwu, co nie nastąpiło. Rozstrzyganie odwołania w części, której nie dotyczy już spór pomiędzy stronami jest bezcelowe. Jednocześnie jednak informacja o częściowym umorzeniu postępowania odwoławczego musi znaleźć odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia, a nie w uzasadnieniu. W art. 196 ust. 4 ustawy Pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę nie ma bowiem żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Na powyższe zwrócono uwagę w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2016 r. III CZP 111/15. Sąd ten uznał za wadliwą praktykę Izby orzekania w uzasadnieniu wyroku a nie w jego sentencji o części zarzutów i żądań zawartych w odwołaniu. Co do konieczności zamieszczenia w sentencji wyroku informacji o częściowym umorzeniu postępowania odwoławczego podzielono identyczne stanowisko przedstawione w wyroku KIO z 26 października 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt KIO 1922/16, wyroku KIO z 16 grudnia 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt KIO 2138/16, wyroku KIO z 28 grudnia 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt KIO 2357/16. Izba nie orzekała o zarzutach naruszenia: 1) art. 8 ust. 1 i 3 ustawy Pzp przez niezasadne uznanie przez zamawiającego za skuteczne zastrzeżenie informacji złożonych przez wykonawcę Engave dotyczących braku podstaw do wykluczenia oraz spełniania warunków udziału w postępowaniu jako tajemnicy przedsiębiorstwa; 2) art. 24 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 24aa ustawy Pzp przez jego niezastosowanie do wykonawcy Engave pomimo niewykazania przez niego warunków udziału w postępowaniu i niewykluczenie wykonawcy Engave oraz w konsekwencji naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp przez jego niezastosowanie w odniesieniu do oferty Engave jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z udziału w postępowaniu, ewentualnie brak wezwania wykonawcy Engave do uzupełnienia dokumentów lub oświadczeń zgodnie z art. 26 ust 3 ustawy Pzp, 3) art. 26 ust. 1 w zw. z art. 24aa ustawy Pzp przez brak wezwania Engave do złożenia oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp przed ogłoszeniem wyniku postępowania; 4) art. 8 ust. 1 i 3 ustawy Pzp przez niezasadne uznanie przez zamawiającego za skuteczne zastrzeżenie informacji złożonych przez BIT dotyczących części prac zlecanych podwykonawcom oraz oświadczenia o oddaniu do dyspozycji zasobów podmiotu trzeciego jako tajemnicy przedsiębiorstwa; 5) art. 7 ustawy Pzp przez niepoinformowanie wykonawców o zastosowaniu lub nie procedury odwróconej określonej w art. 24aa ustawy Pzp, co narusza zasadę równego traktowania poprzez naruszenie prawa wykonawców do zaskarżenia czynności zamawiającego naruszających prawa wykonawców uczestniczących w postępowaniu; 6) art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp przez niewykluczenie wykonawcy BIT oraz w konsekwencji naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp przez jego niezastosowanie w odniesieniu do oferty BIT jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z udziału w postępowaniu, ewentualnie niezastosowanie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp przez brak wezwania wykonawcy do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału oraz brak podstaw do wykluczenia; 7) art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp przez niewykluczenie wykonawcy Sygnity oraz w konsekwencji naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 5 Ustawy poprzez jego niezastosowanie w odniesieniu do oferty Sygnity jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z udziału w postępowaniu, ewentualnie niezastosowanie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp przez brak wezwania wykonawcy do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału oraz brak podstaw do wykluczenia, gdyż odwołujący Comparex cofnął odwołanie w