II K 131/16

(1)synowi B. i M. z d. W., urodz. (...) w L.. oskarżonym to, że w dniu (...) 2015 roku około godz. 20:00 w miejscowości M., gm. K., woj. (...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wziął udział w pobiciu H. R.

(1)w ten sposób, że uderzał pięściami i kopał nogami po całym ciele, doprowadzając wymienionego do stanu bezbronności w wyniku, czego H. R.

(1)doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, brzucha i okolicy lędźwiowej w następstwie czego został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo naruszenia czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu oraz bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężki uszczerbek na zdrowiu. tj. o przestępstwo z art. 158 § 1 kk. o r z e k a: I. Oskarżonych S. P. i M. B.

(1)uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im przestępstwa i za to z mocy art. 158 § 1 kk skazuje ich, a na podstawie art.158§1 k.k. przy zast.art.37a k.k. wymierza karę grzywny w wysokości po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę dzienną w kwocie 20,00 (dwadzieścia) złotych. II. Na podstawie art. 46 § 2 kk orzeka wobec oskarżonych S. P. i M. B.

(1)nawiązki w kwocie po 1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonego H. R.

(1); III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. W. z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt )zł i należny od tej kwoty podatek VAT za postępowanie przygotowawcze oraz kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem)zł i należny od tej kwoty podatek VAT za postepowanie sądowe, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego S. P. wykonywaną z urzędu; IV. Na mocy art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych /Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm./ oraz art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) N.(...) Sygn.akt II K 131/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił, co następuje : Pokrzywdzony H. R.

(1)zamieszkuje w miejscowości M. , gm.K.. W dniu (...) 2015r. około godziny 19:00 w domu pokrzywdzonego zjawili się oskarżeni S. P. i M. B.

(1). Oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonego, S. P. uderzył go pięścią w twarz , a następnie obaj oskarżeni wspólnie zadawali ciosy pięściami pokrzywdzonemu oraz kopali go. Wskutek pobicia pokrzywdzony doznał powierzchownych obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, brzucha i okolicy lędźwiowej, które spowodowały naruszenie funkcji narządów ciała na okres nieprzekraczający 7 dni, natomiast okoliczności zdarzenia, sposób zadawania i lokalizacja ciosów spowodowały, że pokrzywdzony narażony był co najmniej na wystąpienie skutku opisanego w art.157§1 k.k. Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o następujące dowody: zezn.śwd.H. R.

(1)k.3-5, k.169v, dokumentacja medyczna pokrzywdzonego k.19, k.22, k.47, opinia biegłego lekarza chirurga pisemna k.27-28, opinia uzupełniająca k.64-65, materiał poglądowy k.12-18 Ponadto Sąd ustalił, że oskarżony S. P. nie jest chory psychicznie, wykazuje natomiast cechy upośledzenia w stopniu lekkim. Oskarżony w inkryminowanym okresie miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. (dow : opinia biegłych psychiatrów k.89-91, opinia biegłego psychologa k.93-94) Oskarżeni S. P. i M. B.

(1)w toku postępowania przygotowawczego i sądowego nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczyli , aby w dniu 13 grudnia 2015r. widzieli się z pokrzywdzonym i zanegowali jakikolwiek udział w zdarzeniu. Wyjaśnienia tej treści oskarżeni podtrzymali w toku konfrontacji oraz na rozprawie. (dow : wyjaśn.osk.Sł.P. k.59-60, k.74-75, k.166v, wyjaśn.osk.M. B. k.54-55, k.76, k.170) Sąd zważył , co następuje : Wyjaśnienia oskarżonych nie zasługują na wiarę. wyjaśnienia , w których wymienieni zaprzeczają udziałowi w pobiciu pokrzywdzonego w ocenie Sądu stoją w sprzeczności z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, w szczególności zeznaniami pokrzywdzonego. W ocenie Sądu relacja poszkodowanego jest wiarygodna. H. R.

(1)od początku postępowania składał spójne i konsekwentne zeznania, jednoznacznie identyfikując sprawców. (dow : zezn.śwd.H. R.

(1)k.3-5, k.169v) Świadek nie tylko opisał poszczególnych sprawców , ale również w sposób szczegółowy i wiarygodny opisał przebieg zdarzenia i rolę poszczególnych oskarżonych. Wskazać należy, że pokrzywdzony jest dla oskarżonych osobą obcą, która nie ma żadnych racjonalnych powodów , aby bezpodstawnie obciążać oskarżonych. Podkreślić należy również , że relacja H. R. koresponduje z opinią biegłego z zakresu medycyny. Nie ulega wątpliwości w świetle zgromadzonych dowodów , że poszkodowany doznał w dniu 13.12.2015r. stosunkowo bolesnych obrażeń ciała. Z opinii biegłego lekarza , którą jako pełną , jasną i fachową Sąd ocenił jako wiarygodną wynika jednoznacznie, że H. R.

