Sygn. akt VI Ka 400/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar

§4kk popełniony w dniu 07 lutego 2012r.

na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za które wymierzono mu karę łączną roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz nałożono środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii na okres 2 lat, a także świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 200 złotych,

1. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21.05.2012r. w sprawie IIK 500/12 za czyn z art. 278§1kk w zw. z art. 64§1kk popełniony do dnia 09 stycznia 2012r. na karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności,
2. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30.05.2012r. w sprawie IIK 538/12 za czyn z art. 279§1kk w zw. z art. 64§2kk popełniony w dniu 19 stycznia 2012r. na karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 278§1kk w zw. z art. 64§1kk popełniony w dniu 19 stycznia 2012r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za które wymierzono mu karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności na poczet której zaliczono okres zatrzymania w dniach 19 i 20 stycznia 2012r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem łącznym z dnia 22 kwietnia 2013r. (sygn. akt IIK 31/13): I. na podstawie art. 569§1 kpk w zw. z art.91§2kk w zw. z art.86§1kk wymierzone skazanemu S. P. wyrokami opisanymi w pkt 6 i 7 części wstępnej wyroku kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 577 kpk zaliczył skazanemu S. P. na poczet orzeczonej w pkt I części dyspozytywnej wyroku kary łącznej okres zatrzymania w dniach 16 marca 2011r., 17 marca 2011r., 23 marca 2011r., 05.kwietnia 2011r. i 30 stycznia 2011r. oraz wszystkie okresy odbytych dotychczas kar pozbawienia wolności zaliczone na poczet kar jednostkowych w wyrokach podlegających połączeniu, III. na podstawie art. 569§1 kpk w zw. z art. 85kk w zw. z art. 86§1kk wymierzone skazanemu S. P. wyrokami opisanymi w pkt 9, 10 i 11 części wstępnej wyroku kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 577 kpk zaliczył skazanemu S. P. na poczet orzeczonej w pkt III części dyspozytywnej wyroku kary łącznej okres zatrzymania w dniach 19 i 20 stycznia 2012r. oraz wszystkie okresy odbytych dotychczas kar pozbawienia wolności zaliczone na poczet kar jednostkowych w wyrokach podlegających połączeniu, V. na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego w zakresie kar pozbawienia wolności opisanych w pkt 1,2,3,4,5 i 8 części wstępnej wyroku, VI. na podstawie art. 576§1 kpk pozostałe, niepodlegające łączeniu orzeczenia zawarte w wyrokach podlegających połączeniu pozostawił do odrębnego wykonania; VII. na podstawie art. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 25 maja 1982r. prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. J. kwotę 120 zł netto oraz kwotę 27,60 zł tytułem podatku od towarów i usług tj. łącznie 147,60 zł. Powyższy wyrok zaskarżył apelacją skazany S. P.. Zarzucił rażącą surowość orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności podnosząc, iż Sąd Rejonowy nie uwzględnił związku przedmiotowego i czasowego pomiędzy poszczególnymi czynami oraz zachowania w trakcie wykonywania kary. Wniósł o złagodzenie orzeczonych kar. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest oczywiście bezzasadna. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowego łączenia wyroków oraz prawidłowo umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego co do części skazań jednostkowych. Apelujący tej części wyroku łącznego nie kwestionował w swojej apelacji, a jedynie wymiar kar łącznych. Sąd Okręgowy zupełnie nie podzielił argumentacji skazanego. Sąd Rejonowy orzekając o wymiarze poszczególnych kar łącznych uwzględnił zarówno związek czasowy wszystkich przestępstw oraz związek przedmiotowy, o ile on istniał. Wyrokami Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie IIK 877/11 i Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim w sprawie IIK 462/11 S. P. skazany został za szereg przestępstw kwalifikowanych z art.279§1kk w zw. z art. 64§2kk oraz z art. 288§1kk w zw. z art.64§1kk, które popełnione zostały w okresie od 1.I.2011r. do 16.III.2011r. Najwyższa z orzeczonych kar jednostkowych wynosiła 2 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności a suma tych kar wynosiła 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności zaś kary efektywnie wykonywane z tych wyroków jednostkowych wynosiły, z uwagi na orzeczenie kary łącznej w sprawie IIK 877/11, 4 lata i 4 miesiące. Sąd Rejonowy orzekając o karze łącznej obejmującej obydwa wskazane wyroki jednostkowe, w wyroku łącznym, mógł zatem orzec karę łączną w wymiarze od 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności od 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności a więc zaledwie o 6 miesięcy więcej, niż minimalna kara łączna pozbawienia wolności, a o 1 rok i 6 miesięcy mniej niż maksymalna kara łączna, jaką mógł orzec, a o 1 rok i 4 miesiące mniej, niż suma kar, jakie byłyby wykonywane efektywnie wobec skazanego, gdyby obydwa wyroku jednostkowe podlegały odrębnemu wykonaniu. Tak więc Sąd I instancji orzekając w pkt I części dyspozytywnej wyroku, o wymiarze kary łącznej, zastosował zasadę absorpcji uwzględniając przy tym właśnie te okoliczności, jakie podnosił skazany w swojej apelacji tj. związek przedmiotowy i czasowy pomiędzy przypisanymi mu przestępstwami. Skazany posiada dobrą opinię w zakładzie karny ( k. 50 akt), co tym bardziej uzasadniało orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady niemal pełnej absorpcji. Kary tej w żadnej mierze nie można, w tej sytuacji, uznać za surową, a tym bardziej za rażąco surową. Zastosowanie zasady pełnej absorpcji i wymierzenie skazanemu kary łącznej 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności byłoby nieprawidłowe i nieuzasadnione, zważywszy chociażby na olbrzymią liczbę przestępstw przypisanych skazanemu w obydwu wskazanych wyżej wyrokach jednostkowych. Wyrokami Sądu Rejonowego w sprawach: IIK 315/12, IIK 500/12, IIK 538/12 S. P. skazany został za przestępstwa kwalifikowane: z art. 244kk, z art.

