Sygn. akt IV P 366/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2017r. Sąd Rejonowy w Sanoku Wydział IV Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSR Elżbieta Domańska Ławnicy A. Bar, K. Kwolek Protokolant Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017r. w Sanoku w sprawy z powództwa B. S. nr PESEL (...) przeciwko pozwanemu (...) Zakładowi (...) na (...) S.A. w W. KRS (...) o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne I. o d d a l a powództwo; II. z a s ą d z a od powódki B. S. na rzecz pozwanego (...) Zakładu (...) na (...) S.A. w W. kwotę 360 zł (słownie trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; Sygn. akt IV P 366/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia 21 lutego 2016 r. Pozwem z dnia 21 października 2016 r., skierowanym przeciwko pozwanemu (...) Zakładowi (...) na (...) S.A. z siedzibą w W. powódka B. S. (reprezentowania przez radcę prawnego) wniosła o: - uznanie dokonanego w dniu 14 października 2016 r. wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, - w przypadku upływu okresu wypowiedzenia o przywrócenie do pracy na dotychczasowych warunkach pracy i płacy, ewentualnie o zasądzenie odszkodowania, - zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy pod warunkiem podjęcia pracy u pozwanego, - zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania wskazano, że powódka pracuje u pozwanego od około 25 lat, początkowo w K., a od 2000 r. w S.. Od 2010 r. pracuje na stanowisku doradcy klienta, a wcześniej jako opiekun klienta. W S. od początku pracuje w dwuosobowym zespole z M. J., który jest kierownikiem zespołu. Przełożonym M. J. jest J. W., zatrudniony na stanowisku dyrektora w R.. Podniesiono, że nigdy żaden ze współpracowników i przełożonych nie miał zastrzeżeń do pracy powódki, wobec czego całkowitym zaskoczeniem było dla niej wręczenie jej w dniu 14 października 2016 r. wypowiedzenia umowy o pracę za 4 – miesięcznym okresem wypowiedzenia, który upłynie w dniu 28 lutego 2017 r. Nieprawdą jest, by powódka przejawiała brak aktywności sprzedażowej w zakresie wskazanym przez pozwanego i brak zaangażowania w zespołową realizację celów. Kierownik w ogóle nie interesował się wynikami pracy powódki, nie ustalał harmonogramu pracy. Robiła wszystko, co w danej chwili należało zrobić, a wyniki przypisywane były nie każdej osobie, lecz zespołowi. Podniesiono również, że wyniki, o których mowa w pkt 2 oświadczenia o wypowiedzeniu umowy dotyczą sprzedaży typu P, która będzie realizowana dopiero od grudnia 2016 r., tak więc z tego tytułu powódce nie można czynić żadnych zarzutów. W zakresie ubezpieczenia typu P pracę przejął kierownik, albowiem nie wymagała ona żadnych umiejętności sprzedażowych, a tym bardziej zaangażowania dwóch osób. W każdym roku kalendarzowym sprzedaż ryzyk wyglądała inaczej. W ostatnim roku powódka pracowała między innymi nad umową z firmą handlowo – usługową (...) w B. (około 300 osób) i kontrakt z tą firmą spowodowałby zrekompensowanie nałożonych zadań kwartalnych z (...). Powódce nie dano szansy na sfinalizowanie tego kontaktu, co zafałszowuje realne roczne wyniki. Zdaniem powódki wskazane przez pozwanego przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę nie stanowią rzeczywistej podstawy wypowiedzenia – są nieprawdzie, zostały stworzone jedynie w celu wypowiedzenia jej umowy, powódka przypuszcza, że została zwolniona z pracy, aby jej miejsce zajęła inna osoba. Ponadto na ostatniej rozprawie wnosząc o uwzględnienie powództwa powódka powołała się na art. 8 kodeksu pracy oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego – uchwałę z dnia 21 listopada 2012 r. (Sygn. akt III PZP 6/12) dotyczącą obowiązku konsultacji