ww. części w trakcie rozprawy. KIO 24/17 Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 zasługiwało na uwzględnienie w części dotyczącej zaniechania czynności odrzucenia oferty przystępującego Engave z powodu niezgodności treści oferty z treścią pkt VI.10 załącznika nr 2 do umowy. W pozostałym zakresie odwołanie okazało się niezasadne. Izba uznała za zasadny zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp polegającego na zaniechaniu czynności odrzucenia oferty wykonawcy Engave z powodu niezgodności treści oferty tego wykonawcy z treścią SIWZ wyrażoną w pkt VI 10 załącznika nr 2 do umowy. Zarzuty w omawianym zakresie zostały uwzględnione przez zamawiającego, jednak przystępujący Engave wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia zarzutów odwołania w ww. części, zatem odwołanie w tym zakresie również podlegało rozpoznaniu przez Izbę. Zgodnie bowiem z art. 186 ust. 4 ustawy Pzp, jeżeli uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, wniesie sprzeciw wobec uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części, gdy odwołujący nie wycofa pozostałych zarzutów odwołania, Izba rozpoznaje odwołanie. Zgodnie z postanowieniem pkt VI.10 załącznika nr 2 do umowy Każda z szaf musi być wyposażona w dwa zarządzalne przełączniki Ethernetowe L2 (warstwa 2). Każdy wyposażony w minimum 24 porty 1000Base-T oraz minimum 2 porty typu up-link o prędkości 10Gb/s wraz z wkładkami w standardzie 10GBASE-SR (światłowód multi-mode) umożliwiający montaż w szafie typu rack. W świetle ww. wymogu, zamawiający oczekiwał dostarczenia przełączników, co do których sformułował dalsze wymagania, między innymi co do konieczności posiadania 2 portów o prędkości 10 Gb/s wraz z wkładkami. W oparciu o dowody stanowiące załączniki nr 9, 10 i 11 do odwołania oraz tłumaczenia tych załączników złożone przez odwołującego Sygnity w trakcie osiedzenia, stwierdzono, że przełączniki firmy Cisco model WS- C2960X-24TS-LL, zaoferowane przez przystępującego Engave, posiadały wprawdzie 2 porty typu up-link jednakże o przepustowości 1 Gb/s, zamiast wymaganych przez zamawiającego 10 Gb/s. Z treści załącznika nr 9 do odwołania, to jest wydruku ze strony internetowej firmy Cisco, zawierającego fragment dokumentacji technicznej oferowanych przełączników wynikało, że przełączniki Cisco typu 2960x mogą posiadają porty uplink o prędkości 1G (SFP) albo 10 G, czyli SFP +. Natomiast w tabeli nr 23 znajdującej się na s. 24 w załączniku nr 9 wskazano, że oferowany model przełącznika WS-C2960X-24TS-LL posiada interfejsy uplink w standardzie jedynie SFP (a więc o prędkości 1 Gb/s), a nie SFP + (10 Gb/s). Z kolei w załączniku nr 10 do odwołania, stanowiącym wydruk ze strony internetowej producenta przełączników tj. firmy Cisco i obejmującym fragment dokumentacji technicznej wynikało, że przełącznik Cisco 2960X-24TS-LL posiada jedynie dwa sloty SFP. Wreszcie w dowodzie stanowiącym załącznik nr 11 do odwołania, stanowiącym wydruk ze strony internetowej Cisco, i obejmującym fragment dokumentacji technicznej na str. 66 i 67 podano listę urządzeń kompatybilnych ze standardem SFP + 10 Gb/s. Na liście tej nie figurował jednak przełącznik oferowany przez przystępującego Engave. Przystępujący Engave w trakcie rozprawy argumentował, że jego intencją było podłączenie do oryginalnego portu przetacznika Cisco WS-C2960X-24TS-L nieoryginalnych wkładek (przekaźników) produkowanych przez inny podmiot. Izba wzięła pod uwagę, że w treści formularza cenowego przystępującego Engave nie było informacji o tym, że oferuje przełącznik w niestandardowej konfiguracji, a mianowicie z wkładkami (przekaźnikami), które rzekomo miałyby zwiększać prędkość portu uplink oferowanego przełącznika do prędkości 10 Gb/s. Jednakże przyjmując najbardziej korzystną dla przystępującego interpretację formularza cenowego, zgodnie z którą wymóg podania w formularzu danych