Sygn. akt: KIO 1297/17 KIO 1301/17 WYROK z dnia 11 lipca 2017 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Izabela Niedziałek-Bujak Członkowie: Agata Mikołajczyk Aneta Mlącka Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2017 r. odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej: A) w dniu 26 czerwca 2017 r. przez Wykonawcę „H.-E.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przy ul. (…) (sygn. akt KIO 1297/17); B) w dniu 26 czerwca 2017 r. przez Wykonawcę E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. przy ul. (…) (sygn. akt KIO 1301/17); w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Grupową Oczyszczalnię Ścieków w Ł. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przy ul. (…) przy udziale Wykonawcy E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. przy ul. (…) zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego Wykonawcy C. E. S. C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. przy ul. (…) zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1297/17 i 1301/17 po stronie Zamawiającego Wykonawcy H.-E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przy ul. (…) zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 1301/17 po stronie Zamawiającego orzeka: A. Oddala odwołanie wniesione przez Wykonawcę „H.-E.” Sp. z o.o. z siedzibą w S. (sygn. akt KIO 1297/17); B. Oddala odwołanie wniesione przez Wykonawcę E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. (sygn. akt KIO 1301/17);
(2)9.734.412,37 zł brutto uzyskały odpowiednio: 45,85 pkt oraz 50,7 pkt. W ofercie C. w pkt 1 formularza ofertowego wskazało kwotę ogółem z VAT 3.075.000,00 zł w tym za zakup i dostarczenie dwóch agregatów kogeneracyjnych kwotę netto 2.480.000,00 zł oraz za wykonanie dokumentacji projektowej 20.000,00 zł netto. Koszt modernizacji budynku elektrociepłowni Wykonawca oszacował na kwotę brutto 3.274.604,40 zł (pkt 2 formularza ofertowego). Koszty eksploatacji dwóch agregatów w okresie 24 miesięcy zostały wyliczone na kwotę brutto 1.312.180,58 zł. (pkt 3 formularza ofertowego). Deklarowana ilość mtg pracy każdego agregatu w ciągu 24 m-cy wynosi 17 298 mtg. W ofercie H.-E. Sp. z o.o. w pkt 1 formularza ofertowego wskazało kwotę ogółem z VAT 5.526.390,00 zł w tym za zakup i dostarczenie dwóch agregatów kogeneracyjnych kwotę netto 4.423.000,00 zł oraz za wykonanie dokumentacji projektowej 70.000,00 zł netto. Koszt modernizacji budynku elektrociepłowni Wykonawca oszacował na kwotę brutto 156.210,00 zł (pkt 2 formularza ofertowego). Koszty eksploatacji dwóch agregatów w okresie 24 miesięcy zostały wyliczone na kwotę brutto 531.360,00 zł. (pkt 3 formularza ofertowego). Deklarowana ilość mtg pracy każdego agregatu w ciągu 24 m-cy wynosi 17 000 mtg. W ofercie E. w pkt 1 formularza ofertowego wskazało kwotę ogółem z VAT 3.874.500,00 zł w tym za zakup i dostarczenie dwóch agregatów kogeneracyjnych kwotę netto 3.141.000,00 zł oraz za wykonanie dokumentacji projektowej 9.000,00 zł netto. Koszt modernizacji budynku elektrociepłowni Wykonawca oszacował na kwotę brutto 1.890.510,00 zł (pkt 2 formularza ofertowego). Koszty eksploatacji dwóch agregatów w okresie 24 miesięcy zostały wyliczone na kwotę brutto 683.715,18 zł. (pkt 3 formularza ofertowego). Deklarowana ilość mtg pracy każdego agregatu w ciągu 24 m-cy wynosi 16 222 mtg. Uwzględniając powyższe Izba zważyła. I. Odwołanie H.