Sygn. akt X U 221/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następu
art. 180 § 1 pkt 1; 2) 34 tygodni - w przypadkach, o których mowa w art. 180 § 1 pkt 2-5. Urlop w wymiarze,
§ 1, przysługuje łącznie obojgu rodzicom dziecka.
Z urlopu rodzicielskiego mogą jednocześnie korzystać oboje rodzice dziecka. W takim przypadku łączny wymiar urlopu rodzicielskiego nie może przekraczać wymiaru,
§ 1
. W okresie pobierania przez jednego z rodziców dziecka zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego drugi rodzic może korzystać z urlopu rodzicielskiego. W takim przypadku łączny wymiar urlopu rodzicielskiego i okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego nie może przekraczać wymiaru,
§ 1
. Jak słusznie podnosi odwołująca się organ rentowy nie wskazuje przepisu rangi ustawowej określającego termin złożenia wniosku o wypłatę świadczenia- zasiłku macierzyńskiego przez rodzica ( matkę) nie będącego pracownikiem w rozumieniu przepisów kodeksu pracy ( do którego miałyby zastosowanie terminy z art.179 1
- kp)a prowadzącego jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą. W tym zakresie słuszna w ocenie Sądu Rejonowego jest przyjęta linia orzecznicza w poprzednim stanie prawnym wynikająca chociażby z cytowanych przez odwołującą się orzeczeń Sądów Okręgowych w Szczecinie z 13.10.2014 r. ( sygn. VI Ua 10/14) i w K. z 16.10.2014 r. ( sygn. V Ua 30/14). We wskazanych orzeczeniach w ówczesnym porządku prawnym sądy I i II instancji przyjęły że brak jest podstaw do uznania, że przepisy: art. 182 1 § 3 kodeksu pracy, który dotyczy kwestii występowania o dodatkowy urlop macierzyński i art. 182 1 ª § 4 kodeksu pracy, który dotyczy kwestii występowania o urlop rodzicielski, na zasadach określonych w przepisach kodeksu pracy uznać za terminy do wystąpienia z wnioskiem o zasiłek macierzyński za okres po upływie 20 tygodni pobierania tego zasiłku, albowiem dotyczy on pracowników, czyli osób pozostających w zatrudnieniu. W związku z powyższym w ocenie Sądu Rejonowrgo przepisy te nie mogą znaleźć – przy braku wyraźnego odesłania do nich – zastosowania w innych niż określone w nich sytuacjach, w tym w sytuacji ubezpieczonej, która nie pozostaje w stosunku pracy, a prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą ( dotyczyć to winno w tym rozumieniu terminu z art.179 1 kp a w poprzednim porządku prawnym cytowanych art. 182 1 § 3 kp i art. 182 1 a
- kp)W ocenie Sądu Rejonowego w ustawie zasiłkowej brak jest terminu do wystąpienia z wnioskiem o zasiłek macierzyński za okres odpowiadający rozmiarem dodatkowemu urlopowi macierzyńskiemu i urlopowi rodzicielskiemu co powoduje, że prawidłowe jest zastosowanie art. 67 ustawy zasiłkowej, który przewiduje, że roszczenie o wypłatę zasiłku macierzyńskiego przedawnia się po upływie 6 miesięcy od ostatniego dnia okresu, na który zasiłek przysługuje, a ubezpieczona terminu tego nie przekroczyła. Organ rentowy zdaje się doszukiwać podstawy do przyjęcia przekroczenia przez ubezpieczoną terminów do złożenia wniosku o przyznanie prawa do urlopu macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego w treści §22 pkt 3 i §24 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie zakresu informacji o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa lub ich wysokość oraz dokumentów niezbędnych do przyznania i wypłaty zasiłków ( tekst jednolity Dz.U. z 2017 poz.87). Powyższe rozporządzenie wydane zostało na podstawie art.61b ust.6 ustawy zasiłkowej, stwierdzającego iż Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłku lub jego wysokość, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz dokumenty niezbędne do przyznania i wypłaty zasiłków, o których mowa w ust. 4, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego i terminowego ustalania prawa do zasiłków i dokonywania ich wypłaty. A powyższe rozporządzenie w §1 stwierdza, iż określa wyłącznie: 1) zakres informacji o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłków lub ich wysokość; 2) dokumenty niezbędne do przyznania i wypłaty zasiłków. Uprawniony jest więc w ocenie Sądu Rejonowego pogląd reprezentowany w cytowanych orzeczeniach sądów okręgowych a odnoszący się do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2012 r.w sprawie określenia dowodów stanowiących podstawę przyznania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( Dz.U. z 2014 poz. 1594- tekst jednolity)- iż § 18 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2012 r. ( a tu §22 pkt 3 i §24 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. ) wydany został poza delegacją ustawową określoną w art. 59 ust. 15 ustawy zasiłkowej ( tu: art.61b ust.6 ustawy zasiłkowej), albowiem mimo tego, że posługuje się on słowem „dowód”, ( tu: „zakres informacji” czy „dokumenty”) w rzeczywistości jednak nie dotyczy on dowodu, ale przewiduje konieczność wystąpienia - w przypadku osób niebędących pracownikami - z określonym wnioskiem w określonym terminie, a więc ustanawia przesłankę prawa do zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający dodatkowemu urlopowi macierzyńskiemu ( tu urlopu rodzicielskiego), w postaci złożenia określonego wniosku. W związku z powyższym § 22 i 24 Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. są niezgodne z art. 61b ust. 6 ustawy zasiłkowej, a w konsekwencji z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Tym samym minister wprowadzając ograniczenie czasowe do składania wniosku o zasiłek macierzyński samodzielnie, dokonał regulacji godzącej w prawa osób objętych ubezpieczeniem. Reasumując, uznanie przez Sąd Rejonowy przepisu § 22 i 24 rozporządzenia. za niezgodne z ustawą zasiłkową, słusznie skutkowało jego niezastosowaniem co pozwoliło uznać, że ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem o zasiłek macierzyński przed upływem terminu określonego w art. 67 ust. 1 ustawy zasiłkowej, a tym samym, że przysługuje jej prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres od 2.03.2017 r. do 11.10.2017 r.odpowiadającego okresowi urlopu rodzicielskiego. Wobec powyższego, w sentencji wyroku, działając na zasadzie art. 477 14 § 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyni K. S. prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres ustalony w kodeksie pracy jako okres urlopu rodzicielskiego w okresie od 2.03.2017 r. do 11.10.2017 r.