identyfikujących model i producenta przełącznika nie oznaczał konieczności ujawniania danych co do producenta i modelu wkładki, która miała rzekomo modyfikować istotne cechy tego przełącznika, nie oznaczało jednak, że takie rozwiązanie jest zgodne z SIWZ. Jak wskazano wcześniej, odwołujący Sygnity wykazał bezsprzecznie, że porty oferowanego modelu przełącznika pracują z prędkością jedynie 1 Gb/s. Tymczasem wymóg zamawiającego oznaczał konieczność zapewnienia prędkości tych portów na poziomie 10 Gb/s. Na pytanie przewodniczącego przystępujący Engave odparł, że nieoryginalne wkładki (przekaźniki) będą jednak podłączane do oryginalnego portu przełącznika Cisco WS- C2960X-24TS-L, który - jak wynikało z dowodów złożonych przez odwołującego Sygnity - bezspornie zapewniał jedynie prędkość 1 Gb/s. Na kolejne pytanie przewodniczącego przystępujący nie potrafił wyjaśnić, w jaki sposób podłączenie nieoryginalnych przekaźników do oryginalnego portu przełącznika o przepustowości 1 Gb/s spowoduje, że port ten zacznie pracować z prędkością 10 Gb/s. Powyższe nie wynikało także z treści dowodu złożonego przez przystępującego Engave w postaci korespondencji mailowej, utajnionej jako tajemnica przedsiębiorstwa nie tylko przed uczestnikami postępowania, ale także przed zamawiającym. Izba uznała, że dowód w postaci korespondencji mailowej przedstawiony przez przystępującego Engave należy oceniać z dużą ostrożnością. Zawartość maila sprowadzała się do dwuzdaniowej korespondencji. W mailu tym była mowa o testach, których wyników nie przedstawiono jednak Izbie, ani nawet bliżej nie sprecyzowano. Wzięto pod uwagę, że przystępujący nie złożył żadnych dowodów w postaci dokumentacji technicznej, dzięki której można by stwierdzić, w jaki sposób ingerencja w port polegająca na zastosowaniu nieoryginalnych wkładek tak znacznie zwiększa jego prędkość. Nie należało tracić z pola widzenia faktu, że omawiany dowód nie powstał w trakcie przygotowywania oferty, ale dopiero po zapoznaniu się przystępującego Engave z dowodami załączonymi do odwołania. Niewątpliwie zatem został stworzony na potrzeby postępowania odwoławczego, co nakazywało traktowanie go z dużą ostrożnością, biorąc również pod uwagę fakt, że w ofercie nie było żadnej wzmianki o takim rozwiązaniu. Tymczasem dowody złożone przez odwołującego Sygnity okazały się bardziej konkretne. Można było w oparciu o nie ustalić, że stanowią wydruki ze strony internetowej producenta oferowanego przełącznika, a także, że stanowią fragment dokumentacji technicznej tych urządzeń. Zawierały informacje natury technicznej pozwalające ocenić sporne właściwości przełącznika. Ponadto, w przeciwieństwie do dowodów przystępującego Engave, dowody te nie zostały stworzone na potrzeby postępowania odwoławczego. Biorąc powyższe pod uwagę, Izba uznała odwołanie w rozpatrywanej części za zasadne. W konsekwencji nakazano zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru przystępującego Engave jako najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert i odrzucenie oferty Engave na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp jako niezgodnej z treścią SIWZ w ww. zakresie. Izba uznała za chybiony zarzut naruszenia art. 90 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, przez zaniechanie dokonania wezwania wykonawców Engave oraz BIT do udzielenia wyjaśnień i złożenia dowodów dotyczących wyliczenia ceny zaoferowanej przez nich w postępowaniu. Podkreślenia wymaga, że w razie sformułowania zarzutu naruszenia art. 90 ust. 1 Pzp przez zaniechanie wszczęcia procedury wyjaśniającej, w przeciwieństwie do zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, obowiązuje klasyczny rozkład ciężaru dowodu, wynikający z art. 6 KC w zw. z art. 14 ustawy Pzp. Stwierdzono, że odwołujący Sygnity nie sprostał ciężarowi wykazania zasadności tego zarzutu. Odwołujący Sygnity, celem udowodnienia zasadności zarzutu złożył dowody, które obrazować miały sposób budowania przez niego jego własnej ceny ofertowej. Wywodził w oparciu o te dowodu, że:
- a)oferta, którą on sam otrzymał była jedyną ofertą dystrybuowaną przez Arrow ECS na potrzeby postępowania;
- b)oferta odwołującego była (decyzją Oracle Polska) ofertą całościową, tj. ważną jedynie przy zamówieniu sprzętu, software, serwisu oraz usług, a zatem nie mogła być dzielona, zaś w przypadku podział cena części składowych oferty znacznie rosła, gdyż odnosił się to nich standardowy cennik Oracle;
- c)Arrow ECS sp. z o.o. jest jedynym dystrybutorem (Value Added Distributor) Oracle o statusie umożliwiającym sprzedaż licencji Oracle do partnerów Oracle w Polsce. Izba stwierdziła, że w świetle dowodów przedstawionych przez przystępujących Engave i BIT oraz zamawiającego, powyższe twierdzenia okazały się nieprawdziwe. Zamawiający załączył do odpowiedzi na odwołanie oświadczenie firmy Oracle Polska sp. z o.o. z 4 stycznia 2017 r., z którego wynikało, że firma ta oferuje swoje produkty bezpośrednio do klientów lub przez autoryzowaną sieć partnerską. Autoryzowani partnerzy mogą uzyskać ofertę bezpośrednio od Oracle lub poprzez jedynego dystrybutora na terenie Polski - Arrow ECS Polska sp. z o.o. Oba te kanały są równoprawne. Jak wynikało z powyższego, korzystanie z usług Arrow ECS Polska sp. z o.o. nie było jedynym kanałem pozyskania oferty produktów Oracle. W mailu z 14 grudnia 2016 r., który przedstawiciel odwołującego Sygnity otrzymał od Pana A. M. z Arrow ECS sp. z o.o. (załącznik nr 5 do odwołania) wynikało wprost, że autoryzowani partnerzy mogą nabywać licencje Oracle od autoryzowanego dystrybutora lub bezpośrednio od Oracle Polska. Dowodami, które najdobitniej zaś potwierdzały ten fakt, było istnienie ofert uzyskanych przez przystępujących Engave oraz Bit przed złożeniem oferty bezpośrednio od firmy Oracle, z pominięciem firmy Arrow ECS sp. z o.o. W dalszej kolejności, po porównaniu ofert Arrow dla Sygnity, z ofertami Oracle dla Engave oraz Oracle dla Bit, stwierdzono, że oferta Arrow dla Sygnity nie była identyczna ani najkorzystniejsza. Rzeczywiście oferta Arrow ECS dla Sygnity była ofertą całościową, obejmującą sprzęt, software, serwis oraz usługi, gdyż tylko taką ofertę dla Sygnity Arrow uzyskała od Oracle, co wynikało z korespondencji mailowej, załączonej do odwołania. Tymczasem, analogicznego zastrzeżenia próżno było szukać w ofercie Oracle dla Engave, co ujawnił pełnomocnik przystępującego Engave i co znalazło odbicie w treści oferty. Porównanie fragmentów ofert Oracle dla BIT (s. 5 i 6 oferty), Oracle dla Engave (s. 5 oferty) oraz Arrow dla Sygnity prowadziło do wniosku, że oferty te różniły się także pod względem ceny. Przykładowo oferta Oracle dla BIT (s. 5 oferty) była korzystniejsza od oferty Arrow dla Sygnity o co najmniej 900 tysięcy złotych netto. Ponadto oferta dla firmy Bit była ofertą wariantową (s. 5 i 6 oferty). W tej sytuacji stanowisko odwołującego Sygnity jakoby obie oferty konkurencyjne musiały być oparte dokładnie na tej samej wycenie, którą otrzymał również odwołujący, nie znalazło potwierdzenia w zgromadzanym w sprawie materiale dowodowym. Powyższe ustalenia przeczyły także tezie odwołującego Sygnity jakoby oferta BIT była tańsza od rynkowej ceny zakupu o 234.398,07 zł (tj. o 3,76 %) zaś oferta Engave - tańsza od rynkowej ceny zakupu o 173.452,76 zł (tj. o 2,757%) . Wbrew stanowisku odwołującego Sygnity rynkowej ceny zakupu nie wyznaczała bowiem wysokość i kształt oferty Arrow przygotowana dla odwołującego Sygnity. Przeczyły temu ceny bowiem ceny ofertowe otrzymane przez obu przystępujących od firmy Oracle. Oferty otrzymane przez obu przystępujących stanowiły dowód, że rynkowe ceny zakupu kształtują się na zupełnie innym, o wiele niższym poziomie, aniżeli wskazywał odwołujący Sygnity. Co więcej, wszystkie trzy oferty różnią się