(1)po zdarzeniu miał powierzchowne obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy, brzucha i okolicy lędźwiowej, które spowodowały naruszenie funkcji narządów ciała na okres nieprzekraczający 7 dni. Z opinii biegłego wynika jasno, że takie obrażenia mogły powstać w sposób i okolicznościach opisanych przez poszkodowanego. (dow : opinia k.27, k.65). Powyższe wnioski w zestawieniu ze stosunkowo obszerną dokumentacją lekarską i materiałem poglądowym (zdjęciowym k.12-14) pozwalają na stwierdzenie , że zeznania poszkodowanego znajdują potwierdzenie w innych dowodach. Z kolei uzyskane na etapie postępowania przygotowawczego dane telekomunikacyjne telefonu M. B. nie wskazują , aby oskarżony w chwili zdarzenia przebywał w innym miejscu niż miejscowość M.. Ostatnie zarejestrowane połączenie w dniu 13.12.2015r. to te z godz.17:13 zrealizowane ze stacji we F. położonej w niewielkiej odległości od miejsca zamieszkania pokrzywdzonego. Okres ponad 1,5 godziny to czas z całą pewnością wystarczający dla dotarcia na miejsce zdarzenia. (dow : wykaz logowań k.109-110, protokół oględzin k.112) W ocenie Sądu ocena całokształtu materiału dowodowego pozwala bez najmniejszych wątpliwości przyjąć, że oskarżeni dopuścili się zarzucanego im czynu. Biorąc pod uwagę, że zarówno S. P. i M. B.

(1)są osobami dorosłymi, znającymi obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, a czyn im zarzucany ma charakter prosty ze społecznego punktu widzenia uznać należy, że można i należy przypisać im winę. W odniesieniu do oskarżonego S. P. za miarodajną w tym zakresie Sąd uznał opinię biegłych psychiatrów i psychologa, którzy zgodnie stwierdzili, że oskarżony miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. (dow : opinia biegłych psychiatrów k.89-91, opinia biegłego psychologa k.93-94) Nie budzi również wątpliwości kwestia kwalifikacji prawnej popełnionego przez oskarżonych przestępstwa. Oskarżeni ewidentnie działali wspólnie. Obaj brali udział w zadawaniu pokrzywdzonemu ciosów. Okoliczności zdarzenia, sposób zadawania i lokalizacja ciosów spowodowały, że pokrzywdzony narażony był co najmniej na wystąpienie skutku opisanego w art.157§1 k.k., co nakazuje zakwalifikować występek oskarżonych jako przestępstwo z art.158§1 k.k. Wymierzając karę oskarżonym Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających, w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nich czynu i stopień winy. Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze sposób działania oskarżonych , którzy w zuchwały sposób zaatakowali pokrzywdzonego we własnym domu, a dodatkową okolicznością obciążającą są stosunkowo bolesne skutki zdarzenia dla pokrzywdzonego. Niemniej jednak uwzględnić przy wymiarze kary należało również fakt , że obrażenia choć bolesne nie spowodowały poważniejszych skutków dla zdrowia poszkodowanego (dow : k.64-65). Ponadto jako okoliczności obciążające należało uwzględnić dotychczasową karalność oskarżonych (k.70-71, k.72-73). W ocenie Sądu wymierzone kary 50 stawek dziennych grzywny są w pełni adekwatne do wagi popełnionego czynu , uwzględniają również cele indywidualno- i generalno- prewencyjne i nie może być uznana rażąco surową ani też rażąco łagodną, zaś wysokość jednej stawki (20zł) odpowiada możliwościom zarobkowym oskarżonych. W ocenie Sądu – biorąc pod uwagę całokształt zdarzenia , jak również warunki i właściwości sprawcy zasądzone kwoty nawiązki po 1500 zł odpowiadają wadze czynu i rekompensują cierpienia związane z naruszeniem funkcji narządu ciała, które to obrażenia , choć bolesne nie zagrażały w poważny sposób życiu czy zdrowiu poszkodowanego. O wynagrodzeniu za obronę z urzędu orzeczono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3, § 16 i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, uznając, że ich poniesienie byłoby dla nich zbyt uciążliwe z uwagi na sytuację materialną i brak stałego źródła dochodu, zaś ewentualna egzekucja takich należności nie rokuje powodzenia. SSR Krzysztof Bieńkowski ZARZĄDZENIE 1.(...) 2.(...) - (...) 3.(...) (...).(...)