VII K 407/13

(1)urodz. (...) w L. syna W. i W. zd. S. oskarżonego o to, że: I w nocy z 25/26.09.2012 r. w miejscowości S., pow. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z W. C. i K. S.

(1)dokonał kradzieży z włamaniem pojazdu marki O. (...) o nr rej (...), w ten sposób, że W. C. podstępem sprawiła, że właściciel pojazdu R. D. opuścił miejsce zamieszkania w S., a w tym czasie K. S.

(2)i P. D.

(1)po uprzednim rozcięciu dachu pojazdu i uruchomieniu go za pomocą oryginalnego kluczyka, podmienionego właścicielowi kilka dniu wcześniej podczas zaaranżowanego spotkania dotyczącego zakupu pojazdu, dokonał jego zaboru, powodując łącznie straty w wysokości 3.500 zł na szkodę R. D., przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwa podobne przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, wyrokiem łącznym o sygn. akt II K 246/04 z dnia 18.08.2004r. za czyny z art. 279 § 1 kk i z art.278§1 kk, na karę łączną 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 12.01.2009 r. do 13.06.2010 r. z zaliczeniem okresu od 11.12.2002 r. do 04.03.2003 r. i od 05.03.2004 r. do 11.10.2006 r. i przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim wyrokiem o sygn. akt II K 398/07 z dnia 17.01.2008 r. za czyny m.in. z art. 279§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk, na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 13.06.2010 r. do 12.10.2011 r. z zaliczeniem okresu zatrzymania od 27.04.2012 r. do 27.04.2007r. tj. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§ 2 kk I w bliżej nieustalonym miejscu i czasie pomiędzy 25.09.2012r. a 01.10.2012 r. dokonał usunięcia numerów identyfikacyjnych pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) o nr (...) w ten sposób, że uszkodził tabliczkę z numerem VIN umieszczoną na podłodze przy prawym progu pojazdu usuwając w ten sposób numer VIN tegoż pojazdu oraz usunął tabliczkę znamionową oraz tabliczkę produkcyjną pierwotnie umieszczone na wzmocnieniu czołowym tegoż pojazdu. tj. o czyn z art. 306 kk I oskarżonego P. D.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i za to na podstawie art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II oskarżonego P. D.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 306 kk i za to na podstawie art. 306 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt VII K 407/13 UZASADNIENIE SĄD REJONOWY USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: P. D.

(1)– mieszkaniec M., z zawodu mechanik pojazdów samochodowych, jesienią 2012r. wspólnie ze znajomymi W. C. i K. S.

(1)postanowił pozyskać pojazd marki O. (...). ( dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. D.

(1)–k. 270verte-271, zeznania świadka K. S.

(1)– k. 69-70, 350-350 verte, zeznania świadka W. C.-k. 65,66,349verte-350, zeznania świadka J. B.-k. 291 verte, zeznania świadka S. Ł.-k. 350verte ) Ten sam model pojazdu posiadała wówczas W. C., lecz w stanie technicznym uniemożliwiającym jego użytkowanie. Wymienieni planowali, by pozyskanym- sprawnym technicznie pojazdem poruszać się wykorzystując dokumenty samochodu, który posiadała W. C., z ewentualnością późniejszej jego sprzedaży i podziału tak pozyskanej sumy pieniężnej. ( dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. D.

(1)–k. 270verte-271, zeznania świadka K. S.

(1)– k. 69-70, 350-350 verte, zeznania świadka W. C.-k. 65,66,349verte-350 ) P. D.

(1)na stronie internetowej znalazł ofertę sprzedaży intersującego modelu pojazdu, którego właściciel - R. D. zamieszkuje w S. pow. (...). W drugiej połowie miesiąca września 2012r. udał się pod wskazany w ofercie adres i tam po oglądnięciu samochodu marki O. (...) typu kabriolet o nr rej. (...), wykorzystując nieuwagę R. D. dokonał zamiany kluczyka od stacyjki: zabierając oryginalny, a pozostawiając klucz samochodowy innego pochodzenia. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. D.