-E. (sygn. akt KIO 1297/17). Oddala odwołanie. Zarzuty Odwołującego dotyczyły oferty wybranej C., w stosunku do której Odwołujący wskazywał na podstawy do jej odrzucenia z dwóch niezależnych przesłanek opisanych w art. 89 Ustawy, tj. pkt 2 i pkt 3 Ustawy. Zaczynając od tej drugiej, tj. uznania, iż złożenie tej oferty stanowił czyn nieuczciwej konkurencji Izba miała na uwadze w szczególności wytyczne Zamawiającego, jakie wynikały z opisu przedmiotu zamówienia, kształtujące sposób kalkulacji ceny oferty, której składowe były prezentowane w trzech pozycjach formularza ofertowego. Zarzut został skonstruowany w oparciu o kalkulację ceny za dostawę dwóch agregatów wyszczególnioną w pozycji pierwszej formularza ofertowego, która miała być zaniżona w stosunku do rzeczywistych kosztów zakupu i dostawy, a przeniesionych do innych elementów zamówienia (modernizacji oraz serwisu). Odwołujący dowodził tezy o „inżynierii cenowej” w oparciu o porównanie cen oferowanych w tym postępowaniu przez konsorcjum I./T. za generator zaoferowany z tym samym typem silnika (...) za cenę netto 4.100.000,00 zł (5.043.000,00 zł brutto). Ponadto, dowodem na zaniżenie kosztów zakupu generatorów miały być dostawy wskazane w referencjach załączonych do oświadczeń w JEDZ przez wykonawcę C.. Dla zachowania precyzji, należy zauważyć, iż cena z pkt 1 formularza ofertowego C. stanowiła składową zakupu i dostarczenia dwóch agregatów kogeneracyjnych oraz wykonania dokumentacji projektowej. Rzeczywista cena zakupu i dostawy prezentowana w lit. a poz. 1 formularza ofertowego – w ofercie C. wyniosła 2.480.000,00 zł netto (3.050.400 zł brutto), a w ofercie Odwołującego 4.423.000,00 zł (5.440.290 zł brutto). Odwołujący prezentując zestawienie porównawcze ofert złożonych w postępowaniu nie skorygował kwot oferowanych w pkt 1 o koszty wykonania dokumentacji projektowej. Powyższe nie miało jednak wpływu na konstrukcję zarzutu oraz jego podstawę faktyczną, gdyż Odwołujący odnosił się zasadniczo do kosztów zakupu agregatu kogeneracyjnego, który odpowiadałby parametrom technicznym, jakie wymagał Zamawiający, prezentując dowody, które Izba oceniła w zgodzie z wytycznymi, jakie towarzyszą swobodnej ocenie dowodów przez organ rozstrzygający o zarzucie. Zasadniczym tłem dla zarzutu czynu nieuczciwej konkurencji miało być przekonanie, iż C. celowo prezentowało niższe koszty zakupu i dostawy agregatów w poz. 1 formularza ofertowego, aby uzyskać większą ilość punktów w kryterium „cena”, a koszty o jakie miała zostać zaniżona cena dostawy, miały być przeniesione do dwóch pozycji kosztowych formularza ofertowego: modernizacja oraz eksploatacja (zawierającą koszty przeglądów serwisowych). Odnosząc się do dowodów powołanych przez Odwołującego, w szczególności referencji oraz informacji pozyskanych ze strony internetowej C., Izba uznała, iż nie mają one waloru istotnego dla uznania tezy o zaniżeniu kosztów zakupu agregatów kogeneracyjnych za prawidłową. Ponieważ dostawy prezentowane w referencjach dotyczyły urządzeń o innej konfiguracji, w szczególności dotyczącej silników, które stanowią zasadniczy element agregatów, Izba uznała, iż wnioski jakie prezentował Odwołujący nie mogły być przyjęte jako przekonujące. Dowody te mogły jedynie wskazywać na wyceny dokonywane na potrzeby innych zamawiających, które były podyktowane warunkami pracy dla agregatów, w tym w szczególności różnym paliwem. Izba oceniła również dowody, jakie złożył Przystępujący C., w tym informacje pozyskane od producenta agregatów spółki C. E. S. GmbH z siedzibą w M. Przystępujący C. przedłożył mail z 6.7.2017 r. z potwierdzeniem ceny zakupu u producenta agregatu G. (…) – Biogas – 6,3 kV za kwotę 276.500 euro/sztuka (1.116.830,00 zł) oraz informację producenta kierowaną do wszystkich zainteresowanych o statusie C., jako autoryzowanego partnera serwisowego wszystkich produktów C., oraz doświadczonego partnera przy realizacji projektu związanego z linią produktową M. (mail z 18.11.2017 r.). Złożone na rozprawie oświadczenia stron i uczestników, poparte dokumentami pozyskanymi od producenta marek M. oraz C., tj. spółki C. wskazywały na fakt istnienia podobnych warunków sprzedaży dla obu produktów, które są produkowane na dwóch liniach produkcyjnych (niebieska i żółta) w tej samej fabryce w M. Wskazuje na to przede wszystkim historia przejęcia produktów M. w 2013 r. przez C., która