5, wysokość odszkodowania ustala się z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 2-4 i sposobu naprawy pojazdu w wybranym przez ubezpieczonego warsztacie wykonującym naprawę oraz w oparciu o zasady zawarte w systemie A., E. lub D., z zastosowaniem: 3) cen części zamiennych ustalonych stosownie do ust. 3 i 4. (...) ustala odszkodowanie w sposób przewidziany w ustępie 5 pod warunkiem przedstawienia rachunków lub faktur VAT dotyczących robocizny, części zamiennych, materiałów lakierniczych i normaliów.
7 OWU, w razie nieprzedstawienia rachunków lub faktur VAT, o których mowa w ust. 5, (...) wypłaca bezsporną część odszkodowania ustaloną na podstawie wyceny (...) sporządzonej w oparciu o zasady zawarte w systemie (...), (...) lub D.z zastosowaniem 3) cen części zamiennych zawartych w wymienionych systemach, ustalonych w wariancie optymalnym. (dowód: ogólne warunki ubezpieczenia – k. 86-97v) Szkoda została zgłoszona pozwanemu. Pozwany uznał szkodę za tzw. szkodę częściową, wycenił koszty naprawy i przyznał odszkodowanie w wysokości 1 149,41 zł. (bezsporne, nadto: ubezpieczenie komunikacyjne (...) k. 12-14, decyzja o wypłacie odszkodowania k. 51) Powód wykonał własną kalkulację naprawy, w której koszt naprawy został ustalony na kwotę 3 698,81 zł (dowód: kalkulacja naprawy k. 43-45) Uzasadnione i celowe koszty przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego przy uwzględnieniu OWU obowiązujących między stronami wynosiły 3 640,78 zł w warunkach profesjonalnej, ale nieautoryzowanej stacji naprawczej. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu eksploatacji i naprawy samochodów k. 108-113) Pozwany wypłacił powodowi kwotę 1.149,41zł (dowód: okoliczność bezsporna). Sąd zważył, co następuje: W świetle poczynionych w sprawie ustaleń roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w części znajdującej oparcie w opinii biegłej D. R.. Wnioski opinii nie zostały zakwestionowane przez strony. Stąd przedmiotowa opinia została uznana przez sąd za wiarygodną i stanowiła podstawę ustaleń w sprawie. Dokonując powyższego rozstrzygnięcia Sąd oparł się nadto na dokumentach przedłożonych przez strony, których prawdziwości nie zakwestionowano.
art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela obejmuje zapłatę sumy pieniężnej odpowiadającej wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody (art. 805 § 2 pkt 1 k.c.). Sporny był sposób obliczenia odszkodowania. Pozwany, ustalając wysokość szkody, niezasadnie zaniżył odszkodowanie. Z opinii biegłej sądowej D. R. wynika, że uzasadnione i celowe koszty przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego przy uwzględnieniu OWU obowiązujących między stronami wynosiły 3 640,78 zł w warunkach profesjonalnej ale nieautoryzowanej stacji naprawczej. Zaznaczyć należy przy tym, iż powód wykupił u pozwanego polisę w wariancie serwisowym - cen części oryginalnych serwisowych i według takich cen powinien mieć wyliczone odszkodowanie. Sąd w pełni podziela ustalenia i wnioski biegłego. Stanowią one logiczny, niewymagający powtarzania wywód. W ocenie Sądu, są to wnioski bardzo wyważone, wskazujące na chęć dokładnego rozstrzygnięcia wysokości odszkodowania bez preferowania żadnej strony procesu. Z opinii biegłego wynika, że kwota odszkodowania została przez pozwanego zaniżona. Żadna ze stron nie zakwestionowała opinii, została więc ona uznana przez sąd za podstawę ustaleń w sprawie. W tym stanie rzeczy należało obliczyć należne odszkodowanie, odejmując od kwoty 3 640,78 zł (koszty ustalone w opinii biegłego) kwotę dotychczas wypłaconą –1 149,41zł, co daje kwotę 2 491,37 zł. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 805 § 1 k.c. i w/w przepisów OWU oraz art. 481 §1 i § 2 k.c zasądził od pozwanego kwotę 2 491,37 zł wraz z ustawowymi odsetkami, których biegu nie kwestionowano. W pozostałym zakresie powództwo oddalono. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c. Z uwagi na to, że powód przegrał proces tylko w nieznacznej części, Sąd zobowiązał pozwanego do zwrotu wszystkich kosztów poniesionych przez powoda, tj. zwrotu opłaty od pozwu w kwocie 100 zł, kosztów opinii biegłego w kwocie 780 zł, koszty zastępstwa procesowego 1 200 zł. Łącznie 2080 zł. W pkt IV nakazano zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Olsztynie) kwotę 220 zł tytułem niewykorzystanej zaliczki na wynagrodzenie biegłego. SSR Joanna Bury
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.