(1)–k. 184, zeznania świadka R. D. – k. 5-6, 290 verte-291, zeznania świadka K. S.

(1)– k. 69-70, 350-350 verte, zeznania świadka W. C. -k. 65,66,349verte-350 ) Drzwi pojazdu otwierane były przy użyciu pilota, o czym właściciel pojazdu P. D.

(1)informował. ( dowód: zeznania świadka R. D. – k. 290 verte-291 ) W nocy z 25 na 26 września 2012r. P. D.

(1)wspólnie z W. C. i K. S.

(1)udali się do S. uprzednio porozumiewając, że dokonają kradzieży z włamaniem wyżej wskazanego samochodu marki O. (...). Sprawcy ustalili, że W. C. podstępem ( telefonicznie prosząc, by właściciel samochodu po nią wyjechał we wskazane miejsce, bowiem nie może trafić do S. ) spowoduje, że R. D. opuści swoje mieszkanie, a w tym czasie pozostali sprawcy dokonają zaboru pojazdu. Istotnie R. D. ulegając prośbie rozmówczyni wyjechał swoim pojazdem na spotkanie z nią w okolice J., a w tym czasie P. D.

(1)wraz z K. S.

(1)po uprzednim rozcięciu dachu samochodu i uruchomieniu pojazdu przy pomocy oryginalnego uprzednio podmienionego kluczyka, dokonali zaboru samochodu, powodując łączne straty w wysokości 3500 zł na szkodę R. D.. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. D.

(1)–k. 184, zeznania świadka R. D. – k. 5-6, 290 verte-291, zeznania świadka K. S.

(1)– k. 69-70, 350-350 verte, zeznania świadka W. C. -k. 65,66,349verte-350, protokół oględzin pojazdu-k. 10-11,115-120, informacja KWP we W.-k. 13-38, protokoły przeszukania-k. 42-43, 55-58, protokoły zatrzymania rzeczy-k. 44-46, 73-75, 122-124, protokoły zatrzymania osób-k. 48,49) P. D.

(1)powyższej kradzieży z włamaniem dopuścił się działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa. Uprzednio bowiem był skazany za umyślne przestępstwa podobne przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim , wyrokiem łącznym o sygn. akt II K 246/04 z dnia 18.08.2004r. za czyny z art. 279 § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k., na karę łączną 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności (gdzie kara jednostkowa za czyny z art. 279 § 1 k.k. orzeczona wyrokiem, który wszedł w skład wyroku łącznego w sprawie tamtejszego Sądu o sygn. akt II K 73/03 wynosiła 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności , kara jednostkowa za czyny z art. 279 § 1 k.k. orzeczona wyrokiem, który wszedł w skład wyroku łącznego w sprawie tamtejszego Sądu o sygn. akt II K 382/03 wynosiła 2 lata pozbawienia wolności ), którą to karę łączną odbywał w okresie od 12.01.2009r. do 13.06.2010r. z zaliczeniem na jej poczet okresu od 11.12.2002r. do 04.03.2003r. i od 05.03.2004r. do 11.10.2006r. Poza tym P. D.

(1)została skazany przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim wyrokiem z dnia 17.01.2008r. w sprawie o sygn. akt II K 398/07 za czyn m.in. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za które orzeczono kare jednostkową jednego roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, na karę łączną jednego roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 13.06.2010r. do 12.10.2011r. z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania. ( dowód: dane o karalności-k. 90-92, odpisy wyroków-k. 93-110, 130) Następnie w okresie pomiędzy 25 września 2012r., a 1 października 2012r. P. D.