prowadzi strategię dwóch marek z C. i M. Zarówno żółte agregaty C. jaki i rozwiązanie w zakresie wytwarzania energii są oferowane i sprzedawane przez siec dealerską C., zaś niebieskie agregaty M. i rozwiązanie w zakresie wytwarzania energii, sprzedawane są na rynku bezpośrednio oraz przez istniejącą sieć dystrybucji M.. Odnosząc powyższe do oferty C., zaoferowane agregaty z linii produktów M. (…), stanowią produkt dostępny bezpośrednio u producenta lub przez istniejącą sieć dystrybucji. Wypowiedzi pełnomocników z rozprawy pozwalają stwierdzić, iż produkt z linii M. różni się od odpowiedniego produktu z linii C., jedynie kolorem. Powyższe pozwalało uwzględnić ceny obu produktów, jakie zostały w tym postępowaniu zaoferowane, co prezentowało szerszy obraz, niż samo odniesienie się do jednej z czterech ofert, które również były sporządzone w oparciu o produkty C.. Stąd, poza wyjaśnieniami samego wykonawcy C. oraz dowodem złożonym na rozprawie, pozostawały do porównania ceny oferowane w tym postępowaniu za urządzenia dwóch marek, które nie różnią się zasadniczymi elementami. W oparciu o zgodne wyjaśnienia stron i uczestników marki M. oraz C. Izba uznała, iż stanowią one produkty tej samej firmy C. i produkowane są na dwóch liniach produkcyjnych (żółta i niebieska) w tej samej fabryce w M. Z oświadczenia producenta M. GmbH wynika, że agregaty występujące pod dwoma nazwami są technicznie całkowicie identyczne (oświadczenie z 5.09.2013 r.). Podobnie producent C. SARL w oświadczeniu z 22.06.2017 r., który przejął w październiku 2011 r. firmę M., potwierdził, iż produkty marki C. serii CG i produkty M. serii TCG są identyczne pod względem sprawności i konserwacji (…). Obie linie produkcyjne posiadają taką samą gwarancję producenta. Izba uwzględniła ceny jakie zostały zaproponowane za produkty z tej samem rodziny, tj. agregaty marki C. serii CG i produkty M. serii TCG. C. zaoferował agregat (...) za cenę zakupu dwóch sztuk wraz z wykonaniem dokumentacji projektowej – 3.075.000,00 zł. brutto; Odwołujący zaoferował urządzenie innego producenta (…). Dla linii produktów C. oferty złożyli: E. jako przedstawiciel C. – spółki matki i zaoferowała za cenę brutto 3.874.500,00 zł (włączając koszt wykonania dokumentacji projektowej) oraz E. S. za cenę brutto 9.915.323,44 zł; Konsorcjum I./T. zaoferowało produkt serii M. za cenę brutto 5.043.000,00 zł; Jak wynika z powyższego różnica w cenie jest zasadnicza zarówno w odniesieniu do produktów serii C. jak i TCG, co można upatrywać w różnej polityce sprzedaży przedstawicieli producentów, lub inne pozycji negocjacyjnej z uwagi na posiadany status, co wpisuje się w praktykę handlową powszechnie stosowaną dla sieci sprzedaży produktów. Powyższe porównanie nie daje zatem jednoznacznej odpowiedzi i wskazania, iż cena C. jest nierynkowa. W ocenie Izby, sposób kalkulacji ceny był podyktowany rozbudowaną konstrukcją formularza ofertowego, który uwzględniał zakres przedmiotu zamówienia, który obejmował nie tylko dostawę agregatów, jako zasadniczego elementu świadczenia, ale również istotną jego częścią miała być modernizacja budynku oczyszczalni wymagająca zaprojektowania rozwiązania opartego na agregatach kogeneracyjnych. Zamawiający wyjaśniał, iż w cenie, w pozycji 1, za zakup agregatów, należało uwzględnić koszt silnika plus generatora, a pozostałe elementy i urządzenia towarzyszące związane z odbiorem ciepła tzw. kogeneracji, tj. system odprowadzania spalin (komin i przewody), instalacja do zasilania biogazem, podłączenie elektryczne mogły być zaadoptowane, stąd koszty dostarczenia agregatów, przy takiej możliwości, mogły być niższe niż te, jakie prezentuje Odwołujący, wliczając do kosztu urządzenia między innymi cały układ odzysku ciepła. Powyższe zasadniczo dotyka ważnego aspektu kalkulacji ceny ofertowej, co miało swój wyraz również w kryteriach oceny, w których obok kosztów