wypowiedzenia umowy pracę ze związkami zawodowymi i wyrok z dnia 6 listopada 2001 r. (Sygn. akt I PKN 675/00) dotyczący kwestii wyboru pracownika do zwolnienia (pozew – k. 2 – 6, ostateczne stanowisko – k. 78;) W odpowiedzi na powyższe pozwany (...) Zakład (...) na (...) S.A. w W. (reprezentowany przez radcę prawnego) wniósł o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany przyznał, iż łączyła go z powódką umowa o pracę, którą wypowiedział w dniu 14 października 2016 r. z zachowaniem 4 – miesięcznego okresu wypowiedzenia, jak również, że powódka była zatrudniona na stanowisku doradcy klienta. Podniesiono, że zgodnie z planem sprzedaży ubezpieczeń w każdym kwartale w 2016 r. doradca klienta miał obowiązek wykonać 35 ryzyk w zakresie sprzedaży ubezpieczeń typu P. Jak wynika z zestawienia powódka osiągnęła wynik 7 ryzyk, co jest znacznie poniżej założonego poziomu. Powódka nie angażowała się w zespołową realizację celów, gdyż przede wszystkim opierała się na swojej pracy i kontaktach, czego efektem była rozbieżność pomiędzy wynikami powódki a kierownika zespołu, który zawarł o 394 umów więcej od powódki. Wskazano, że powódka nie zakwestionowała wyliczeń pozwanego, a argument, że nie wiedziała, że wyniki są liczone osobno jest bezzasadny, a nawet może sugerować, że powódka nie przywiązywała uwagi do swoich wyników ze względu na to, że sądziła, że nie będzie oceniana indywidualnie. Powódka nie zmieniła podejścia do pracy pomimo tego, że w trakcie rozmów zwracano jej uwagę na brak zaangażowania w realizację sprzedaży. Reasumując pozwany stwierdził, że wypowiedzenie umowy o pracę zostało dokonane w sposób prawidłowy, uzasadnione było niskimi wynikami pracy powódki i niedostatecznym zaangażowaniem w wykonywanie obowiązków (odpowiedź na pozew – k. 26 – 27, stanowisko złożone do protokołu – k. 55,) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka B. S. ma 55 lat, posiada wykształcenie średnie techniczne. Zatrudniona jest u strony pozwanej od dnia 1 maja 1992 r., na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, z miejscem wykonywania pracy w przedstawicielstwie pozwanego w S., na stanowisku doradcy klienta. Oświadczeniem, wręczonym powódce przez J. D. do spraw sprzedaży korporacyjnej w obecności kadrowej E. T. w dniu 14 października 2016 r., pozwany wypowiedział powyższą umowę z zachowaniem 4 – miesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynie w dniu 28 lutego 2017 r. W oświadczeniu jako przyczyny wypowiedzenia podano negatywną ocenę pracy powódki na zajmowanym stanowisku, dokonaną przez przełożonego, odnoszącą się do realizacji nowej sprzedaży za okres od stycznia do września 2016 r. oraz brak zaangażowania we współpracę w zespole, której celem jest realizacja nałożonych zadań sprzedażowych na jak najwyższym poziomie. W oświadczeniu pracodawca wskazał, że w 2016 r. każdy doradca klienta miał za zadanie w zakresie nowej sprzedaży ubezpieczenia typu P wykonać kwartalnie 35 ryzyk. Z danych na dzień 30 września 2016 r. wynika, że średnie wykonanie od początku roku w zespole w przeliczeniu na doradcę to 154 ryzyka NS, a wykonanie powódki w okresie 9 miesięcy to tylko 7 ryzyk. Następny doradca z niskim wynikiem zatrudniony jest od czerwca 2016 r. i osiągnął wynik 32 ryzyk. Wyniki te pokazują, że poziom wykonania przez powódkę założonego celu jest bardzo niski i znacząco odbiega od wyników innych doradców. Pozwany wskazał również, że analiza wyników zespołu, którego powódka jest członkiem pokazuje dużo większe zaangażowanie w realizację celów przez kierownika. Wynik kierownika w nowej sprzedaży typu P to 441 ryzyk, natomiast powódki wynosi 7, w nowej sprzedaży (...) wynik kierownika to (...), natomiast powódki 62 ryzyka. W