Sygn. akt V GC 1304/17 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Natalia Rzewuska Protokolant: stażysta Joanna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w O. przeciwko (...) sp. z o.o. w R. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) sp. z o.o. w R. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. w O. kwotę 568,05 zł (pięćset sześćdziesiąt osiem 05/100 zł) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 2 lutego 2016 r. do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 317 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSR Natalia Rzewuska Sygn. akt V GC 1304/17 UZASADNIENIE Powód (...) sp. z o.o. w O. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) sp. z o.o. w R. kwoty 568,05 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 2 lutego 2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem prowadzonej przez niego działalności jest m.in. handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi i naprawa pojazdów samochodowych. Pozwana zaś prowadzi działalność w zakresie m.in. produkcji wyrobów tekstylnych. W dniu 18 stycznia 2016 r. strony zawarły umowę zlecenia obsługi warsztatowej nr (...) dotyczącą pojazdu marki O. (...). Usługa ta została wykonana, a samochód odebrany przez pozwaną. Zgodnie z umową za usługę została wystawiona faktura VAT na kwotę 568,05 zł. Pozwana nie zgłaszała żadnych uwag co do jakości wykonania usługi, a mimo tego nie zapłaciła należności wynikającej z faktury. Pozwany (...) sp. z o.o. w R. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu na swoją rzecz. W uzasadnieniu podniósł zarzut przedwczesności powództwa. Przyznał. że powód dokonał na jego rzecz obsług warsztatowej i świadczył usługi wskazane w fakturze VAT nr (...), zastrzegł jednak, że strony umówiły się ustnie w zakresie zmiany terminu zapłaty wskazanego w fakturze. W związku z tym powództwo jest przedwczesne, także w zakresie żądania odsetek od kwoty należności głównej. Sąd ustalił, co następuje: Powód (...) sp. z o.o. w O. wykonał na zlecenie pozwanego (...) sp. z o.o. w R. usługę polegającą na obsłudze warsztatowej samochodu marki O. (...) o nr rej. (...). Za wykonanie tej usługi powód dnia 18 stycznia 2016 r. wystawił fakturę VAT nr (...) na kwotę 568,05 zł, określając termin płatności na 21 lutego 2016 r. /dowód: faktura VAT k. 9/ Pozwany nie uiścił należności wynikającej z faktury, w związku z czym powód w dniu 19 sierpnia 2016 r. wystosował do niego wezwanie do zapłaty, które pozwany odebrał w dniu 30 sierpnia 2016 r. Wezwanie do zapłaty powód ponowił w dniu 21 grudnia 2016 r., jednak bezskutecznie, bowiem pozwany nie dokonał zapłaty, mimo odbioru wezwania w dniu 5 stycznia 2017 r.. /dowód: wezwania do zapłaty k. 10 i 12, potwierdzenia odbioru k. 11 i13/ Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów, których prawdziwość nie została zakwestionowana. Przedłożona przez powoda faktura VAT z dnia 18 stycznia 2017 r. potwierdza wykonanie przez niego usługi na rzecz pozwanego, jak i wysokość należności z tego tytułu. Okoliczność ta zresztą nie była przedmiotem sporu, ponieważ pozwany przyznał, że powód usługę wykonał i że cena za nią jest taka, jak wskazana w fakturze. Zdaniem pozwanego termin zapłaty kwoty wynikającej z faktury został zmieniony w drodze ustnych porozumień, do jakich miało dojść między stronami. Twierdzenia te pozostały jednak gołosłowne. Pozwany nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dowodów, a powód zaprzeczył, by do jakichkolwiek ustaleń w tym przedmiocie między stronami kiedykolwiek doszło. Sąd zatem przyjął, że strony umówiły się, że zapłata nastąpi na rachunek bankowy powoda do dnia 1 lutego 2016 r., tak, jak zostało to wskazane w fakturze. Powyższe sprawia, że powództwo zostało w całości uwzględnione i zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 568,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 2 lutego 2016 r. do dnia zapłaty. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 750 k.p.c. w zw. z art. 735 § 1 k.c. i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. O kosztach orzeczono na zasadzie z art. 98 § 1 k.p.c. Pozwany jako strona przegrywająca sprawę w całości obowiązany jest zwrócić powodowi wszystkie poniesione przez niego koszty procesu. Na zasądzoną kwotę 317 zł składa się: 30 zł tytułem opłaty od pozwu, 270 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. SSR Natalia Rzewuska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.