zakupu i dostawy agregatów Zamawiający wprowadził dwa kryteria dotyczące kosztów, tj. modernizacja oraz eksploatacja (serwis). Nie budziło zastrzeżeń uczestników postępowania odwoławczego oraz samych stron wskazanie przez Zamawiającego, iż na potrzeby wykonania zamówienia możliwa była adaptacja posiadanych już instalacji, wykorzystywanych na potrzeby kogeneracji. Stąd opis przedmiotu zamówienia (pkt 3 ppkt 4 załącznika nr 1 do siwz), na jaki wskazywał Odwołujący, zawierający się w pojedynczym zdaniu: dostawa i montaż dwóch kompletnych, fabrycznie nowych zespołów prądotwórczych z silnikami spalinowymi tłokowymi zasilanymi biogazem z oczyszczalni wraz z modułami odzysku ciepła z chłodzenia silnika i spalin oraz układu chłodzenia (wymagania dotyczące każdego zespołu prądotwórczego określono w załączniku A do specyfikacji), nie dawał pełnego obrazu zakresu zamówienia. Odwołujący z opisu, w którym Zamawiający wskazał na moduł odzysku ciepła, wywodził wniosek o konieczności dostawy (a zatem ujęcia w cenie zakupu agregatu kogeneracyjnego) pełnej infrastruktury układu odzysku ciepła, jako integralnej części zespołu kogeneracyjnego. Tymczasem Zamawiający w załączniku nr 1 do siwz, w pkt 4 wytyczne do projektowania wskazał między innymi na wykonanie i modernizację instalacji i układów odbioru ciepła oraz włączenie do istniejących systemów wraz z modernizacją istniejącego systemu awaryjnego odbioru ciepła. W ocenie Izby, należało zatem przyjąć, iż cena dostawy agregatu kogeneracyjnego prezentowana w pkt 1 formularza ofertowego nie musiała obejmować ceny zakupu całego zespołu kogeneracyjnego, a koszty wykonania i modernizacji modułów odzysku ciepła mogły zostać wskazane w pozycji 2 formularza ofertowego koszt modernizacji budynku elektrociepłowni (Część I umowy Zakres II - § 3 wzoru umowy oraz Załącznik nr 1 do siwz). W trakcie rozprawy, również Odwołujący wprost przyznał, iż kalkulacja pozycji 2 formularza ofertowego była dowolna, a wykonawcy mogli różnie określić potrzeby związane z modernizacją budynku elektrociepłowni. W § 3 wzoru umowy opisane został terminy z podziałem na zakresy dla części I umowy obejmującej projektowanie, montaż i uruchomienie (12 miesięcy od dnia zawarcia umowy). Część ta została opisana dwoma zakresami, w tym zakres I obejmuje, obok wykonania dokumentacji projektowej wraz z czynnościami towarzyszącymi (opiniowanie, uzgodnienia uzyskanie decyzji), zakup i dostarczenie dwóch nowych agregatów kogeneracyjnych (lit.e). Natomiast zakres II tej części, na który przewidziane jest 36 tygodni od upływu terminu wykonania zakresu I, dotyczy modernizacji budynku elektrociepłowni. Porównując formularze ofertowe w tym kalkulacje ceny za zakup i dostarczenie dwóch nowych agregatów kogeneracyjnych oraz za wykonanie dokumentacji projektowej (poz. 1) oraz koszty modernizacji budynku elektrociepłowni (poz. 2), wszyscy z wyłączeniem Odwołującego przyjęli podobny sposób prezentacji łącznej kwoty za wykonanie przedmiotu zamówienia opisanego w załączniku nr 1 do siwz. Podobieństwo dotyczy rozłożenia kosztów pomiędzy pozycją 1 i 2 formularza ofertowego, gdzie wszyscy wykonawcy (z pominięciem Odwołującego H.-E.) wskazali wysokie koszty modernizacji. Koszty modernizacji przyjęte w sześciu ofertach mieszczą się w przedziale od 1.890.510,00 zł brutto do 4.202.012,10 zł. brutto (w tym przedziale oferta C. wynosi - 3.274.604,40 zł. brutto). Na tym tle, to oferta Odwołującego H.-E., w której poziom kosztów modernizacji został ustalony na kwotę 156.210,00 zł, wydaje się zaskakująco niski, a należy zauważyć, że pozwolił uzyskać w tym kryterium oceny maksymalną ilość punktów, tj.