oświadczeniu pozwany zawarł także stwierdzenie, że powódka koncentruje się jedynie na swojej pracy, swoich kontraktach i nie angażuje się w pracę zespołową, co osłabia łączny wynik i negatywnie wpływa na poziom wykonania planów. Taka sytuacja miała miejsce np. przy dużym kontrakcie na (...) w (...) u, gdzie powódka nie angażowała się i nie wspierała Kierownika, co w innych zespołach jest standardem i przynosi wymierne efekty. D. ds. K. K.kilkukrotnie rozmawiał z powódką na temat konieczności współpracy z kierownikiem, niestety rozmowy te nie przyniosły rezultatów. W czasie spotkań na comiesięcznych naradach D. ds. K. K.każdorazowo podkreślał znaczenie nowej sprzedaży, konieczności wykonania planu i konsekwencji ich braku. Podkreślał także jak ważne jest równomierne rozłożenie sprzedaży na wszystkie zespoły i osoby w zespołach. Pozwany nie zasięgnął w trybie konsultacji przewidzianej w art. 38 kodeksu pracy opinii związku zawodowego dotyczącej zamiaru wypowiedzenia powódce umowy o pracę, gdyż powódka nie była członkiem związku zawodowego i nie była reprezentowana przez związek zawodowy jako osoba niezrzeszona. (fakty bezsporne między stronami, dowody: dokumenty w aktach osobowych powódki przy aktach sprawy, odpisy dokumentów: oświadczenia wypowiadającego umowę o pracę – k. 8, umów o pracę - k. 9 – 10, 12, wypowiedzenia zmieniającego – k. 11, porozumień zmieniających – k. 14 – 21; zaświadczenie o zatrudnieniu – k. 43; przesłuchanie powódki 77 – 78; zeznania świadka E. T. – k. 58;) W przedstawicielstwie pozwanego w S. powódka pracowała od kilkunastu lat, w dwuosobowym zespole z M. J.. Pracowała na stanowisku opiekuna klienta, a następnie doradcy klienta. M. J. pracował na stanowisku kierownika do spraw klienta. Obydwoje zajmowali się sprzedażą ubezpieczeń grupowych pracowników – przygotowywali oferty, spotykali się z klientami w zakładach pracy. M. J. jako kierownik koordynował ich zadania. Zespół, w którym pracowała powódka był jednym z ośmiu zespołów, które podlegały J. W. jako D. do spraw sprzedaży korporacyjnej. Zespół ten w poszczególnych latach osiągał różne wyniki, raz lepsze raz gorsze od innych zespołów. J. W. od dłuższego czasu oceniał negatywnie współpracę powódki i M. J.. W jego ocenie między nimi brakowało komunikacji, każdy z nich indywidualnie zajmował się sprawami, co przekładało się na osiąganie przez nich gorszych wyników zespołowych. Za przejaw braku komunikacji uznawał to, że na organizowane przez niego służbowe spotkania zespołów w R. powódka i M. J. jako jedyny zespół przyjeżdżali osobno (każdy swoim samochodem), jak również to, że pytani o wyniki zespołu każdy relacjonował własne wyniki. Rozmawiając z powódką i M. J. na temat ich współpracy J. W. wielokrotnie wskazywał na potrzebę większej współpracy między nimi. Od trzeciego kwartału 2015 r. członkowie zespołów otrzymywali do realizacji określoną indywidualnie liczbę zadań w danym kwartale. Zostali zobowiązani do sporządzania zestawień własnych tygodniowych wyników pracy i przesyłania ich do organizatora sprzedaży. Wyniki te trafiały do J. W., który po przeanalizowaniu przekazywał je swoim przełożonym. W roku 2016 r. każdy z członków zespołu miał obowiązek wykonać kwartalnie 35 ryzyk w zakresie sprzedaży ubezpieczeń typu P. Powódka tych zadań nie zrealizowała. W okresie od stycznia do września 2016 r. wykonała zaledwie 7 ryzyk, jej wyniki znacząco odbiegały od wyników pozostałych pracowników zajmujących się sprzedażą ubezpieczeń, w tym M. J., który uzyskał w sprzedaży ubezpieczenia typu P 441 ryzyk. M. J. uzyskał lepsze od powódki wyniki także w sprzedaży (...) wynik powódki to 62 ryzyka, natomiast M. J.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.