pomiędzy sobą, co może wskazywać na słuszność argumentacji obu przystępujących odnośnie możliwości podjęcia dalszych negocjacji z firmą Oracle. Natomiast stanowisko odwołującego Sygnity, jakoby wykonawcy ci mieli wiedzę w przedmiocie kształtu oferty przedstawionej odwołującemu przez Arrow ECS sp. z o.o. pozostało gołosłowne. Wywodzenie tej okoliczności na podstawie prostego porównania cen w formularzach cenowych było niewystarczające. W ocenie Izby, jeżeli rozwiązania oferowane przez kilku wykonawców opierają się na produktach tego samego producenta, to ceny ofertowe proponowane za ich dostawę mogą być do siebie zbliżone, czy też różnić się o pewien stały wskaźnik. Biorąc powyższe pod uwagę, zarzut naruszenia art. 90 ust. 1 Pzp uznano za chybiony. Izba uznała za niezasadny zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp przez zaniechanie odrzucenia ofert Engave oraz BIT, pomimo iż oferty te zawierają rażąco niską cenę w stosunku od przedmiotu zamówienia. Izba podkreśla akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości jak również samej Izby pogląd, że zamawiający nie może automatycznie odrzucić oferty wykonawcy z powodu zaoferowania przez niego ceny rażąco niskiej, bez umożliwienia mu złożenia stosownych wyjaśnień. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wyraził pogląd „Art. 29 ust. 5 Dyrektywy Rady 71/305, od stosowania którego Kraje Członkowskie nie mogą odstąpić w żadnym istotnym stopniu, zakazuje Krajom Członkowskim wprowadzania przepisów, które wymagają automatycznej dyskwalifikacji ofert w postępowaniu o udzielenie zamówienia, według kryterium arytmetycznego, zobowiązuje natomiast zamawiającego do zastosowania procedury analizy ofert, przewidzianej w tej dyrektywie, która daje oferentowi sposobność przedstawienia wyjaśnień. (Wyrok ETS z dnia 18.06.1991 r. w sprawie C - 295/89 („Impresa Dona Alfonsa”). Stanowisko Trybunału znajduje odzwierciedlenie w ustawie Pzp, która stanowi w art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, że „Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie (…) „. Zatem niedopuszczalne jest automatyczne ustalenie przez zamawiającego, iż zaoferowano cenę noszącą znamiona ceny rażąco niskiej bez umożliwienia wykonawcy złożenia stosownych wyjaśnień. Nie ulegało zaś wątpliwości, że zamawiający nie wzywał przystępującego Engave ani przystępującego BIT do złożenia wyjaśnień obrazujących sposób kalkulowania ceny (art. 90 ust. 1 ustawy Pzp). Zatem żądanie odrzucenia ich ofert na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp należało ocenić jako przedwczesne. Powyższe skutkowało koniecznością oddalenia zarzutu. Izba nie mogła rozpoznać zarzutu naruszenia przez zamawiającego przepisu art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w związku z art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 15 ust. 1 pkt 1-3, pkt 5 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (uznk). Zdaniem odwołującego Sygnity naruszenie to miało polegać na zaniechaniu odrzucenia ofert Engave i BIT, których złożenie stanowić miało czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przywołanych przepisów uznk. Izba stwierdziła, że zarzuty takie zostały przedstawione dopiero w trakcie rozprawy. Zgodnie z art. 192 ust. 7 ustawy Pzp, Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu. Odwołujący Sygnity utrzymywał, że zarzut o ww. treści przedstawił w odwołaniu wskazując na fakt, że w odwołaniu wskazał jako naruszony przepis art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Uszło uwadze odwołującego Sygnity, że za zarzut uznaje się wskazanie konkretnych okoliczności faktycznych, które świadczą o naruszeniu przez zamawiającego określonych przepisów ustawy Pzp. Za nowy zarzut uznaje się wskazanie nowych okoliczności faktycznych wyczerpujących dyspozycję tego samego przepisu. W ocenie Izby w odwołaniu próżno było szukać przywołania