- Jednocześnie, pozostałe oferty otrzymały punkty w przedziale od 0,74 do 1,65 pkt. C. otrzymało w tym kryterium jedynie 0,94 pkt. Już tylko to czyni zarzut, rzekomej „inżynierii cenowej” niezasadny. Odnosząc się jednak do samej ceny zakupu i dostawy agregatu kogeneracyjnego, w ocenie Izby prezentowane ceny stanowią najlepsze odniesienie do tego aby ustalić, czy cena zakupu wskazana przez C. w poz. 1, jest ceną rynkową za urządzenie oferowane na potrzeby konkretnego Zamawiającego i pracującej już oczyszczalni ścieków. Nawet uwzględniając różnice w wycenie kosztów wykonania dokumentacji projektowej, oferta C. była jedną z trzech, w których cena została skalkulowana na poziomie ponad 3 mln. złotych, chociaż byłą najniższą spośród złożonych w postępowaniu (3.075.000,00 zł bruto). W pozostałych dwóch ofertach zaoferowano cenę 3.591.600,00 zł (B.-s. – oferta odrzucona) oraz 3.874.500,00 zł (E.). W ocenie Izby, cena prezentowana w pkt 1 formularza ofertowego nie była „sztucznie” zaniżona i znajdowała odzwierciedlenie we wskazanej powyżej informacji o uzyskanej cenie zakupu zaoferowanego agregatu kogeneracyjnego. W świetle powyższego, zarzut popełnienia czynu nieuczciwej konkurencji nie znalazł potwierdzenia, w szczególności brak było dowodów który skłaniałyby do przyjęcia, iż C. dokonał „inżynierii cenowej” w celu uzyskania większej ilości punktów w kryterium „cena”. Odnośnie drugiej podstawy mającej uzasadniać zarzut zaniechania odrzucenia oferty C., tj. sposobu wypełnienia harmonogramu rzeczowo-finansowego serwisu agregatów Izba ustaliła, że Zamawiający w siwz przewidział prawo opcji w zakresie 24 miesięcznego serwisu agregatów, przy minimalnym poziomie całego zamówienia, liczonego dla każdego agregatu netto jako suma należności za wykonane przeglądy dla 8 000 mtg i przy maksymalnym poziomie całego zamówienia netto jako suma należności za wykonane przeglądy przewidzianych dla 16 000 mtg (pkt 3 opisu przedmiotu zamówienia). W załączniku nr 1 do siwz (część techniczna specyfikacji), jako przedmiot zamówienia wskazany został między innymi serwis nowych dostarczonych agregatów prądotwórczych w okresie 2 lat, tj. po min. 16000 godzin każdy, w zakresie zgodnym z określonym w załączniku C do specyfikacji (dostawa i wymiana części przewidzianych do wymiany podczas przeglądu wraz z czynnościami serwisowymi). Koszt przeglądów serwisowych miał być uwzględniony w koszcie eksploatacji dwóch nowych agregatów kogeneracyjnych, prezentowanym w pkt 3 formularza ofertowego – zgodnie z wykazem przewidywanych przeglądów serwisowych w okresie 24 m-cy od momentu przekazania do eksploatacji, wg załącznika nr B do formularza ofertowego. W załączniku nr C miał być wypełniony i podpisany przez wykonawcę oraz zawierał wykaz przewidywanych serwisów w zakresie zgodnym z dokumentacją techniczną i wymaganiami producenta agregatów w okresie do remontu kapitalnego. Załącznik ten zawierał kolumny dotyczące czynności do wykonania, typu - nazwy kolejnych przeglądów oraz kosztów (robocizna wraz z materiałem). Zgodnie z uwagą zamieszczoną przed tabelą, wykonawca miał wypełnić puste pola, a niewypełnienie skutkować miało odrzuceniem oferty. Zamawiający przedstawił przykładowy sposób wypełnienia tabeli dla czynności: kontrola i regulacja luzów (ze wskazaniem czasu pracy agregatu w mtg) oraz przeglądu turbosprężarki. C. przedłożył wypełniony formularz C, wskazując na czynności oraz czas pracy agregatu dla poszczególnych typy przeglądów (E10, E30, E40, E50, E60, E70, TC01, TC02), a także koszty netto przeglądów (łącznie 36 pozycji). Odwołujący zarzucił niezgodność harmonogramu z siwz, uzasadniając to tym, że został on sporządzony na poziomie zbyt ogólnym, niezgodnym z zaleceniami Zamawiającego. Dokonano „pakietowania” czynności serwisowych wchodzących w zakres jednej usługi serwisowej, podając jedynie ogólną cenę za daną usługę. Z oferty nie wynika kluczowy element – tj. sposób wyliczenia wynagrodzenia za usługę serwisową w przypadku, gdy nie wszystkie czynności wymienione w zakresie tej usługi zostaną przeprowadzone. Oddalając w tym zakresie odwołanie Izba uznała, iż siwz nie