Warszawa, dnia 25 lipca 2017 r. Sygn. akt VI Ka 184/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Mac

§ 1i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r.

Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.9 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...) w W., w okresie od 23 sierpnia 2012r. do 31 lipca 2014r. dopuścił do pracy G. K. bez szkolenia wstępnego (instruktażu ogólnego oraz stanowiskowego) w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy; tj. za wykroczenie z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art.

§ 1i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r.

Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.10 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...) w W., w okresie od 01 maja 2014r. do 31 lipca 2014r. dopuścił do pracy T. L. bez szkolenia wstępnego (instruktażu ogólnego oraz stanowiskowego) w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy; tj. za wykroczenie z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art.

§ 1i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r.

Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.11 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...) w W., w okresie od 18 września 2014r. do 26 września 2014r. nie wydał pracownicy M. C. świadectwa pracy; tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.12 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...), (...)w W., w okresie od 08 sierpnia 2014r. do 23 września 2014r. nie wydał pracownicy G. K. świadectwa pracy; tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.13 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...), (...) w W., w okresie od 08 września 2014r. do 24 września 2014r. nie wydał pracownikowi L. G. świadectwa pracy; tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.14 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...) w W., w okresie od 08 września 2014r. do 15 września 2014r. nie wydał pracownicy M. B. świadectwa pracy; tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.15 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...) w W., w okresie od 09 sierpnia 2014r. do 29 września 2014r. nie wydał pracownicy J. S. świadectwa pracy; tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2014r. poz. 208); 25.16 jako Wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp.j. z siedzibą przy ul. (...) w W., nie dopełnił obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy w terminie przewidzianym przepisami prawa, tj. - za kwiecień 2014r. od dnia 15.05.2014r. do dnia 13.06.2014r. w kwocie 5414,23zł netto, - za maj 2014r. od dnia 16.06.2014r. do dnia 12.08.2014r. w kwocie 5414,23zł netto, - za czerwiec 2014r. od dnia 15.07.2014r. do dnia 22.08.2014r. w kwocie 5550,91zł netto, - za lipiec 2014r. od dnia 18.08.2014r. do dnia 22.09.2014r. w kwocie 5644,77zł netto, - za sierpień 2014r. od dnia 15.09.2014r. do dnia 22.09.2014r. w kwocie 5605,12 zł netto. tj. za wykroczenie z art. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zmianami oraz z 2014r. Dz. U. poz. 1146) w związku z art. 122 ust. 1 pkt. 1, art. 107 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zmianami oraz z 2014r. Dz. U. poz. 1146); Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północw Warszawie wyrokiem z dnia 13 września 2016 roku w sprawie o sygnaturze akt VIII W 1824/14 orzekł:

1. obwinionego J. T. uniewinnił od popełnienia wykroczeń zarzuconych mu w punktach 25.11, 25.12, 25.13, 25.14, 25.15;
2. w ramach zarzuconego obwinionemu czynu w punkcie 26.16 (powinno być 25.16 - co zostało sprostowane wyrokiem Sądu Odwoławczego) wniosku o ukaranie, J. T. uznał za winnego, tego, że jako wspólnik reprezentujący spółkę (...) sp. j. z siedzibą przy ul. (...) w W., nie dopełnił obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy w terminie przewidzianym przepisami prawa, tj. za sierpień 2014r. od dnia 15.09.2014r. w kwocie 5605,12 zł netto i za to na podstawie art. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 122 ust. 1 pkt. 1, art. 107 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zw. z art. 36 § 1 kw wymierzył mu naganę;
3. postępowanie w zakresie pozostałych czynów umorzył na podstawie art. 45 § 1 kw wobec przedawnienia karalności tych czynów;
4. zwolnił obwinionego od ponoszenia zryczałtowanych wydatków postępowania. Powyższy wyrok w zakresie pkt 2 dotyczącego wykroczenia z art. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (25.16) zaskarżył obrońca obwinionego. Podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych wniósł on o uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu w tym zakresie czynu. Skarżący złożył także wniosek alternatywny o umorzenie postępowania wobec upływu terminu przedawnienia lub też o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. Na rozprawie odwoławczej obrońca obwinionego wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania wobec upływu terminu przedawnienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zaistniała ujemna przesłanka procesowa, o której mowa w art. 5 § 1 pkt 4 kpsw. W dniu 22 września 2016 roku upłynął, bowiem dwuletni termin przedawnienia, o którym mowa w art. 45 § 1 kw.(w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 roku) W ocenie Sądu II instancji zarzuty podniesione w pisemnej apelacji obrońcy obwinionego nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Rejonowy, bowiem prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Sąd ten prawidłowo poczynił ustalenia w zakresie przypisanego obwinionemu wykroczenia z art. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Sąd Rejonowy wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, na jakiej podstawie uznał za udowodnioną winę obwinionego w odniesieniu do zarzucanego mu w pkt 25.16 wniosku o ukaranie czynu. Apelacja obrońcy obwinionego, stanowi jedynie polemikę ze stanowiskiem Sądu I Instancji, które Sąd Odwoławczy w pełni podzielił. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o uniewinnienie obwinionego J. T. od popełnienia zarzucanego mu czynu, który to wniosek miałby pierwszeństwo przed ewentualnym umorzeniem postępowania z powodu ujemnej przesłanki procesowej. Dlatego też Sąd Odwoławczy uchylił wyrok w zaskarżonej części i na podstawie 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw postępowanie przeciwko J. T. w zakresie objętym apelacją umorzył. Orzeczenie o kosztach sądowych w sprawie zapadło w oparciu o dyspozycję art. 118 § 2 kpsw. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.