Sygn. akt VIII Gz 113/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Wołoszyk Sędziowie : SSO Elżbiet

§ 1

k.p.c., zaś zgodnie z § 2 tego przepisu, sąd rozstrzygając skargę na orzeczenie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych lub kosztów procesu albo o odmowie ustanowienia adwokata orzeka jako sąd drugiej instancji. Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści art. 394 § 1 k.p.c. i art. 394 1 k.p.c., na orzeczenie wydane w tym trybie nie przysługuje zażalenie. W zażaleniu od powyższego rozstrzygnięcia, pozwana podniosła zarzut, że na podstawie przepisu art. 397 § 1 k.p.c. sąd II instancji rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym, stanowisko Sądu I instancji jest błędne, gdyż Sąd ten rozpoznaje skargę na orzeczenie referendarza jako Sąd I instancji i od tego orzeczenia służy zażalenie na ogólnych zasadach. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Zażalenie pozwanej nie zasługiwało na uwzględnienie. Na podstawie art.

§ 1k.p.c.

sąd rozpoznając skargę na postanowienie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych lub kosztów procesu oraz na postanowienie o odmowie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymuje w mocy albo je zmienia. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny, w zakresie uregulowanym przepisem art.

k.p.c. skarga na orzeczenie referendarza sądowego ma szczególny charakter. Jej wniesienie nie powoduje bowiem utraty mocy orzeczenia referendarza, a jedynie wstrzymuje jego wykonalność. Po rozpoznaniu skargi sąd może zatem zaskarżone orzeczenie utrzymać w mocy albo je zmienić, przy czym sąd rozpoznający skargę działa jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu. Jednocześnie postanowienie sądu rozpoznającego skargę nie jest zaskarżalne w drodze zażalenia , gdyż działa on w tym wypadku jako sąd II instancji. Wynika to wprost z przepisu art.

§ 2zd.

2 kpc. Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, iż Sąd Rejonowy prawidłowo , z powołaniem na wyżej wymienione regulacje, odrzucił zażalenie pozwanej Spółki, jako niedopuszczalne. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji, a zażalenie pozwanej, jako bezzasadne oddalił na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.