zawiera szczególnych wytycznych, do jakich odnosi się Odwołujący. Można wnioskować, iż z podanego przykładu wywiódł on, iż każda czynność serwisowa powinna być oddzielnie opisana i wyceniona, co jednak nie zostało w taki sposób przez Zamawiającego wskazane. Tym samym, budowanie w oparciu o niewyartykułowane wymagania co do szczegółowości opisu pozycji, wnioski o zakazie grupowania czynności serwisowych, nie mogły odnieść skutku. Podany przykład miał w ocenie Izby pomóc w wypełnieniu formularza i zrozumieniu koncepcji Zamawiającego, a nie zawierać opis precyzujący stopień szczegółowości informacji, jakie należało w nim podać. W świetle powyższego zarzuty podniesione w odwołaniu Izba w całości oddaliła. II. Odwołanie E. (sygn. akt KIO 1301/17). Oddala odwołanie. Zarzuty dotyczą dwóch ofert, wybranej C. oraz drugiej w rankingu oferty H. – E. Zarzut wspólny w odniesieniu do obu ofert, tj. zaniechania wezwania do złożenia wyjaśnień w zakresie istotnych części składowych ceny Odwołujący wywodził z porównania ceny za dostawę agregatów (oferta C.) oraz kosztu modernizacji budynku elektrociepłowni (oferta H.- E.). Każda z tych składowych stanowiła element oceny ofert w odpowiednim kryterium oceny ofert. Odnosząc się łącznie do wspólnej koncepcji uzasadnienia zarzutu Izba uwzględniła opisany wcześniej zakres przedmiotu zamówienia, wskazujący na pozostawiony dla wykonawców sposób zweryfikowania zakresu prac modernizacyjnych, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia odmiennej koncepcji wyceny kosztów. Jak wynika z wyjaśnień H.-E. prezentowanych na potrzeby własnego odwołania, zakładał on w kalkulacji ceny zakupu agregatów szerszy zakres elementów związanych z układem odzysku ciepła, natomiast C. przyjęło w pozycji pierwszej formularza ofertowego koszt zakupu agregatów, prezentując koszty modernizacji w tym adaptacji posiadanej infrastruktury w pozycji drugiej formularza ofertowego. Tym samym nie było prawidłowym porównywanie kosztów pomiędzy poszczególnymi pozycjami formularza ofertowego i przyrównywanie ich do innych ofert, gdyż wykonawcy mogli przyjąć odmienny sposób realizacji przedmiotu zamówienia (np. z wykorzystaniem nadających się do zaadaptowania elementów systemu kogeneracyjnego, co było możliwe przy zaoferowaniu urządzeń, kompatybilnych z zainstalowanymi w zakładzie Zamawiającego). Z wyjaśnień złożonych na rozprawie Izba ustaliła, iż Odwołujący E. oraz Wykonawca C. oferowali urządzenia tego samego producenta, ale z dwóch różnych linii produkcyjnych, które nie różnią się między sobą w istotnym zakresie, a Zamawiający posiada i eksploatuje obecnie instalację zbudowaną na linii produktów M. Również sam Odwołujący przyznał, iż mógł wyliczyć niższe koszty modernizacji, gdyż znajdujące się w posiadaniu Zamawiającego agregaty są dystrybuowane przez Odwołującego, co powoduje, że koszty dostosowania mogą być niższe z uwagi na kompatybilność sprzętową. Powyższe okoliczności nie mogły być pominięte przy ocenie zasadności zarzutu, który był oparty na wybiórczej prezentacji kosztu dwóch pozycji formularza ofertowego, które dopiero łącznie dawały obraz wysokości ceny za wykonanie całości prac wraz z dostawą urządzeń. Zsumowanie wartości dwóch pierwszych pozycji formularza ofertowego wskazywało na porównywalny poziom ceny ofert, co do których Odwołujący formułował zarzuty oraz zbliżoną ilość punktów. Odwołujący uzyskał bowiem w dwóch kryteriach 41,33 pkt, Wykonawca H.-E. 47,82 pkt, a Wykonawca C. 50,95 pkt. W konsekwencji powyższego, również zarzuty naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 i 4 Ustawy wywodzony z analizy składowych ceny, nie zasługiwały na uwzględnienie. Zarzut zaniechania odrzucenia oferty H.