§4kk, z art.

278§1kk w zw. z art. 64§1kk, z art. 279§1kk w zw. z art. 64§2kk i kolejny raz z art. 278§1kk w zw. z art. 64§1kk, które popełnione zostały w okresie od 9.I.2012 roku do 7.II.2012r. Tak więc pomiędzy popełnieniem tych przestępstw jednostkowych istnieje związek czasowy, który uwzględniony został przy orzekaniu kary łącznej przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku. Jeśli chodzi natomiast o związek przedmiotowy, na który powołuje się skazany w apelacji, to istnieje on tylko częściowo i odnosi się do przypisanych mu przestępstw przeciwko mieniu. Brak jest zupełnie takiego związku między przestępstwami przeciwko mieniu, a przestępstwem z art. 244kk i z art.

§4k

k. Te bowiem należą do kategorii przestępstw przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Za przypisane w wyrokach jednostkowych przestępstwa, które to wyroki podlegały łączeniu w pkt III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku wymierzono skazanemu kary pozbawienia wolności. Najwyższa z nich wynosiła 1 rok i 8 miesięcy, i była to kara minimalna jaką mógł orzec Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku. Suma kar jednostkowych orzeczonych w sprawach: IIK 315/12, IIK 500/12, IIK 538/12 wynosiła, aż 4 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności, a suma kar, jakie byłyby efektywnie wykonywane, z uwagi na orzeczone kary łączne w sprawach IIK 315/12 i IIK 538/12, wynosiłaby 4 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy łącząc wskazane w pkt III zaskarżonego wyroku wyroki jednostkowe wymierzył karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, a więc zastosował zasadę częściowej absorpcji, z uwagi na tylko częściowy związek przedmiotowy przypisanych S. P. przestępstw. Wymierzona kara jest o 1 rok i 4 miesiące wyższa od minimalnej kary łącznej, jaką mógł orzec Sąd Rejonowy i o 1 rok i 8 miesięcy niższa, niż suma kar jednostkowych. Orzeczona kara łączna uwzględnia jednocześnie pozytywną opinię skazanego z zakładu karnego. Nie jest to kara rażąco surowa. W ocenie Sądu odwoławczego jest to kara sprawiedliwa uwzględniająca wszystkie te okoliczności, na które wskazywał w apelacji skazany. Mając wszystkie te okoliczności na uwadze zaskarżony wyrok jako trafny na podstawie art. 437§1 kpk utrzymano w mocy. O kosztach obrony skazanego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art.29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze. Na podstawie art. 624§1kk zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zważywszy na jego sytuację materialną, bowiem przebywa on w zakładzie karnym i nie posiada żadnych środków majątkowych. uk.