(1)dokonał usunięcia numerów identyfikacyjnych pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) o nr VIN (...) w ten sposób, że przy użyciu ostro zakończonego narzędzia uszkodził tabliczkę z numerem VIN umieszczoną na podłodze przy prawym progu pojazdu usuwając w ten sposób numer VIN tego pojazdu oraz usunął tabliczkę znamionową oraz tabliczkę produkcyjną pierwotnie umieszczone na wzmocnieniu czołowym tegoż pojazdu. (dowód: zeznania świadka R. D. – k. 5-6, 290 verte-291, opinia –k.134-136 ) Wskutek czynności podjętych przez funkcjonariuszy Policji R. D. pojazd odzyskał. ( dowód: zeznania świadka R. D. – k. 5-6, 290 verte-291, protokół oddania rzeczy na przechowanie – k. 125-126 ) K. S.

(2)i W. C. za powyższą kradzież z włamaniem zostali skazani prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Złotoryi wydanym w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w J. w dniu 19 marca 2013r. w sprawie o sygn. akt VII K 200/13. ( dowód: odpis wyroku – k. 252, dane o karalności –k. 86-87,89 ) P. D.

(1)ma obecnie 29 lat. Przed tymczasowym aresztowaniem w innej sprawie utrzymywał się z prac dorywczych. Jest bezdzietnym kawalerem. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. D.

(1)–k. 184,270 ) Ponad orzeczenia sądowe wyszczególnione powyżej wobec P. D.

(1)zapadały jeszcze inne wyroki skazujące, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu i w miesiącu wrześniu 2012r. wymieniony pozostawał na warunkowym przedterminowym zwolnieniu z okresem próby wyznaczonym do dnia 12.09.2013r. ( dowód: dane o karalności – k. 91-92, odpisy wyroków-k. 93-110,130 ) Oskarżony na etapie śledztwa przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W wyjaśnieniach nie kwestionując wersji zdarzeń przedstawionych przez współsprawców W. C. i K. S.

(1), potwierdził prawdziwość stawianych mu zarzutów i wyraził wolę dobrowolnego poddania się karze. W toku posiedzenia Sądu następnie sprzeciwił się wnioskowi Prokuratora złożonemu w trybie art. 335 k.p.k. Na etapie rozprawy głównej nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że oddał W. C. posiadanego V. (...) w zamian za jej niesprawną A., a następnie miał znaleźć inny pojazd marki O. (...) i zatrzymać go dla siebie, bowiem wówczas utrzymywał się z handlu samochodami. Zaprzeczył, aby był na miejscu kradzieży przedmiotowego O. (...) wskazując, że do S. udali się jedynie W. C. i K. S.

(2). Dodał, że następnie wszyscy spotkali się w N., gdzie przekazany został mu O. (...) w zamian za V. (...). Zaprzeczył, aby usuwał tabliczkę znamionową. Argumentował, że jako mechanik wie, że taka tabliczka ulec może uszkodzeniu wskutek zgnicia podłogi, zaś w tym aucie podwozie było skorodowane . Kwestionował cel, dla którego miałby przecinać dach pojazdu, skoro miał być w posiadaniu uprzednio zabranego oryginalnego kluczyka do samochodu. W ostatnim słowie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wniósł o orzeczenie kary jednego roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Wyjaśnienia P. D.

(1)z toku rozprawy głównej nie są wiarygodne, bowiem pozostają w rażącej sprzeczności z konsekwentnymi relacjami pozostałych współsprawców W. C. i K. S.

(1). Osoby te zarówno posiadając status oskarżonych w swoich sprawach, a następnie jako prawomocnie skazane zeznając w charakterze świadków w sposób szczegółowy, logiczny i zborny przedstawiły zarówno motywy działania, jak i sam przebieg zdarzenia. Sąd relacjom tym dał wiarę w całości. Przy tym tak przedstawiane zdarzenie, a dotyczące dokonania kradzieży O. (...) na szkodę R. D., które dało podstawy do sformułowania zarzutu objętego aktem oskarżenia nie było kwestionowane przez P. D.

(1)podczas pierwszego przesłuchania – na etapie śledztwa. Wprawdzie wyjaśnienia oskarżonego z toku postępowania przygotowawczego są ogólne, nie obfitują w szczegóły, to jednak w pełni korespondują z wersjami przedstawianymi przez wyżej wskazanych świadków. W wyjaśnieniach swych P. D.