-E., jako niezgodnej z treścią siwz Izba oddaliła, mając na uwadze, iż „deklarowany czas wyłączenia – godz.”, nie stanowił kryterium oceny ofert, a zatem uzasadnienie dla tego zarzutu, jakie prezentował Odwołujący nie miało podstaw w stanie faktycznym. Odwołujący podnosił bowiem, iż brak wypełnienia części pól w załączniku C ma wpływ na obliczenie punktacji w kryterium, gdyż od okresu pracy urządzenia zależy również przyznanie określonej liczby punktów. Brak danych miał zatem nie pozwalać na weryfikację deklarowanego w formularzu oferty czasu pracy urządzenia. Odnosząc się do tej argumentacji Izba uznała, iż sposób wypełnienia załącznika nie był powiązany z oceną oferty Wykonawcy w kryterium deklarowana ilość mtg pracy każdego agregatu w ciągu 24 m-cy, dla której podstawę stanowiło oświadczenie z formularza ofertowego. Uwaga zamieszczona na załączniku C o skutku braku jego wypełnienia nie mogła w sposób automatyczny prowadzić do odrzucenia oferty. Wykonawca H.-E. wypełnił bowiem formularza C, pozostawiając część pól pustych, co jednak nie wpływało na zakres zobowiązania wynikającego ze złożonej oferty. Mając na uwadze, iż Zamawiający wymagał zapewnienia co najmniej 16 000 mtg, aby móc stwierdzić, że brak wypełnienia części pól prowadził do niezgodności treści oferty z siwz, należałoby wykazać, że ilości czasu wyłączenia podana w godzinach, uniemożliwiałaby osiągnięcie wymaganego minimalnego czasu pracy dla każdego agregatu. Odwołującego takiego wywodu nie prowadził, a jedynym argumentem oprócz kwestii związanej z kryterium oceny ofert, był zapis na wzorze formularza C, iż brak wypełnienie pól będzie prowadził do odrzucenia oferty. Przy tych podstawach Izba stwierdziła, iż brak jest związku pomiędzy oświadczeniem z formularza oferty, a załącznikiem C takiego rodzaju, aby móc stwierdzić, że oferta jest niezgodna merytorycznie z treścią siwz, która w obszarze związanym z zarzutem wskazywał na minimalną ilość mtg dla każdego agregatu. Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 uznk poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy C. Izba oddaliła. Podstawa faktyczna, w której Odwołujący upatrywał popełnienia czynu nieuczciwej konkurencji, jako działania sprzecznego z dobrymi obyczajami, które zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy, dotyczy podania niewiarygodnie wysokiej ilości godzin pracy każdego agregatu w ciągu 24 miesięcy, co miało wpływ na zwiększenie punktacji tego wykonawcy i wyższą pozycję w rankingu wykonawców. C. wskazało w formularzu ofertowym w pkt 7 deklarowaną ilość mtg pracy każdego agregatu w ciągu 24 m-cy 17298 mtg. Zamawiający przyjął tą deklarację przy weryfikacji oferty, a na rozprawie wskazywał, iż ilość zadeklarowanych mtg mieści się w ilości możliwej do przepracowania w ciągu roku kalendarzowego godzin. Odwołujący przedłożył między innymi informację ze strony C. z tabelą przykładowych zysków z zastosowania systemu kogeneracyjnego, prezentującej koszty wyliczone dla modułu przy założonej ilości 8200 mtg. Ponadto, przedstawił fragment poradnika inwestora cz. I – podstawy Kogeneracji, w którym wskazano, że oczywiście absolutną fikcją jest dobieranie CHP w taki sposób, aby czas pracy wynosił 8.760 godzin w ciągu roku (takie analizy niestety też się spotyka). Agregat kogeneracyjny, jak każdy silnik spalinowy, musi podlegać przeglądom, konserwacjom oraz planowym remontom. Jak każde urządzenie podlega również awariom. Każdy przegląd CHP lub naprawa wiąże się z jego wyłączeniem i odczekaniem aż ostygnie i dopiero wtedy możliwej jest wykonywanie wszelkich prac serwisowych. W związku z powyższym we wszystkich analizach przyjmujemy, że średni czas pracy CHP w ciągu roku wynosi 8.250 godzin. C. przedłożyło listy referencyjne od użytkowników urządzeń, w tym między innymi wystawiony w dniu 3.07.2017 r. list od B. B. Sp. z o.o., w którym potwierdza się, że dostarczone i zainstalowane przez firmę C. E. S. „C.” sp. z o.o. agregaty kogeneracyjne firmy M. model (…) o mocy elektrycznej 1200 kW oraz model (…) o mocy elektrycznej 600 kW