okoliczności faktycznych, które miałyby świadczyć o postawieniu przez odwołującego ww. zarzutów, które – jak sam wskazywał w trakcie rozprawy – formułuje pod wpływem analizy treści dowodów złożonych przez przystępujących Engave i BIT. Stosownie do art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Orzeczenie Izby, o którym mowa w pkt 2, 3, 4 sentencji, miało charakter merytoryczny, gdyż odnosiło się do uwzględnienia i oddalenia odwołania. Z kolei orzeczenie Izby zawarte w pkt 1, 5, 6 sentencji miało charakter formalny, gdyż dotyczyło odpowiednio umorzenia części postępowania odwoławczego i kosztów postępowania, a zatem było postanowieniem. O tym, że orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Izby jest postanowieniem przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 8 grudnia 2005 r. III CZP 109/05 (OSN 2006/11/182). Z powołanego przepisu art. 192 ust. 1 ustawy Pzp wynika zakaz wydawania przez Izbę orzeczenia o charakterze merytorycznym w innej formie aniżeli wyrok. Z uwagi zatem na zbieg w jednym orzeczeniu rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym i formalnym, całe orzeczenie musiało przybrać postać wyroku. Zgodnie z przepisem art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Z ww. przepisu wynika, że powodem uwzględnienia odwołania może być stwierdzenie jedynie kwalifikowanego naruszenia ustawy Pzp, a mianowicie takiego, które wywiera lub może wywrzeć istotny wpływ na wynik postępowania. A contrario, stwierdzenie braku naruszenia lub naruszenia niekwalifikowanego, musi skutkować oddaleniem odwołania. W sprawie o sygn. akt KIO 17/17, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie stwierdzono żadnych naruszeń ustawy Pzp. Zatem odwołanie musiało podlegać oddaleniu. W sprawie o sygn. akt KIO 24/17 stwierdzono naruszenie przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp polegające na zaniechaniu czynności odrzucenia oferty wykonawcy Engave z powodu niezgodności treści oferty tego wykonawcy z treścią SIWZ wyrażoną w pkt VI 10 załącznika nr 2 do umowy. Zaniechanie to ma wpływ na wynik postępowania, gdyż zamawiający zaniechał odrzucenia oferty, która wybrał jako najkorzystniejszą. Wobec powyższego odwołanie w omawianej części musiało zostać uwzględnione. W pozostałej części nie stwierdzono żadnych naruszeń ustawy Pzp. Zatem odwołanie w tym zakresie musiało podlegać oddaleniu. W świetle art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, uwzględniając odwołanie, Izba może - jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego nie została zawarta - nakazać wykonanie lub powtórzenie czynności zamawiającego lub nakazać unieważnienie czynności zamawiającego. W konsekwencji Izba, w sprawie o sygn. akt KIO 24/17, wobec częściowego uwzględnienia odwołania, nakazała zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert i odrzucenie oferty złożonej przez wykonawcę Engave sp. z o.o. w Warszawie na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp z powodu niezgodności treści oferty tego wykonawcy z treścią pkt VI.10 załącznika nr 2 do umowy, w sposób wskazany w pkt 3 sentencji. Wobec powyższego, na podstawie art. 192 ust. 1 i art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 3 sentencji. Odnośnie żądań, których Izba nie podzieliła, na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 2 i 4 sentencji. Odnośnie części postępowania odwoławczego, która podlegała umorzeniu, na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z art. 192 ust. 9 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI. Jak wynika z postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z 20 lipca 2016 r. sygn. akt X Ga 280/16 – w przypadku rozstrzygnięcia, w którym część odwołania zostaje oddalona, zaś część uwzględniona, zasada odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego oznacza obowiązek stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania odwoławczego w takiej części, w jakiej odwołanie odniosło skutek. Identyczny pogląd wyrażono w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. sygn. akt XXIII Ga 1992/15 oraz w postanowieniu Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt X Ga 286/13. Z kolei, jak wynika z art. 186 ust. 6 pkt 3 Pzp, koszty postępowania odwoławczego, w okolicznościach, o których mowa w ust. 4, ponosi:
- a)odwołujący, jeżeli odwołanie zostało oddalone przez Izbę,
- b)wnoszący sprzeciw, jeżeli odwołanie zostało uwzględnione przez Izbę. W sprawie o sygn. akt KIO 24/17 odwołanie zostało uwzględnione przez zamawiającego w części dotyczącej zarzutu zaniechania odrzucenia oferty przystępującego Engave, lecz zostało w tym zakresie rozpoznane wskutek wniesienia sprzeciwu przez tego wykonawcę. W tym zakresie spór przed Izbą toczył się zatem między wnoszącym sprzeciw przystępującym Engave a odwołującym Sygnity. Ponieważ odwołanie w omawianej części zostało uwzględnione, odpowiedzialność za wynik postępowania ponosił wnoszący sprzeciw, na zasadzie art. 186 ust. 6 pkt 3 lit. b Pzp. W pozostałym zakresie zamawiający nie uwzględnił zarzutów odwołania, zatem spór toczył się pomiędzy nim a odwołującym Sygnity. Odwołanie w tej części podlegało oddaleniu, zatem odpowiedzialność za wynik postępowania odwoławczego ponosił odwołujący Sygnity, na zasadzie art. 186 ust. 6 pkt 3 lit. a Pzp. W szczególności kosztami w tej części nie można było obciążyć przystępującego Engave, gdyż w omawianym zakresie nie był „wnoszącym sprzeciw”, w rozumieniu art. 186 ust. 6 pkt 3 lit. b Pzp. Kosztami w tej części nie można było także obciążyć zamawiającego, gdyż nie pozwalają na to przytoczone wyżej przepisy. W tej sytuacji Izba, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania wynikającą z art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, obciążyła kosztami postępowania KIO 24/17 odwołującego Sygnity i przystępującego Engave, każdego w wysokości po ½. Ponieważ na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis w wysokości 15.000 zł uiszczony przez odwołującego Sygnity, Izba zasądziła od przystępującego Engave na rzecz odwołującego Sygnity kwotę 7.500 zł, tytułem zwrotu połowy wniesionego wpisu od odwołania. Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania w sprawie o sygn. akt KIO 24/17 orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10, art. 186 ust. 6 pkt 3 lit. a i b ustawy Pzp oraz w oparciu o przepis § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238). W sprawie o sygn. akt KIO 17/17 Izba postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie dotyczącym czynności odrzucenia oferty odwołującego Comparex. Zamawiający w omawianym zakresie uwzględnił zarzuty odwołania, zaś żaden z przystępujących po jego stronie nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia. Zgodnie z art. 186 ust. 4 ustawy Pzp, jeżeli uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, wniesie sprzeciw wobec uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części, gdy odwołujący nie wycofa pozostałych zarzutów odwołania, Izba rozpoznaje odwołanie. Jak wynika z powyższego, obowiązujące przepisy w takiej sytuacji uzależniają rozpoznanie odwołania od wniesienia sprzeciwu, co – w omawianym zakresie - nie nastąpiło. Biorąc powyższe pod uwagę, Izba rozpoznała odwołanie jedynie w pozostałym zakresie i stwierdziła, że w rozpoznawanym zakresie podlega ono oddaleniu. Zatem odpowiedzialność za wynik postępowania odwoławczego ponosił odwołujący Comparex. Kierując się ww. rozważaniami, o kosztach postępowania w sprawie o sygn. akt KIO 17/17 orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 oraz w oparciu o przepis § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238). Wobec powyższego, o kosztach postępowania orzeczono jak w sentencji. Przewodniczący: ………………….… Członkowie: …………………….. ……………………..