(1)jest chwiejny. Początkowo nie kwestionując swego sprawstwa sprzeciwił się wnioskowi Prokuratora złożonemu w trybie art. 335 k.p.k. pomimo wcześniejszego uzgodnienia wymiaru kary, po to, by następnie przez Sądem w wykrętnych wyjaśnieniach przerzucać ciężar odpowiedzialności na już wówczas prawomocnie skazanych współsprawców, co czynił zupełnie nieudolnie. W szczególności mający zeznawać na wniosek oskarżonego świadkowie na okoliczność zamiany pojazdów – S. Ł. i J. Bar w ogóle nie orientowali się w przebiegu i motywach przedmiotowej kradzieży z włamaniem i o zamianie samochodów nie posiadali istotnej wiedzy. Zeznania osób tych są wiarygodne, lecz ponad informacje dotyczące cech osobo poznawczych P. D.

(1)oraz zasłyszanej informacji o wejściu w posiadanie O. (...) nie dostarczyły żadnych istotnych okoliczności dla sprawy. Kwestionowanie przez oskarżonego swej obecności na miejscu zdarzenia pozostaje w rażącej sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami W. C. i K. S.

(1). Podnoszona niekonsekwencja polegająca na bezcelowym uszkadzaniu dachu, przy posiadaniu oryginalnego kluczyka od auta wbrew stanowisku oskarżonego znajduje logiczne wytłumaczenie. Uzyskany przed kradzieżą kluczyk, jak niezbicie wynika z zeznań pokrzywdzonego, służył do uruchomienia stacyjki, nie zaś otwarcia pojazdu, co następowało przy użyciu osobnego pilota. Tak więc, by sprawcy dostali się na wnętrza pojazdu zmuszeni byli dokonać włamania , co w tej sprawie zważywszy na typ auta – kabriolet polegało na rozcięciu pokrywy dachu. W rażącej sprzeczności z treścią pisemnej opinii z zakresu badań mechanoskopijnych pozostają wyjaśnienia w części, w której oskarżony doszukuje się przyczyn uszkodzenia tabliczki znamionowej w posuniętej korozji podwozia pojazdu. Opinia ta nie była w toku postępowania w ogóle kwestionowana, a przy tym Sąd nie znalazł podstaw, by podważać jej wnioski wysnute w oparciu o szczegółowo przeprowadzone badania odpowiadające ustawowym wymogom. Opinia jest w pełni wiarygodna, a z jej końcowego wniosku wynika jednoznacznie, że w przedmiotowym pojeździe numer identyfikacyjny VIN nabity na podłodze przy prawym progu , został częściowo zniszczony wskutek podziurawienia pola numerowego za pomocą ostro zakończonego narzędzia np. łomu, przecinaka, co wyklucza kategorycznie przyjęcie za prawdziwe twierdzeń o daleko posuniętej korozji podwozia powodującej zniszczenie tabliczki. Dał Sąd wiarę zeznaniom R. D., które w pełni korespondują z relacjami W. C. i K. S.

(1). Relacje tych osób wespół z niekwestionowanymi dokumentami ujętymi w akcie oskarżenia tworzą logiczną całość pozwalającą na czynienie pozytywnych ustaleń faktycznych w sprawie w odniesieniu do obu czynów zarzucanych P. D.

(1). Sprawstwo i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób niezbity wskazuje, że P. D.

(1)dokonując zaboru w celu przywłaszczenia samochodu po uprzednim rozcięciu dachu pojazdu dopuścił się przestępstwa kradzieży z włamaniem z art. 279 § 1 k.k. Czyn ten oskarżony popełnił w warunkach recydywy z art. 64 § 2 k.k. o czym świadczy analiza poprzednich wyroków zapadłych wobec jego osoby oraz okresy dotychczas odbytych kar pozbawienia wolności. Skazany mianowicie w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k., odbył łącznie ponad rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu ostatniej kary popełnił ponownie przestępstwo kradzieży z włamaniem. W szczególności w sprawie o sygn. akt II K 398/07 skazany za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. na karę jednostkową jednego roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, karę łączną odbywał w okresie do 12.10.2011r. , by w nocy z 25 na 26 .09.2012r. dopuścić się ponownie czynu z art. 279 § 1 k.k. Ponadto P. D.