przepracowały w okresie ostatniego roku odpowiednio: (...) – 8517 motogodzin (…) – 8432 motogodzin. Jak wskazano wcześniej C. zaoferowało agregaty M. (...) o mocy silnika 1239 kW (załącznik nr A do formularza ofertowego). Oddalając zarzuty Izba miała na uwadze treść siwz, zgodnie z którą wykonawcy mieli podać deklarowaną ilość mtg pracy w ciągu roku. Odwołujący prezentując wyliczenia godzin możliwej pracy urządzenia z uwzględnieniem planu serwisu agregatów, na który Wykonawca przewidział 198 mtg, wskazał na ilość mtg, jaka pozostaje na ewentualne awarie (24 mtg) w okresie dwóch lat. Powyższe wskazuje zatem, iż deklarowana ilość mtg pozwalać będzie na przeprowadzenie planowanych prac serwisowych (konserwacji, przeglądów), jak również zawiera pewien margines (znikomy) czasu na ewentualne awarie nowego urządzenia. Oczywiście, ani Izba, ani żaden uczestnik postępowania nie mógł powołać dowodu, z którego wynikałoby, jak duża ilość awarii może się zdarzyć w ciągu roku pracy agregatu w konkretnych warunkach jego pracy (co może być wywołane, np. złą jakością paliwa). Ponieważ Zamawiający nie oczekiwał podania średniej ilości godzin pracy w roku dla oferowanego urządzenia, to wnioski płynące z analizy materiału przedstawionego przez Odwołującego, a wskazujące na przyjmowany poziom ok. 8200 mtg, nie mogły być uwzględnione przez Izbę. Izba uwzględniła natomiast dowody przedłożone przez C. – referencje dotyczące osiąganych, rzeczywistych przepracowanych w roku 2016 motogodzin, jako uwiarygadniające deklarację Wykonawcy. Co istotne, jedna z referencji dotyczyła urządzenia tego samego modelu i mocy silnika, której dotyczy deklarowana ilość mtg. Odwołujący zaprzeczał możliwości tak długiej pracy urządzenia (17.298 mtg/2 lata) wskazując na własne doświadczenie dotyczące agregatów w innych lokalizacjach, które są w stanie osiągnąć między 8.100 a 8.200 mtg rocznej bezawaryjnej pracy (pracując na innym paliwie, tj. gazie naturalnym, a nie biogazie z oczyszczalni ścieków). Łącznie uznawał zatem za wiarygodną ilość mtg na poziomie 16.200 – 16.400 mtg dla dwóch lat pracy, co jest zbieżne z jego deklaracją złożoną dla 16.222 mtg. W ocenie Izby, to stanowisko w żaden sposób nie mogło przesądzać o nierealności deklaracji C. Wyliczenia Odwołującego były zasadniczo sprowadzone do ilości, którą Zamawiający określił jako minimalną i konieczną do zaoferowania, co prowokuje do uznania, iż Zamawiający przyjął średnią ilość godzin, jaką również ustalił w oparciu o doświadczenie, jakie posiadał z tytułu kilkunastoletniej eksploatacji agregatów w pracującym zakładzie oczyszczalni. Złożony przez C. dowód potwierdzał natomiast rzeczywistą ilość godzin tego modelu urządzenia w okresie roku pracy, która wyniosła 8517 mtg. Zatem deklarowana ilość mtg dla okresu dwóch lat może dla tamtego urządzenia wynieść 17.034 mtg. Porównując z nią zadeklarowaną ilością 17.298 mtg/2 lata nie można wskazać, aby była ona niewiarygodna. Zasadniczo to wyliczenie Odwołującego można ocenić jako subiektywne, podyktowane założeniami własnymi, które przy braku dowodów, które podważałyby wyliczenia C., nie mogły mieć waloru rozstrzygającego w tej sprawie. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 oraz art. 192 ust. 10 w zw. z art. 186 ust. 6 pkt 3 i 4 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5 ust. 3 oraz § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz.
- ze zm.). Izba zaliczyła do kosztów postępowania wpisy wniesione w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania, a także koszty wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego w obu sprawach w wysokości ustalonej na podstawie rachunków złożonych przez zamknięciem rozprawy i obciążyła nimi odpowiednio Odwołującego H. w sprawie o sygn. akt KIO 1297/17 oraz Odwołującego E. w prawie o sygn. akt KIO 1301/
- Przewodniczący: ………………………. Członkowie: ……………………….. ………………………...