(1)uszkadzając tabliczkę z numerem VIN i usuwając numery identyfikacyjne pojazdu popełnił przestępstwo z art. 306 k.k. Oceniany w świetle art. 115 § 2 k.k. stopień społecznej szkodliwości czynów jest znaczny. Oskarżony działał z chęci zysku, w sposób zaplanowany zupełnie ignorując porządek prawny. Wprawdzie wartość skradzionego pojazdu wynosi 3500 z i pokrzywdzony pojazd odzyskał, to jednak w stanie uszkodzonym wskutek przecięcia pokrywy dachu i usunięcia numerów identyfikujących pojazd. Okolicznością łagodzącą wymiar kary jest odzyskanie pojazdu przez pokrzywdzonego, początkowe, a następnie wyrażone w ostatnim słowie przyznanie się do popełnienia zarzucanych czynów. Okolicznością obciążającą natomiast jest przemyślany charakter działania, dodatkowo w odniesieniu do czynu z art. 306 k.k. uprzednia karalność. Wobec powyższego i w oparciu o dyrektywy wymiaru kary zawarte w art. 53 § 1 i 2 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. jednego roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo to zagrożone jest kara pozbawienia wolności w wymiarze od roku do 10 lat, a skazanie w warunkach recydywy wielokrotnej obliguje Sąd po myśli art. 64 § 2 k.k. do wymierzania kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Tak więc uwzględniając wszystkie okoliczności wpływające na wymiar kary wyszczególnione powyżej, orzeczona sankcja wobec P. D.

(1)nie może uchodzić za surową. Za przestępstwo z art. 306 k.k. wymierzona została natomiast kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu kary jednostkowe w takim wymiarze są adekwatne do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także słuszne w odczuciu społecznym. Uzmysłowią oskarżonemu wagę naruszonych norm prawnych i nieopłacalność popełniania przestępstw w przyszłości. Wymierzając karę łączną Sąd doszedł do przekonania, że zachodzą przesłanki do zastosowania w tym względzie metody pełnej absorpcji , a więc orzeczenia kary łącznej w wymiarze równym wymiarowi najsurowszej kary jednostkowej tj. jednego roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwa choć nie są tożsame rodzajowo popełnione zostały w bardzo krótkim odstępie czasu i pozostają ze sobą w bliskim związku przyczynowym. Nie doszukał się Sąd podstaw do zastosowania wobec P. D.

(1)instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary, który to przy tym środek probacyjny w odniesieniu do sprawców skazywanych w warunkach z art. 64 § 2 k.k. znajduje zastosowania w wypadkach wyjątkowych. Zważyć należy, że P. D.

(1)to sprawca niepoprawny, notorycznie łamiący porządek prawny, który przedmiotowych czynów dopuścił się będąc w okresie próby w związku z warunkowym przedterminowym zwolnieniem w innej sprawie. Brak po jego stronie okoliczności, które w najmniejszym stopniu mogłyby tłumaczyć przedmiotowe zachowania. Oskarżony nie daje gwarancji, że sama obawa wykonania kary zdoła go wdrożyć do przestrzegania prawa w przyszłości. Resocjalizacja oskarżonego w warunkach wolnościowych nie przyniesie wymaganego rezultatu w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. Zważywszy na pozbawienie wolności oskarżonego w innej sprawie Sąd na zasadzie słuszności wyrażonej w art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sędzia Zarządzenie: - odnotować w kontrolce uzasadnień - odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniami doręczyć oskarżonemu P. D. za pośrednictwem administracji Aresztu Śledczego w L. - kal. 14 dni od doręczenia. Dn. 02.01.2014r. Sędzia